မောက်ယင် နိုးထလာခြင်း

ချုံယွိမြို့တွင် စာပေရတနာဖြင့် သန့်စင်ခံထားရသော စစ်သားများမှာ နတ်ဘုရားကူညီမစနေသကဲ့သို့ပင် မြို့ထဲမှ ပြိတ္တာများမှာ အဆက်မပြတ်အသတ်ခံနေရပြီး ထိုမိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ၏အလောင်းများမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် မရှိတော့ပေ။

ပျော်ရွှင်စွာအော်ဟစ်သံများနှင့် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲသံများမှာ အဆုံးမရှိပေ။

စစ်သားများမှာ ဤမျှကျေနပ်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲကို ဘယ်တုန်းကမှ မတိုက်ခိုက်ဖူးခဲ့ပေ။

အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အောင်ပွဲ၏ချိန်ခွင်လျှာမှာ လူသားမျိုးနွယ်ဘက်သို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မျက်နှာသာပေးနေသည်။

ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး၏ခေါင်းအထက်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏နှစ်ထပ်မျက်ဝန်းစွမ်းရည်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်မှာ အလွန်ထူထပ်ပြီး အရာဝတ္ထုအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲလုနီးပါးဖြစ်နေကာ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်အားလုံးမှာ လားရာတစ်ခုတည်းသို့ စုဝေးနေသည်။

၎င်းမှာ ချုံယွိမြို့ရှိ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုပင်!

ချင်ဖုန်းက ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးကို အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် ချဉ်းကပ်ခိုင်းမည်ပြုစဉ်မှာပင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံရှိ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာက ဗေဒင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်ပြသနေပြီး သူက မြင်ကွင်းအချို့ကို မသဲမကွဲမြင်လိုက်ရသည်။

အစိမ်းဖျော့ရောင်တစ္ဆေမီးမှာ ဧရာမလက်တစ်ဖက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ထိုးစိုက်ကာ ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးကို ၎င်းနှင့်အတူ ဆွဲချသွားသည်။ မြေကြီးမှာ တံခါးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်။ အစိမ်းရင့်ရောင်တစ္ဆေမီး၏ သန့်စင်မှုထဲတွင် ဧရာမပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများမှာ ကြက်သွေးရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

၎င်းမှာ မောက်ယင်ပင်!

မြင်ကွင်းမှာ ခဏလေးသာပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းက ချင်ဖုန်းကို ချွေးအေးများ ထွက်သွားစေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ဖြစ်နိုင်တာက မောက်ယင်ရဲ့နိုးထမှုကို တားဆီးလို့မရတော့ဘူးလား?"

တစ္ဆေခေါင်းဆောင်နှင့် ဓားတစ္ဆေတို့၏တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့၏ပုံရိပ်များမှာ အရိပ်များကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။ လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏အစွမ်းဖြင့်ပင် သူတို့က မသဲမကွဲအရိပ်အနည်းငယ်ကိုသာ ဖမ်းယူနိုင်သည်။

ရုတ်တရက် ဓားတစ္ဆေက သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို လွဲချော်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူလှည့်ကြည့်ပြီး ချုံယွိမြို့လားရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း၏ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ရုန်းကန်နေသော ချန်ဂွေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဆက်ပြီးတိုက်ခိုက်နေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး တစ္ဆေခေါင်း။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုက မင်းထက်နိမ့်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့တော့ မင်းဒီဓားအောက်မှာ သေစေချင်တယ်။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဓားတစ္ဆေက စိတ်အာရုံဖြင့်ဖန်ဆင်းထားသော ဓားရှည်ကို သူ၏ရှေ့တွင် ထားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဒါကိုမြင်သောအခါ ဖုရော့ယွင်နှင့် အခြားသူများမှာ နက်ရှိုင်းစွာမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ ဟန်ပန်၏အစပြုလှုပ်ရှားမှုမှာ ယခင်ကကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်ခုနှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်မဟုတ်လော။

ပြီးတော့ သူတို့ပို၍ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနားလည်သည်မှာ ထူးဆန်းသောအခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ပြိုင်ဘက်မှာ ထိုထိုးနှက်ချက်ကို ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ကျန့်အန်းကလည်း သဲလွန်စများကို သတိပြုမိသည်။ ပြင်းထန်သောချီစွမ်းအင်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လှိုင်းထန်လာပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲသို့ စုစည်းသွားသည်။

ထောင်း!

ထောင်း!

