ထူးဆန်းသောအရာသုံးခု

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ယန်ကျန့်သည် ရွာပတ်လည်တွင် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မှမရှိဘဲ ခေတ္တမျှ လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့သည်၊ သူသည် နေရာကို စူးစမ်းလေ့လာလိုပြီး ထူးဆန်းသော သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်များ ရှိမရှိကို ကြည့်ရှုလိုခြင်းသာဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရွာ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို အတော်လေး အလေးအနက်ထားသည်။

သူ ယခင်က ဟွမ်ကန်းရွာသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်ကနှင့် ကွဲပြားသည်။

ယခုအခါ ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို ရဲရဲတင်းတင်း အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုရာတွင် အလွန်အကျွံ သတိထားရန်မလိုပေ အကြောင်းမှာ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ဟန်ချက်ညီသော အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါ ဘာမှမတွေ့ရှိသေးဘူး။" ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

ဒါက လုံးဝသာမန်ရွာတစ်ရွာဖြစ်ပြီး မည်သည့်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သို့မဟုတ် ရှင်းပြမရနိုင်သော ဖြစ်စဉ်များမှ မရှိပေ။

"ရှင် တစ်ခုခုရှာနေတာလား။"

သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ကျန်းယန်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သီးသန့်ရှာနေတာ ဘာမှမရှိပါဘူး ဒီအတိုင်း လျှောက်သွားနေတာ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

အထိမ်းအမှတ်ပုံတူများ ထားရှိရာနေရာ သို့မဟုတ် ရွာရှိအခြားမည်သည့်နေရာတွင်မဆို ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် တစ်ခုတည်းသော ကျန်ရှိနေသေးသော သံသယ ဖြစ်ဖွယ်နေရာမှာ သူ၏ဖခင် မသေဆုံးမီ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိသော နေရာဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း ဒါက သူ မသိသောအရာဖြစ်ပြီး သူ၏မိခင်ကို မေးမြန်းရပေမည်။

"ပြန်ကြရအောင်။"

သူသည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်သို့ ပြန်ရန် လှည့်ထွက်လာသည်။

ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် သူ၏မိခင်နှင့် ဆွေမျိုးအနည်းငယ် ရင်ပြင်တွင် သာမန်မိသားစုကိစ္စများအကြောင်း စကားစမြည်ပြောနေသည်နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"ကျန်းဖန်၊ ယန်ကျန့်က ဒီရက်ပိုင်း ဘာတွေလုပ်နေလဲ။ ကျောင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်ပြီးနောက် သူကျောင်းဆက်မတက်တော့ဘူးလို့ ကြားတယ်။ အဲ့ဒီလိုလုပ်လို့မဖြစ်ဘူးလေ သူကျောင်းတက်ရမယ်။ သူတစ်နှစ်နောက်ကျသွားပေမယ့် ပြန်ဖြေလို့ရတာပဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ သူကံကောင်းပြီး နောက်နှစ်မှာ ကောလိပ်ဝင်ခွင့်ရနိုင်တာပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့ ကောလိပ်ဝင်ခွင့်ရဖို့က ခက်တယ် ပြီးတော့ တစ်နှစ်စာကျောင်းလခက သောင်းပေါင်း များစွာရှိတယ် လွယ်လွယ်နဲ့မရဘူး။ ငါ့ကလေးက အထက်တန်းကျောင်းစတက်တာနဲ့ကို တစ်နှစ်ကို အနည်းဆုံး ခြောက်သောင်း ခုနစ်သောင်းလောက် ကုန်တယ်။"

ကျန်းဖန်သည် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပုံရသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၌ ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်ငယ်လေးများ ရှိနေသည်။ သူမ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်က ဒီရက်ပိုင်း တော်တော်အလုပ်များနေတယ် ပြန်လေ့လာဖို့ ဒါမှမဟုတ် စာကျက်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အဆင့်တွေက သိပ်မကောင်းခဲ့ဘူး သူက စာဘက်မှာ ညံ့တယ် ဒါကြောင့် သူနဲ့သူ့အတန်းဖော် ကျန်းဝေ့တို့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုစထောင်လိုက်ကြတယ် အခုတော့ တော်တော်လေး အဆင်ပြေနေပြီ။"

"အဲ့ဒီကျန်းဝေ့က တကယ်တော်တာ အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းရှင် ဘီလျံနာတစ်ယောက်ရဲ့သားလေ။ ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါကို မှီခိုပြီး ကံကောင်းသွားတာ အခုတော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း တော်တော်လေး အောင်မြင်နေပုံပဲ။ သူငါနေဖို့အတွက် တားချန်းမြို့မှာ ငါးထပ်အိမ်ကြီးတစ်လုံး ဝယ်ပေးနိုင်တဲ့အထိတောင် ငွေရှာနိုင်ခဲ့တယ်။"

