အိပ်မက်ဆိုး

စိတ်ကိုပြန်စုစည်းပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေကို စတင်စဉ်းစား သုံးသပ်လိုက်သည်။ သူထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေသည် ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သူအတည်ပြုခဲ့ပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထူးထူးအပြားပြားနှင့် ထူးဆန်းသောပတ်ဝန်းကျင်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက် သူသည် အတော်လေးရဲတင်းသော ကောက်ချက်တစ်ခုကို ချနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအရာမှာ သူအိပ်မက်မက်နေခြင်းပင်။

အိပ်မက်ထဲတွင်သာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှအရာအားလုံးကို ရှင်းပြနိုင်သည်။

သူ၏လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုလျှင် ပြိတ္တာကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှတ်ပေးလိုက်လျှင်ပင် သို့မဟုတ် တစ္ဆေတမန်တော်သည် ရှိနေသေးလျှင်ပင် သူသည် သူတို့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဝံ့ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အိပ်မက်တစ်ခုထဲတွင်ဖြစ်ပါက အရာအားလုံးသည် ကွဲပြားသွားပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေများ၏ စွမ်းအားများသည် အိပ်မက်ထဲတွင် အလုပ်မလုပ်နိုင်ပုံရသည် သို့မဟုတ် ယန်ကျန့်ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေများသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒါက သဘာဝလွန်အိပ်မက်တစ်ခုပဲ သဘာဝလွန်နဲ့ပတ်သက်မှသာ ငါဒါဘယ်လောက် တကယ်ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို ဒီလောက်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနိုင်မှာဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါအိပ်မက်မက်နေတယ်ဆိုတာကို သိနေတာ။" ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဒါဆို သူဘယ်လိုနိုးထသင့်သလဲ။

သို့မဟုတ် သူ၏အသိစိတ်သည် မည်သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိသင့်သနည်း။

သူသည် ဒီသဘာဝလွန်အိပ်မက်ထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး မနေဝံ့ပေ၊ ဘာတွေဖြစ်လာနိုင်မည်ကို ဘုရားသခင်သာ သိပေလိမ့်မည်၊ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ သူသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၏ ဖြစ်တည်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး လက်တစ်ဖက်မရှိဘဲ ဒုက္ခိတပင်ဖြစ်နေသည်။

"ရှောင်ယွမ် မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ။ ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ ရွာနဲ့အရမ်းဝေးဝေးထွက်သွားတာ မကောင်းဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ် ငါတို့ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အမြဲတမ်းပြန်လာလို့ရတယ် ပြီးတော့ ငါတို့ပိုဝေးလေလေ ပိုလုံခြုံလေလေပဲ။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ မသန့်ရှင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။"

ရှောင်ယွမ်က တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါဆို မင်းနေ့ဘက်က ဓားတစ်ချောင်းဝယ်ချင်ခဲ့တာလား။"

"ဟုတ်တယ်။" ရှောင်ယွမ်က လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တကယ့်အရာဝတ္ထုတွေကို အိပ်မက်ထဲကို ယူဆောင်လာလို့ရလား။" ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်

"ဒါဆို ရှောင်ယွမ်နဲ့ အဲ့ဒီလင်ရှောင်ရှီးလို့ခေါ်တဲ့ကောင်မလေးက အစောကဝယ်ခဲ့တဲ့ မိုးကာအင်္ကျီတွေကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သစ်သီးဓားတွေ ကိုင်ထားကြတယ် ငါကတော့ ဘာမှမယူလာခဲ့ဘူး ငါ့လက်တွေက ဗလာပဲ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အဝတ်အစားတွေပဲရှိတယ်။"

"ဒါ့အပြင် ငါ့ဘယ်ဘက်လက် ပျောက်ဆုံးသွားတာက တကယ်တမ်းပျောက်သွားတာမဟုတ်ဘူး ဖြစ်နိုင်တာက တစ္ဆေလက်က ရှိနေသေးတယ်၊ သူက အိပ်မက်ထဲမှာ မပေါ်လာနိုင်ရုံပဲ။"

