မင်းလား

ချူမင်းသားက အောက်မှတိုက်ပွဲအခြေအနေကို မယုံနိုင်စွာကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဂယက်ထသွားသည်။

သာမန်စစ်သားများက အစွမ်းထက်မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို အမှန်တကယ်တုန်လှုပ်စေနိုင်ပြီး သူတို့ကိုပင်သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ အတိတ်တွင် သူဘယ်တော့မှ မတွေးရဲခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုမြင်ကွင်းမှာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်နေသည်။

ပြီးတော့ အားလုံးမှာ ချင်ဖုန်းရေးခဲ့သော စာပေရတနာများကြောင့်ပင်!

နယ်မြေတစ်ခု၏ဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် ချူမင်းသားက ချက်ချင်းဆိုသလို အရာများစွာကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

"စာပေရတနာများမှာ တာအိုမျိုးရိုးစဉ်ဆက်၏ အရည်အသွေးမြင့်စာပေများဖြစ်ပြီး ရေးသားထားသည်ကို ယုံကြည်ခြင်းမှ မွေးဖွားလာကာ ၎င်းတို့က လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။"

"သို့သော်လည်း မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ သိုင်းပညာအပေါ်အလေးထားမှုကြောင့် စာပေသူတော်စင် တာအို မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို နက်နက်နဲနဲလေ့လာရန် ခက်ခဲသောကြောင့် လူအနည်းငယ်သာ သူတို့၏ အရေးအသားဖြင့် ရတနာများဖန်တီးနိုင်သည့်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။"

"ဒါပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ချင်ဖုန်းလိုလူငယ်တွေ ပိုများလာမယ်ဆိုရင် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတွေအတွင်းမှာ စာပေရတနာတွေရဲ့စွမ်းအားကိုသုံးခြင်းဖြင့် စစ်သားတွေရဲ့အသက်ကို ပိုကယ်တင်နိုင်ပြီး လူသားနယ်မြေတွေကို ပိုကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

အနောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ အဖြစ်အပျက်များသတင်း ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ပြန်လည်ပျံ့နှံ့သွားပြီး မဟာချန်တိုင်းပြည်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဧကရာဇ်သည် စာပေ၏တာအိုမျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပို၍တန်ဖိုးထားလာမည်ကို သူကြိုတင်မြင်ယောင်နိုင်ပင်သည်။ ဧကရာဇ်စာမေးပွဲစနစ်ကို တရားဝင် အကောင်အထည်ဖော်မည့်နေ့မှာလည်း ပို၍စောလာလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် လူများမှာ စာပေပညာထက် သိုင်းပညာကို ဦးစားပေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။ အဲဒီအစား လူများစွာမှာ စာပေ၏တာအိုမျိုးရိုးစဉ်ဆက်သို့ အပြေးအလွှားသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မဟာချန် တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်းက စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စာပေရတနာများသန့်စင်ခြင်း၏ သုံးစွဲမှုမှာ သူစိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာကြီးမားသော်လည်း ရလဒ်များကိုမြင်ရသောအခါ အားလုံးမှာ တန်ဖိုးရှိသွားသည်။

"ချုံယွိမြို့ကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မောက်ယင်ရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မယ်။"

စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်နှင့် ချူမင်းသား၏ဘက်မှ အရှိန်အဟုန်မှာ မြင့်တက်လာပြီး သဘာဝအတိုင်းပင် တစ္ဆေဗုဒ္ဓကို ဒေါသထွက်စေကာ သူ၏ခေါင်းသုံးလုံးမှာ ဒေါသဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူက ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးကို မော့ကြည့်ပြီး ဒီလိုအခြေအနေကို ဖန်တီးရန် ရတနာကိုအသုံးပြုခဲ့သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို ရှာဖွေရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူချင်ဖုန်း၏အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့သည့်အခါ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

"သူက ဒီလိုလူသားကောင်လေးတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

ရွှီလဲ့ရှန်က ပြုံးလျက် သူ့ကိုယ်သူပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ညီလေးက သူသွားတဲ့နေရာတိုင်းမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အံ့အားသင့်စရာတွေကို အမြဲတမ်းဖန်တီးနိုင်တာပဲ။"

