ပန်ငှက်ကြီးက လေနှင့်အတူ ထကြွ၏

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချုံယွိမြို့၏အတွင်းရော အပြင်ပါ မြေပြင်ပေါ်က ငရဲဘုံတစ်ခုလိုပင်။

မြို့ထဲတွင် ရူးသွပ်နေသောလူများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မြို့အပြင်ဘက်တွင်မူ အဆုံးအစမမြင်နိုင်သော မိစ္ဆာအလောင်းပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှ စစ်သားများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်သည် ရဲရင့်စွာနှင့် မကြောက်မရွံ့တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း မသေနိုင်သော ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကဏ္ဍများစွာတွင် အစွမ်းမရှိဖြစ်နေပြီး အဆက်မပြတ် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများမှာ ရှောင်လွှဲမရပေ။

လဲ့ယင်းက သူ၏ဓားရှည်ကို ပြင်းထန်စွာဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားသွားမှာ အာဏာပြင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ရန်သူ၏အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည့်အရှိန်အဟုန်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ၏အလောင်းများ သူ၏ရှေ့တွင် လဲလျောင်းနေသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ဓားသွားကြောင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်။

သို့သော် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ထိုခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာကြသည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်သာရှိလျှင်ပင် သူတို့လှုပ်ရှားနိုင်သေးသည်။

လဲ့ယင်းက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏ဓားရှည်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ကျစ်! ငါဒီလောက်စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့တိုက်ပွဲကို ဘယ်တုန်းကမှ မတိုက်ခိုက်ဖူးဘူး!"

"ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေကို နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတဲ့ဘယ်သူမဆို သတ္တိရှိရင်ထွက်ခဲ့ပြီး ငါနဲ့တကယ်တိုက်ခိုက်စမ်း။"

သူက ကြမ်းတမ်းသော်လည်း လဲ့ယင်းမှာ လိမ္မာပါးနပ်သည်။ သူက နောက်ကွယ်မှလူကို ဒေါသထွက်အောင် နှိုးဆွလိုသော်လည်း သူ၏ကြိုးပမ်းမှုမှာ အရာမထင်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ ရုပ်သေးအလောင်းလမ်းစဉ်မှ ချန်ဂွေးမှာ ဒီနေရာတွင် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အဆုံးမရှိသောပရမ်းပတာအခြေအနေကြားတွင် ယုတ်မာသောရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချုံယွိမြို့တစ်ခုလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ်တုန်ခါသွားစေသည်။

လဲ့ယင်းက ထိုရယ်သံကိုမကြားသော်လည်း သူရုတ်တရက် ရင်တုန်သွားပြီး အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုမကြောက်တဲ့သူက တံတွေးထွေးထုတ်လိုက်သည်။

"ကျစ်! ဒီမြို့က မြေအောက်မှာ ယမ်းမှုန့်တွေနဲ့ပြည့်နေတာလား? ဘာလို့အကြောင်းမရှိဘဲ ခဏခဏတုန်ခါနေရတာလဲ?"

ထို့နောက် သူက သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ကျယ်လောင်စွာအော်လိုက်သည်။

"စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှ စစ်သားအားလုံး နားထောင်ကြ! ငါတို့ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေကို မသတ်နိုင်မှတော့ ငါတို့အင်အားတွေကိုစုစည်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်ကြ!"

"ဟုတ်ကဲ့!"

အချိန်အကြာကြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာပင် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၏တုံ့ပြန်သံမှာ ချုံယွိမြို့၏ ဆူညံသံကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"အင်း စစ်ရေးအကြံပေးချင်သာ ဒီမှာရှိနေရင် ကောင်းမှာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတန်ပြန်ဆောင်ရွက်မှု တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနိုင်လောက်တယ်။"

တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ရွှီလဲ့ရှန် ရုတ်တရက်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူစာပေသူတော်စင်ဖြစ်လာပြီး တတိယအဆင့်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက သူ၏အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ နတ်သိုင်းပညာရှင်များ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်ထက် သဘာဝအတိုင်း များစွာကျော်လွန်နေသည်။

ခုလေးတင် သူက ယုတ်မာသောရယ်သံတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားလိုက်ရပြီး သူသာမမှားဘူးဆိုလျှင် ထိုရယ်သံ၏ အရင်းအမြစ်မှာ မောက်ယင်ပင်!

