ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

ကိုဘေးမြို့အပြင်ဘက်ရှိ လေဆိပ်တစ်ခုမှ အထူးလေယာဉ်တစ်စင်း ပျံတက်သွားသည်။

လေယာဉ်မှူးအပြင် လေယာဉ်ပေါ်တွင် ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်းသာ ခရီးသည်အဖြစ် ပါရှိသော်လည်း အချို့သောအထူးအရာများကို ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက လေယာဉ်သည် အတော်လေး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

တစ္ဆေငယ်သည် လေယာဉ်ခန်းအတွင်း၌ လှည့်လည်သွားလာနေသည်၊ သူ၏လူသေခေါင်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများသည် ပိုမိုမကြာခဏဖြစ်လာသည်၊ ချစ်မြတ်နိုးရသော အရုပ်တစ်ရုပ် ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ သူသည် အခြားနေရာများသို့ သူ၏အာရုံစိုက်မှုကို ပြောင်းလဲစပြုလာသည်။

ထို့အပြင် ကုန်တင်ခန်းရှိ သေတ္တာတစ်လုံးအတွင်းမှ တံခါးခေါက်တစ္ဆေသည် ဒီအပြန်ခရီးတွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာဖြစ်သည်။

ပုပ်သိုးနေသော လူသေခေါင်းတစ်လုံးကို ဆုံးရှုံးပြီး ချုပ်နှောင်ထားသော တံခါးခေါက် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် လဲလှယ်ရခြင်းသည် လုံးဝမဆိုးသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပင်။

လေယာဉ်အတွင်း၌ ထိုင်နေသော ယန်ကျန့် ယခုစိုးရိမ်နေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ လေယာဉ်သည် ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်ပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျသွားမည်လား ဆိုသည်ပင်။

သူသေဆုံးမည်မဟုတ်သော်လည်း တံခါးခေါက်တစ္ဆေသည် သေချာပေါက် ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေနှင်ကလပ်မှ ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားသည် ထိုသို့သော ငြီးငွေ့ဖွယ်အရာမျိုးကို လုပ်မည်မဟုတ်ဟု တွေးထင်ရသည်။

လေယာဉ်သည် တားချန်းမြို့သို့ ဦးတည်နေစဉ်။ယခင်စားသောက်ပွဲကျင်းပခဲ့သော နေရာတွင် ခေတ္တမျှသော ဂယက်ထမှုသည်လည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

"ယန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားပြီလား။"

ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားသည် သူ၏နဖူးမှ ချွေးအေးများကို သုတ်ရင်း ဒီအချိန်တွင် မေးလိုက်သည်။

ယာမာဇာကီ၏ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော တစ္ဆေများကို ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်သည်။

အဖိုးအခတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ပျက်စီးမှုများ ပိုမိုမပြင်းထန်ဘဲ အရာအားလုံးသည် သည်းခံနိုင်သော ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း၌ ရှိနေသေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ လေယာဉ် ထွက်ခွာသွားပါပြီ။"

ဝမ်ရှင်းသည် အနီးအနားတွင် ပေါ်လာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားသည် လူစုခွဲသွားသော စားသောက်ပွဲကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီခွေးမသား ယာမာဇာကီ သေတာတောင် ငါ့ကိုဒုက္ခပေးသွားတုန်းပဲ၊ ငါအခြေအနေကို မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်မိခဲ့တယ်။ ငါမှားသွားတယ် ယန်ကျန့်လိုလူတစ်ယောက် ဘယ်လောက်ပဲအားကောင်းပါစေ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုတော့ရှိမှာပဲ ယာမာဇာကီ ဒါမှမဟုတ် အီရှီဒါတို့ထက် သိပ်မသာလောက်ဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တယ်။"

"အခုတော့ ငါပေါ့ဆခဲ့တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေပြီ၊ ယန်ကျန့်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်း အချက်အလက်တွေက အရမ်းခေတ်နောက်ကျနေခဲ့တယ် ငါ့ဘက်က အထင်ကြီးလွန်းခဲ့တာတောင်မှ အတင်းအကျပ် နိုင်လွန်းခဲ့တယ်။"

ဝမ်ရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်နေပြီး သူ၏အသားအရေသည်လည်း မကောင်းလှပေ။

