မင်းကို ထွက်သွားဖို့ ပြောတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ရှေ့ကို တိုးဖို့ ပြောခဲ့တယ် ---
Vol. 14 Ch. 365
ဟုန်လွမ်း ရဲ့ စကားတွေက သူမရဲ့ နောက်ဆုံး စီစဉ်မှုတွေကို ပြုလုပ်နေသလိုပဲ။
ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ၊ တစ်စုံတစ်ဦးက သေဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။
ယဲ့ယွီ က ချက်ချင်း နောက်ကို တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။
သူက စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ပြောသည်၊ “ဆရာ၊ ဒီအရေးကြီးတဲ့ တာဝန်ကို ကိုယ်တိုင်ပဲ ယူသင့်ပါတယ်။
ကျွန်တော် ကူညီနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်းတော့ လုံးဝ မထမ်းနိုင်ဘူး။
ဆရာ ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ရမယ်!”
မဖြစ်နိုင်ဘူး!
ယဲ့ယွီ က ဟုန်လွမ်း လို နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိအောင် လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဘယ်လိုလုပ် သေစေနိုင်မှာလဲ?
သူက အတူတူ သေဆုံးဖို့ စိတ်ကူးတောင် မရဲဘူး။
ဟုန်လွမ်း က တစ်နေ့လုံး အရက်သောက်ပေမဲ့ သူမက အရူး မဟုတ်ဘူး။
မဟုတ်ရင်၊ သူမက ဒီလိုအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ယဲ့ယွီ ရဲ့ နောက်ဆုံးဝါကျဖြစ်တဲ့ “ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ရမယ်” ဆိုတာက သူက စိတ်ဓာတ်ကျစရာ စကားတွေ မပြောချင်ဘူးဆိုတာကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေတယ်၊ အဲဒါကြောင့် သူက ငြင်းလိုက်တာ။
ဟုန်လွမ်း က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
အဲဒီနောက် သူမက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနပ်ချပြီး ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံနည်းစနစ် ကို လည်ပတ်ပြီး သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အေးစက်တဲ့ ချီ ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
ယဲ့ယွီ က ဂူရဲ့အဝင်ဝမှာ ရပ်နေသည်။
သူက သူ့ရဲ့ အလွန်ရှားပါးစွာ စိတ်ရင်းမှန်နေတဲ့ ဆရာ ကို ကြည့်နေသည်။
သူက ဒါကို အနည်းငယ်တောင် မရင်းနှီးဘူးလို့ ခံစားခဲ့ရသည်။
အဓိကအချက်က သူတို့ရဲ့ အရင်တွေ့ဆုံမှုတွေအားလုံးမှာ။
ဟုန်လွမ်း က အခြေခံအားဖြင့် အရက်မူးနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။
အခု၊ ရုတ်တရက် သတိရပြီး စိတ်ရင်းမှန်လာတော့။
ဒီခြားနားချက်က။
ယဲ့ယွီ ကို အရမ်း ဆန်းသစ်တယ်လို့ ခံစားရစေသည်။
ဒါပေမဲ့ အချက်တစ်ချက်က သေချာတယ်-
အရက်မူးနေတဲ့အခြေအနေမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သတိရနေတဲ့အခြေအနေမှာပဲဖြစ်ဖြစ်။
သူမက သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အလှမျိုး ရှိတယ်။
ယဲ့ယွီ က ပထမအခြေအနေကိုတောင် ပိုကြိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ အရက်မူးနေတဲ့အခြေအနေက ဆရာ က တကယ်တမ်း အလွန် ဆက်စီကျပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။
ယဲ့ယွီ စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ။
သူ့ရဲ့ အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူက ရှေ့ကို ခုန်ချလိုက်ပြီး ဟုန်လွမ်း ကို ဆွဲကိုင်ပြီး ဂူထဲကနေ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။
သူတို့ ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ။
ကြီးမားတဲ့ တောင်တစ်ခုလုံး ကျိုးပဲ့ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်သံနဲ့ ပြိုကျသွားသည်။
