ငြိမ်သက်ခြင်းအောက်မှ ဘေးအန္တရာယ်

မွန်းတည့်ချိန်က လှုပ်ရှားမှုအပြီး သုံးနာရီခွဲ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နာဂါဆယ်၊ ကေကိုတို့သည် တည်းခိုခန်းတွင် ခေတ္တအနားယူကာ သူတို့၏စိတ်အာရုံများကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်လှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ်ကိုလည်း ရေးဆွဲခဲ့ကြသည်။ မီရှီးမားဟုအမည်ရသည့် အမျိုးသမီးအတွက်မူ သူမ… ရူးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သူမသည် အချိန်တိုအတွင်း ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမကို ကုသနိုင်မလား၊ မကုသနိုင်ဘူးလားဆိုသည်ကို ယန်ကျန့် ဂရုမစိုက်ပေ၊ ၎င်းသည် သူ၏တာဝန်မဟုတ်ပေ။

တိတ်ဆိတ်သောအခန်းထဲတွင် ယန်ကျန့်သည် တစ်ယောက်တည်း မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေပြီး အခန်းထဲတွင် လှည့်ပတ်သွားလာနေသော တစ္ဆေငယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

တစ္ဆေငယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရေချိုးပြီးခါစကဲ့သို့ စိုစွတ်နေပြီး၊ သူ၏ မည်းပြာရောင် အသားအရေသည် အလွန်အမင်း ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အသွင်ပေါက်နေကာ၊ သူဝတ်ဆင်ထားသော ဈာပနအခေါင်းဝတ်ရုံမှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း မပျက်စီးဘဲ ရှိနေသေးသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် ပုပ်သိုးနေသော လူသေခေါင်းမရှိဘဲ၊ တစ္ဆေငယ်သည် အနည်းငယ် မကျင့်သားဖြစ်နေပုံရပြီး၊ ပုံမှန်ထက် ပို၍ မကြာခဏ လှည့်ပတ်သွားလာနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်၏အခြေအနေကို အဆက်မပြတ် သတိထားစောင့်ကြည့်နေသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပါက သေစေနိုင်သော ကြမ်းတမ်းသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

"အစောက အဲ့ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ ငါတိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲ့ဒီတံခါးခေါက်တစ္ဆေပေါ်မှာ တစ္ဆေတွေပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ လက္ခဏာအနည်းဆုံးသုံးခုရှိတယ်ဆိုတာ ငါသေချာနိုင်တယ်- အလောင်းကွက်၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၊ ပြီးတော့ တံခါးခေါက်သံ။ အကယ်၍ အဘိုးကြီးက သူ့ဘဝမှာ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ဒါက သူအနည်းဆုံး ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒါ့အပြင် အဘိုးကြီးဝတ်ထားတဲ့ အဲ့ဒီအနက်ရောင်ဝတ်ရုံကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူးထင်တယ်၊ ငါ့တစ္ဆေလက်က အဲ့ဒါကိုတိုက်ခိုက်တာတောင် ဘာပျက်စီးမှုမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး။ တခြား တစ္ဆေအဝတ်အထည်တစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား။"

သူစဉ်းစားရင်း သူ၏အကြည့်သည် တစ္ဆေငယ်ဝတ်ဆင်ထားသော အသုဘဝတ်စုံ ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ (မူရင်း ဘာသာပြန်မှာ တစ္ဆေခြုံလွှာ၊ အခေါင်းဝတ်စုံ၊ အလောင်းပုဆိုး မျိုးစုံရေးနေလို့ နောက်ကို အသုဘဝတ်စုံ လို့ပဲ ရေးပါတော့မယ် )