အမှန်ပင် ယန်ကျန့်၏ စွမ်းရည်များသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်၊ တစ်ဦးတည်းဖြင့် တစ္ဆေနှင်ကလပ်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဒါဇင်ကို လွှမ်းမိုးပြီး သူတို့ကို ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်၊ အကယ်၍ ကိစ္စကို ချက်ချင်းမရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ တကယ့်တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ယန်ကျန့် သေဆုံးနိုင်သော်လည်း တစ္ဆေနှင်ကလပ်သည် လုံးဝပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်ပင် ဒုက္ခိတစစ်သားအနည်းငယ်အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ပေလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူတို့သည် သူ့ကို အထင်သေးခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ တကယ့်တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက တစ္ဆေနှင်ကလပ်သည် သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည် အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်တွင် နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲ တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာပင်။

သူသည် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို အသုံးပြု၍ သူ၏အသက်ကို တစ်ကြိမ် ကယ်တင်နိုင်သည်၊ အကယ်၍ သူတကယ့်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ပါက သူသည် ၎င်းကို ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်ရန် စိတ်မဝင်စားမည်မဟုတ်ပေ၊ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူအသက်ရှင် နိုင်မလားဆိုသည်မှာမူ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားပေလိမ့်မည်။

"ယန်ကျန့်က ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိရုံတင်မကဘူး သူကိုယ်တိုင်က ကျောက်စိမ်းပဲ။"

ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားသည် သူ၏တမ်းတနေသောအမူအရာကို စုစည်းပြီး ရုတ်တရက် လေးနက်သွားသည်။

"ခင်ဗျားထင်တာ ယန်ကျန့်ကို ဒီဘက်ကို စည်းရုံးလို့ရနိုင်မလား။ သူက နိုင်ငံခြားသား တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် ဒီလိုစွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် သူက လူတိုင်းကို ယုံကြည်လက်ခံလာအောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်မှာပဲ။"

သူတို့ ကျောက်စိမ်းဟု ရည်ညွှန်းသောအရာသည် အမှန်တကယ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၊ တပ်မှူးတစ်ဦးကို ဆိုလိုသည်…

ဌာနချုပ်တွင်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏ တပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ရန်၊ လူတိုင်းကို အမိန့်ပေးရန်၊ လူတိုင်းကို စည်းရုံးရန် လိုအပ်သည်။

သာမန်လူများသည် တစ္ဆေဆရာများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ၊ ဒီအချိန်တွင် တစ္ဆေဆရာများထက် ပို၍ထက်မြက်သော ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသည် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်သည်၊ သို့မှသာ အခြေအနေသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်မသွားပေ။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေတွင် ထိုသို့သောလူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး၊ လက်တွေ့မကျ လုနီးပါးဖြစ်သည်။

"ငါ ယာမာဇာကီက အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ သူ့ကို အထင်ကြီးလွန်းခဲ့တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေပြီ။ သူက ဒုတိယတန်းစား သက်သက်ပဲ၊ ကိုယ့်နယ်မြေမှာပဲ ကြွက်သားတွေ ဖော်ပြတတ်တယ်။ သူသာ သူ့နိုင်ငံအပြင်ဘက် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တာနဲ့ အလွယ်တကူ အသတ်ခံရမှာ သေချာတယ်၊ ဒါက အလွန်ကြီးမားတဲ့ အရှက်ရစရာပဲ။"

"ယန်ကျန့် ခုနကထွက်သွားတုန်းက သူ ကေကို့ကို ခေါ်သွားခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ လေယာဉ်ပေါ်တော့ ခေါ်မသွားခဲ့ဘူး။"

ဝမ်ရှင်းက မကြာသေးမီက သတင်းကို မျှဝေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် ယန်ကျန့်က စိတ်မလှုပ်ရှားခဲ့ဘူးလား။"

ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမား၏ အကြည့် အရောင်လဲ့သွားသည်။