"ငါတို့ဒီခရီးကနေပြန်သွားပြီးရင် ဒီရတနာကို ဖြန့်ဝေနိုင်မယ်ဆိုရင် မဟာချန်တိုင်းပြည်က စစ်သားအားလုံးကို အကျိုးပြုလိမ့်မယ်။"

ရုတ်တရက် တစ္ဆေဗုဒ္ဓ၏နှလုံးသားမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ကျင်းယွင်အော်ဘက်မှ ပေါင်းစည်းတော့မည့် အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်မှာ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသောကြောင့် သူ၏မျက်လုံးခြောက်လုံးမှာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ရွှီလဲ့ရှန်ကလည်း ထိုပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိပြီး ခဏတာတွက်ချက်ပြီးနောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းမွေးငယ်နှစ်ခုကို ပင့်တင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတဲ့အရာတွေက တကယ်ပဲ တစ်စုံလိုက်လာတတ်တာပဲ။"

၎င်းမှာ ချုံယွိမြို့သို့ အပြေးအလွှားရောက်ရှိလာသော အန်းမင်ကျစ်ဖြစ်ပြီး လမ်းတွင် ထူးဆန်းသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကို အာရုံခံမိကာ ကျင်းယွင်အော်နှင့်တိုက်ခိုက်ရန်သွားပြီး သက်ရှိများကို ဆက်လက်မျိုချခြင်းမှ တားဆီးရန်ဖြစ်သည်။

အာကာသတုန်ခါသွားပြီးနောက် ကုံးချန်းနှင့် ကုံးတုတို့မှာ တစ်ချက်ထိရုံဖြင့် ခွဲခွာသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှမြေကြီးမှာ သူတို့၏တိုက်ပွဲအပြီးမှ လူသူကင်းမဲ့သောမြင်ကွင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကုံးတုမှာ အနောက်ပိုင်းဒေသများ၏ ကြီးမြတ်သောနတ်စစ်သူကြီးသုံးဦးထဲတွင် အကြမ်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ဒီအဆင့်တွင် တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း ရလဒ်ကိုဆုံးဖြတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အစွမ်းထက်သောခန္ဓာကိုယ်များနှင့် အံ့ဩဖွယ်အစွမ်းရှိသော တတိယအဆင့်စစ်သည်တော်များဖြစ်ကြသည်။

ကုံးတုက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို ချုံယွိမြို့လားရာသို့ လှည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် စုစည်းနေသော ဓားများနှင့်ဓားမများ၏ချီစွမ်းအင်မှာ သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှားလာနေသည်။

သူက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားရုံဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ကုံးချန်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါနဲ့တိုက်ခိုက်ရဲပြီး စိတ်ထဲမှာတခြားအရာတွေရှိနေသေးတယ်။ ဘယ်လိုလဲ? မင်းရဲ့လျှို့ဝှက် အစီအစဉ်က အဆင်မပြေဘူးထင်တယ်?"

"အားထုတ်မှုနည်းနည်းလေး ပိုလိုနေတာပါ။"

တစ်ဖက်တွင်မူ လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏အကူအညီဖြင့် ဖုရော့ယွင်၏ဖိအားမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

လျို့ကျန့်လီက တစ်ယောက်တည်း ချန်ဂွေးကို ထိန်းထားပြီး ချန်းဖေးလန်မှာမူ တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့် လူများကြားတွင် လှုပ်ရှားသွားလာကာ အစွမ်းအားနည်းသောသူများကို လျင်မြန်စွာသတ်ဖြတ်နေသည်။

သူတို့က ပြဿနာကို အမြန်ဆုံးဖြေရှင်းပြီး ချင်ဖုန်းနှင့်တွေ့ဆုံရန် ချုံယွိမြို့သို့ သွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့အချိန်အများကြီးမဖြုန်းချင်ကြပေ။

ဘုန်း!

