အခန်း (၃၆၁)

အမျိုးသမီးတွေဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုပဲ။

အချို့ကိစ္စတွေမှာ၊ သူတို့ဟာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လောက်အောင်ကို သတိမမူဘဲနေနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ သူတို့ဟာ တခြားဘယ်သူမှ သတိမထားမိနိုင်တဲ့ အသေးငယ်ဆုံးအသေးစိတ်အချက်တွေကို သတိရှိရှိနဲ့ သိပြီး ကြက်မတွေ အစာကောက်သလို ကောက်ယူနိုင်ပြန်တယ်။

ကောင်းကင်ရဲ့အမှန်တရား များကိုချပေးတော်မူပါဗျို့။

ယွင်ရိုမူ ကိုယ်တိုင် ဒါကို မပြောခဲ့ရင်၊ ယဲ့ယွီ ဟာ သူ ယဲ့ မိသားစုကို ထွက်ခွာခဲ့တုန်းက၊ သူက သူမကို ဖက်ပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်ဆိုတာကို မေ့နေလောက်ပြီ။

နေဦး၊ " ဖက် " ဆိုတဲ့စကားလုံးက သိပ်မတိကျဘူး။

မျှတစွာပြောရရင်၊ ဒါဟာ သူမကို မြန်မြန်လေး ရွှေ့ဖို့အတွက် တွန်းပြီး ကိုင်ထားတာနဲ့ ပိုတူတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက သူမ ယဲ့ မိသားစုရဲ့ နောက်ဘက်တောင်တွေကနေ ထူးဆန်းတဲ့ သရဲတွေတည်ရှိနေမှုကို သတိမထားမိအောင် လုပ်ဖို့အတွက်ပဲ။

ဒါက ဒီလိုသံသယတစ်ခုကို ဖြစ်စေမယ်လို့ သူ ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ဘူး။

ဒါက အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား?

ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့မျက်နှာကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ပြီး၊ လုံးဝ အားမလိုအားမရဖြစ်စွာနဲ့ ပြောသည်၊ "စီနီယာအမ၊ နောက်နေတာ ရပ်လိုက်ပါတော့၊ ကျွန်တော် တကယ် ယဲ့ယွီ ပါ။"

ဒီလိုပြောပြီး၊ ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့ရှေ့က ဓားကို ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ယွင်ရိုမူ ဟာ ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး၊ သူမရဲ့ဓားက ယဲ့ယွီ ကို တစိုက်မတ်မတ် ချိန်ထားတုန်းပဲ။

မျက်ရည်တစ်စက် သူမရဲ့ အပြစ်အနာအဆာမရှိတဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ လှပစွာ စီးကျလာသည်။

"ငါ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာလေးကို နင် ယဲ့ကျိုနျန် သတ်လိုက်တာ သေချာတယ်။ ငါ နင့်အသက်နဲ့ ပေးဆပ်စေရမယ်!"

ယွင်ရိုမူ ဟာ သူမရဲ့ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး ချက်ချင်း ယဲ့ယွီ ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူ ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ ပတ်ပတ်လည်က ဓားရည်ရွယ်ချက်ဟာ တမဟုတ်ချင်း နဂါးငွေ့တန်း ရေလို မြင့်တက်လာပြီး ရေတံခွန်လို စီးဆင်းလာသည်။

ဒါက ယွင်ရိုမူ ရဲ့ဓားကို သူ့ နားမရောက်ခင်လေပေါ်မှာ ရပ်တန့်သွားစေပြီး၊သူ့အကျီစကိုတောင် မထိုးနှက်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါက သူမကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ဒီဓားရည်ရွယ်ချက်က ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ?

ဒါက... ငါ တကယ်ပဲ လူမှားနေတာလား?

ဒါမှမဟုတ် ယဲ့ကျိုနျန် ဟာ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကိုတောင် အတုလုပ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းနေတာလား?