ဝမ်ရှင်းက ပြောသည်။

"ဒီလိုလူတွေက ခံစားချက်ကင်းမဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က စိတ်အခြေအနေကောင်းပုံရတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ရုံးခန်းထဲမှာ အရမ်းလှပတဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူ့အတွင်းရေးမှူးတွေပဲ၊ ဒါက သူ့စိတ်အခြေအနေက တော်တော်လေးပုံမှန်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ ဆိုးမနေဘူးဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ကောက်ချက်ချတာက ငါတို့သူ့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် အကောင်းဆုံးကတော့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခု ထူထောင်နိုင်ရုံပဲ။ ယန်ကျန့်က ငါတို့ရဲ့အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေက အရမ်းနည်းတယ်။"

"ဒါ့အပြင် ငါတို့ ချောင်ယန်ဟွာကို ကျော်လွှားလို့မရဘူး။ ယန်ကျန့်နဲ့ သူတို့ဌာနချုပ်ကြားမှာ အခု ပွတ်တိုက်မှုတချို့ ရှိနေပေမယ့် အရေးကြုံလာရင်တော့ ယန်ကျန့်က ရှေ့ကိုထွက်လာဦးမှာပဲလို့ ကျွန်တော်စိုးရိမ်တယ်။"

"နောက်ဆုံးတော့ သူ့အိမ်က ဟိုဘက်မှာလေ။ ယန်ကျန့်က မိသားစုကို အရမ်းတန်ဖိုးထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။"

"မင်းရဲ့ သုံးသပ်ချက်က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။" ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူသည် ယာမာဇာကီ၏သေဆုံးမှုကို တွေးမိပြီး ဆုံးရှုံးမှု၏နာကျင်မှုကို ထပ်မံခံစားလာရသည်။ ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့သည် တစ္ဆေနှင်ကလပ်၏ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းရန် ငွေနှင့်လဲလှယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယာမာဇာကီသည် သူ၏အသက်ကို ဤသို့အသုံးမဝင်စွာ စွန့်ပစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မဟုတ်ဘူး၊ ၎င်းသည် လုံးဝတန်ဖိုးမရှိဟု မဆိုသင့်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းသည် ယန်ကျန့်၏ အရေးပါမှုကို ပို၍ပင် သိသာအောင် လုပ်ခဲ့သည်။

ညရှစ်နာရီခန့်တွင် ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်သည် တားချန်းမြို့သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

တစ်ရက်မပြည့်မီ အသွားအပြန်ခရီးတစ်ခု။ စွမ်းဆောင်ရည်သည် အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားသည်။ မသိသောမည်သူမဆို ယန်ကျန့်သည် ခေတ္တမျှသော လုပ်ငန်းခရီးတစ်ခုထွက်ပြီး ပြန်လာခဲ့သည်ဟု ထင်မည်ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်တွင် ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဟု ယူဆပေလိမ့်မည်။

ဒီခရီးစဉ်သည် တစ္ဆေနှင်ကလပ်ကို ရက်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခပေးခဲ့သော တံခါးခေါက်တစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါ့မလဲ။

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယန်ကျန့်သည် ချုပ်နှောင်ထားသော တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို ထားရှိရန် နေရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း စတင်ရှာဖွေသည်။ ဒီအရာက အရမ်းအန္တရာယ်များသည်။ သေတ္တာ၏ လုံခြုံရေးအဆင့်သည် မြင့်မားသော်လည်း သူစိတ်မချပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းမှ တစ္ဆေသည် ချုပ်နှောင်ခံထားရရုံသာဖြစ်ပြီး ထိန်းသိမ်းခံထားရခြင်းမဟုတ်ပေ၊ အကယ်၍ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားပါက ၎င်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ငါလုံခြုံတဲ့အိမ်တစ်လုံးလိုတယ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ချုပ်နှောင်ဖို့ တစ်ခုခုလိုတယ်။" ယန်ကျန့်သည် သူ့ဘာသာသူ ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။