"အိပ်မက်ထဲက တစ္ဆေတွေက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေကို အဲ့ဒီထဲကို ဆွဲသွင်းလို့မရဘူး ဆိုလိုတာက အိပ်မက်ထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်း သာမန်ဖြစ်သွားကြတယ် ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေတောင် ခြွင်းချက်မရှိဘူး။"

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် သူယခင်က ဝဘ်ဆိုဒ်တစ်ခုတွင် မြင်ဖူးခဲ့သော အိပ်မက်ဆိုးဟု ကုတ်နံပါတ်ပေးထားသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။

သူသည် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

အခြေအနေကို ခေတ္တမျှ အတည်ပြုပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်စုစည်းပြီး တည်ငြိမ်သွားသည်။

ယခုအရေးအကြီးဆုံးတာဝန်မှာ အိပ်မက်ထဲတွင် သူ့ကို ဘာမှမဖြစ်စေရန် သို့မဟုတ် သေဆုံးမသွားစေရန် ဖြစ်သည် အကြောင်းမှာ အိပ်မက်ဆိုး၏ မှတ်တမ်းများအရ အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် သူတို့၏အိပ်မက်ထဲတွင် သေဆုံးပါက သူတို့သည် လက်တွေ့ဘဝတွင်လည်း သေဆုံးမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ယန်ကျန့်၏အသိစိတ် သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် မကြာမီ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် မေရှန်းရွာတစ်ခုလုံး မဟုတ်ဘူး အနီးအနားရှိ မြို့များနှင့် မြို့ကြီးများပင်လျှင် သူ၏ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

"အိပ်မက်က မိုးလင်းရင် ပြီးဆုံးသွားတဲ့အထိ ငါသတိထားပြီး အသက်ရှင်နေရမယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရိုးရှင်းသောအစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။

၎င်းသည် သူ၏ညီမဝမ်းကွဲအပေါ် မူတည်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူမကို တွယ်ကပ်ရန် မဆိုင်းမတွ စတင်လိုက်သည်။

ယခင်ကတည်းက မြင်နိုင်သည်မှာ သူ၏ညီမဝမ်းကွဲ ရှောင်ယွမ်သည် ဒီထူးခြားသောအိပ်မက်ထဲတွင် တစ်ရက်ထက်မက နေထိုင်ခဲ့ရပြီး အတွေ့အကြုံရှိပုံရကာ ထိုထူးဆန်းသောအလောင်းကို မဆိုင်းမတွ ထိုးနှက်ခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးလူသတ်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်၊ သူအထူးသတိပြုမိသည်မှာ ရှောင်ယွမ်သည် အလောင်းကို ထိုးနှက်စဉ် တခစ်ခစ်ရယ်မောနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအလောင်းအကြောင်း ပြောရလျှင်…

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသား အေးစက်သွားသည်။

ရှောင်ယွမ် သုံးကြိမ်ထိုးနှက်ပြီး ဘေးသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သော အလောင်းသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်လာပြီး ယခုအခါ အနီးအနားရှိ လမ်းမပေါ်မှ ရွာ၏ဝင်ပေါက်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်၊ အဖြူရောင်အဝတ်အစားသည် လတ်ဆတ်သောသွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး အနက်ရောင်ခေါင်းစွပ်သည် ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ဦးတည်ရာအရ ဒီဘက်သို့ မျက်နှာမူထားပုံရသည်။

"အဲ့ဒီအရာက ဘာကြီးလဲ။ တစ္ဆေလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေကျွန်လား။"

ဒီအချိန်တွင် သူသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုအရာ၏ ဖြစ်တည်မှုကို နားမလည်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပါက ရှောင်ယွမ်သည် လွယ်ကူစွာ အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အနီးကပ်သွားရုံမျှဖြင့် သေဆုံးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်၊ သို့သော် ၎င်းသည် လူတစ်ဦးဖြစ်ပါက ယခုအခါ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် အလောင်းသည် မတ်တပ်ထရပ်လာသည်။

ယန်ကျန့်သည် ရှောင်ယွမ်နောက်သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါပြီး ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