"ဒီအဆင့်ရှိတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်ရတာက အဲ့ဒီအချိန်က ငါ့အခြေအနေအရ နည်းနည်းတော့ အတင်းအကျပ်နိုင်လွန်းခဲ့တယ်၊ ငါဖြစ်သင့်သလောက် သတိမထားခဲ့ဘူး၊ နည်းနည်းလေး ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသွားတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်က အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ ငါအကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုကို လုပ်ခဲ့တာပဲ၊ ငါနောင်တမရတဲ့အရာတစ်ခုပေါ့၊ နောက်ဆုံးတော့ သစ်သားသေတ္တာထဲက ကိုဩဒိနိတ်တွေကို ပြန်ရဖို့အတွက် တံခါးခေါက်တစ္ဆေနဲ့ ထိတွေ့ပြီး အန္တရာယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ရင်ဆိုင်ရတာက ရှောင်လွှဲမရတဲ့အရာပဲ။"

ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် နာဂါဆယ်၏အသံ အပြင်မှထွက်ပေါ်လာသည်။

"မစ္စတာယန်၊ ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားဆီက ပစ္စည်းတွေကို သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာကို ပို့ဆောင်ပြီးပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်မဆို စစ်ဆင်ရေးကို စတင်နိုင်ပါပြီ။"

ဝှစ်။

အသံကြားသည်နှင့် တစ္ဆေငယ်သည် ပုန်းကွယ်သွားပြီး ဗီရိုထဲတွင် ခိုလှုံရာရှာတွေ့သော်လည်း၊ ပါးလွှာသောကွာဟချက် တစ်ခုကို ချန်ထားကာ၊ သွေးနီရောင်၊ ထူးဆန်းသောမျက်လုံးတစ်စုံက အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်နေသည်။

သက်ရှိများကို ရှောင်ရှားလိုသည့် ပင်ကိုစိတ်သည် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဒီအချက်က တစ္ဆေငယ်သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသေးပြီး၊ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမည့်အန္တရာယ်မရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ငါနားလည်ပြီ။" ယန်ကျန့်၏အသံက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်ကာ အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

နာဂါဆယ်သည် တံခါးဝတွင် စောင့်နှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဒီတစ်ခေါက် ငါးစာအဖြစ်ဆောင်ရွက်ရမည့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေတွင် မည်သူမျှ စိတ်အေးလက်အေး မနေနိုင်ပေ။

"မစ္စတာယန်။" ကေကိုက လေးစားစွာပြောရင်း၊ သူ၏ဘေးတွင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ မင်းလုပ်စရာဘာမှမကျန်တော့ဘူး၊ မင်းရဲ့မစ်ရှင် ပြီးဆုံးသွားပြီ၊ မင်းအခု ကိုဘေးမြို့ကို သွားလို့ရပြီ။"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကေကိုက မစ္စတာယန် ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာတာကို ဒီမှာစောင့်နေပါ့မယ်။"

ကေကိုက အလွန်ညင်သာသောအသံဖြင့် ပြောသည်။

"မလိုပါဘူး၊ ကိစ္စပြီးသွားရင် ငါ လေယာဉ်နဲ့ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားဖွယ်ရှိတယ်။ မင်း ငါ့ကို စောင့်စရာမလိုဘူး။ ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမား မင်းကို ဘာလို့စေလွှတ်လိုက်လဲဆိုတာ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ပါတယ်၊ ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုရော မျက်နှာလုပ်ခြင်းတစ်ခုရောပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အသက်ပိုရှည်ချင်တယ်ဆိုရင် သဘာဝလွန်လောကနဲ့ တတ်နိုင်သလောက် ဝေးဝေးနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။" ယန်ကျန့်က သူမကို ပြောလိုက်သည်။

ကေကိုသည် ယန်ကျန့်ကို မော့ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း၊ သူမ မဖော်ပြနိုင်မီ ယန်ကျန့်သည် လှည့်ထွက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

"နာဂါဆယ်၊ သွားဖို့အချိန်တန်ပြီ။ ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ မင်းအသက်ရှင်ခဲ့ရင် ငါ့ကုမ္ပဏီအတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ စဉ်းစားကောင်းစဉ်းစားနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ့ကို စည်းရုံးရန် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

နာဂါဆယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ နောင်မှာ မစ္စတာယန်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ နေရတော့မှာပေါ့။"