သူသည် ယခုမှပင် ကျန်းဟွာကို ဖုန်းခေါ်ပြီး သေတ္တာကို သယ်ယူရန် တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိ တစ္ဆေများကို ထိန်းသိမ်းရန် အသုံးအများဆုံးကိရိယာမှာ ရွှေရောင်သေတ္တာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အတော်လေး အဆင်မပြေပေ။ ၎င်းကို လိုချင်သည့်အခါတိုင်း ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုမရနိုင်ဘဲ ဒီမှာရှိတဲ့ဌာနချုပ် သို့မဟုတ် ဟိုမှာရှိတဲ့ တစ္ဆေနှင်ကလပ်ကဲ့သို့သော ခိုင်မာသည့်နောက်ခံတစ်ခု လိုအပ်သည်။ သို့သော် သူ ထိုသို့မလိုလားပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အလွန်ကန့်သတ်မှုများသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်အတွင်းက တစ္ဆေဆရာတွေက ဒီပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းခဲ့ကြလဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက် ဒီအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သည်။

"သူတို့က ငါ့လို တစ္ဆေတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ရွှေရောင်သေတ္တာတွေ မသုံးခဲ့ဘူး။ သူတို့က ထူးဆန်းတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို သုံးခဲ့တယ်… ဥပမာ တစ္ဆေမှန်က တစ္ဆေတစ်ကောင်အတွက် ကွန်တိန်နာတစ်ခုပဲ။ ဌာနချုပ်မှာလည်း သဘာဝလွန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုရှိတယ်၊ ငါထင်တာတော့ လူ့အရေပြားမီးအိမ် လို့ခေါ်တယ်၊ အဲ့ဒါကလည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအရာတွေက ငါ့အတွက် မသင့်တော်ဘူး။"

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါပြီး လက်လျှော့လိုက်သည်။

သူသည် ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးပုံရသည်၊ ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားရန် အနည်းငယ် စောလွန်းနေသေးသည်။

အချိန်အကြောင်း ပြောရလျှင်၊တစ္ဆေဗီရိုနှင့် အရောင်းအဝယ်သည် ဒီညသန်းခေါင်တွင် ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ရက်တာ အကာအကွယ်သည် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ယခု ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေဗီရိုထံမှ တာဝန်တစ်ခုကို ခြွင်းချက်မရှိ လက်ခံရန်နှင့် ၎င်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်များသည် မတွေးဝံ့စရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အစွန်းရောက်အခြေအနေများတွင် ယန်ကျန့်သည် သဘောတူညီချက်ကို ချိုးဖောက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် သဘောတူညီချက်များ ပြုလုပ်ခြင်းကို လူမိုက်များသာ အလေးအနက်ထားသည်။

တစ္ဆေဗီရို၏ ယခင်ပိုင်ရှင်သည် မည်သို့သေဆုံးခဲ့သနည်း။

ယန်ကျန့်သည် ၎င်းသည် တစ္ဆေဗီရိုနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်ဟု ကောက်ချက်ချသည်။

ယခင်မျိုးဆက်မှ တစ္ဆေဆရာများသည် မခံနိုင်ခဲ့ကြဘဲ၊ ယန်ကျန့်သည်လည်း သူသည် နောက်ဆုံးတွင် နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်သည်။ တစ္ဆေဗီရိုသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့အား ကြီးမားသောအကူအညီများ ပေးခဲ့သော်လည်း၊ မြစ်ကိုကူးပြီးနောက် တံတားကို ဖြိုချရမည့်အချိန်တစ်ခုတော့ ရောက်လာပေမည်။

မကြာမီ ကျန်းဟွာသည် လူများကို လေဆိပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး တံခါးခေါက်တစ္ဆေပါသော သေတ္တာကို စတင်သယ်ယူသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယန် ခင်ဗျားရဲ့လုပ်ငန်းခရီးက ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်ခဲ့ပုံပဲ၊ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာတာပဲ။" သူသည် အပြုံးဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပြီး နှုတ်ဆက်သည်။

"ချောချောမွေ့မွေ့မဟုတ်ခဲ့ဘူး၊ ငါအဲ့ဒီမှာ သေတော့မလို့။"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ်ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တံခါးခေါက်တစ္ဆေက အဲ့ဒီလောက်မရိုးရှင်းဘူး။ ငါနည်းနည်းလောက် လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေသုံးပြီး ဖြေရှင်းခဲ့တာ။ တကယ်တမ်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရရင် ငါတစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ အားလုံးပြီးသွားပြီ၊ ဒီလိုစိတ်ဓာတ်ကျစရာကိစ္စတွေ မပြောကြတော့ဘူး။"