အိပ်မက်ကမ္ဘာသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး ထူးဆန်းလှသည်၊ မကြာမီ ယန်ကျန့်သည် လမ်းဘေးရှိ လယ်ကွင်းများတွင် အလောင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ အားလုံးမှာ တောင့်တင်းသော ကိုယ်နေဟန်ထားဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး ခြွင်းချက်မရှိ အားလုံးမှာ ခေါင်းပြတ်နေကြကာ သူတို့၏လည်ပင်းများမှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ဦးခေါင်းများအားလုံးသည် အခြားတစ်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ခေါင်းပြတ်အလောင်းများ၏ တောကန္တာရတစ်ခု။

"မနေ့က ဒီမှာ ဒီအရာတွေမရှိခဲ့ဘူး ဟုတ်တယ်မလား။"

လင်ရှောင်ရှီးသည် အံ့အားသင့်ကာ ခေါင်းပြတ်အလောင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဒီအရာများသည် မရှိသင့်ဟု ထင်ရသည်။

ရှောင်ယွမ်က တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။ "မကြောက်ပါနဲ့ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ဒါ့အပြင် ငါတို့မှာ အစ်ကိုရှိနေတယ် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"

သူတို့စကားပြောနေစဉ် ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။

"ဒီခေါင်းပြတ်အလောင်းတွေက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ လက်ရာနဲ့တူတယ်။"

ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

"ငါရောက်လာတာက အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှာ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတချို့ကို ဖြစ်စေခဲ့တာလား။"

သို့သော် သူတို့သုံးဦးသည် ဒီမြေကွက်လပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ထိုခေါင်းပြတ်အလောင်းများသည် သူတို့၏ဦးတည်ရာသို့ ထူးဆန်းစွာ လှည့်လာကြသည်၊ သူတို့သည် သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားစေသည်။

ဒါအားလုံးသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သိနေလျှင်ပင် ခြားနားမှုမရှိပေ။

"မကောင်းတော့ဘူး ဒီအရာတွေက လှုပ်ရှားနေတယ်။"

ရုတ်တရက် လင်ရှောင်ရှီးက အော်လိုက်သည်။

ခေါင်းပြတ်အလောင်းတစ်လောင်းသည် သူတို့ထံသို့ ရွေ့လျားလာပြီး သူ၏လေးလံသော ခြေထောက်များသည် မြေကွက်လပ်၏ မြေကြီးမှ လွတ်မြောက်ကာ မာကျောပြီး အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သော ကွန်ကရစ်လမ်းပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

၎င်းသည် ခေါင်းပြတ်အလောင်းတစ်လောင်းတည်းမဟုတ်ပေ။

အခြားအလောင်းများသည်လည်း လှုပ်ရှားမှုလက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

"ငါတို့ ဒီလောက်များတာကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။"

လင်ရှောင်ရှီးက ပြောသည်၊ သူမ၏အသံထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု စိမ့်ဝင်လာသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့သူတို့ကို အကုန်မသတ်နိုင်ဘူး အရမ်းများတယ်။"

ရှောင်ယွမ်က ထပ်ပြောသည်၊ သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအလောင်းတွေကို ကျောမခိုင်းမိအောင် ကြိုးစားပြီး ငါတို့တိုက်ခိုက်မခံရအောင် ရှောင်လွှဲလို့ရမလား ကြည့်ကြရအောင်။"

"ဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာလား။ ရှင် ငါတို့ကို မလှည့်စားတာ ပိုကောင်းမယ် သေနိုင်တယ်နော်။"

လင်ရှောင်ရှီးက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"စမ်းကြည့်လို့ မထိခိုက်ဘူးမလား။ ခေါင်းပြတ်အလောင်းတွေ အရမ်းများတယ်။ သူတို့က ဒီကနေ ဆန့်တန်းနေပြီး ငါတို့ဝိုင်းခံရရင် သေချာပေါက် လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဆိုရင် အစ်ကို့စကားနားထောင်ပြီး လှည့်ကြည့်ကြရအောင်။" ရှောင်ယွမ်က တခစ်ခစ်ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းပြတ်အလောင်းများသည် ညာဘက်ရှိ မြေကွက်လပ်တစ်ခုကိုသာ နေရာယူထားပြီး သူတို့ကို ဝန်းရံထားခြင်းမရှိပေ။ သူတို့သုံးဦး တစ်ချိန်တည်းတွင် လှည့်လိုက်သောအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ခေါင်းပြတ်အလောင်းအားလုံးသည် လှုပ်ရှားခြင်းရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့၏ မူလနေရာများသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

