အခန်း (၅၂၆)

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ဆင်းရဲတဲ့မျိုးဆက်တစ်ယောက်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး အခြားသူများက သူတို့၏အဖေများကို အားကိုးကာ အောင်မြင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူက တိတ်တဆိတ်သာ ရုန်းကန်နိုင်ခဲ့သလိုပင်။

ပြီးတော့မှ စိတ်အခြေအနေ နည်းနည်းလေးကောင်းစပြုလာတဲ့အချိန်မှာ မင်းရဲ့အဖေအိုကြီးက ရုတ်တရက်ရောက်လာပြီး မင်းက တကယ်တော့ သူဌေးသားတစ်ယောက်ဖြစ်တယ် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်က မင်းကိုမာကျောအောင် လေ့ကျင့်ပေးနေခဲ့တာပါလို့ လာပြောသလိုပဲ။

ဘယ်လောက်တောင် ကမောက်ကမနိုင်လိုက်သလဲ?

သို့သော် ချင်ဖုန်းမှာ ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ အဖေကသာ တကယ်ပဲ နတ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပြယုဂ်ဖြစ်သော မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေပါက...

ဘာလို့သူက သူ့ကိုနဲ့ သူ့ညီလေးကို အစောကြီးကတည်းက မသင်ပေးခဲ့တာလဲ?

သူနဲ့သူ့ညီလေးတို့ အခုချိန်လောက်ဆို တက်လမ်းရနေလောက်ပြီမဟုတ်ဘူးလား?

နားမလည်နိုင်သည့်အပြင် ချင်ဖုန်းကို ပို၍မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေသည့်အရာမှာ ဖုရော့ယွင်၏ တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာသွားခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူ၏အတင်းအဖျင်းပြောချင်သော နှလုံးသားကို မီးထိုးပေးလိုက်သည်။

ကိုယ့်အဖေအကြောင်း အတင်းအဖျင်းပြောရသည်မှာ ထူးဆန်းသောအတွေ့အကြုံဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ တပ်မှူးဖြစ်ကာ အံ့ဩဖွယ်အစွမ်း၊ မြင့်မားသောရာထူးနှင့် ထူးကဲသောအလှအပကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

စဉ်းစားကြည့်ပါ သူသာ သေရည်နတ်ဘုရားသခင်နှင့် ခေတ်ပြိုင်နေထိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဖေကသာ တကယ်ပဲ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေခဲ့ရင် သူအရင်က အမှားတစ်ခုခုလုပ်ခဲ့မိသလား? ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူခေါင်းခါကာ ဤအတွေးများကို ယာယီဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ အဖေ၏ တကယ့်လျို့ဝှက်ဘဝကို ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးမှ စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအရေးအကြီးဆုံးတာဝန်မှာ အနောက်ပိုင်းဒေသများရှိ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းရန်ဖြစ်သည်။

သူကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများ လက်တွေ့တွင် ဖြစ်ပွားလာမည်ကို သူမလိုလားပေ၊ ၎င်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အနောက်ပိုင်းဒေသမှ ပြည်သူများအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် မည်သို့သောတည်ရှိမှုမျိုး ပေါ်ထွက်လာမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

နှစ်ရက်တာကာလမှာ လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားပြီး တပ်ဖွဲ့အားလုံးမှာ အချိန်နှင့်အမျှ အပြေးအလွှားလုပ်ဆောင်နေကြသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူး ဖုရော့ယွင်သည် အနီးဆုံးကောင်းကင်ဘုံမြို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ကုံးတု၏သစ္စာဖောက်မှုသတင်းကို သူမ၏အယုံကြည်ရဆုံးလူများထံသို့ တိတ်တဆိတ်ပေးပို့ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ထားသော ပိုင်ရှင်မဲ့ နဂါးသွေးကြော နယ်မြေများကိုလည်း ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနှင့် ကြာနီမိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေးသမားများ အုပ်စုက အနောက်ပိုင်းဒေသမှ မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကျူးကျော်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် စောင့်ကြပ်ခဲ့သည်။

ပိုင်ဝူတိသည် မော့စန်းရီနှင့်အတူ ဖုန်းလင်တောင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူမ၏အမိန့်အောက်ရှိ သစ္စာစောင့်သိသော မိစ္ဆာဘုရင်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည်စုစည်းခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့က သစ္စာဖောက်သောမိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းရန် ဦးဆောင်သွားပြီး နဂါးသွေးကြော နယ်မြေအချို့ကို လျင်မြန်စွာပြန်လည်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အကူအညီဖြင့် ပိုင်ဝူတိအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့်သတင်းမှာ အနောက်ပိုင်းဒေသများ တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသများရှိ သူမ၏ဂုဏ်သတင်းမှာ ထွန်းလင်းတောက်ပပြီး သူမ၏အစွမ်းမှာ အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်မှ ကျူးကျော်မခံရသော မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများမှာ သူတို့၏စွမ်းအားကို သိရှိပြီး နဂါးသွေးကြောနယ်မြေများအတွက် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် အကြံအစည်ကို လက်လျှော့ခဲ့ကြသည်။