"ခင်ဗျားလာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ၊ နေရာတစ်ခုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာမှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ။"

ကျန်းဟွာက မေးသည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်နေရာကို စုံစမ်းချင်တာလဲ။"

"ငါလည်းမသိဘူး၊ ငါ့မှာ ကိုဩဒိနိတ်တွေပဲ ရှိတယ်။ ငါအကြမ်းဖျင်း နေရာရှာကြည့်တော့ တားဟန်မြို့အနီးမှာ၊ ဒါပေမဲ့ တိကျတဲ့နေရာကို ငါဘယ်တုန်းကမှ မရောက်ဖူးဘူး၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား ကြိုတင်စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ အဲ့ဒီမှာ အခြေအနေတစ်ခုခု ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတုန်း အပိုသတိထားပါ၊ လူတွေသေနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့် သတိပေးရင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကိုဩဒိနိတ်များကို ကျန်းဟွာထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

ကျန်းဟွာသည် ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စ၊ လောလောဆယ် ဌာနချုပ်ကို သတင်းမပို့နဲ့။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

" ခင်ဗျားတကယ်သာ သတင်းပို့ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို မတားနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို အကူအညီတောင်းတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

"နားလည်ပါပြီ၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းပါ့မယ်။ သတင်းပို့သင့်မပို့သင့်ကိုတော့ အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်ပါ့မယ်။"

ကျန်းဟွာက ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သိပ်မတင်းကျပ်ကြောင်း သိသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် အတင်းအကျပ်မပြောတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီသေတ္တာကို လုံခြုံတဲ့နေရာကို သယ်သွား၊ ပြီးတော့ ငါ့လုံခြုံတဲ့အိမ် ဆောက်ပြီးတာနဲ့ ပြန်ယူခဲ့။ အထဲမှာ တံခါးခေါက်တစ္ဆေပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့အရေးပါမှုကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ချိန်ဆလိုက်။"

"တစ္ဆေတစ်ကောင်ဆိုရင် ဌာနချုပ်က တာဝန်ယူသင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။"

ကျန်းဟွာက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။

ယန်ကျန့် ဒေါသမထွက်ပေ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ရပ်တည်ချက်များမှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။ သူကပြောသည်။

"ချောင်ယန်ဟွာက တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်နဲ့ကိုပဲ ခေါင်းမီးတောက်နေပြီ။ ခရီးကရှည်လျားတယ်၊ လမ်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်ကော။ ဘယ်သူတာဝန်ယူမှာလဲ။ ငါတံခါးခေါက်တစ္ဆေကို နောက်တစ်ကြိမ် ကိုင်တွယ်ရမယ်လို့တော့ မပြောနဲ့၊ ပြီးတော့ ငါဒီအရာကို အသုံးချစရာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သေးတယ်။ ဌာနချုပ်က တကယ်လိုချင်တယ်ဆိုရင် ကောင်းပြီလေ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ တစ်ခုခုနဲ့ လဲလှယ်ရလိမ့်မယ်။ ငါဒီရက်ပိုင်း ပိုက်ဆံမရှားဘူး။"

"ခင်ဗျား ဒီလိုပြောမှတော့ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ သိပါပြီ။ ကျွန်တော် တားချန်းမြို့မှာ လုံခြုံရေးတင်းကျပ်တဲ့နေရာတစ်ခု ရှာပြီး ဘေးကင်းအောင် ထားပါ့မယ်၊ ဘာမတော်တဆမှုမှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။" ကျန်းဟွာက ပြောသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားကို အချိန်ပိုဆင်းပြီး အလုပ်လုပ်ခိုင်းရတော့မှာပဲ၊ အနားယူတော့မယ်။ တစ်ခုခုပေါ်လာရင် ငါ့ကို ဆက်သွယ်လိုက်။"