"ကြည့်လေ အခုငါအားလပ်ချိန်ရှိရင် ရင်ပြင်ထဲမှာ ဥယျာဉ်စိုက်နေရုံပဲ။"

သူမပြောနေစဉ် သူမ၏ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး ဆွေမျိုးများကို ကြွားဝါပြလိုက်သည်။

ထိုခမ်းနားသောအိမ်ကြီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များပြည့်နေသော ဥယျာဉ်ကို မြင်သောအခါ ဆွေမျိုးအချို့ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် အရှက်ရသွားကြသည်။

အဆင်းရဲဆုံးမိသားစုက လွန်ခဲ့သောခြောက်လကျော်လေးအတွင်းမှာ ဘဝပြောင်းသွားတာလား။

သို့သော် ကျန်းဖန်အတွက်မူ ယန်ကျန့် အောင်မြင်လာခြင်းသည် ကျန်းဝေ့၏ကျေးဇူးကြောင့်ဖြစ်သည်၊ သူမသည် ယန်ကျန့် တားချန်းမြို့၏ အချမ်းသာဆုံးလူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး နောက်ထပ်ဘွဲ့တစ်ခုပါ ထပ်တိုးလာသည်ကို လုံးဝမသိရှိပေ- တားချန်းမြို့၏ သူဌေးကြီး။

သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော မြို့တော်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၊ သာမန်လူအများစု အိပ်မက်မက်နိုင်ရုံသာရှိသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုပင်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံး၏ အဖိုးအခမှာ အလွန်အမင်း လေးလံလှသည်၊ အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ပါက ယန်ကျန့်သည် ထိုအရာအားလုံးမရှိဘဲ နေလိုပေမည်၊ အကြောင်းမှာ ပါဝင်သော အတွေ့အကြုံများသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်အတွက်မျှ မခံနိုင်စရာဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါတကယ်လား ယန်ကျန့်က အဲ့ဒီလောက်အောင်မြင်နေတာလား။ တကယ်ပဲ ပြောရခက်တာပဲ။ အင်း တစ်နေ့တော့ မင်းအိမ်ကြီးကို ငါလာလည်ရမယ်။"

ဆွေမျိုးတစ်ဦးက မနာလိုသော်လည်း သူ၏လေသံတွင် အစွန်းတစ်ခုပါဝင်နေသည်။

ကျန်းဖန်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့ အချိန်တန်ရင် ကျွန်မ ကောင်းကောင်းကြိုဆိုမှာပါ။"

သူတို့စကားပြောနေစဉ် ယန်ကျန့် ရောက်လာသည်။

"အမေ ကျွန်တော်ရောက်ပြီ။ ကျွန်တော်စဉ်းစားနေတာတစ်ခုရှိလို့ အမေ့ကို အဲ့ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးချင်လို့။"

"မင်္ဂလာပါ အန်တီ။" ကျန်းယန်က ရှက်ရွံ့စွာပြုံးရင်း နောက်မှလိုက်ပါလာသည်။

ကျန်းဖန် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ သူမမျက်နှာသာပေးသော ကျန်းလီချင်ကို မတွေ့ရဘဲ ကျန်းယန်ကိုသာ တွေ့ရသောကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်၊ သူမသည် သူမကို ပျင်းရိပြီး အစားကြီးသူဟု မှတ်ယူထားသည်။ သို့သော် ကျန်းယန်သည် ကောင်းမွန်စွာဝတ်စားထားပြီး နုပျိုလှပနေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ သူမ၏မကျေနပ်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမသည် ကျန်းယန် အလှပြင်လိုက်သောအခါ ဒီလောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ၊ နာမည်ကြီးတစ်ဦးနှင့်ပင် နီးပါးတူနေသည်။

သူမ၏အသားအရေသည် အလွန်နူးညံ့ပြီး ရေညှစ်ထုတ်နိုင်သကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့နေသည်။

ယန်ကျန့်ဘေးတွင် ရပ်နေသောအခါ သူမသည် ယန်ကျန့်ကိုပင် သူမနှင့်မလိုက်ဖက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ကျန်းယန်၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် ဆွေမျိုးများ၏ သိလိုစိတ်ကို ချက်ချင်းနှိုးဆွလိုက်သည်။ သူတို့သည် သူတို့နှစ်ဦးကို အကဲဖြတ်ကြသည်၊ စုံစမ်းမေးမြန်းကြပြီး အထူးသဖြင့် ကျန်းယန်ကို မေးမြန်းရာတွင် မရပ်မနားဖြစ်နေကြသည်။