နှလုံးခုန်သံမှာ သန်မာပြီးအားကောင်းကာ ရှိနေသူအားလုံး၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအောက်တွင် အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းများမှာ နှလုံးသား၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ပျံ့နှံ့သွားကာ သူ၏ကျောပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုကဲ့သို့ ပုံစံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့ပတ်လည်တွင် အာကာပြင်မှာ သူ၏စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လိမ်ယှက်ပြီး ပုံပျက်သွားသည်။

မည်သူမဆိုမြင်နိုင်သည်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေခေါင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အပြင်ဘက်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဒါက ချင်ကျန့်အန်းကို တစ္ဆေခေါင်းဆောင်ဟုခေါ်တွင်ရခြင်း၏အကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး သူအသုံးပြုသော အမြင့်မြတ်ဆုံးပုံစံ - နတ်ဘုရားတုန်လှုပ်ခြင်းပင်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဓားတစ္ဆေ၏အရှိန်အဟုန်မှာ တိုးမြင့်လာပြီး တစ္ဆေပုံရိပ်က စိတ်အာရုံဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသောဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ညင်သာစွာဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အာကာပြင်မှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားပြီး အထက်နှင့်အောက်ကို ပိုင်းခြားသွားသည်။

ဓားတစ္ဆေ၏အပြင်းထန်ဆုံးထိုးနှက်ချက် - ကောင်းကင်ကိုခွဲခြမ်းရန်ခုတ်ချက် တစ္ဆေသတ်ခုတ်ချက်!

ကြီးမားသောစွမ်းအားများ တိုက်မိခြင်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ဖုရော့ယွင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏အချိန်အာရုံခံစားမှုကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာသည့်အချိန်တွင် တစ္ဆေခေါင်းဆောင်နှင့် ဓားတစ္ဆေတို့မှာ ခွဲခွာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ကလစ်။

တစ္ဆေခေါင်း၏မျက်နှာဖုံးမှာ ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာအမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်၊ သူ၏ညာဘက်ပါးပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သောသွေးစွန်းရာတစ်ခုရှိနေသည်။

လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ သူ၏မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ အမြဲတမ်းတည်ငြိမ်နေသော လျို့ကျန့်လီပင်လျှင် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်မှုရှိနေသည်။

ကောလာဟလထွက်နေသော မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်မှာ သူတို့၏ယောက်ျား၏အဖေ ချင်မိသားစု၏အကြီးအကဲ ချင်ကျန့်အန်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဓားတစ္ဆေ၏တစ္ဆေပုံစံမှာ ပြိုကွဲသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သူက သူ၏လက်ထဲမှ သွေးနီရောင်ဓားရှည်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါတကယ်ပဲ နောက်ဆုံးမှာရှုံးသွားတာလား?"

စကားဆုံးသည်နှင့် သွေးနီရောင်ဓားရှည်မှာ အမှုန့်များအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားပြီး သူ၏ညာလက်မောင်းမှာ သွေးမြူများအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

တိုက်ပွဲ၏ရလဒ်မှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်းအံ့အားသင့်စွာပင် သွေးမြူများမှာ ရုတ်တရက် ဓားသွားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဓားသွားမှာ တစ္ဆေခေါင်းဆောင်ကို ဦးတည်မနေဘဲ အောက်မှချန်ဂွေးကို ဦးတည်နေသည်။

နောက်ဆုံးလူမှာ ထိုမြင်ကွင်းအတွက် ပြင်ဆင်မထားပုံရသည်။ သူတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့ ်ဝိညာဉ်မှာ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။

ရုတ်တရက်မြင်ကွင်းက လူတိုင်းကိုကြောင်သွားစေသည်။

ချင်ကျန့်အန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်မအေးနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူက သေဆုံးသွားသော တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူ၏ အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်မှာ သာမန်လူများထက် များစွာ ပိုအစွမ်းထက်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အန်းမင်ကျစ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကျင်းယွင်အော်မှာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာထိုးနှက်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုပေါ်လာကာ သူ့ကိုမျိုချသွားသည်။

သူပြန်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် ကျင်းယွင်အော်မှာ မိုင်ပေါင်းရာချီခရီးသွားပြီး သေဆုံးသွားသော ချန်ဂွေးရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေသည်။

အာကာသမှော်ပညာကိုသုံးကာ သူက ချန်ဂွေး၏ကျန်ရှိနေသောဝိညာဉ်ကို ချုံယွိမြို့၏ဘုရားကျောင်းသို့ ချက်ချင်းလွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

ရွှီလဲ့ရှန်၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြီး သူပုံမှန်မဟုတ်မှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ဒုက္ခပဲ!"

ချင်ဖုန်း၏ဦးရေပြားမှာ ပို၍ပင်ထုံကျင်သွားပြီး သူအော်ပြောလိုက်သည်။

"အမြန်ရှောင်ကြ!"