"အသက်ရှင်ကျန်တဲ့သူတွေသာ တန်ဖိုးရှိတယ်၊ သေတဲ့သူတွေက ဘာမှတန်ဖိုးမရှိဘူး။"

ယန်ကျန့် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ်ခါတလေ ကံကလည်း အရေးကြီးတယ်၊ ဒီစစ်ဆင်ရေးအတွက်လိုမျိုးပေါ့၊ ဒါကြောင့် ငါးစာအဖြစ် ထူးထူးချွန်ချွန် ဆောင်ရွက်ရမယ်။ အဲ့ဒါကို မလုပ်နိုင်ရင် နောက်တစ်ကြိမ်အခွင့်အရေး ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကျွန်တော် ဒါကို ကောင်းကောင်းနားလည်ပါတယ်။" နာဂါဆယ်က ပြန်ဖြေသည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ ဒီစစ်ဆင်ရေးတွင် မပါဝင်ခဲ့ပါက၊ နာဂါဆယ်သည် သူတို့၏ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုအတွင်း ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေ ပေါ်ထွက်လာသည့် ထိုလမ်းဆုံတွင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီ လူနှစ်ဦးသည် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး ကိုဘေးမြို့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးတည်သွားကြသည်။

တစ္ဆေငယ်သည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး၊ အနီးအနားရှိလမ်းများမှတစ်ဆင့် တိတ်တဆိတ် တွားသွားကာ၊ အခါအားလျော်စွာ ပေါ်လာပြီး သူ၏ရှိနေမှုကို အခိုင်အမာပြသကာ၊ အုပ်စုနှင့် ဘယ်တော့မှ မကွဲကွာဘဲ အနီးအနားတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သေချာစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကိုဘေးမြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ လေဆိပ်အဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားသည် ဒီမှာရှိနေပြီး၊ ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ရှိ မည်သည့်တိုးတက်မှုကိုမဆို အနီးကပ်လိုက်လံစောင့်ကြည့်ကာ မည်သည့်အချိန်မဆို တုံ့ပြန်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ဒီကွန်ဖရင့်ခန်းထဲတွင် ငြင်းခုံသံများမှာ ယခုမှပင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

အိချီရိုဟုအမည်ရသော အမျိုးသားသည် အပြင်သို့ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ယခုအခါ လေဆိပ်အပြင်ဘက်တွင် သူ၏ဒေါသကို ဖွင့်ထုတ်နေသည်။

"ခွေးသား မီရှီးမား၊ ဒီကောင်က အတိုင်းထက်အလွန်ဖြစ်နေပြီ။ သူငါ့ကို အပြင်ကို ပစ်ထုတ်ရဲတဲ့ သတ္တိတောင်ရှိတယ်။ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးပြီး တစ္ဆေနှင်ကလပ်က သူတစ်ယောက်တည်း စီမံခန့်ခွဲရတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိအောင်လုပ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီထင်တယ်။"

"သွား၊ အဲ့ဒီမောက်မာတဲ့ ထျန်းယယ်ကို ဒီကိုလာဖို့ပြောလိုက်။ ငါသူ့ကို အကူအညီတောင်းစရာတစ်ခုရှိတယ်။ ရထားတွဲထဲမှာ ငါ့ကိုလာတွေ့ဖို့ သူ့ကိုပြောလိုက်။"

ရုတ်တရက် အိချီရိုသည် သူ၏ဘေးရှိ အခြွေအရံတစ်ဦးကို တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အခြွေအရံသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

အိချီရိုသည် ထို့နောက် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကားသို့ ပြန်သွားသည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့်၏ တူဖြင့် ခေါင်းဖောက်ခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော ထျန်းယယ်သည် ညှိုးငယ်သောမျက်နှာဖြင့် ပေါ်လာပြီး၊ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အိချီရို၏ ရထားတွဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မစ္စတာထျန်းယယ်၊ လေဆိပ်မှာ ခုနကဖြစ်ခဲ့တဲ့အရာအတွက် ကျွန်တော် အလွန်ဝမ်းနည်းမိပါတယ်။ အဲ့ဒီမီရှီးမားက လွန်လွန်းနေပြီ၊ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ ပြင်ပအကူအညီကို ခေါ်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ တစ္ဆေနှင်ကလပ်ရဲ့ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေကို အရေးမကြီးတော့သလို သဘောထားတယ်။ ဒါက နိုင်ငံတော်အရှက်ရစရာပဲ။"