ရွှီလဲ့ရှန်က မရေမတွက်နိုင်သော အကိုင်းအခက်များနှင့် နွယ်ပင်များတွင် ရစ်ပတ်နေသော တစ္ဆေဗုဒ္ဓကိုကြည့်ပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ဆွဲဆောင်ခြင်းအစီအရင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖျက်ဆီးပြီးမှတော့ ဘာလို့မောက်ယင်က နိုးထလာရတာလဲ?"

သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်မှာ သစ်သားဝိညာဉ်အမျိုးအစားဖြစ်သောကြောင့် သူက သစ်သားအခြေခံ ဂါထာများကို သုံးနိုင်သည်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက ထိုစကားများကို လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်တွင် ရွှေရောင် 卍 အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာကာ ရစ်ပတ်နေသောနွယ်ပင်များကို ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားစေသည်။

"ဝိညာဉ်တွေကိုဆွဲဆောင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက အစီအရင်ကနေတစ်ဆင့်ပဲလို့ မင်းကို ဘယ်သူပြောလဲ?"

ရွှီလဲ့ရှန်၏အမူအရာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး သူလျင်မြန်စွာနောက်ဆုတ်ကာ ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်ပြီး ကြယ်တာရာလေ့လာခြင်းပညာကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

မြင်ကွင်းတစ်ခု လင်းလက်သွားရာ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခုပါသော မျက်နှာဝိုင်းနှင့်တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ အရာအားလုံးကို ကြမ်းတမ်းသောအင်အားဖြင့် မျိုချနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျင်းယွင်အော်က ထိုသို့သောလှည့်ကွက်ကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း၊ တစ်ဖက်တွင် သက်ရှိများကို မျိုချပြီး တစ်ဖက်တွင် နေရာလွဲပြောင်းနည်းလမ်းကိုသုံးကာ ဝိညာဉ်များကို ချုံယွိမြို့သို့ လွှဲပြောင်းပေးနေသည်။

အဖြူရောင်စွမ်းအင်က ရွှီလဲ့ရှန်ပတ်လည်တွင် လှိုင်းထန်လာပြီး သူက နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကိုသုံးကာ တယ်လီပို့လုပ်ပြီး ကျင်းယွင်အော်ကို သွားတားရန်ပြင်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက မြင်သောအခါ အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ခြောက်ဖက်ကို ရုတ်တရက်ပိတ်လိုက်သည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ကြိုးစားနေတာလား? မင်းဒီနေ့ဒီမှာသေရမယ်။"

ကလင်!

ခေါင်းလောင်းတီးခတ်သံကဲ့သို့ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်ဧရာမ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် လေးဆူမှာ ဒေါသတကြီးမျက်လုံးများဖြင့် မြေပြင်မှထကြွလာသည်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြစ်ပြီး ဗုဒ္ဓလေးဆူကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိပေ။

အနက်ရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူမှာ သူ၏လက်ထဲမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးကျည်ပွေ့မှ အနက်ရောင် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှီလဲ့ရှန်ကို တည့်တည့်ညွှန်လိုက်သည်။

ဒါကိုမြင်သောအခါ ရွှီလဲ့ရှန်က သူ၏နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ရုံသာတတ်နိုင်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ရှည်!"

စကားဆုံးသည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ပင်ကြီးများမှာ မြေကြီး နံရံများနှင့် ဟင်းလင်းပြင်တို့မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုကိုတားဆီးရန် နံရံများကဲ့သို့ စုပုံသွားသည်။

သစ်သားတာအိုနည်းစနစ် – သစ်ပင်တစ်သောင်း နွေဦးကိုကြိုဆိုခြင်း!

