ချူမင်းသား၏စစ်တပ်

အောင်ပွဲခံသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်အကြာကြီးတိုင်အောင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

မြို့ထဲတွင် သူတို့၏အိမ်များ၌ ပုန်းအောင်းနေသောလူများမှာ ဆူညံသံကိုကြားပြီးနောက် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ထွက်ကြည့်ကြရာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စစ်သားများနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများ အုပ်စုကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဒါကိုကိုမြင်ပြီး ဟွေလင်မြို့သည် ပျက်စီးခြင်းကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ တင်းမာမှုများ ပြေလျော့သွားသည်နှင့် သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သားကျသွားပြီး မျက်ရည်များ တသွင်သွင်စီးကျလာသည်။

သူ၏အမေ ဤသို့ဖြစ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ကလေးငယ်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"မေမေ ဘာလို့ငိုနေတာလဲ?"

ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"မေမေက ပျော်လို့ပါ။"

ချင်ဖုန်း မြို့ရိုးပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသောအခါ စစ်သားများက သူ့ကိုနှုတ်ဆက်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် ကျေးဇူးတင်သောမျက်နှာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့က ချင်ဖုန်း၏ခါးပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းစိမ်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံဆိပ်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို ပြာဖြစ်သွားစေသည့် နည်းလမ်းမျိုးကို ကျောက်စိမ်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံဆိပ်ရှိသူ တစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အောင်မြင်နိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့လှပပြီး အစွမ်းထက်တဲ့မိန်းမနှစ်ယောက်နဲ့အတူ ဒီသခင်လေးက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။ ချင်ဖုန်းက မြို့အပြင်ဘက်မှ ပြာများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အစောပိုင်းက တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူ အကြောင်းကို စဉ်းစားနေသည်။

ရုပ်သေးအလောင်းပညာသည် အလောင်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ကျင့်ကြံသူပိုသန်မာလေ သူထိန်းချုပ်နိုင်သော အလောင်းများ ပိုများလေဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက အနောက်ပိုင်းဒေသများ၏ နေရာအသီးသီးတွင် မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေဘေးအန္တရာယ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ၏အလောင်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

သူမမှားဘူးဆိုရင် အလောင်းတောင်၏ ဝိုင်းရံမှုမှာ ဟွေလင်မြို့တစ်ခုတည်းတွင် ကန့်သတ်ထားမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မြို့အပြင်ဘက်မှ အရေးတကြီးမြင်းခွာသံများက ချင်ဖုန်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး သူက မော့ကြည့်လိုက်ရာ မြင်းတပ်တစ်တပ် သူတို့ဆီသို့ ချီတက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စစ်ကူတွေဖြစ်ရမည်။

ချင်ဖုန်းက စစ်အလံကို စဉ်းစားတွေးတောသောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဧကရာဇ်မြို့တော် နှစ်သစ်ကူးဂုဏ်ပြုအခမ်းအနားအတွင်း နယ်မြေလေးခုမှ မင်းသားများက ဧကရာဇ်အသစ်ထံသို့ ဂါရဝပြုရန်လာရောက်စဉ်က ဤအလံကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ကယ်ဆယ်ရန်ရောက်ရှိလာသော စစ်တပ်မှာ သာမန်စစ်တပ်မဟုတ်ဘဲ အနောက်ပိုင်းဒေသများမှ ချူမင်းသား၏စစ်သားများပင်!

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါသည်။ အနောက်ပိုင်းဒေသများရှိ ပရမ်းပတာအခြေအနေကို ချူမင်းသားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျက်စိမှိတ်နေနိုင်မည်နည်း။

ချူမင်းသား၏စစ်သားများမှာ ဟွေလင်မြို့၏ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော တံခါးများနှင့် မြို့ရိုးများအပြင် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ပြန့်ကျဲနေသော ပြာများကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သောမျက်နှာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

အပူချိန်မှာလည်း တခြားနေရာများထက် သိသိသာသာပိုမြင့်နေပြီး ကြီးမြတ်သောစစ်မြင်းများမှာ မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာကာ သူတို့၏ခွာများမှာ ကျန်ရှိနေသေးသောအပူရှိန်ကြောင့် မြေပြင်ကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပုတ်ခတ်နေကြသည်။

စစ်သားတစ်ဦးက စစ်တပ်ထဲမှ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသောလူကို မေးလိုက်သည်။ "

မင်းက မရေမတွက်နိုင်တဲ့မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေက ဟွေလင်မြို့ကို ဝိုင်းထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား? ဒီမှာဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