အိချီရိုက တိုက်ရိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒေါသထွက်စရာ အကောင်းဆုံးကတော့ မီရှီးမားရဲ့ စစ်ဆင်ရေးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျရှုံးနေတာတောင် သူက အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ခေါင်းမာမာနဲ့ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်၊ မစ်ရှင်ကို ယာမာဇာကီနဲ့ မစ္စတာထျန်းယယ် နှစ်ယောက်စလုံးက ဦးဆောင်မယ်ဆိုရင် ကိုဘေးမြို့က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပဲ။"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကိုဘေးမြို့ထဲကို ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ဝင်ရောက်မယ့် မစ်ရှင်တစ်ခုကို စီစဉ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ မစ္စတာထျန်းယယ် ဒါကို လက်ခံဖို့ သတ္တိရှိမလား မသိဘူး။"

ထျန်းယယ်သည် ချက်ချင်းပင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ အရှင်အိချီရို။ ကျွန်တော်နဲ့ စီနီယာယာမာဇာကီနဲ့ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။ ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားက လူမိုက်တစ်ယောက်ပဲ၊ သူ အဲ့ဒီခွေးမသား ယန်ကျန့်ကို ဘယ်တော့မှ မယုံကြည်ခဲ့သင့်ဘူး။ အခုသူ့စစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးသွားပြီဆိုတော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာ ပြရမယ့် အခွင့်အရေးပဲ။"

ထျန်းယယ်သည် ယခင်က ယန်ကျန့်၏ သင်ခန်းစာပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ရင်ထဲတွင် မီးတစ်အိုးစာ ဒေါသများ ရှိနေသည်။

သူသည် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ အိချီရို၏စကားများဖြင့် သူ၏ဒေါသသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မီရှီးမားကို ဖြတ်မသွားဘဲ တစ်ဖက်သတ်အစီအစဉ်တစ်ခု လုပ်လိုက်တော့မယ်။"

အိချီရိုက ပြုံးရင်းပြောသည်။

ခဏမျှ ဆက်လက်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ထျန်းယယ်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရထားတွဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

အိချီရိုသည် ပြုံးပြီး သူ့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်၊ စကားဝိုင်း မည်သို့ဖြစ်သွားခဲ့သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကျေနပ်နေသည်။

သူသည် ထျန်းယယ် အောင်မြင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ပေ၊ သူလိုအပ်သည်မှာ ထိုလူ ကိုဘေးမြို့သို့ ခရီးတစ်ခေါက်ထွက်ရန်သာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယန်ကျန့် အောင်မြင်ပါက အိချီရိုသည် အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ယူနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်သည် တာဝန်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားမည်ဖြစ်ပြီး အိချီရိုနှင့် ဇာတ်လမ်းကို ငြင်းခုံမည်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ကျရှုံးပါက မီရှီးမားသည် ဒုက္ခရောက်မည့်သူဖြစ်ပြီး၊ အိချီရို၏ မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်သည် ရဲရင့်သောထောက်ခံမှုအဖြစ် မြင်တွေ့ခံရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တစ်ဖက်တွင်။

ယန်ကျန့်သည် ကိုဘေးမြို့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့ရောက်ပြီ။"

နာဂါဆယ်သည် ကေကို၏လက်ထဲတွင် ရှိခဲ့သော ဆဲလ်ဖုန်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတ်မှတ်ထားသောနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လမ်းမအလယ်တွင် ကြီးမားသောသေတ္တာတစ်လုံးကို ထားရှိသည်။ ၎င်းကို လေယာဉ်ဖြင့် ကုန်စည်ပို့ဆောင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအလွန်တွင် အလွန်အန္တရာယ်များသော ဧရိယာတစ်ခုရှိနေပြီး၊ လေယာဉ်များပင် ပျက်ကျနိုင်သည်။