ဒီအရာကို မြင်တော့ ဟုန်လွမ်း က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူမက အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက သူတို့နဲ့ မီတာတစ်ရာ အကွာမှာ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ အပြာရောင် တာအို ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တာအိုလူငယ် တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူက ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ပြီး လေထဲမှာ ရပ်နေပြီး၊ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ မှိန်ပျပျ၊ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ဟုန်လွမ်း က သူမရဲ့ အသံကို ပို့လိုက်သည်၊ “ဒါက ငါပြောခဲ့တဲ့ တာအိုလူငယ် ပဲ။”
ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်သည်။
ရှင်းနေတာက၊ သူ့ရှေ့က ဒီ တာအိုလူငယ် ဟာ သူ အနောက်ဘက် နယ်စပ်တိုက်ကြီး မှာ ဆုံခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။
သူက အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသည်။
အရင်က တာအိုလူငယ် က အဖြူရောင် တာအို ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားပြီး၊ အေးစက်လွန်းတဲ့အငွေ့သက်တွေထုတ်လွှတ်ပြီး ရေခဲနတ်ဘုရားလို ပုံမျိုး ဖြစ်တယ်။
“မင်း နောက်ထပ် မင်းအတွက်အကူအညီတစ်ဦးကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား?
တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ ကွာ ၊ ငါ့မှာလည်း အကူအညီတွေ ရှိတယ်!”
တာအိုလူငယ် က ရယ်မောပြီး အနည်းငယ် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်၊ “ ချန်ရှု ၊ ချွေဟဲ ၊ ဒီ နှစ် ယောက်ကို ငါတို့ ဘယ်လို ခွဲရမလဲ?”
သူ့ရဲ့စကားအသံ ပြီးသွားတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက်။
နောက်ထပ် ချောမောတဲ့ တာအိုလူငယ် နှစ် ဦး ဘေး နှစ် ဖက်မှာ ပေါ်လာသည်။
တစ်ဦးက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားပြီး၊ နောက်တစ်ဦးက အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားသည်။
အရင်က တာအိုလူငယ် ကို ထပ်ပေါင်းလိုက်ရင်။
သူတို့ သုံး ဦးဟာ ယဲ့ယွီ နဲ့ ဟုန်လွမ်း ကို ကွက်တိ အလယ်မှာ ညှပ်ကာဝိုင်းရံထားပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ထားသည်။
ယဲ့ယွီ က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ညာဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တာအိုလူငယ် က
သူ အရင်က အနောက်ဘက် နယ်စပ်တိုက်ကြီး မှာ ဆုံခဲ့တဲ့သူပဲ။
အော်
ဘယ်လောက်တောင် သေးငယ်တဲ့ လောကကြီးလဲ။
အဲဒီ အိပ်မက်ဖြစ်ရပ်အကြောင်း သူ နည်းနည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
အခုတော့၊ လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေးက သူ့ရှေ့မှာ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒါက သူ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို အများကြီး သက်သာစေလိမ့်မယ်။
ဒီအရာကို စဉ်းစားရင်း၊ အေးစက်တဲ့ အရောင်က ယဲ့ယွီ ရဲ့မျက်လုံးတွေမှာ ပေါ်လာသည်။
အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ ချွေဟဲ က ဒီ သတ်လိုစိတ် ကို သဘာဝအတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ရဲ့နှလုံးသားဟာ ချက်ချင်း အံ့ဩမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။
ဒါက ဒီလူနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာ ရှင်းနေတယ်။
သူ ဘာလို့ သူ့ကို ရည်ရွယ်ပြီး ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ သတ်လိုစိတ် ရှိနေရတာလဲ?
ဖြစ်နိုင်တာက သူ အရင်က သတ်ခဲ့တဲ့လူတွေထဲမှာ သူ့နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့သူတွေ ရှိခဲ့တာလား?