အော်သံ ကြားသောအခါ ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး၏အန္တရာယ်ကို အလိုအလျောက်အာရုံခံနိုင်စွမ်းက သူ့ကိုတစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီသွားစေသည်။ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူက သူ၏လှုပ်ရှားမှုကိုရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ဧရာမတောင်ပံများ တုန်ခါကာ လျင်မြန်စွာနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် တစ္ဆေကဲ့သို့စိမ်းလဲ့လဲ့လက်တစ်ဖက်က မြေအောက်မှထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက ကြီးမားသောလက်ပေါ်မှ ပုံစံများကိုပင် ခွဲခြားမြင်နိုင်သည်။ ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးသာ ခဏလေးပိုကြာအောင်တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပါက သူသေမှာသေချာသည်။

ဘုန်း!

မြေကြီးရုတ်တရက်တုန်ခါသွားပြီး ချုံယွိမြို့၏မြေပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုပေါ်လာကာ မြို့တစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်းခွဲသွားသည်။

အက်ကွဲကြောင်းမှာ မိုင်ပေါင်းဆယ်လီကျော်အထိ ရှည်လျားသွားသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?" တိုက်ပွဲတွင်နစ်မြောနေခဲ့သော စစ်သားများမှာ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့က အက်ကွဲကြောင်းကို လျင်မြန်စွာရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေအလောင်းများနှင့် ပြိတ္တာများမှာ ၎င်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြသည်။

လူတိုင်း၏နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကြီးမားသောဖိအားမှာ ကောင်းကင်ပြိုကျသကဲ့သို့ပင်။ အားနည်းသောစစ်သားများမှာ ဖိအားအောက်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး မြေပြင်သို့ပင် လဲကျသွားကြသည်။

ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးမှာ ကောင်းကင်တွင် မပျံနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်သို့ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လင်းယုန်တစ်ကောင်၏အရွယ်အစားသို့ ကျုံ့သွားသည်။

ဘုန်း!

ဘုန်း! ဘုန်း!

ဧရာမခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက မြေကြီးကိုထိုးဖောက်ပြီး အစိမ်းရောင်မီးလျှံများဖြင့်ဝန်းရံလျက် လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် အရိုးဖြူများနှင့်တူသောချိုများဖြင့် နွားခေါင်းကဲ့သို့ပုံစံရှိပြီး ရှည်လျားသော အမွေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊ ၎င်းမှာ မောက်ယင်ပင်!

သူက မြို့တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပြုလိုက်သည်။

လူအုပ်၏မျက်လုံးများမှာ အာရုံစိုက်မှုပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်များမှာ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှ ဆွဲထုတ်ခံနေရသကဲ့သို့ပင်!

ချင်ဖုန်းက သူ၏ဝိညာဉ်ကိုတည်ငြိမ်စေရန် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာအသက်သွင်းလိုက်ပြီး ချူမင်းသားမှာမူ သူ၏ဘေးတွင် သွားကြိတ်နေသည်။

လဲ့ယင်း၏ဓားကြီးမှာ မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ထားပြီး ရွှီလဲ့ရှန်မှာ သူ့ကိုယ်သူကာကွယ်ရန် ချီစွမ်းအင်စုစည်းလိုက်သည်။

မြေကြီးကိုတုန်ခါသွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ကုံးချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရာ ကုံးတုက ညင်သာစွာရယ်မောသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ နိုးထလာပြီကိုး ဟမ်?"

ချုံယွိမြို့၏အရှေ့ဘက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာတွင် ပိုင်ဝူတိနှင့် စုထျန်းယွဲ့၏အုပ်စုမှာ သူတို့၏ခြေလှမ်းများတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

မိစ္ဆာတစ်ကောင်က တုန်ရီစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအသံက ဘာလဲ?"

စုရှောင်ယွဲ့က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပုံရပြီး ချုံယွိမြို့လားရာသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ ထိုနေရာမှညကောင်းကင်မှာ အစိမ်းရောင်အလင်းတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

"အကြီးအကဲ ကြည့်ပါ။"

ကိုးမြီးမြေခွေးမက သူမ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ပြီး သူမ၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။

"ငါတို့အရှိန်မြှင့်တင်ဖို့လိုပြီ။"

ချင်ကျန့်အန်းက တည်ကြည်စွာကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ?"

ထိုအချိန်တွင် လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့မှာ ချင်ဖုန်း လက်ရှိချုံယွိမြို့တွင် ရှိနေသောကြောင့် အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေကြသည်။

ဓားတစ္ဆေက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

"ချန်ဂွေးက ရုပ်သေးအလောင်းပညာကို ကျင့်ကြံခဲ့တာ ပြီးတော့ သူက ရုပ်သေးအလောင်းပညာရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံးနည်းစနစ်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သန့်စင်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်တယ်။" "သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းက သက်ရှိများစွာရဲ့ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်။"

ထိုစကားများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရှိနေသူအားလုံး ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။

သူတို့၏အစီအစဉ်ကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ပြီး မောက်ယင်ကို နိုးထစေရန်အတွက် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူများမှာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လူများကိုပင် ရက်စက်သောထိုးနှက်ချက်များ ပေးခဲ့ကြသည်။