"သူတို့ တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်ကုန်ကုန် ဂရုမစိုက်ဘူးပဲ။"

ယန်ကျန့်က လူတစ်ရပ်ထက်မြင့်သော သေတ္တာကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ချပြီး ၎င်းကို ခေါက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းသည် အလွန်လေးလံလှသည်။

တံခါးပေါက်သည် ထိပ်တွင်ရှိပြီး၊ သီးခြားတောင်းဆိုချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဒါက အဘိုးကြီးရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ခေါင်းတလားပဲဖြစ်ရမယ်။" နာဂါဆယ်က ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းလေးတယ်၊ ငါတို့ ဘယ်လိုရွှေ့မလဲ။ စက်ယန္တရားတွေ လိုအပ်မလား။"

"ရွှေ့ဖို့မလိုဘူး၊ ဒီနေရာမှာတင် လုံလောက်ပြီ။" ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ စူးစိုက်သွားသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံး ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမသေတ္တာသည် မြေကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး၊ တံခါးပေါက်တစ်ခုတည်းသာ အပြင်သို့ ပေါ်ထွက်နေသည်။ အကယ်၍ လမ်းလျှောက်လာသူတစ်ဦးဦး ပြုတ်ကျပြီး အဖုံး အမြန်ပိတ်သွားပါက သူတို့သည် အတွင်းထဲတွင် အရှင်လတ်လတ် ပိတ်မိသွားပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်သည် လေးလံသောသေတ္တာကို မလွှမ်းမိုးနိုင်သော်လည်း၊ သူသည် အခြားအရာများ၏ အနေအထားကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ထို့နောက် သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထောင်ချောက်ရှေ့တွင် အခန်းငယ်လေးတစ်ခန်း ပေါ်ပေါက်လာကာ၊ ၎င်း၏တံခါးသည် သေတ္တာ၏တံခါးနှင့် တိကျစွာ တန်းတူဖြစ်သည်။

"တံခါးခေါက်တာက ကျိန်စာတစ်ခုပဲ၊ သတ်ဖြတ်တဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဒီအသံသွင်းခွေကို အတွင်းထဲမှာ နားထောင်ရင်း တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်ရလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောရင်း သူ၏ဆဲလ်ဖုန်းကို နာဂါဆယ်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

နာဂါဆယ်သည် အနည်းငယ်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ယူလိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီလိုဖြစ်နိုင်လို့လား။ အသံသွင်းခွေနဲ့ ဖြန့်ဝေတဲ့ကျိန်စာက ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြတဲ့တစ္ဆေကို ဒီကိုဆွဲဆောင်လာတာလား။"

ယန်ကျန့် စကားမပြောပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဒီလျှို့ဝှက်ချက် လူသိသွားမည်ကို မကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယနေ့ပြီးနောက် နာဂါဆယ် သို့မဟုတ် တံခါးခေါက်တစ္ဆေ တစ်ဦးဦးသာ တည်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စစ်ဆင်ရေးကျရှုံးပြီး နာဂါဆယ်သေဆုံးပါက၊ မည်သူမျှ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ ပုံစံကို သိရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်တွင်၊ အကယ်၍ နာဂါဆယ်အသက်ရှင်ပြီး တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ချုပ်နှောင်ခံရပါက၊ ဒီလူသတ်ပုံစံသည် သူ၏တန်ဖိုးကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကလဲ့စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြသောတစ္ဆေများကို မဆွဲဆောင်နိုင်တော့ပေ။