ကျန်းယန်၏ လူမှုဆက်ဆံရေးစွမ်းရည်သည် အတော်လေး တိုးတက်လာသည်။ သူမသည် အပြုံးများဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီး ယဉ်ကျေးကာ အပြုံးမပျက်ဘဲ နေသည်၊ သူမ ဘယ်သူဖြစ်သည်ကို မေးမြန်းသောအခါ သူမသည် ယန်ကျန့်၏ရည်းစားဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှုရှိစွာ အတည်ပြုသည်။ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် အလွန်ခိုင်မာပြီး သူတို့သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို လက်ထပ်နိုင်သည်၊ ယန်ကျန့်သာ ဆန္ဒရှိသရွေ့ဟုပင် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီဖလှယ်မှုများကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူကမေးလိုက်သည်။

"အမေ ကျွန်တော် အဖေ့ပစ္စည်းတွေအကြောင်းပဲ မေးချင်တာ။ သူဒီမှာရှိနေတုန်းက တစ်ခုခုချန်ထားခဲ့သေးလား။ လယ်ယာမြေတစ်ခုခုလိုမျိုး ငါးကန်တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုပေါ့။ ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့တိကျတဲ့နေရာတွေကို သိချင်တယ်။"

ကျန်းဖန် စကားပြောမည်အပြုတွင် ဆွေမျိုးတစ်ဦးက လျင်မြန်စွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်းပါ ယန်ကျန့် အဲ့ဒါတွေအားလုံးက အတိတ်မှာပဲ။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ လယ်ယာမြေတို့ ငါးကန်တို့ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး—အရာအားလုံးကို ပုဂ္ဂလိကပိုင်တွေကို ငှားရမ်းထားပြီးပြီ။ အဲ့ဒါတွေက မင်းတို့ရဲ့မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းအပြင်မှာ ချမ်းသာနေပြီပဲ ဘာလို့ဒီအသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ဒီလူကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏အဒေါ်ဖြစ်ပုံရပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါဒီအရာတွေကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး ပြန်ယူဖို့ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူး။ ငါတစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပဲ။"

"ရွှံ့တွေ ရေတွေအကြောင်း ဘာစိတ်ဝင်စားစရာရှိလို့လဲ။"

အဒေါ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ငါတစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်ရုံပဲ အဲ့ဒါက ပြဿနာမဖြစ်သင့်ဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အဒေါ်က ကျွန်တော့်ကို စစ်ဆေးတာကို တားနေတာ—အဲ့ဒီအရာတွေက အခု ကျွန်တော့်ဦးလေး နာမည်အောက်မှာ ရှိနေလို့လား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ဒီနေ့ အရင်ကအငြိုးအတေးတွေကို ပြန်ရှင်းဖို့လာတာမဟုတ်ဘူး အဲ့ဒီအပေါ်မှာ စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်သွားပြီ။"

"စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုရင် ဘာလို့ပြန်ဖော်နေရတာလဲ။ တကယ်ပဲ ဆိုရိုးစကားထဲကအတိုင်းပဲ—ပိုချမ်းသာလေ ပိုကပ်စေးနဲလေပဲ။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ လုံးဝနှလုံးသားမရှိဘူး။ မင်းအဖေရှိတုန်းက ငါတို့မိသားစုက မင်းတို့မိသားစုကို အများကြီးကူညီခဲ့တာ။"

အဒေါ်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ ယန်ကျန့်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို အလွန်သံသယဝင်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ဒေါသမထွက်ဘဲ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုသာ တွေ့ရှိရသည်။

ဒီအဒေါ်သည် သူထိုအရာများကို ဘာအတွက်အသုံးပြုမည်ကို မစဉ်းစားပေ။ သူဇာတိမြို့သို့ ငါးမွေးရန် ပြန်လာမည်ဟု သူမထင်နေသလား။

ယခင်အငြင်းပွားမှုများသည် သူ၏မာနကို မမျိုသိပ်နိုင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏အမြင်အာရုံများ ကျယ်ပြန့်လာသောအခါ သူသည် ထိုသို့သောကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူရော သူ၏မိခင်ပါ မိသားစုဆက်ဆံရေးကို ထောက်ထား၍ ၎င်းကို ထပ်မံမဖော်ပြလိုတော့ပေ။

"ထားလိုက်တော့ အဒေါ်နဲ့ ကျွန်တော် ဒီအကြောင်းမဆွေးနွေးတော့ဘူး။ အမေ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အသေးစိတ်ပြောပြပါ ညစာစားပြီးရင် ကျွန်တော်သွားကြည့်လိုက်မယ်။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "တစ္ဆေမျက်လုံး" ရှိသောလူတစ်ယောက်ဖြစ်နေလျက်နှင့် ထိုသို့သောကိစ္စများအပေါ် ငြင်းခုံနေရသည်မှာ ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ကျန်းဖန်က ပြောသည်။