ပိုင်ဝူတိ၏တည်ရှိမှုနှင့် အကြွင်းမဲ့အာဏာဖိနှိပ်မှုတို့ကြောင့် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေအများစုမှာ သတိကြီးစွာထားလာကြသည်။

မလိုအပ်သောသတ်ဖြတ်မှုများ လျော့နည်းသွားပြီး ကမ္ဘာမြေသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သော ဝိညာဉ်အရေအတွက်မှာ သဘာဝအတိုင်း သိသိသာသာလျော့ကျသွားသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အနက်ရောင်ဝတ်လုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ့ပတ်လည်ရှိ အနက်ရောင်မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလောင်မြေကိုကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ ကြီးမြတ်သောနတ်စစ်သူကြီးသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လောကကြီးက အန်းမင်ကျစ်၊ တစ္ဆေအရိပ်ဟု သိကြသည်။

မိုင်ပေါင်းရာချီသောမြေမှာ ပျက်စီးနေပြီး အပျက်အစီးများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသည်၊ အားလုံးမှာ အစွမ်းထက်သော မီးလျှံမိစ္ဆာများကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရန်သူမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အန်းမင်ကျစ်ပင်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကိုသတ်နိုင်ရန် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ထိုသို့သောအစွမ်းထက်ရန်သူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ထိုဧရိယာကိုတာဝန်ယူထားသော နတ်စစ်သူကြီးများမှာ ဦးစွာသွားရောက်ဖျက်ဆီးသင့်သည်။

သို့သော်လည်း ဤဧရိယာကိုတာဝန်ယူထားသော ကုံးတုမှာ ဘယ်တော့မှပေါ်မလာခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူက အခြေအနေကိုဖြေရှင်းရန် အန်းမင်ကျစ်ရောက်ရှိလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

အန်းမင်ကျစ်က လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးထံမှ ရရှိခဲ့သောသတင်းစကားကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကုံးတု၏သစ္စာဖောက်မှုမှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသားနိဂုံးတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုနှစ်မျိုးစလုံး ရှိနေသည်။

နတ်စစ်သူကြီးများအနေဖြင့် သူတို့သည် တစ်ခါက အတူတကွသေရည်သောက်ပြီး ဘဝအကြောင်းပြောဆိုခဲ့ကြဖူးသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နောက်တစ်ကြိမ်သူတို့တွေ့ဆုံသောအခါ သူတို့၏ဓားများမှာ အချင်းချင်းဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေလိမ့်မည်။

အန်းမင်ကျစ်က မီးလျှံမိစ္ဆာ၏ ကျိုးပဲ့နေသောခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသော်လည်း သူ၏ပြိုင်ဘက်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အနက်ရောင်မီးတောက်များမှာ ငြိမ်းမသွားသေးပေ။

ယင်ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဝန်းရံထားသော သူ၏ညာလက်က အလောင်းပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ မြေကြီး၏အမှောင်ရိပ်များမှာ လှိုင်းထန်လာသည်။

ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ၎င်းက မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ အနက်ရောင်မီးတောက်များအားလုံးကို မျိုချသွားသည်။

အရာအားလုံးပြီးနောက် အန်းမင်ကျစ်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကုံးတု၏ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုံးတုက တောင်းပန်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် မီးလျှံမိစ္ဆာက ငါတာဝန်ယူရတဲ့ဧရိယာမှာ ပေါ်လာတာ ငါကပဲ အဲ့ဒါကိုရှင်းလင်းသင့်တာ။"

"ဒါပေမဲ့ တခြားနေရာတွေမှာလည်း အစွမ်းထက်တဲ့မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေက ဒုက္ခပေးနေလို့ ငါ့အာရုံကိုခွဲဖို့ အလုပ်များလွန်းနေခဲ့တယ်။"

အန်းမင်ကျစ်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး ခဏအကြာတွင် အေးစက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"မင်းသိသင့်တယ် ငါက တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုမျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ကျင့်ကြံတာ။"

ကုံးတုက အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ငါသိတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

"စစ်သည်တော်တွေက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုမှာ မကျွမ်းကျင်ဘူး ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတစ်ရာနဲ့ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးရိုးစဉ်ဆက်က ဒီဘက်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။ ပြင်းထန်သောချီစွမ်းအင်ရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုလေးက ငါ့ရဲ့အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေလား?"