သူတို့၏ဓားနှင့်လက်သီးတို့ ထိခတ်မိသည်နှင့် တုန်ခါမှုလှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးစွမ်းအားပမာဏကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လေထဲတွင်ရပ်နေသော ဓားတစ္ဆေက သူ၏ညာလက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူက သူ၏စုတ်ပြတ်နေသောလက်စကို ကြည့်ပြီးနောက် အောက်မှသေရည်သောက်ခြင်းကြောင့် မျက်နှာနီရဲနေသော ဖုရော့ယွင်ကို ကြည့်ကာ အံ့ဩစွာပြောလိုက်သည်။

"သေရည်သောက်ပြီးတော့ မင်းရဲ့လက်သီးစွမ်းအင်က တကယ်ပဲတိုးလာတာပဲ။ တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်။"

"မင်းကို တပ်မှူးသေရည်နတ်ဘုရားလို့ သိကြတာမဆန်းတော့ပါဘူး။ ငါမမှားဘူးဆိုရင် ခုနကအဲ့ဒီလက်သီးက ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံအစွန်းရောက်လက်သီး - အရပ်ရှစ်မျက်နှာလက်သီး မဟုတ်လား?"

ဖုရော့ယွင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"မင်းဒီကို အတိတ်ကိုပြန်အမှတ်ရဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့တိုက်ကွက်တွေကို မြန်မြန်သုံး။ မင်းကိုဖြေရှင်းပြီးရင် ငါချုံယွိမြို့က မင်းရဲ့ရှုပ်ပွနေတာတွေကို ရှင်းရဦးမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး မင်းက အရင်အတိုင်းပဲ တိုးတက်မှုမရှိဘူးလား?"

ဓားတစ္ဆေက သူ၏သွေးနီရောင်ဓားရှည်ကို သူ၏ရှေ့တွင် အလျားလိုက်ကိုင်ဆောင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အလွန်ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ဒေါသဆွတဲ့နည်းဗျူဟာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အလေးအနက်ထားဖို့ အချိန်ကျပြီ။ တစ္ဆေဗုဒ္ဓရဲ့ အစီအစဉ်မှာ အနှောင့်အယှက်တစ်ခုဖြစ်သွားပုံပဲ။"

ဒါကိုမြင်သောအခါ တခြားတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ တိုက်ပွဲကိုရှောင်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ချက်ချင်းဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ချန်ဂွေးပင်လျှင် လျို့ကျန့်လီကို လှုပ်ခါဖယ်ရှားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ မြေကြီးထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါတို့အားလုံးကိုသတ်ဖို့ ဒီတိုက်ကွက်ကို သုံးမလို့လား?"

ဓားတစ္ဆေက တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာမပြဘဲ သူ၏လက်ထဲမှ သွေးနီရောင်ဓားရှည်မှာသာ မှိန်ဖျော့သော ရွှေရောင်ညည်းသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖုရော့ယွင်က မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့ဆီကိုအမြန်လာ!"

ကြန့်ကြာရဲခြင်းမရှိဘဲ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းနာခံလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားတစ္ဆေ၏လက်ထဲမှဓားမှာ ဝှေ့ယမ်းပြီးဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားမှုမှာ သေးငယ်ပြီးပေါ့ပါးကာ အရေးမပါသလောက်ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ၎င်းမှာ လှိုင်းထန်သောစွမ်းအားတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

လေမှာ စီးဆင်းခြင်းရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင် အလင်းတန်းများပင်လျှင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ချက်တည်းသောခုတ်ချက်က အချိန်နှင့်အာကာသကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့မှာ လုံးဝတုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ဖုရော့ယွင်က သူမ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ပြီး သူမ၏ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ်ကာထားလိုက်သည်။

ရှပ်!