ချွေဟဲ က ဒါကို တွက်ဆလို့ မရဘူး။
ဒါကြောင့် သူက ဒါကို စဉ်းစားဖို့ အာရုံမစိုက်တော့ဘူး။
သူက ချက်ချင်း ပြောသည်၊ “ ကျန်းအန်း ၊ မင်းတို့ နှစ် ယောက် ဘယ်လို ခွဲကြလဲ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးကိုတော့ ငါ သတ်ပါရစေ!”
ကျန်းအန်း ဆိုတာက အပြာရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တာအိုလူငယ် ရဲ့နာမည်ဖြစ်တယ်။
သူက ချွေဟဲ ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့သည်။
ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။
သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေသာ ရှိတယ်။
ယဲ့ယွီ ကတော့ အရမ်း ထူးဆန်းနေပုံရတယ်။
သူတို့က သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ဘူး။
ဒါက ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံနည်းစနစ် ကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။
သူ့ကို သတ်တာလား?
သူက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မှာ မရှိခဲ့ရင်၊ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။
ကျန်းအန်း က သူ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို မဖြုန်းတီးချင်ဘူး။
အဲဒီနောက် သူက သူ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်က ချန်ရှု ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆို၊ ငါတို့ ညီအစ်ကို နှစ် ယောက် တစ်ယောက်စီ ယူတာ ဘယ်လိုလဲ?”
ချန်ရှု က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောသည်၊ “ငါ ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး!”
ဒီ တာအိုလူငယ် သုံး ဦးက ယဲ့ယွီ နဲ့ ဟုန်လွမ်း ရဲ့ ရှေ့မှာ အလွန်ဘဝင်မြင့်ကာ မာနကြီးပြနေကြတယ်။
သူတို့က သူတို့ကို ဓားပြတိုက်ရာမှ ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေလို ခွဲဝေစပြုနေကြတယ်။
သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အပိုင်တွက်ထားတာ ရှိသလိုပဲ။
ယဲ့ယွီ နဲ့ ဟုန်လွမ်း ဟာလက်ခုတ်ထဲကရေလိုမျိုးသူတို့ ကြိုက်တာလုပ်လို့ရတဲ့ ရတနာတွေပဲ။
ပြီးတော့ ဟုန်လွမ်း က ကောင်းကောင်း သိသည်။
သူတို့ ဒီလိုလုပ်ရဲတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ရဲ့ သူမတူအောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားကြောင့်ပဲ၊ ဒါက သူတို့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ပေးထားတာ သဘာဝပဲ။
ဒီအရာမတိုင်ခင်က။
ဟုန်လွမ်း က ကျန်းအန်း ဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာ အရင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အဲဒါကြောင့် သူမက သူ့ကို နောက်ကနေတစိုက်မတ်မတ် လိုက်နေခဲ့တာ။
ဒါက ကျန်းအန်း တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်
ဟုန်လွမ်း က လုံးဝ မကြောက်ခဲ့ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ၊ ကျန်းအန်း မှာ သူ့ရဲ့အဖော် ချန်ရှု လည်း ရှိနေသည်။
သူတို့ နှစ် ဦး ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ဆောင်တဲ့အတွက်၊ ဟုန်လွမ်း က လုံးဝအနိုင်တိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။
သူမက သူတို့ရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကနေ ခဏတာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့တာ။
ဒီလိုတောင်မှ၊ တိုက်ပွဲမှာ ဖလှယ်ခဲ့တဲ့ အေးစက်တဲ့ ချီ က ဟုန်လွမ်း ကို အရမ်း မသက်မသာ ဖြစ်စေဖို့ လုံလောက်ခဲ့သည်။
ပြီးတော့ အခုတော့။
ကျန်းအန်း နဲ့ ချန်ရှု အပြင်၊ နောက်ထပ် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တာအိုလူငယ် ၊ ချွေဟဲ !