နားမလည်နိုင်သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာသည် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒါတကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်သွားတာလား။"

လင်ရှောင်ရှီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ သူမ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

ရှောင်ယွမ်သည် တခစ်ခစ်ရယ်မောနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများကို မှေးမှိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုက အစ်ကိုပဲ နည်းလမ်းက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်တယ်။"

ယန်ကျန့် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

သူသည် ဒီအဓိပ္ပာယ်မဲ့အိပ်မက်ကမ္ဘာသည် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို သေချာပေါက် ခံထားရသည်ဟု သေချာနေသည်။ တကယ့်တစ္ဆေများ ဒီမှာမပေါ်လာလျှင်ပင် သက်ဆိုင်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်နယ်ပယ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပေလိမ့်မည်။

ဒီအိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုအခက်အခဲသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအတွက် တိုးများလာမည်ဟု ထင်ရသည်။

အကယ်၍ ပုံမှန်ဖြစ်ပါက ထိုသို့သောမြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေါ်မည်မဟုတ်ပေ။

"သွားကြစို့ မြို့ထဲကို ဦးတည်ကြရအောင်။"

ရှောင်ယွမ်သည် သူမ၏လက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး အပြင်ထွက် လည်ပတ်သွားသကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်နေကာ ရွာသို့ပြန်လှည့်လိုသည့် လက္ခဏာတစ်စက်မျှမရှိပေ။

ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ယန်ကျန့်သည် သူမနောက်သို့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားရသည်။

သူတို့ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားသည်နှင့်အမျှ ယန်ကျန့် သတိပြုမိသည်။

အိပ်မက်ကမ္ဘာ၏ ကမ္ဘာသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သောအရာများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သက်ရှိလူများမှာ မရှိသလောက်ပင်။

လမ်းသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူတို့သုံးဦးမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မမြင်ရပေ။

ပြီးတော့ သူတို့သိပ်မလျှောက်ရသေးသော်လည်း ခရိုင်မြို့၏ ရှုခင်းသည် သူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ကြားထဲမှ အကွာအဝေးသည် လေထဲမှ ဆွဲယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

"ဒီအိပ်မက်ကမ္ဘာထဲကို ဆွဲသွင်းခံရတာ ငါတို့သုံးယောက်တည်းတော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် မြို့ဘက်သို့ ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်၊ အချို့သောကားမီးများ လင်းလာပြီး ကားဟွန်းသံများကို ကြားရသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သကဲ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးသည် မြို့ငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

မြို့အထက်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်မှာ လူသေအလောင်းများစွာဖြစ်သည်။

ဒီအလောင်းများ၏ လည်ပင်းပတ်လည်မှ ကြိုးကွင်းများသည် ယန်ကျန့် ယခင်က ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော တစ္ဆေကြိုးများနှင့်ဆင်တူသော ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသော ကြိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားသော ဒီအလောင်းများသည် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိနေပုံရပြီး အဝတ်အစားများအားလုံး စုတ်ပြတ်သတ်နေသော်လည်း ပုပ်သိုးခြင်းလက္ခဏာမရှိဘဲ လတ်တလောမှ သေဆုံးခဲ့သကဲ့သို့ လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒီအိပ်မက်ဆိုးက ငါ့ဟာဖြစ်နိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်၏စိတ်ထဲတွင် ဒီအတွေး ရှိနေသည် အကြောင်းမှာ ထူးဆန်းမှုအားလုံးသည် သူနှင့်ကိုယ်တိုင် ဆက်စပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သာဖြစ်ပါက အစောက သူ့ကို ခေါ်ထုတ်ခဲ့သော ရှောင်ယွမ်သည် တကယ့်ရှောင်ယွမ်လား။

သို့မဟုတ် အိပ်မက်ကမ္ဘာမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်လား။

သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသလား။

ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ရှေ့မှလူနှစ်ဦးနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု စတင်ထားလိုက်သည်။