"ချက်ချင်းစလိုက်ကြရအောင်။ တစ္ဆေရောက်လာဖို့ အချိန်နည်းနည်းယူလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ချက်ချင်းအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိချင်မှရှိမှာ၊ ဒါကြောင့် အသံသွင်းခွေကို ဆက်ဖွင့်ထား။ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ မင်းကိုသတ်ဖို့မလာခင်မှာ ငါဒါအားလုံးကို အဆုံးသတ်ပေးမယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါဆို အရာအားလုံးကို မစ္စတာယန်ကိုပဲ အပ်နှင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

နာဂါဆယ်သည် လမ်းပေါ်မှ အခန်းငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သွားကြိတ်ကာ၊ အသံသွင်းခွေပါသော မိုဘိုင်းဖုန်းကို ယူပြီး ရဲရင့်စွာ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ။"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

ချက်ချင်းပင် နာဂါဆယ်သည် ထူးဆန်းစွာ နေရာချထားသော အခန်းငယ်လေးထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။ သူသည် ယိုင်နဲ့နေပြီး ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေသော သစ်သားနံရံများကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်၊ အချို့အိမ်မှ ဖြတ်တောက်ထားသော အပိုင်းငယ်လေးတစ်ခုနှင့်တူသည်။

ထိုင်ချပြီးနောက် နာဂါဆယ်သည် ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အသံဖိုင်တစ်ခုအတွက် ဖွင့်ရန်ခလုတ်သည် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

နာဂါဆယ် အသံဖိုင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်!"

မပီမသ၊ ဖိနှိပ်မှုရှိပြီး၊ အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါး ခံစားချက်ပေးသော တံခါးခေါက်သံသည် ဖုန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်တွင် တံခါးခေါက်တစ္ဆေပိုင်ဆိုင်သော ကျိန်စာသည် တက်ကြွစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နားထောင်သူမှာ နာဂါဆယ်တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်နှင့်အတူ အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး၊ အသံ၏သက်ရောက်မှုကို မခံရဘဲ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်မထားခံရစေရန်ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ မလွှမ်းခြုံခံရသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ ဘေးကင်းတယ်။ အခု ငါလုပ်ရမှာက အန္တရာယ်အရှိဆုံးအခိုက်အတန့် ရောက်လာဖို့ကို စောင့်ဖို့ပဲ။"

သူ မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏လက်ဖမိုးကို ထိလိုက်သည်။

အရေပြားအောက်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး၏ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိနေသည်။

ကျရှုံးနိုင်ခြေတစ်ခုရှိသည်- သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို မဖိနှိပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြောင်းပြန်အားဖြင့်၊ အကယ်၍ ဖိနှိပ်မှုအောင်မြင်ပါက၊ သူသည် တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှ ဆွဲထုတ်ပြီး ထောင်ချောက်ထဲသို့ ထည့်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် နာဂါဆယ်မှ ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သော အကြံပြုချက်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း၊ အလွန်စိန်ခေါ်မှုများနေဆဲဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖိနှိပ်ခြင်းသည် သာမန်လူတစ်ဦး လုပ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ၊ အများစုသော သူများသည် ၎င်းကို မခံနိုင်ကြပေ၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းသည် ကိုဘေးမြို့၏ ဧရိယာတစ်ဝက်နီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်ဖြစ်သည်။

"လူသေခေါင်း မီးပုံးပျံ ဖြစ်ရပ်ရဲ့ ရင်းမြစ်က ငါတို့ကို လာမနှောင့်ယှက်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်တယ်။"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒါက သူ၏အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြစ်သည်။

လူသေခေါင်း ပဟေဠိအပိုင်းအစတစ်ခုကို ရရှိပြီးဖြစ်သော တစ္ဆေသည် ယခုအခါ တံခါးခေါက်တစ္ဆေထက် မနည်းသော အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး၊ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလာနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

တစ္ဆေငယ်သည် အောက်ထပ်ရှိ မှောင်မိုက်သောအခန်းတစ်ခန်းတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းကာ၊ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေသည်။ သူ၏နီရဲသောမျက်လုံးများသည် မနီးမဝေးရှိ လမ်းမအလယ်မှ အခန်းငယ်လေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် "