ဒီလိုမျိုး အခြေအနေက
ဟုန်လွမ်း ကို ပိုပြီး အားမလိုအားမရ ခံစားရစေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် အထက် ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့ လူ သုံး ဦး။
ဒီတိုက်ပွဲက စတင်ကတည်းက ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ကြေညာလိုက်တာ။
စိတ်ပျက်အားငယ်တဲ့အကြည့်တစ်ခုက ဟုန်လွမ်း ရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ ပေါ်လာသည်။
သူမက သူမနောက်က ယဲ့ယွီ ကို သူမရဲ့ အသံကို ပို့လိုက်သည်၊ “တပည့်၊ ငါ မင်းကို ဒီလိုအခြေနေမျိုးမှာ ပါဝင်စေခဲ့တယ်။
ခဏနေရင်၊ ငါ သူတို့ သုံး ဦးလုံးကို ထိန်းထားဖို့ ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး နည်းစနစ်တွေကိုသုံးလိုက်မယ်၊ မင်း ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာပါ...”
ဟုန်လွမ်း စကားမဆုံးခင်မှာ။
ယဲ့ယွီ က ဖြတ်ပြောသည်၊ “အခွင့်အရေးရှာဖို့ ကျွန်တော့်ကို မပြောပါနဲ့။
ခဏနေရင် ဆရာ တိုက်ခိုက်နိုင်သမျှ တိုက်ရိုက်သာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါ။
ကျွန်တော်က ပထမဆုံး အပြတ်ရှင်းမှာက ဟိုနှစ်ကောင်၊ ဘယ်ဘက်နဲ့ ညာဘက်က အနက်နဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တာအိုလူငယ် တွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ဟာ။
ဆရာ က လက်စားချေချင်တယ်ဆိုရင်၊ ကျန်းအန်း လို့ ခေါ်တဲ့ တာအိုလူငယ် ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်။
အင်း ၊ စိတ်ထဲမထားနဲ့တော့။
သူတို့အားလုံးကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်ပါ။
ကျွန်တော် သူတို့ကို သေလုနီးပါး ရိုက်နှက်ပြီးမှ၊ လက်စားချေဖို့ ဆရာကို လွှဲပေးလိုက်မယ်။”
ဒီစကားတွေကို ကြားတော့။
ဟုန်လွမ်း က လုံးဝ အံ့ဩသွားသည်။
မူလက၊ သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တစ်ဦးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်အတွက် တာဝန်ယူရမယ်ဆိုတာပဲ။
သူမက ယဲ့ယွီ အတွက် ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုပ်ပေးဖို့ သူမရဲ့အသက်ကို စတေးဖို့ အဆင်သင့်ပြင်ထားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒါက ရုတ်တရက် ဘယ်လိုလုပ် ယဲ့ယွီတယောက်တည်းနဲ့ နှစ် ဦး ဒါမှမဟုတ် သုံး ဦးနဲ့ တိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်တာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလဲ?
တပည့်၊ မင်းက ဒီ တာအိုလူငယ် တွေရဲ့ ခွန်အားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိမထားမိတာ ဖြစ်နိုင်သလား?
ငါ ခုနလေးတင် မပြောခဲ့ဘူးလား?
သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် အထက်မှာ ရှိတယ်!
သာမန် ကျင့်ကြံသူများ ရဲ့ အဆင့်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်!
ပြီးတော့ မင်းက သုံး ယောက်လုံးကို တိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတုန်းပဲလား?
ဟုန်လွမ်း က သူ့ရဲ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
သူမ ပြောတော့မလို့ပဲ။
သူမက သူမရဲ့ဘေးက ယဲ့ယွီ က ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတက်လိုက်တာကို မြင်လိုက်ရသည်။
လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့၊ဟန်ုးဆိုင်းကိုလှပစွာထုတ်ဖော်ပြီးနောက် သူက နေခုနစ်စင်းထွက်သလို အရှိန်ဝါကိုဖန်တီးကာ မီးလောင်သွေး ကောင်းကင်မီးတောက် ကို ချွေဟဲ ဆီကို အရှိန်ပြင်းစွာထုတ် လွှတ်လိုက်သည်။
နာရီအနည်းငယ် အကြာက ဂူထဲမှာသူ့ဆရာမက ရှားပါးစွာ ရင်ဖွင့်ပြောဆိုခဲ့တာကြောင့်
ယဲ့ယွီ ဟာ ဒါကို လုံးဝ နားလည်ခဲ့သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခြေခံတည်ထောင်ခြင်းအဆင့် ကနေ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကို ခြောက်လ အတွင်း သွားတဲ့ကိစ္စက လုံးဝ ဖုံးကွယ်လို့ မရဘူး။
ပြီးတော့ ဟုန်လွမ်း က အရမ်းမေးခွန်းတွေ အများကြီး မမေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။
အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်၊ ဒါက သူ့အတွက် အစွမ်းကုန်ပြဖို့ အခြေနေမျိုးပဲ။
သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ဘယ်လို ထိုးဖောက်ချိုးဖျက်ပြီး တိုးတက်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာတောင် ရှင်းပြဖို့ မလိုဘူး။
ဒါဆိုရင် သူက တခြား ကျင့်ကြံနည်းစနစ် တွေကို “နည်းနည်း” သိတာက ဘာမှ စိတ်ဆိုးစရာ မဟုတ်ပါဘူးနော် ဟုတ်တယ်မလား?
သူက နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံနည်းစနစ် တွေကို မသုံးသရွေ့၊ ဒါက အန္တရာယ်မရှိသင့်ဘူး!
ဒါ့အပြင်။
ယဲ့ယွီ ဟာ ဒီ တာအိုလူငယ် တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။
ဟုန်လွမ်း က ဂူထဲမှာ မရှင်းပြခဲ့ရင်တောင်
ယဲ့ယွီက ဒီလူတွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အားကို နားလည်ထားသည်။
အဲဒီလိုဆိုရင်
ယဲ့ယွီက သဘာဝအတိုင်း တခါတည်းအပြတ်ရှင်းနိုင်သည့် အားအကောင်းဆုံးနည်းစနစ်ကိုသာ သုံးရန်လိုအပ်သည်။ ဒီ မေနိုး သုံးကောင်က နဲနဲလေးမှပေါ့ဆလို့မရပါ။
ထူးဆန်းတဲ့ ပုံစံ တစ်ခုက ချွေဟဲ ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ဒီအရာကို မြင်တော့။
ချွေဟဲ က အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ဒါက တော်တော်လေးကြမ်းတဲ့အစီရင် ပုံစံ ပဲလို့ အလိုလို တွေးလိုက်သည်။
ဒါကြောင့် သူက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ့နေရာတွင် စက္ကူပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ ပြန်ပေါ်လာတဲ့အခါ။
သူက မီတာတစ်ရာ အကွာမှာ ရှိနေနှင့်ပြီးပြီ။
ရိုးရှင်းတဲ့ အတုလုပ်ခန္ဓာကိုယ် နည်းစနစ်။
ဒါက ပိတ်ဆို့ချုပ်နောင်တဲ့ အင်းကွက် စာလုံးနဲ့တိုက်ခိုက်တဲ့နည်းစနစ်တွေကို ရှောင်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ။
ချွေဟဲ က မူလက ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှောင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ။ သူငုံ့ကြည့်မိလိုက်တော့ သူ့နှုတ်ခမ်းဖျားကအပြုံးတွေ အေးခဲသွားသည်။
အစီရင်ပုံစံ က သူ့ခြေထောက်အောက်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ။
းပြီးနောက်၊ အနက်ရောင် ကောင်းကင်မီးတောက် က ချွေဟဲ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ စတင် လောင်ကျွမ်းစပြုသည်။
၃၆၆ ဆက်ရန်