ဒါပေမဲ့ ယွင်ရိုမူ အတွက် ပိုပြီးတွေးဖို့ အချိန်မရှိဘူး။

ယဲ့ယွီ ဟာ ရှေ့ကို ရွေ့လာသည်။

သူက ယွင်ရိုမူကျောလေးကို ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဖိချပြီး သူမရဲ့ နောက်ဖက်ကဆူဖြိုးတောင့်တင်းတဲ့ တင်ပါးကို ရိုက်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် သံသယရှိနေတာလဲ? ယဲ့ကျိုနျန် ဆိုတဲ့ စကားတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ သူ သေသွားနှင့်ပြီးပြီ။ ဘာပြောစရာ ရှိသေးလို့လဲ? ပြီးတော့ မင်း ငါ့ကိုတောင် သံသယရှိနေသေးတာလား? မင်းကို လျှို့ဝှက်ထွက်ပြေး အဆောင်ပေးခဲ့တာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း မေ့သွားပြီလား? သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကို မင်းနဲ့အတူ ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ?"

ယဲ့ယွီ ရိုက်နေရင်းနဲ့၊ သူမရဲ့သံသယတွေကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် သူတို့အတူတူ မျှဝေခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ ပြောစရာတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။

စီနီယာအမက တကယ်ကို... ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။

ပြီးတော့ သူမနောက်က ကြီးမားတဲ့အတောင်ပံတွေနဲ့၊ ယဲ့ယွီ ဟာ အိပ်မက်ထဲမှာ ရှိနေသလို ခံစားရတယ်။

သူ့ရဲ့စကားတွေကနေတစ်ဆင့်၊ ယွင်ရိုမူ ဟာ သူမရဲ့ရှေ့ကလူဟာ တကယ်ပဲ သူမရဲ့ ဂျူနီယာလေး ယဲ့ယွီ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို လုံးဝ ယုံကြည်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့... သူ ဘယ်လိုလုပ် သူမရဲ့ တင်ပါးကို ရိုက်ရက်တာလဲ?

ဒါက အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတယ်!

ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပဲဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရက်အနည်းငယ်ကြာ မတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ သူမရဲ့ ဂျူနီယာလေးက လုံးဝ မတူညီတဲ့သူတစ်ဦးလို ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေအကိုင်တွယ်တွေက ပိုပြီး ရဲရင့်လာသည်။

ဒါက တကယ် ဆိုးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ဒါကို အရမ်း သဘောကျတယ်။

သူမရဲ့ တင်ပါးပေါ်က စပ်ဖျင်းဖျင်း နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း၊ ယွင်ရိုမူ ဟာ ရှက်လာပြီး၊ သူမရဲ့မျက်နှာက နီရဲသွားသည်။

သူမရဲ့ လိပ်ပြာအတောင်ပံတွေ အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေသည်။

တစ်ချိန်က အတောင်ပံတွေကနေ တောက်ပနေတဲ့ ကြယ်အလင်းက ပန်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေတဲ့အတွက်၊ ယဲ့ယွီ ဟာ ရိုက်တာကို တဖြည်းဖြည်း ရပ်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့အကြည့်က နူးညံ့သွားသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ယွင်ရိုမူ ဟာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရမက်ကိုလှိုင်းထစေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပုံပေါ်သည်။

ယွင်ရိုမူ ကလည်း ယဲ့ယွီ ရဲ့ အမူအရာပြောင်းလဲမှုကို သတိထားမိသည်။

သူမရဲ့နှလုံးသားဟာ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်လျှံလာသည်။

ပထမ၊ သူမက သူ့ရဲ့နှလုံးသားကို တိုက်ခိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့စိတ်ကို တိုက်ခိုက်မယ်။

ဒါက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ!

---

အဲဒီညမှာ။

ယွင်ရိုမူ နဲ့ ယဲ့ယွီ ဟာ ကွန့်ဇီ ဖော်မြူလာ ကို ရေးရင်း စာရေးပညာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြတယ်။

သူမရဲ့လိပ်ပြာတောင်ပံလေးတွေ တဖျတ်ဖျတ်ခတ်ရင်း မြင်းစီးကျင့်နေခဲ့သည်။

ယွင်ရိုမူ၏ ဖြုဖွေးကာရှည်လျားသော ပေါင်တံရှည်များမှာ ယဲ့ယွီ၏ အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သည်။

ချောမွေ့လှပသော သူမကိုယ်လုံးလေးကို အားပြင်းစွာဖက်ထားခဲ့ပြီး နာရီများစွာ စိတ်ရှိတိုင်း စားသုံးနေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ ခေးအို့းစ်အာရုံမှား ရမက်ထကြွစေမှုတို့က မီးမွှေးပေးလိုက်သောအခါ ယဲ့ယွီ၏ နွားသိုးကြိုးပြတ်ရမ်းကားမှုဒဏ်ကို သူမ အတော်လေးပင်ခံစားခဲ့ရသည်။

သူမ၏စွင့်ကားတောင့်တင်းသော တင်ပါးကိုချုပ်ကိုင်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ခြင်းနာရီများစွာရိုက်ခတ်နေခဲ့သည် ။

လိပ်ပြာမလေး၏အော်ညဉ်းသံမှာ တမူထူးကဲစွာချိုမြိန်လွန်းလှသည်။

---

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ။

ယဲ့ယွီ ဟာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသေးတယ်။

အဲဒီအတောင်ပံတွေနဲ့ ဝန်းရံခံထားရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။

ဒါက မမေ့နိုင်စရာ အထင်အမြင်တစ်ခုကို ထားခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ။

ယွင်ရိုမူ ဟာ စဉ်းစားဆင်ခြင်စွာနဲ့ သူ့အတွက် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ယူလာပေးသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမက စကားမပြောဘူး။

အစားထိုးအနေနဲ့၊ သူမက သူ့ကို မျှော်လင့်တဲ့အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းနေသည်- သူမက သူ့ဆီကနေ ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ပြောတာကို ကြားချင်နေတယ်။

သို့သော်လည်း၊ ယွင်ရိုမူ ဟာ သူ့ကိုယ်သူ အဆင်သင့်ပြင်ထားနှင့်ပြီးပြီ။

ယဲ့ယွီ ဟာ သူမကို တာအို အဖော်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ရင်၊ သူမက သဘာဝအတိုင်း အရမ်းပျော်ရွှင်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာလို့ ပြောခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ သူမကို စီနီယာအမလို့ပဲ ဆက်ခေါ်ခဲ့ရင်...

ဒါဆိုရင် သူမက သူ့ရဲ့အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရဖို့အတွက် ဆက်ပြီး ကြိုးစားနေလိမ့်မယ်။

သူမက ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး။

ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်ကြည်လင်မှုနဲ့အတူ၊ ယွင်ရိုမူ ဟာ သူ့ကို ကြိုက်တယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်း နားလည်တယ်။

"ယောက်ျားတွေက မိန်းမတွေကို လိုက်တယ်၊ ဒါက ပါးလွှာတဲ့ ဒင်းဂါးတခုရဲ့ခေါင်းနဲ့ပန်းလိုပဲ၊ မိန်းမတွေက ယောက်ျားတွေကို လိုက်တယ်၊ ဒါက အတူတူပဲ။"

ဒီလို ထိုးစစ်မျိုးအောက်မှာ၊ စာရေးပညာ လေ့ကျင့်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့၊ ယဲ့ယွီ ဟာ သဘာဝအတိုင်း မတွန်းလှန်ခဲ့ဘူး။

"ငါတို့ ချင်းယွင် ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ရင်၊ ငါ ဂိုဏ်းချုပ် ကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းလိုက်မယ်။"

ဒီရိုးရှင်းတဲ့ ဝါကျက ယွင်ရိုမူ ကို မိုးပေါ်ခုန်တက်ပီး ပျံသန်းတော့မလောက် အရမ်းပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

သူမ ဒီနေ့အတွက် အရမ်းကြာကြာ စောင့်ခဲ့ရတယ်။

အခုတော့၊ သူမရဲ့ဆန္ဒက နောက်ဆုံးတော့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

သူမ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေလို့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ။

အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် သူမရဲ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာသည်။

ပြီးတော့ ယွင်ရိုမူ ဟာ ကြက်သေသေသွားသည်။

သူမက ယဲ့ယွီ ဆီ လမ်းလျှောက်သွားပြီး၊ နည်းနည်း စိုးရိမ်ပူပန်စွာနဲ့ မေးသည်၊ "ဂျူနီယာလေး၊ မင်းက မနေ့က ကိစ္စတွေကြောင့် ငါ့ကို သနားနေပြီး ငါနဲ့အတူ ရှိဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား?"

အပြစ်ရှိတာကြောင့် ပေးတဲ့အချစ်က ကြာကြာ မခံဘူး။

အကယ်၍ ဒါက အဲဒီလိုမျိုးဆိုရင်၊ ယွင်ရိုမူ ဟာ ဒီလိုသနားမှုကို မရရှိတာ ပိုကောင်းတယ်။

ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းသည်။

"မင်း အရမ်းတွေးနေတာပဲ။"

"ငါ မင်းကို ကြိုက်တယ်၊ ဒီလောက်ပါပဲ။ တခြားဘယ်အကြောင်းကြောင့်မှ မဟုတ်ဘူး။"

ယဲ့ယွီ ဟာ ဒါကို တွက်ဆပြီးပြီ။

တာအို အဖော်တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေနှင့်ပြီးသားဆိုတော့၊ နောက်ထပ် စီနီယာအမတစ်ဦး ထပ်တိုးလာတာက ဘာထူးဆန်းမှာလဲ?

ဒါ့အပြင်။

အခုတော့၊ စီနီယာအမဟာ ပန်းနတ်သမီးတစ်ဦးလို ဖြစ်နေတယ်။

သူမက အရမ်းလှတယ်၊ သူမရဲ့ကုတင်ပေါ်ကအရသာက အရမ်းကောင်းတယ်။ သူမရဲ့ တောင့်တင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးဆီကနေ မျက်လုံးခွာဖို့ တောင်ခက်တယ်။

ယဲ့ယွီ က သူမကို ဘယ်လိုလုပ် မကြိုက်နိုင်မှာလဲ?

ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်၊ သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်က တစ်ဖန် နွေးထွေးလာသည်။

ဒါဟာ ရမက်နတ်ဆိုးသခင်မ ပိုင်ရှီချူ ဆီကနေ လွမ်းဆွတ်မှုကြောင့်ဆေးမင်ကြောင်ပုံရိပ်ရင်ဘတ်မှာပေါ်လာတာပဲ။

ယဲ့ယွီ ဟာ ရင်ဘတ်အောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းလင်းတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက သူ့ရဲ့ဝတ်ရုံကို ချက်ချင်း တင်းကြပ်လိုက်သည်။

ဒီအရာကို မြင်တော့၊ ယွင်ရိုမူ က စူးစမ်းစွာ မေးသည်၊ "ဘာဖြစ်တာလဲ? မင်း ချမ်းနေတာလား?"

"မချမ်းပါဘူး၊" ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နိဗ္ဗာန်ဖန်ထည်ဝတ်ရုံ ဆီကနေ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရင်း။

သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ၊ ပိုင်မြောက်လန် ရဲ့ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။

နေဦး၊ ပိုင်မြောက်လန် နဲ့ ပိုင်ရှီချူ ။

သူတို့ နှစ် ဦးလုံးက ပိုင် မျိုးရိုးနာမည် ရှိတယ်၊ ဒါက ဖြစ်နိုင်သလား...?

သူတို့ကြားမှာ ဆက်စပ်မှုတစ်ခု ရှိနေတာလား?

မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်တောင် သိချင်မှ သိကြလိမ့်မယ်။

နတ်ဆိုးနယ်ပယ်ရှိ တောင်ရိုး ပြည်နယ်မှာ။

နတ်ဆိုးသခင် သုံး ဦးလုံးက ပိုင် မျိုးရိုးနာမည် ရှိတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ဘာဆက်စပ်မှုမှ မရှိဘူး။

အင်း ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုထိ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ၊ မြောက်ဘက် တိုက်ကြီးကို သွားဖို့ တကယ် အချိန်တန်ပြီ။

ပိုင်မြောက်လန် နဲ့ ဖူဝမ်ဒိုင် တို့ နှစ် ဦးလုံး အဲဒီမှာ ရှိတယ်။

သူတို့နဲ့ တွေ့ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

ဒါ့အပြင်၊ ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှုနဲ့၊ ပိုင်မြောက်လန် ဘယ်လိုလှည့်ကွက်တွေပဲ သုံးသုံး၊ ယဲ့ယွီ ဟာ သူမကို အလွယ်တကူ လက်အောက်ခံစေနိုင်တယ်။

ဟားဟား ၊ ဘယ်လောက် အထင်ကြီးခံချင်တဲ့ နတ်ဆိုးမလဲ။ သူ ယဲ့ယွီ ဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဆိုးမ နှိမ်နင်းသူပဲ!နတ်ဆိုးမတွေကို ခန္ဓာကိုယ်လေးတွေကို စားသုံးရတာလဲ သူတော်တော်ကြိုက်တယ် ၊ ခေးအို့စ်လိပ်ပြာမလဲ အတော်ကောင်း ၊ လူမတွေ ၊ နဂါးမ မြေခွေးမ တမျိုးစီကောင်းကြတာပဲနော်။ ( သူ့နာမည် အကုန်ကြိုက်ယဲ့ယွီ)

---

ဒါကြောင့်။

ယဲ့ယွီ က ယွင်ရိုမူ ကို ချင်းယွင် ဂိုဏ်းကို အရင်ပြန်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။

သူမှာ လုပ်စရာ ကိစ္စအချို့ ရှိပြီး၊ ဒါတွေ ပြီးတာနဲ့၊ သူက သူမကို ပြန်ရှာဖို့ ပြန်လာခဲ့မယ်။

ယွင်ရိုမူ ဟာ အခု တာအို အဖော် အဆင့်အတန်းကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အလိုလိုနေရင်း ယဲ့ယွီ နောက်ကို လိုက်ချင်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအကြံကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းကတော့: ဒါက နည်းနည်း အဆင်မပြေဘူး!

ယွင်ရိုမူ ဟာ ဆက်ပြီး အတင်းအကျပ် မပြောတော့ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အရည်အချင်းပြည့်ဝတဲ့ တာအို အဖော်တစ်ဦးအနေနဲ့။

ချစ်ခင်မှုကို ဖော်ပြပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပံ့ပိုးမှုပေးနေစဉ်မှာ၊ သူမက အရမ်း မတွယ်ကပ်မိအောင် သတိရရမယ်။

ဒါက " ယောက်ျားတွေကို အောင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ၁၀၀ " ထဲက ပထမဆုံး စည်းမျဉ်းပဲ။

ယွင်ရိုမူ ဟာ ဒီတားမြစ်ချက်ကို သေချာပေါက် မချိုးဖောက်ဘူး။

---

သူတို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြတဲ့အတွက်။

ယဲ့ယွီ ဟာ ဝိညာဉ်သင်္ဘောနဲ့ လျှို့ဝှက်ထွက်ပြေး အဆောင်ကို ယွင်ရိုမူ နဲ့ ထားခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ထွက်ပြေး အဆောင်က ယွင်ရိုမူ ရဲ့ နတ်ဆိုး အရှိန်ဝါ နဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် လက္ခဏာတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ပဲ။

ဒါကြောင့်မို့လို့ သူမ ချင်းယွင် ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ၊ သူမက သူမရဲ့ မူလပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်တယ်။

ဝိညာဉ်သင်္ဘောက သူမရဲ့ကာကွယ်မှုအတွက်ပဲ။

ဒါတောင်မှ၊ ကာကွယ်ပေးဖို့ အခြေနေရယ်လို့တောင် သိပ်မရှိဘူး။

ယွင်ရိုမူ ရဲ့ ဘေးဒဏ်ကို ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှုနဲ့၊ သူမက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အကြီးအကဲတစ်ဦးနဲ့ မဆုံသရွေ့၊ သူမက လုံးဝ ဘေးကင်းလိမ့်မယ်။

---

ဒီအရာတွေအားလုံးကို လုပ်ပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီ ဟာ မြောက်ဘက် တိုက်ကြီးကို သွားဖို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ မသိလိုက်တာက၊ သူ ရှာနေတဲ့လူတွေက အားလုံး လက်ရှိ ချင်းယွင် ဂိုဏ်းမှာ ရှိနေကြတယ်ဆိုတာပဲ။

၃၆၂ ဆက်ရန်