ထူးဆန်းသောတံခါးခေါက်သံသည် ဖုန်းမှ ဆက်လက်မြည်နေသည်။ တစ်ယောက်တည်း၊ နာဂါဆယ်သည် ထိုအခန်းငယ်လေးတွင် ထိုင်နေပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုကို အတင်းအကျပ်ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ၊ ကျိန်စာကို တက်ကြွစွာ ခံယူနေသည်။

သူသည် သူ၏ရှေ့မှ တံခါးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်၊

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ထိုတံခါးသို့ ခေါက်ရန် လာရောက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တံခါးမှအသံမြည်လာပါက သူသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ သေဆုံးပေလိမ့်မည်။

ထိပ်တန်းတစ္ဆေနိုင်သူများပင်လျှင် ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ကြပေ။

"အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်ပဲ၊ တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အလုပ်ပဲ။"

နာဂါဆယ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျပုံရသည်။

သူ၏ခေါင်းငုံ့ကျသွားပြီး၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အရေပြားသည် အဖတ်လိုက်ကွာကျလာပြီး၊ အောက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်အသားစိုင်များကို ဖော်ပြနေသည်။

အလျင်စလို နာဂါဆယ်သည် ပြုတ်ကျသွားသောအသားစိုင်ကို ကောက်ယူပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြန်ကပ်လိုက်ကာ၊ သူ့ကိုယ်သူ ပုံမှန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ စုစည်းထားပုံရသည်—အမှန်တကယ်တွင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွပြီး အနည်းငယ်ခန့်ညားသော အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦး။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆိုးရွားသောအခြေအနေတွင် ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် သက်ရှိလူသားတစ်ဦးထက် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ပိုတူနေသည်။

"တိုက်စားမှုက ပိုဆိုးလာတယ်။ ဒါက နောက်ဆုံးစစ်ဆင်ရေးရဲ့ နောက်ဆက်တွဲလား။"

နာဂါဆယ်သည် အဆင်မပြေမှုနှင့် ဝေးကွာနေသော်လည်း၊ သူသည် ပြုံးနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

အရေပြားကို တွန့်လိမ်ခြင်းသည် စေးကပ်မှုကို တိုးစေပြီး အသားစိုင်များ အလွယ်တကူ ပြုတ်ကျခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်သည်။

သို့သော် ပြုတ်ကျသွားလျှင်ပင် ကြီးမားသောကိစ္စမဟုတ်ပေ—သူသည် ကောက်ယူပြီး ပြန်ကပ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

သို့သော် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှု ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ပြိုကွဲလွယ်လာသည်။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားပါက သူသည် မကြာမီ ပုပ်သိုးပြီး အဖတ်လိုက်ကွာကျသော အလောင်းကောင်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်စုစည်းနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"

သူ၏နားဘေးမှ တံခါးခေါက်သံသည် မရပ်တန့်ဘဲ၊ သူ၏ဖုန်းပေါ်တွင် ဆက်လက်ဖွင့်နေသည်။

တစ္ဆေ၏ကျိန်စာကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ကြီးမားသောသတ္တိ လိုအပ်ပြီး၊ ထိုအချိန်အတွင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုသည် သေစေနိုင်သည်။ ကေကို၊ မီရှီးမားဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီးသည် တစ္ဆေ၏ရှိနေမှုကို အာရုံခံမိရုံမျှဖြင့် ရူးသွားခဲ့သည်။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ထူးဆန်းမှုသည် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မလွဲမသွေ ရောက်ရှိလာပေမည်။

အနီးအနားရှိ ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာပြီး၊ အေးစက်သောချမ်းအေးမှုတစ်ခု တွားသွားလာကာ၊ ပုပ်သိုးသောအလောင်းများ၏ အနံ့ဆိုးတစ်ခု လေထဲတွင် စတင်ပျံ့နှံ့လာသည်။

တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ရွေ့လျားနေပြီး၊ ယခု ဤဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေနယ်မြေသည် အလွန်ကြီးမားသည်၊ တကယ့်တစ္ဆေမှာ မချဉ်းကပ်သေးပေ။ သို့သော်လည်း သူ၏သက်ရောက်မှုများမှာ ပေါ်ပေါက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ပုန်းအောင်းနေသော ကိုဘေးမြို့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားသည်။

"တစ်ခုခုတော့ လွဲနေတယ်။"

သို့သော် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိသည်။

မှိန်ဖျော့သောကောင်းကင်သည် အလွန်သန့်ရှင်းနေသည်။

ယခင်က လေထဲတွင် ပျံဝဲနေခဲ့သော လူများသည် ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မမြင်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် လူသေခေါင်း မီးပုံးပျံ ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းပြီးသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ခန့်မှန်းချက်သည် အမှန်တကယ်ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

တစ္ဆေသည် သင့်တော်သော လူသေခေါင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အခြားဦးခေါင်းများအားလုံးသည် အရေးမကြီးတော့ဘဲ စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် မွေးမြူခြင်းခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်တည်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

လက်ရှိတည်ငြိမ်မှုသည် ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားလေးကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ တကယ့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် ဝှက်ထားပြီး အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"ပုပ်သိုးနေတဲ့ လူသေခေါင်းက တကယ်ပဲ အလုခံလိုက်ရတာပဲ။"

ပတ်ပတ်လည် ရှာဖွေပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်သည် ဦးခေါင်းတစ်လုံးမျှ မတွေ့ရှိနိုင်သေးပေ။

မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေ၏ အရေးအကြီးဆုံး ဦးခေါင်းပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒါကိုစဉ်းစားရမယ့်အချိန် မဟုတ်သေးဘူး၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို အရင်ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားကြရအောင်။ လူသေခေါင်း မီးပုံးပျံ ဖြစ်ရပ်မရှိရင်၊ ဒါက ငါ့အတွက် အမှန်တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေက ပိုကြောက်စရာကောင်းလာရင်၊ ဒါက လူသတ်ပုံစံလည်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။" သူ သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ယန်ကျန့်သည် အမြင့်မှ စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း၊ အဝေးမှ ပိုမိုမည်းမှောင်သော တိုက်စားမှုတစ်စု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ အနီးအနားရှိ နံရံများ အဖတ်လိုက်ကွာကျကာ အိုမင်းလာသည်။ ထိုအမှောင်ထုအလယ်တွင် အနက်ရောင်ရှေးဟောင်းပုံစံ ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သေဆုံးကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး၊ သေဆုံးပြီး၊ ဗလာဖြစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်။

သူ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သော်လည်း၊ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌သာ ဖြစ်ပေါ်သော ထူးဆန်းသည့်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အနီးအနားရှိ အာကာသသည် သက်ရောက်မှုခံရသည်။

"ခင်ဗျားကို နောက်ထပ်လှည့်ပတ်သွားလာခွင့်ပေးချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး အဘိုးကြီး—ခင်ဗျားက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ အလယ်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ က အတွေ့အကြုံကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုသေဆုံးခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပေမယ့်၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို ဒုက္ခအများကြီးပေးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီခေါင်းတလားထဲမှာ လိမ်လိမ်မာမာ လှဲလျောင်းနေပေးပါ။"

ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းမာမှုသည်လည်း ဒီမစ်ရှင်တွင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နေသည်။

ဒီကြောက်မက်ဖွယ်အဘိုးအိုသည် သူ၏ငြိမ်းချမ်းသော ကျောင်းသားဘဝကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာမည့် နောက်ကြောင်းပြန်မလှည့်နိုင်သော လမ်းပေါ်သို့ တင်ပေးခဲ့ကာ၊ သူ့အား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အတန်းဖော်ခြောက်ဦးသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူဒီကိစ္စကို မရှင်းလင်းနိုင်ပါက၊ ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ်သက်တာလုံး ဘယ်တော့မှ စိတ်အေးချမ်းရမည်မဟုတ်ဟု ထင်မိသည်။