"ကောင်းပါပြီ။" ကျန်းဟွာက တုံ့ပြန်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ထို့နောက် လက်ဆွဲအိတ်ကို သယ်ဆောင်ပြီး တစ္ဆေငယ်နှင့်အတူ ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အိမ်သို့ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ပထမဦးစွာ တစ္ဆေငယ်အား အိမ်ရာ၏လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန် အမိန့်ပေးပြီးနောက်၊ သူသည် ပစ္စည်းများကို စုစည်းရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားကာ၊ ဒီခရီးစဉ်မှ အတွေ့အကြုံများကို မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မီးများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ထွန်းလင်းနေသည်၊ ကျန်းလီချင်သည် ကုတင်ဘေးတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ဖတ်ရင်း အချိန်ဖြုန်းနေသည်။

"ကျွန်မ ခုနက ဆူညံသံတွေ ကြားတယ်၊ ပြီးတော့ ရှင်ပြန်လာပြီဆိုတာ ကျွန်မသိလိုက်တယ်။ လုပ်ငန်းခရီးက ဘယ်လိုလဲ။ ရှင် ဘာအန္တရာယ်မှ မကြုံခဲ့ဘူးမလား။"

ကျန်းလီချင်သည် သူမ၏စာအုပ်ကို ချပြီး ယန်ကျန့်ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းက ညတိုင်း ငါ့အခန်းထဲမှာ အိပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား။ ဒီမှာ အထပ်ငါးထပ်ရှိတယ်၊ အခန်းတွေအများကြီးပဲ၊ မင်းငါ့အခန်းထဲမှာ နေစရာမလိုဘူး။"

"ကျွန်မ ကျင့်သားရနေပြီ။"

ကျန်းလီချင်က သူမ၏နားဘေးမှ ဆံပင်ကို သပ်တင်ရင်း ပါးပြင်များ နီမြန်းလာသည်။

"ငါနောက်ပိုင်း လုပ်စရာတချို့ရှိတယ်၊ ငါ့လက်တော့ပ်ကို ထုတ်ပေး၊ ငါနှုတ်တိုက်ချပေးမယ် မင်းရေး။"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏လက်မောင်းမှ နာကျင်မှု ပိုဆိုးလာသည်ကို ခံစားမိပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏စာရေးခြင်းကို ထိခိုက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထူးဆန်းသော ထင်းခုတ်ဓားကို အသုံးပြုခြင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးသည် ထင်ထားသည်ထက် ပိုကြီးမားသည်။

တစ္ဆေအရိပ်သည် ထိုဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ မကုသနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် အလွန်အကျွံ ပိုဆိုးမလာခဲ့ပေ။

နာကျင်မှုတိုးလာခြင်းသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်၊ ဘာမှမခံစားရဘဲ သင့်လက်မောင်း ပုပ်သိုးသွားသည်ကို ကြည့်နေရခြင်းသည် တကယ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီရှင်။"

ကျန်းလီချင်သည် ယန်ကျန့် မကြာခဏအသုံးပြုသော မှတ်စုစာအုပ်ကို ကုတင်ဘေးမှ အလျင်အမြန် ထုတ်ယူပြီး မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် နှုတ်တိုက်ချပေးပြီး သူ၏ဂျပန်နိုင်ငံသို့ လုပ်ငန်းခရီး၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်သည်။

မှတ်တမ်းသည် စေ့စပ်သေချာလှသည်။

ထိုသေဆုံးသွားသော ဆာကိုင်း၊ ရူးသွပ်သွားသော မီရှီးမား၊ နှင့် ကွယ်လွန်သူ ယာမာဇာကီ၊ နှင့် နာဂါဆယ်တို့အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ထိုကေကိုအပါအဝင်။

သို့သော် ကေကိုအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်သောအခါ၊ ကျန်းလီချင်သည် သိသာသော အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ယန်ကျန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ရပ်သွားတာလဲ။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်က အလျင်အမြန်ပြောသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ အဲ့ဒီကေကိုက ဘယ်လိုလဲလို့ မေးချင်လို့ပါရှင်။ သူ အရမ်းလှလား။"

"သူက လှတာတော့အမှန်ပဲ၊ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း ကောင်းတယ်၊ မင်းထက်မနိမ့်ဘူး၊ နောက်ဆုံးတော့ သူက ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမား စီစဉ်ပေးတဲ့ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးသမားပဲ၊ စံမမီရင် မျက်နှာပြလို့ရမှာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ကျန်းလီချင်က သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ရှင့်အနေနဲ့ အဲ့ဒီကေကို့ကို ဘာလို့ပြန်မခေါ်ခဲ့တာလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ရှင့်ရဲ့လက်ရှိအဆင့်အတန်းအရ သူရှင့်ကို ငြင်းနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးမလားရှင်။"