စကားဆုံးသည်နှင့် ချွန်ထက်သောလက်သည်းတစ်ခုက မြေကြီး၏အမှောင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကုံးတု၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ကုံးတုက အမူအရာမပျက်ဘဲ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"မျှော်လင့်ထားတာထက် နည်းနည်းစောပြီး ပေါ်သွားတာပဲ ထားလိုက်ပါတော့။"

တစ်ဖက်လူ၏ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်းပြိုကွဲသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အန်းမင်ကျစ်က ဤစကားများကို ထားရစ်ခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခါငါတို့တွေ့တဲ့အခါ မင်းအသက်ကို ငါယူမယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါစောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်။"

ချုံယွိမြို့တွင် မြေကြီးရုတ်တရက်တုန်ခါသွားသည်။

အချို့လူများက ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို စပ်စုနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အများစုမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

ငလျင်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်လဲကျသွားလျှင်ပင် သူတို့ထပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဆက်လက်လမ်းလျှောက်သွားကြသည်။

ထိုသို့သောမြင်ကွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အမှောင်ထဲတွင် ကုံးတုက ဖြည်းညှင်းစွာထွက်လာသည်။

"အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးက ငါ့ရဲ့သစ္စာဖောက်မှုကို မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီးစောပြီး သိသွားပုံပဲ။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ဘာလို့အဲ့ဒီကောင်က ရုတ်တရက်ဒေါသထွက်သွားရတာလဲ?"

သူရည်ညွှန်းနေသည်မှာ မောက်ယင်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဝိညာဉ်ဆွဲဆောင်ခြင်းအစီအရင်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သော တစ္ဆေဗုဒ္ဓက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ဆွဲဆောင်ခြင်းအစီအရင်က စုဆောင်းရရှိတဲ့ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်အရေအတွက်က သိသိသာသာလျော့ကျသွားတယ်။ မူလက မောက်ယင်က သုံးရက်အတွင်းမှာ နိုးထနိုင်ခဲ့မှာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်နည်းနည်းပိုယူရဦးမယ်။"

ကုံးတုက ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ဝူတိပြန်လာပြီ ငါ့ရဲ့လျို့ဝှက်ဘဝကလည်း ပေါ်သွားပြီ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုက လျော့ကျသွားပြီး အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်အရေအတွက်ကလည်း အများကြီးလျော့ကျသွားတယ်။"

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ရဲ့အစီအစဉ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး တန်ပြန်ဆောင်ရွက်မှုတွေ လုပ်နေပုံပဲ။"

"ဒါ့အပြင် နဂါးသွေးကြောဧရိယာက ပိုင်ဝူတိနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လုံးဝပြန်လည်သိမ်းပိုက်သွားပြီ။"

"ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ရှန်လို့ခေါ်တဲ့အဲ့ဒီကောင်က နဂါးဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအစီအရင်ကို တိတ်တဆိတ် ချထားနှင့်ပြီ မောက်ယင်နိုးထလာမယ့်နေ့ကို စောင့်နေရုံပဲ။"

တစ္ဆေဗုဒ္ဓ၏ခေါင်းသုံးလုံးမှာ ဒေါသထွက်ပြီး သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါက ဝိညာဉ်ဆွဲဆောင်ခြင်းအစီအရင်ကို ထိန်းသိမ်းထားရတယ်။ မဟုတ်ရင် အစီအစဉ်ကို ဘယ်သူဖျက်ဆီးလဲဆိုတာကို ငါသေချာပေါက်ရှာဖွေပြီး သူတို့ကိုဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ပစ်မှာ!"

"အပိုစကားတွေပြောနေစရာမလိုဘူး။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါတို့မှာ အရန်အစီအစဉ်တစ်ခုရှိသေးတယ်။ ချန်ဂွေးလှုပ်ရှားဖို့ အချိန်ကျပြီ။"

လူသူကင်းမဲ့သောတောင်တန်းများတွင် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ၏အလောင်းများက မကောင်းသောအနံ့နှင့် ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော သွေးနံ့တို့ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးနေသည်။

ချန်ဂွေး၏ မရေမတွက်နိုင်သော ကိုယ်ပွားများ နေရာတိုင်းတွင် ထင်ရှားပေါ်လာပြီး အလောင်းများပြန့်ကျဲနေသော မြေပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့၏တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးများအောက်မှ မျက်ဆံများတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသောအရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို မြေပြင်သို့ ဖိချလိုက်ရာ ချန်ဂွေး၏အသားနှင့်သွေးများမှာ အသက်ဝင်လာပြီး မြေကြီးနှင့်ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခုလည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သေဆုံးနှင့်ပြီးဖြစ်သော ထိုမိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့၏ကျိုးပဲ့နေသောခန္ဓာကိုယ်များကို ဆွဲယူကာ ထကြွလာကြသည်။

ချန်ဂွေး၏ မရေမတွက်နိုင်သောပါးစပ်များက တူညီသောစကားများကို ပဲ့တင်ထပ်လိုက်သည်။

"သွားပြီး အသားနဲ့သွေးတွေကို မျိုချကြ။ လူတွေပိုများတဲ့နေရာတိုင်းကို သွားကြ။"

အလောင်းတောင်ကြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ ဘာဆိုဘာမှ မကျန်ရစ်ခဲ့။