စိုးရိမ်နေသောလူမှာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက စစ်ကူတောင်းရန် စေလွှတ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ မူလက သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမြို့သို့ သွားနေစဉ် ချူမင်းသား၏စစ်တပ်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲတွေ့ဆုံပြီး ဟွေလင်မြို့၏အကျပ်အတည်းကို အလျင်အမြန်အကြောင်းကြားခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သူက တွေးထင်ထားမည်နည်း၊ သူတို့စစ်ကူများနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသောအခါ တစ်ချိန်ကမတည်ငြိမ်ခဲ့သော ဟွေလင်မြို့မှာ မမြင်တွေ့ရတော့ဘဲ မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေတစ်ကောင်မျှပင် မရှိတော့ပေ။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်မသိဘူး။ ကျွန်တော်တို့ထွက်သွားတုန်းက ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူး။"

ဦးဆောင်သောစစ်သားက သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူက ဟွေလင်မြို့အပြင်ဘက်မှ နက်ရှိုင်းသောချောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြို့တံခါးမှတစ်ဆင့် မြို့ထဲသို့ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်တစ်အုပ်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုကို ဖြတ်တောက်ရန် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ဒီမှာ တိတိကျကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ? တစ်ယောက်ယောက်ကိုရှာပြီး မေးကြည့်။"

ချူမင်းသား၏စစ်တပ်မှာ မြင်းစီးလျက် ဟွေလင်မြို့ထဲသို့ ဝင်လိုသော်လည်း မြို့အပြင်ဘက်မှ နက်ရှိုင်းသောချောက်က တားဆီးထားသည်။

စစ်သားအချို့က တုန်လှုပ်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးက ဒီလိုအမှတ်အသားတွေကို ဖြစ်စေနိုင်တာလဲ?"

ခေါင်းဆောင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဓားအမှတ်အသားတွေပဲ။" အစွမ်းထက်စစ်သည်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည်။

ဓားသိုင်းပညာကျင့်ကြံသော အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက သူ၏ဓားချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော ချောက်ပင်!

အနောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ဤသို့သောစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သောသူတစ်ဦးတည်းသာ သူသိသည်၊ နတ်ဓားသမား ကုံးချန်းပင်!

သို့သော်လည်း ဓားအမှတ်အသားကို ပြုလုပ်ခဲ့သူမှာ ကုံးချန်းမဟုတ်ကြောင်း သူသေချာသည် အကြောင်းမှာ ဟွေလင်မြို့မှာ ကုံးချန်း၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုလူက မဆင်းသက်မီ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာစောင့်နေ ငါမကြာခင်ပြန်လာခဲ့မယ်။" ဆယ်ကျန့်အကွာအဝေးမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မြို့ထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး ထိုလူနှင့် သူ၏နောက်မှ စစ်တပ်အကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် ဟွေလင်မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို သူတို့ကိုပြောပြလိုက်သည်။

မုန်တိုင်းများစွာကို မြင်ဖူးခဲ့သော ထိုလူပင်လျှင် ဒါကိုကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သောမျက်နှာ ဖြစ်သွားသည်။

မြို့ရိုးများအောက်တွင် အလောင်းများပုံနေစဉ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အကြီးအကဲမှာ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးပြီး မြို့မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ကျိုးပေါက်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် စစ်ကူများရောက်ရှိလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သောမိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို တားဆီးရုံသာမက သူတို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမီးလျှံများဖြင့် အားလုံး မီးရှို့ပစ်ခဲ့သည်တဲ့လား?

မြေပြင်မှာ ပြာများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပူချိန်မှာ မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

သူ့ကိုအံ့အားအသင့်ဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ ဒီလို ရလဒ်များကို ရရှိခဲ့သူမှာ ရဲရင့်ပြီးသတ္တိရှိသော စစ်တပ်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ လူအနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်! ထိုလူက အံ့ဩလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ဗိုလ်ချုပ်ကုံးချန်းလား?"

ရောက်ရှိလာသူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလူငယ်သူရဲကောင်းက ကျောက်စိမ်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံဆိပ်ကိုပဲ ဝတ်ဆင်ထားတယ်။ သူ့နဲ့အတူပါလာတဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ရဲ့ အត្តဘဝကိုတော့ ကျွန်တော်မသိဘူး ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာတော့ ကျွန်တော်သိတယ်။"

"သူတို့ဆီကို ငါ့ကိုခေါ်သွားပေး။"

"ဗိုလ်ချုပ် ကျွန်တော့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါ။"

သူမြို့တံခါးသို့ ချဉ်းကပ်သွားရာ အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြို့ရိုးကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

မြို့ထဲတွင် လူအုပ်တစ်အုပ်က လူတစ်စုကို ဝန်းရံနေကြသည်၊ ဟုတ်ပါတယ် ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များပင်။

ထိုလူက ခေါင်းဆောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ်မှာ သာမန် အရှိန်အဝါတစ်ခုကိုသာ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း သူ့ပတ်လည်မှလူများမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သာမန်လူများမဟုတ်ကြပေ။

နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသောမိန်းကလေးမှာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း တောင်တစ်လုံးမှ ဆင်းသက်လာသော ကြမ်းတမ်းသောကျားအုပ်စုတစ်စု၏ အထင်အမြင်ကို ပေးသည်။

ကြည်လင်သောမျက်လုံးပြာနှင့် အမျိုးသမီးမှာ အထီးကျန်ပြီး လှပကာ သူမ၏အစွမ်းမှာ တိမ်များထဲမှ ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နက်နဲလှသည်။

အထူးသဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်အသွင်အပြင်အပြင် သူမ၏အရှိန်အဝါမှာ သူ၏လည်ပင်းတွင်ချိတ်ဆွဲထားသော ချွန်ထက်သောဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုတုန်လှုပ်သွားစေသည်။

မြို့အပြင်ဘက်မှ ဓားရာဇဝင်များမှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီး၏လက်ရာဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်ဟု ထိုလူက အသေအချာပြောနိုင်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ပုဂ္ဂိုလ်များ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သနည်း။

လမ်းညွှန်က ချင်ဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ် ဒါက ဟွေလင်မြို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းချင်ပါ။"

ထိုလူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းမမှားဘူးဆိုတာ သေချာလား?"

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ်မှာ ထိုသို့သောအစွမ်းမျိုး လုံးဝမရှိပေ။

"ကျွန်တော်ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မှားနိုင်မှာလဲ? ဗိုလ်ချုပ် ခင်ဗျားမသိလောက်ဘူး သခင်လေးချင်သာ ကျွန်တော်တို့ကို မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေကိုတားဆီးဖို့ ယမ်းမှုန့်အများကြီး မထောက်ပံ့ခဲ့ရင် ပြီးတော့ သူသာတစ်ယောက်တည်း မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို မီးရှို့ပစ်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အစီအရင်တစ်ခုကို မဖန်တီးခဲ့ရင် ဟွေလင်မြို့က ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်တဲ့အခြေအနေထဲကို ကျရောက်သွားလောက်ပြီ!"

"ဒီအကြောင်းကြောင့် ကျွန်တော်တို့က သခင်လေးချင်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။"

ထိုလူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းဘာပြောလိုက်တယ်?"

ယမ်းမှုန့်မှာ ရှားပါးသောကုန်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး မဟာချန်စစ်တပ်နှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသာ တပ်ဆင်နိုင်သည်။

လူတစ်ဦးတည်းက ယမ်းမှုန့်အများအပြားပိုင်ဆိုင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယမ်းမှုန့်ကို တိတ်တဆိတ်ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမှာ ကြီးလေးသောပြစ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ချူဘုရင်၏စစ်တပ်မှ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ယမ်းမှုန့်၏စစ်သားများအတွက် အရေးပါပုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနားလည်သည်။ ၎င်းမှာ အသက်ရှင်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ရန် အာမခံချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုသို့စဉ်းစားရင်း သူက လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် လူတိုင်းဝန်းရံထားသော ချင်ဖုန်းဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက ဟွေလင်မြို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်ကို ထောက်ထားပြီး သူက တစ်ဖက်လူကို ယမ်းမှုန့်ပိုင်ဆိုင်မှုဖြင့် တိုက်ရိုက်စွပ်စွဲမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ယမ်းမှုန့်ကိစ္စမှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ ၎င်း၏အရင်းအမြစ်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ချူမင်းသားထံသို့ တင်ပြရမည်။

ထိုလူမှာ ဘာပြောရမည်ကို စဉ်းစားပြီးဖြစ်သည်။ သူက ချင်ဖုန်းကိုထိရန် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာစစ်ပွဲများကြောင့်လော သူက တိုက်ပွဲတွင်မာကျောသောအရှိန်အဝါနှင့် မရင်းနှီးသောအမူအရာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်းက လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏အာရုံကို ချက်ချင်းဖမ်းစားလိုက်သည်။

သူတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူက လေပွေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးလံစွာ ကျသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ချန်းဖေးလန်က ဓားမြှောင်တိုတစ်ချောင်းကို ထိုလူ၏လည်ပင်းတွင် ထောက်ထားပြီး အေးစက်စွာမေးလိုက်သည်။

"မင်းဘယ်သူလဲ ဘာလိုချင်တာလဲ?"

ထိုလူမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာဖြစ်ပျက်သွားပြီး သူတုံ့ပြန်ချိန်ပင်မရလိုက်ပေ။

သူရှင်းပြမည်ပြုစဉ်မှာပင် ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်ရှိသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"တော်ပြီ ရှင့်ရဲ့ဆင်ခြေတွေကို ငါနားမထောင်ချင်ဘူး။"

ထိုစကားများဖြင့် ချန်းဖေးလန်၏ဓားမြှောင်မှာ ဆင်းသက်လာတော့မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်တားဆီးလိုက်သည်။