ရုတ်တရက်မြင်ကွင်းမှာ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှ စစ်သားအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

လဲ့ယင်း၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြီး ထူးဆန်းသောဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်လေးဆူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"မြို့ထဲမှာ လူတွေတိုက်ခိုက်နေကြတယ်။"

သူ၏အံ့ဩသောမျက်လုံးများအောက်တွင် ကြီးမြတ်သောဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်လေးဆူမှာ သူတို့၏ခြေထောက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။

ကြီးမြတ်သောဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူမှာ သူတို့၏အပေါ်တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။

စစ်သားများမှာ သူတို့၏ခြေဖဝါးများပေါ်မှ အနက်ရောင်ပုံစံများကိုပင် မြင်နိုင်သည်။

သူတို့အပေါ်ကျလာလျှင် သူတို့ကိုဘာဖြစ်သွားမည်ကို မည်သူမျှ မတွေးရဲပေ။

လဲ့ယင်း၏ပြင်းထန်သောချီစွမ်းအင်က လှိုင်းထန်လာပြီး သူ၏ဆံပင်များ ထောင်တက်သွားသည်။ သူ၏စစ်သားများ ဒီနေရာတွင်သေဆုံးသည်ကို သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြည့်နေနိုင်မည်နည်း။

သူခုန်တက်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းက ဓားသွားပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် အပေါ်သို့ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဧရာမအနက်ရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်မှာ တစ်ချက်တည်းသောရိုက်ချက်ဖြင့် နောက်သို့လွင့်စဉ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တခြားကြီးမြတ်သောဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သုံးဆူမှာ မရေမတွက်နိုင်သောအကိုင်းအခက်များတွင် ရစ်ပတ်နေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ၊ ၎င်းမှာ ရွှီလဲ့ရှန်ကြောင့်ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သုံးဦးပါတစ္ဆေဗုဒ္ဓက ဒေါသတကြီးကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏လက်ဖဝါးများကို မြေပြင်သို့ရိုက်ချလိုက်ရာ အနက်ရောင်လေစီးကြောင်းများက ကြယ်များကဲ့သို့ ရန်သူဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားတော့သည်။

"မင်းက ငါနဲ့တိုက်ခိုက်နေရင်း စိတ်နှစ်ခွဖြစ်ပြီး သေကြောင်းကြံရဲတယ်!"

ရွှီလဲ့ရှန်က ပေါ့ဆရဲခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး သူ၏ရှေ့တွင် တားဆီးထားသော ကောင်းကင်ဘုံမှန်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သောတခြိမ့်ခြိမ့်မြည်သံ အိမ်များပြိုကျသံနှင့် လမ်းများပြိုကျသံတို့ကိုသာ ကြားနိုင်တော့သည်။

သစ်သားတာအိုနည်းစနစ်မှာ ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ဘဲ အနက်ရောင်ဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော် သုံးဆူမှာ သူတို့၏လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိသွားပြီး သူတို့၏ ဧရာမခြေထောက်များကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်ကြသည်။

ချုံယွိမြို့မှာ မြေပြင်ပေါ်ကငရဲဘုံတစ်ခုလို ဖြစ်နေနှင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နေသော အရပ်သားအချို့ရှိနေသေးသည်။ အနက်ရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သုံးဆူ၏ခြေထောက်သာ ကျလာပါက မြို့တစ်ဝက်ကျော်မှာ ပြိုကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအရပ်သားများမှာ ရှင်သန်နိုင်ခြေတစ်စုံတစ်ရာ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် အမြင့်တစ်နေရာမှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပန်ငှက်ကြီးက လေနှင့်အတူထကြွပြီး မိုင်ပေါင်းကိုးသောင်းအထိ ပျံဝဲတက်၏!"

အသံဆုံးသည်နှင့် ပြင်းထန်သောကြယ်တာရာလေပြင်းများက ကြည်လင်သောချီစွမ်းအင်ကို ချွန်ထက်သောဓားသွားများကဲ့သို့ ပတ်ရစ်ကာ ကြီးမြတ်သောဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သုံးဆူကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးတွင် တကျွိကျွိမြည်သံများ ရပ်တန့်သွားပြီး ကြီးမြတ်သောဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သုံးဆူမှာ လေဓားသွားများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် စုတ်ပြတ်သွားသည်။

စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်၏မျက်နှာများမှာ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် မည်သူက ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သနည်း။

သို့သော်လည်း လဲ့ယင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိပြီး အားရပါးရရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ဒါက စစ်ရေးအကြံပေးချင်ရဲ့အသံဆိုတာ မကြားဘူးလား! စစ်ရေးအကြံပေးချင် ပြန်လာပြီ။"

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်?" လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မယုံနိုင်စွာကြည့်လိုက်ကြသည်။

စစ်ရေးအကြံပေးချင်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလိုစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားတာလဲ။

ထိုစဉ်မှာပင် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မှိန်ဖျော့သောကြယ်ရောင်ကို မှောင်မိုက်သွားစေသည်။

သူတို့မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အမည်မသိအလျားရှိတောင်ပံများ ဖြန့်ကျက်ထားသော ရွှေရောင်အမွေးနှင့် ပန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှေရောင်အမွေးများ၏အလင်းရောင်အောက်တွင် သူတို့အားလုံး ဧရာမငှက်ကြီး၏ ကျောနှင့် တောင်ပံများပေါ်တွင် တန်းစီရပ်နေသော ကျယ်ပြန့်ပြီးစည်းကမ်းရှိသော စစ်တပ်တစ်ခုကို အံ့ဩစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ကိုပို၍အံ့ဩစေသည်မှာ ဧရာမသတ္တဝါကြီး၏ခေါင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ချင်ဖုန်းရှိနေခြင်းပင်!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်များကို နောက်တွင်ပိုက်ထားပြီး လေကိုမျက်နှာမူကာ ရပ်နေသည်၊ သူ၏ဆံပင်ရှည်များမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ လွင့်နေသည်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ?!"

ရွှီလဲ့ရှန်က အသံကိုရှာဖွေပြီး အံ့ဩစွာပြောလိုက်သည်။

"အသံက ရင်းနှီးတယ်လို့ထင်နေတာ ညီလေးဖြစ်နေတာကိုး။"

ချင်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကိုလွှတ်လိုက်။"

ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးက အမိန့်အတိုင်း သူ၏တောင်ပံများကိုခတ်ကာ လေပွေတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကောင်းကင်မှထိုးဆင်းလာကာ ချူမင်းသား၏စစ်တပ်တစ်ခုလုံးနှင့်အတူ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ချူမင်းသားက ချင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အတွင်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ သူ၏တည်ငြိမ်သော အပြင်ပန်းနှင့် အလှမ်းဝေးလှသည်။

ထိုကဗျာမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် စာပေရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းပြီးဆုံးသည့်အခိုက်တွင် ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်ကို ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး၏ဓားသွားများက ဝန်းရံသွားသည်။ ထိုးနှက်ချက်မှာ ဒုတိယအဆင့်သခင်တစ်ဦးကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သည် အနက်ရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို ကြေမွသွားစေသည်ကို ထည့်မပြောတော့ပေ။

'ဧကရာဇ်မင် ဒါကြောင့်ပဲ ခင်ဗျားက ဒီလူကို ဒီလောက်တန်ဖိုးထားတာလား?'

ချူမင်းသားက သူ့ကိုယ်သူစဉ်းစားရင်း လူငယ်သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ပေါ်ထွက်လာမှုကို မအံ့ဩဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများဝန်းရံထားသော ချုံယွိမြို့ကိုကြည့်ရင်း ချူမင်းသားက ကောင်းကင်သို့ ကျယ်လောင်စွာအော်ပြောလိုက်သည်။

"ချူမင်းသားရဲ့စစ်တပ် တိုက်ပွဲအတွက်ပြင်ဆင်!"

"တိုက်ခိုက်!"

ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်ကိုတုန်ခါသွားစေသည်။