"ဘာလဲ။ မင်းက မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ မနာလိုဖြစ်နေတာလား။"

ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့ခြင်းသည် သူ ကျန်းလီချင် ဘာတွေးနေသည်ကို မမြင်နိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။

"မဟုတ်ပါဘူးရှင်။"

ကျန်းလီချင်က အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် အရှက်ပြေပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးကြည့်တာပါ။"

သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် မသက်မသာခံစားမိသည်၊ ယန်ကျန့်နှင့် အတူရှိနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီး၊ သူ၏ဘေးတွင် နုပျိုလှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ရုတ်တရက်ရှိနေခြင်းသည် သူမအတွက် သေချာပေါက် လက်မခံနိုင်စရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ သူမ၏အသက်အရွယ်အရ သူမသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်းခံစားမှုကို ခံစားရသည်။

"တခြားဘာမှမရှိရင် ဆက်ရေးတော့။" ယန်ကျန့်က ဆက်လက်နှုတ်တိုက်ချပေးသည်။

ကျန်းလီချင်သည် သူမ၏စိတ်အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ညှိယူလိုက်ပြီး၊ စေ့စပ်သေချာပြီး တာဝန်သိစွာဖြင့် ဖြစ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ကာ၊ ယန်ကျန့်၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို မျှဝေခံစားသည်။

သူမရေးနေစဉ် သူမ၏နှလုံးသားသည် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမ၏လက်ရှိအဆင့်အတန်းသည် အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းယန်ထက် များစွာမနိမ့်ကျပေ။

ယန်ကျန့်သည် ကျန်းယန်အပေါ် သိသာစွာ စိတ်မဝင်စားဘဲ မနှစ်သက်သော်လည်း၊ ကျန်းလီချင်သည် ကျန်းယန်သည် အလွန်ယုံကြည်ခံရကြောင်း သိသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမ မကြာသေးမီက စာရင်းကိုင်ဘွဲ့ရတစ်ဦးသည် ကုမ္ပဏီ၏စာရင်းများနှင့် ယန်ကျန့်၏ကိုယ်ပိုင်ရန်ပုံငွေများကို မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ အပ်နှင်းခြင်းခံရမည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းယန်သည် ယန်ကျန့်၏ယုံကြည်မှုကို သစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘဲ၊ အရည်အချင်းရှိသော ကပ်စေးနဲသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်၊ ပိုက်ဆံသည် ဝင်ရန်လွယ်ကူသော်လည်း ထွက်ရန်ခက်ခဲသည်။

ညဆယ့်တစ်နာရီအထိ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခရီးစဉ်အတွေ့အကြုံများကို ဇာတ်ကြောင်း ပြောပြီးဆုံးသွားသည်။

ကျန်းလီချင်သည် မကြောက်ရွံ့ဘဲ၊ သူမသည် ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီး ၎င်းကို သူ၏နူးညံ့သော လက်ရေးဖြင့် အပြည့်အစုံ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

"ပြီးသွားပြီရှင်၊ ကျွန်မ အားလုံးရေးပြီးသွားပြီ။"

"သိမ်းထားလိုက်၊ သူ့နေရာသူ ပြန်ထားလိုက်။" ယန်ကျန့် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အခန်းမှထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်းလီချင်သည် သူမ၏အနည်းငယ်နာကျင်နေသော လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်၊ သူမသည် စာသင်နေစဉ်ကပင် ဤမျှလောက်များများ မရေးခဲ့ဖူးဟု ခံစားမိသည်၊ သူမသည် ယန်ကျန့် အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ နှုတ်ခမ်းကို မစူဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူဒီည ပြန်လာမည်မဟုတ်လောက်ဟု ထင်ရသည်။

သူသည် တကယ်ပဲ ဖမ်းဆုပ်ရခက်သော အမျိုးသားတစ်ဦးပင်။

ကျန်းလီချင်သည် အနည်းငယ်ညှိုးငယ်စွာဖြင့် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။