မမြင်နိုင်သောဓားသွားက ဖုရော့ယွင်၏ကာကွယ်မှုများကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး သူမ၏ မပျက်စီးနိုင်သော ဝရဇိန်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးမဝင်ဖြစ်သွားစေသည်။

သွေးများပန်းထွက်လာပြီး အသားအောက်မှ အရိုးများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ဖုရော့ယွင်က သွားကြိတ်လိုက်သည် သူမ ရှောင်တိမ်း၍မရပေ၊ မဟုတ်ပါက လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်နှစ်ဦးစလုံးမှာ မသေလျှင်တောင်မှ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်။

မပြေလည်သောအခြေအနေအချိန်မှာ ခဏလေးသာဖြစ်သော်လည်း ဖုရော့ယွင်အတွက်မူ ထာဝရကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အစွန်းရောက်စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုဖြင့် ကျယ်လောင်သောအော်သံနှင့်အတူ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ဖုရော့ယွင်က ရုတ်တရက်သူမ၏လက်မောင်းများကို မြှောက်လိုက်သည်။

မမြင်နိုင်သောဓားသွားမှာ သူတို့သုံးဦးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူတို့နောက်မှတောင်တန်းများထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အဆုံးမရှိသောတောင်တန်းများမှာ ကျိုးပဲ့နေသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားပုံရပြီးနောက် နားကွဲလုမတတ်ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချက်တည်းသောထိုးနှက်ချက်ဖြင့် ဖုရော့ယွင်မှာ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရသွားသည်။

"တစ်ဓားတည်း ကောင်းကင်ဘုံဓားက အရင်လိုပဲ ကြောက်စရာကောင်းတုန်းပဲ။"

ချန်ဂွေး၏ပုံရိပ်မှာ မြေကြီးမှတစ်ဖန်ပြန်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"နတ်စစ်သည်တော်ရဲ့ လက်နက်လမ်းစဉ်မှာ ရည်ရွယ်ချက်အဆင့်ငါးဆင့်ရှိပြီး အပြင်းထန်ဆုံးက နတ်ဘုရားတစ်သောင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်လို့ ပြောကြတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ကွက်နဲ့ဆိုရင် ပဉ္စမအဆင့်အလွန်မှာ နယ်ပယ်တစ်ခုရှိရင်တောင် မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။"

ဖုရော့ယွင်၏အစွမ်းဖြင့် သူမသည် သဘာဝအတိုင်း သဲလွန်စအချို့ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားသွားတွင် နယ်ပယ်၏စွမ်းအားပါဝင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ သီးခြားဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

လျို့ကျန့်လီမှာ အနည်းငယ်ကြောင်သွားသည်။ ယခင်ထိုးနှက်ချက်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသော်လည်း သူမတွင် မသဲမကွဲအသိဉာဏ်တစ်ခု ရရှိလိုက်ပုံရသည်။

သူမသာ ဂရုတစိုက်ခံစားကြည့်နိုင်လျှင် အကျိုးကျေးဇူးအချို့ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ...

ဖုရော့ယွင်က သိနေသည်။ ဓားတစ္ဆေသာ တူညီသောထိုးနှက်ချက်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်လာပါက လျို့ကျန့်လီနှင့် အခြားသူများကို ကာကွယ်ခြင်းကို ထားဦး သူမကိုယ်တိုင်ပင် မခံနိုင်လောက်ပေ။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အမြန်ဆုံးထွက်သွားကြ။"

ဓားတစ္ဆေ၏အေးစက်သောအသံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်းတို့အခုထွက်သွားချင်တယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားပြီလို့ ငါစိုးရိမ်တယ်။"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့ရှိနေသော အာကာပြင်မှာ ဓားများဖြင့် အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားပုံရပြီး သူတို့ပတ်လည်ရှိအရာအားလုံးမှာ သွေးနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဓားတစ္ဆေ၏နယ်ပယ်ပင်!

သူက သူ၏လက်ထဲမှ သွေးနီရောင်ဓားရှည်ကို နောက်တစ်ကြိမ်မြှောက်လိုက်ပြီး နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ထိုဓားသွား၏စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင်မတွေးဝံ့စရာပင်!

သို့သော် ဓားတစ္ဆေ ဓားကိုဝှေ့ယမ်းမည်ပြုစဉ်မှာပင် အာကာပြင်ကွဲအက်သံက သူ့ကို အနည်းငယ်ရပ်တန့်သွားစေသည်။

သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင်မျက်နှာဖုံးနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုက နယ်ပယ်ကိုထိုးဖောက်ပြီး ဖုရော့ယွင်နှင့် အခြားသူများရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

ဓားတစ္ဆေက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလား?"

ရောက်ရှိလာသူမှာ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်ပေ။