"ငါသိပ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမှတ်မိတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ရွာရဲ့တောင်ဘက်မှာ ငါးကန်တစ်ခုရှိတယ် ထင်တယ်။ သူအဲ့ဒီမှာ ငါးမွေးခဲ့တယ် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီလိုမျိုးတစ်ခုခုပေါ့ ငါမမှတ်မိတော့ဘူး။ ငါနောက်ဆုံးစစ်ဆေးခဲ့တာ အတော်ကြာပြီ ပြီးတော့ အဲ့ဒါရှိနေသေးလားဆိုတာ ငါမသေချာဘူး။ သူ့နောက်မှာ မင်းအဖေက ရွာကို ဘုရားကျောင်းငယ်တစ်ဆောင်ဆောက်ဖို့ သူ့သဘောနဲ့သူ လှူဒါန်းခဲ့တဲ့ မြေကွက်တစ်ကွက်ရှိခဲ့တယ်…"

"မဟုတ်ဘူး အဲ့ဒါတင်မဟုတ်ဘူး။ ဒါတွေအပြင် အနောက်ဘက်မှာ မင်းအဖေပိုင်ခဲ့တဲ့ တောအုပ် တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ မင်းအဖေ အဲ့ဒီမှာ တစ်ခုခုမွေးခဲ့တာ ငါမှတ်မိတယ်။ ဟုတ်တယ် အခုငါမှတ်မိပြီ သူခွေးတွေမွေးခဲ့တာ တစ်အုပ်လုံးပဲ။ ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို ပြုစုဖို့အတွက် သူအဲ့ဒီမှာ သစ်သားတဲငယ်လေးတစ်လုံးတောင် ဆောက်ခဲ့သေးတယ်။ နောက်ပိုင်းတော့ ခွေးတွေကို တစ်ညတည်းနဲ့ ရောင်းချပစ်လိုက်ပြီး မင်းအဖေ အဲ့ဒီတောအုပ်ထဲမှာ အချိန်မဖြုန်းတော့ဘူး။"

အနည်းငယ် ပို၍ကြင်နာတတ်သော အခြားဆွေမျိုးတစ်ဦးက ရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းအချို့ကို အသေးစိတ်ပြောပြသည်။

ငါးကန်တစ်ခု ဘုရားကျောင်းငယ်တစ်ဆောင် နှင့် တောအုပ်တစ်ခု။

သူသည် တစ်ခါက ငါးကန်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို မွေးမြူခဲ့သည်၊ ဘုရားကျောင်းငယ်ကို သူကိုယ်တိုင် ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ သူသည် တောအုပ်ထဲတွင် ခွေးများကို ခဏတာ မွေးမြူခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သည် တစ်ညတည်းဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်…

ယန်ကျန့်သည် ဒီအဓိကသတင်းအချက်အလက်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုချင်းစီသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သာမန်ဟုထင်ရသော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် သိပ်ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူအမျိုးသားတစ်ဦး ဒီလုပ်ဆောင်ချက်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် သူ၏တာဝန်များကို ရှောင်လွှဲနေပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ မည်သည့်တစ်ခုမှ တိုက်ရိုက်စီးပွားရေးတန်ဖိုး မဖြစ်ထွန်းဘဲ အားလုံးမှာ အရှုံးပေါ်သည့်အဆိုပြုချက်များဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် ဖိအားအောက်ရှိသော ပုံမှန်အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အကျိုးအမြတ်မရှိသောလုပ်ဆောင်ချက်များကို လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏မိသားစုကို ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးစေပေလိမ့်မည်။

"ငါသံသယဝင်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ ငါ့အဖေက သူအသက်ရှင်နေတုန်းက ပုံမှန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား။"

၎င်းသည် ထင်ကြေးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သေချာမှုရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်၏စကားများသည် သိသာစွာ မှန်ကန်ခဲ့သည်။

သူသည် ယန်ကျန့်၏ဖခင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး ယန်ကျန့် နားမလည်နိုင်သော ဇာတ်လမ်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရှိနေသည်။ သူ၏ဖခင်၏ မမျှော်လင့်ထားသောသေဆုံးမှုသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များစွာ မဖော်ပြဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

အကယ်၍ အရာအားလုံးသည် ထင်ကြေးပေးထားသည့်အတိုင်းဖြစ်ပါက ထိုအခါ သူ၏ငှားရမ်းထားသောအခန်းတွင် ပေါ်လာခဲ့သော တစ္ဆေသည် မတော်တဆမှုတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ပေ။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ယန်ကျန့်သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှင်းပြမရနိုင်သော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သောအချိန်များစွာကတည်းက တစ္ဆေများနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်နိုင်သည်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ။