အခန်း (၃၆၀)

ယွင်ရိုမူ က သူမရဲ့မျက်ခုံးများကို တွန့်လိုက်ပြီး ယဲ့ယွီ ကို ကြည့်ကာ၊ စကားပြောတော့မလို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူမက ရုတ်တရက် ယဲ့ယွီ ရဲ့ အကြည့်က နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်သွားသည်။

အင်း ၊ ဒါက ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ?

ယဲ့ယွီ ဒီလိုအကြည့်မျိုးသူမကို ကြည့်တိုင််

သူမ ခေါင်းကိုက်ပြီးတော့ သတိလစ်သွားတတ်တာ။

ဒါ ဖြစ်နိုင်သလား?

ဒါက တစ်ဖန် ပြန်စနေပြီလား?

အလိုလိုနေရင်း၊ ယွင်ရိုမူ က တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ယွီ ၏ အမူအရာက ထူးဆန်းသွားသည်။

ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့်၊ သူက မေးသည်၊ “မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ?”

“ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး!” ယွင်ရိုမူ ၏ အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

ယဲ့ယွီ က သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းသည်။

သူက ယွင်ရိုမူ ပေါ်ကို ချက်ချင်း အစီရင်အမှတ်အသား များစွာကို ထားလိုက်သည်။

ပြီးတော့၊ သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ၊ သူက သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။

ယွင်ရိုမူ ၏ ပုံရိပ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်တဲ့အမြန်နှုန်းနဲ့ အဝေးကို ဒုံးကျည်တစင်းလို ပစ်လွှတ်သွားသည်။

ထို့နောက် ယဲ့ယွီ က လက်တစ်ဖက်နဲ့ဟန်းဆိုင်း အမှတ်အသားတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို

မှိန်ဖျော့တဲ့ အပြာရောင် အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ နောက်ဘက်တောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ဒီအရာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရိုးရှင်းတယ်။

သူက ယွင်ရိုမူ ကို မမြင်သင့်တဲ့အရာတွေကို မမြင်စေချင်ဘူး။

သူမကို အချိန်တိုင်း သတိလစ်သွားအောင် လုပ်တာက အရမ်းရိုင်းတယ်။

ဒါက တကယ်ပဲ မသင့်တော်ဘူး။

ဒါကြောင့်၊ ယဲ့ယွီ က ဒီနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဒီအရာကို မြင်တော့၊ ယဲ့ကျိုနျန် က လှောင်ပြောင်တာကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ “ဘယ်လောက်တောင် သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးလဲ။”

“မင်းရဲ့ တာအို အဖော်ကို ကယ်ဖို့အတွက်။”

“မင်းက ဟိုကောင်မလေးပြေးဖို့ အချိန်ရဖို့အတွက် သေဖို့ ဆန္ဒရှိနေတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား?”

“မင်းက အခြေအနေကို အခုထိ နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်!”

“မင်းကငါ့ရဲ့ အရသာရှိရှိစားသုံးတော့မဲ့ သားကောင်ပဲ!”

ယဲ့ယွီ က အမွေးပန်း ဓားကို သိမ်းလိုက်သည်။

သူက သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ရှေ့ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်!

ပေ တစ်ရာ ကျော် မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်း တစ်ခု ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာသည်။

ဒါ ပေါ်လာတဲ့အချိန်မှာ။

နာကျင်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ငိုကြွေးသံတွေက တစ်နေရာလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သူတို့ကို ဝန်းရံထားတဲ့ သွေးနီရောင် လက်စားချေလိုတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး၊ အားလုံး တုန်လှုပ်စွာ နောက်ကိုဆုတ်သွားကြသည်။

ယဲ့ကျိုနျန် ရဲ့ မျက်လုံးတွေတောင် အံ့ဩမှုနဲ့ တောက်ပသွားသည်။

ဒီလောက် အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်း မျိုးက သူ တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

ဟာ ။

ဒီလို နတ်ဆိုးပစ္စည်းမျိုးက လက်စားချေလိုတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို သဘာဝအတိုင်း ဖိနှိပ်ထားတယ်။

ယဲ့ကျိုနျန် က သူတို့ပတ်ပတ်လည်က လက်စားချေလိုတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို အရင် မြန်မြန် သိမ်းဆည်းဖို့ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကတည်းက၊ ဒါက နောက်ကျသွားနှင့်ပြီးပြီ!

---

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ။

မိုင် ရာနှင့်ချီ ဝေးတဲ့နေရာကို ပို့လိုက်တဲ့ ယွင်ရိုမူ က ရုတ်တရက် သတိပြန်ရလာသည်။

သူမက သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေတော့၊ ဂျူနီယာလေးက သူမကို အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ပေးဖို့ သူ့ရဲ့အသက်ကို အသုံးပြုနေတာလား?

ယွင်ရိုမူ ရဲ့ နှလုံးသားက ဆုတ်ဖြဲခံရသလို ခံစားရသည်။

သူမက တားမြစ်ယင် မြစ်ရှိ ယဲ့ မိသားစုရဲ့ ဦးတည်ရာကို ချက်ချင်း အပြေးအလွှားသွားသည်။

ဂျူနီယာလေး၊ ဂျူနီယာလေး။

မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရက်တာလဲ?

မင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင်၊ ငါ ဘယ်လိုများ အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ?

ငါတို့ သေရင်တောင်၊ဟင်သာမောင်နှံလို အတူတူ သေသင့်တယ်!

ယွင်ရိုမူ က နောက်ဘက်တောင်ကို ပြန်လာတဲ့အခါ။

သူမက ပတ်လည်မှာ ပုံစံအကာအကွယ်တစ်ခု ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက အတွင်းက မြင်ကွင်းကို ထူထဲသောညအမှောင်သဖွယ် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ယွင်ရိုမူ က နေလို့ထိုင်လို့မရလောက်အောင် ရူးသွပ်နေသလိုဖြစ်သွားသည်။

သူမက ချက်ချင်းပဲ အစီရင်ပုံစံအကာအကွယ်အပေါ် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုက ပုံစံအကာအကွယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ရုံသာမက၊လှုပ်ခတ်မှု လှိုင်းလေးတောင် မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ဘူး။

ဒါက ရှင်းနေသည်။

ဒီပုံစံအကာအကွယ်က ဘေးဒဏ်ကို ကျော်လွန်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက ယွင်ရိုမူ ကို လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့သည်။

မျက်ရည်တွေ သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တာရိုးကျိုးကျသလိုမျိုးတသွင်သွင် စီးကျလာသည်။

သူမက ငိုရှိုက်သည်၊ “ဂျူနီယာလေး၊ ဂျူနီယာလေး၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် မိုက်မဲနိုင်တာလဲ?”

စကားပြောနေစဉ်၊ သူမက သူမရဲ့လက်တွေနဲ့ အပြာရောင် အကာအကွယ်ကို ထိလိုက်သည်။

ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်လာသည်။

ပုံစံအကာအကွယ်ကရုတ်တရက် ပျော့အိခွေကျကာ ကျိုးပဲ့သွားသည်။

ဒီအရာကို မြင်တော့၊ ယွင်ရိုမူ က ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ချက်ချင်း ဝင်သွားဖို့ ပြင်ဆင်သည်။

ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ။

သူမက ယဲ့ယွီ ဆီကို တည့်တည့် ပြေးသွားမိသည်။

“ဂျူနီယာလေး၊ မင်း… မင်း အဆင်ပြေလား?”

“ငါက ဘာဖြစ်နိုင်မှာလဲ?ကျနော်တော်တော်လေး ကံကောင်းတတ်တာမမသိတယ်မလား ၊လာလာ.. သွားကြမယ်!” ယဲ့ယွီ က ယွင်ရိုမူ ကို ရပ်ဖို့ အချိန်မပေးခဲ့ဘဲ သူမကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ယွင်ရိုမူ က အခုထိ သတိမထားမိသေးဘူး။

တစ်ချိန်က သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စင်ကြယ်ခဲ့တဲ့ နောက်ဘက်တောင်က အခုတော့ ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတခုလို အနိမ့်ပိုင်းချောက်ကြီး ဖြစ်နေပြီ။

ရေမတွက်နိုင်တဲ့ လက်စားချေလိုတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ အစနမကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားနှင့်ပြီးပြီ။

ကျန်ရစ်ခဲ့တာက ယဲ့ကျိုနျန် ရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လက်စားချေလိုတဲ့ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ထူထပ်တဲ့ အရှိန်ဝါတွေ ပဲ။

အေးစိမ့်တဲ့ လေထုက နေရာတစ်ခုလုံးကို နှင်းဖုံးလွင်ပြင်အလား ပြည့်နှက်နေသည်။

---

ခဏအကြာတွင်

ယဲ့ယွီ က ဝိညာဉ်သင်္ဘောပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ချင်းယွင် ဂိုဏ်းကို အေးဆေးစွာ ဦးတည်နေသည်။

သူက ဝိညာဉ်ခေါ်နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုပြီး ယဲ့ကျိုနျန် ရဲ့ ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်တွေကို သေသေချာချာစစ်ဆေူ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

ဒါကနေ၊ သူက သဲလွန်စတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။

ဒါကတော့၊ အလယ်ဗဟိုတိုက်ကြီး က တာအို သခင်လေးဟာ အနောက်ဘက် နယ်စပ်ဒေသ က လူနဲ့ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘူး။

သူတို့ရဲ့ ဝတ်ရုံတွေတောင် မတူညီတဲ့ အရောင်တွေ ရှိတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မှော်နည်းစနစ်တွေနဲ့ ခွန်အားက လုံးဝနီးပါး အတူတူပဲ။

ဒါက ယဲ့ယွီ ကို သူတို့က ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံး ဂိုဏ်းတူတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ကြေးပေးစေသည်။

ထပ်မံပြီးတော့။

ယဲ့ကျိုနျန် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ တာအို သခင်လေးအကြောင်း မှတ်ဉာဏ်က သိပ်မများဘူး။

သူက သူ့ကို တစ်ကြိမ်ပဲ ဆုံခဲ့ဖူးတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ သူက တခြားသူတွေကို စုံစမ်းဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပေမဲ့၊ သူတို့က သဲလွန်စ မတွေ့ခဲ့ကြဘူး။

ဒါက တာအို သခင်လေး ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ။

ဒါက ယဲ့ယွီ ကို နည်းနည်း စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။

သူက ဒီအဖိုးအိုက ပိုပြီး ရှေးတုန်းကအရာတွေကို တော်တော်လေးနှံ့စပ်စွာ သိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့

သူကလည်း အသုံးမဝင်ခဲ့ဘူး။

သို့သော်လည်း၊ ယဲ့ မိသားစုဆီဆို ဒီခရီးသွားတာက အချည်းနှီး မဟုတ်ခဲ့ဘူး။

သူက ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်း ကို အပြည့်အဝ အစာ ကျွေးနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါက ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းရဲ့အဆင့်ကို အနာဂတ်-နတ်လက်နက် အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ အလွန်တရာကို ပြင်းထန်စွာ လွှမ်းမိုးနေတဲ့ မကျေနပ်မှုတွေကြောင့်၊ ဒါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ဆွဲဆောင်တော့မလို ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဒါက ယွဲ့ယွီ က ယွင်ရိုမူ နဲ့ အလျင်စလို ထွက်ခွာခဲ့ရတဲ့ စစ်မှန်တဲ့အကြောင်းရင်းပဲ။

ကံကောင်းစွာနဲ့။

အရာအားလုံးက အဆုံးသတ်သွားနှင့်ပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဘာက ယွင်ရိုမူ မှာ ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို တကယ် ဖြစ်စေခဲ့တာလဲ?

ယဲ့ယွီ ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ။

အခန်းတံခါးက ရုတ်တရက် အားနဲ့ ဖွင့်လိုက်သည်။

ယွင်ရိုမူ က ဝင်လာပြီး၊ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရေခဲလို အေးစက်နေသည်။

ဒါက ယဲ့ယွီ ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

သူမ ဘာလုပ်နေတာလဲ?

ယုတ္တိဗေဒအရ၊ မင်း တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ တံခါးကို ချိုးဖျက်လိုက်တာ။

မင်းက အထဲကို ဝင်လာပြီး

အနည်းဆုံးတော့၊ နည်းနည်းလောက် အပြစ်ရှိသလို ရှိုးတိုးရှန်းတန်း ရှက်သယောင်ယောင် ခံစားရသင့်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?

ဒီလောက် ရန်လိုစရာ မလိုဘူး။

မင်း ရှင်းပြမယ်ဆိုရင်၊ ငါ မင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးကောင်းပေးလိမ့်မယ်!

ဒါပေမဲ့ နင် ဒီကို အကြွေးလာတောင်းတဲ့သူတစ်ဦးလို ဝင်လာတာ။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

“ဒါက ဘာလဲ…?”

ယဲ့ယွီ စကားပြောစပြုသည်၊ ဒါပေမဲ့ သူ မပြီးခင်မှာပဲ။

ယွင်ရိုမူ က သူ့ကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောသည်၊ “နင် ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာလေးကို ဘယ်မှာ ဖွက်ထားတာလဲ?”

ဒီမေးခွန်းက။

ယဲ့ယွီ ကို လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့သည်!

ယွင်ရိုမူ ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် နီရဲသွားသည်။

သူမက သူမရဲ့ဓားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထုတ်ပြီး ယဲ့ယွီ ကို တည့်တည့် ချိန်လိုက်သည်။

တစ်ဖန်၊ သူမက ပြင်းထန်စွာ မေးသည်၊ “ငါ့ကို အမြန် ပြော၊ နင် ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာလေးကို ဘယ်မှာ ဖွက်ထားတာလဲ?”

ယဲ့ယွီ က သူ့လက်တွေကို ဖြန့်လိုက်သည်၊ “မင်းဘာ ပြောနေတာကို မင်း ဟာမင်းရော သဘောပေါက်ရဲ့လား ? ငါက ယဲ့ယွီ ပဲ၊ စီနီယာအမ၊ မင်း ရူးသွားပြီလား?”

“ငါ မရူးဘူး!”

ဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ ယွင်ရိုမူ ရဲ့လက်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

သူမရဲ့အသံမှာ ငိုရှိုက်သံပါနေပြီး၊ သူမ ဆက်ပြောသည်၊ “နင်က ယဲ့ကျိုနျန် ၊ ဟုတ်တယ်မလား?

ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာလေး ယဲ့ယွီ က ငါ့ကို တစ်ခါမှ မဖက်ဖူးဘူး။

သူက ငါ့ဆီက အမြဲတမ်း ခပ်ခွာခွာနေတတ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့၊ အကာအကွယ် ကျိုးပဲ့သွားတဲ့အခါ၊ နင်က ငါ့ကို အားရပါးရ ကိုင်ထားခဲ့တယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီ လုပ်မယ့်အရာ မဟုတ်ဘူး။”

ဒီစကားတွေကို ကြားတော့။

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း လက်လျှော့လိုက်သည်။

သူ၏စိတ်ထဲမှာ အတွေးပေါင်း ထောင်ချီ နေပြီး၊ အားလုံး သူ့ကို ဘာပြောရမှန်းမသိအောင်ဖြစ်နေသည်။ ရှုပ်ထွေးသောအတွေးလိုုင်းများက သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး စီးဆင်းနေသည်။

အိုး ဘုရားရေ!

ဒီအကြောင်းရင်းက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်လား?

တကယ်တော့၊ ဒါက တကယ် ဖြစ်နိုင်တယ်!

ယွင်ရိုမူ က ဂရုမစိုက်သလို ပုံပေါ်ပေမဲ့၊ သူမက တကယ်တော့ တော်တော်လေး အသေးစိတ်ကျတယ်။

သူမက မသိစိတ်ကနေ ယဲ့ယွီ ဟာ ယဲ့ကျိုနျန် ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။

သူသာ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရင်တောင်။

ဒါက နည်းနည်းလေးပဲ အနိုင်ရခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ တိုက်ပွဲက အရမ်းကြာကြာ မကြာခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ရဲ့ မြင်ကွင်းက၊ ယွင်ရိုမူ လျှို့ဝှက်နည်းနဲ့ ပို့လိုက်တဲ့အချိန်ကနေ အကာအကွယ် ကျိုးပဲ့သွားတဲ့အချိန်အထိ။

ဒါက အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်တောင် မကြာခဲ့ဘူး။

ဒီလို တိုတောင်းတဲ့အချိန်မှာ၊ ဒဏ်ရာမရဘဲ ထွက်လာတာ။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ “ကိုယ်ရေးအချက်အလက်” ကို ဖော်ထုတ်လိုက်တဲ့ တခြား ရှင်းလင်းတဲ့အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။

ဒါကတော့၊ ယဲ့ယွီ အကာအကွယ်ကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ။

သူ ကိုင်ထားခဲ့တဲ့ မင်ရောင် ဓားရှည် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

သူ့မှာ ဓားစွမ်းအင် မရှိတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အစားထိုးအနေနဲ့၊ လက်စားချေလိုတဲ့ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ မှိန်ဖျော့တဲ့ aura တစ်ခု ရှိနေတယ်။

ဒါက ယွင်ရိုမူ သူ့ကို သံသယဝင်စေတဲ့ အကြီးဆုံး သက်သေအထောက်အထားပဲ!

၃၆၁ ဆက်ရန်