← Chapters

၅ နှစ်အတွင်း ခေတ်ကုန်မည့် ပစ္စည်း

Vol. 58 Ch. 862

၅ နှစ်အတွင်း ခေတ်ကုန်မည့် ပစ္စည်း

Vol. 58 Ch. 862

ဒါရိုက်တာဖန်ကို ဖုန်းယွီက နောက်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ “ဒါရိုက်တာဖန်၊ အရာရာက လွယ်ပါတယ်ဗျာ။ နိုင်ငံခြားသားတွေ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်မရှာခင် ကျုပ်ကို ခွင့်ပြုချက် မြန်မြန်ချပေးဖို့ ကူညီပေးရုံပါပဲ” ဝန်ကြီးဌာနများ၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှု စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်နှေးကွေးလှ၍ ဖုန်းယွီသည် ကွန်ရက်သုံးစွဲခွင့်လိုင်စင်ရရန် ဒါရိုက်တာဖန်ကိုသာ ရှာဖွေရပေသည်။

“မင်းရဲ့ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းက နိုင်ငံတကာ စံနှုန်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီပြီလား” ဒါရိုက်တာဖန်သည် ဤအချက်ကို သံသယဝင်နေသည်။ Panda ကုမ္ပဏီသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းများ ရောင်းချနေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဖုန်းများသည် ပြည်ပအမှတ်တံဆိပ်များကဲ့သို့ ကောင်းမွန်ကြောင်း မည်သည့်အခါမျှ မပြောဝံ့ခဲ့ပေ။

“ဪ၊ ကျွန်တော် ဖုန်းတချို့ ယူလာခဲ့တာ ခင်ဗျားကို စမ်းသပ်ပြဖို့ မေ့နေခဲ့တယ်။ ခင်ဗျား အရင်စမ်းကြည့်ပါ။ ကျွန်တော့် ထုတ်ကုန်တွေက ပြည်ပအမှတ်တံဆိပ်တွေလို မကောင်းဘူးဆိုရင် ခွင့်ပြုချက်ရပြီးရင်တောင် ကွန်ရက်သုံးစွဲခွင့်လိုင်စင်ကို ဆုတ်ပစ်မယ်!” ဟု ဖုန်းယွီက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာ ဖန်သည် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကို ခဏမျှ ကိုင်တွယ် ကစားကြည့်သည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် SMS ပို့ခြင်း၊ လက်ခံခြင်းတို့တွင် ပြဿနာမရှိပေ။ ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ စာလုံးများမှာလည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး အသံအရည်အသွေးမှာလည်း အလွန်ကြည်လင်သည်။ ဖုန်းမြည်သံများပင် ပို၍ ကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“ဒါ ကောင်းတဲ့ဖုန်းပဲ၊ ဒီဇိုင်းတွေနဲ့ အရောင်တွေလည်း လှတယ်။ မင်းတို့ ဒီဖုန်းကို ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းကြတာလဲ” ဒါရိုက်တာ ဖန်သည် ကျေနပ်အားရ ဖြစ်ဟန်ဖြင့် မေးသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်း ဖုန်းများသည် ပြည်ပအမှတ်တံဆိပ်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါက တရုတ်၏ အီလက်ထရွန်းနစ် လုပ်ငန်းသည် လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီး ကမ္ဘာ့အခြားနိုင်ငံများနှင့် တန်းတူလိုက်မီနေပြီဟု ဆိုလိုပေမည်!

“ဒါရိုက်တာ ဖန်၊ ဒီဖုန်းအတွက် ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ပေးချင်လဲ” ဖုန်းယွီက မေးခွန်းကို ပြန်လည် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

“လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အများကြီးရှိပြီး ဒီဇိုင်းလည်း လှတယ်။ ဒါက တင်သွင်းတဲ့ ပစ္စည်းဆိုရင် ယွမ် ၁၀,၀၀၀ လောက် ကုန်ကျသင့်တယ်။ မင်းတို့ ဒီဖုန်းကို အိုင်ဝါအမှတ်တံဆိပ်နဲ့ ထုတ်လုပ်တာဆိုတော့ အနည်းဆုံး ယွမ် ၈,၀၀၀ လောက်တော့ ရှိရမယ် မဟုတ်လား”

ဖုန်းယွီ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖြစ်သွားသည်။ “လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အများကြီးရှိပြီး ဒီဇိုင်းလည်း လှတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ” ဟူ၍ သူ တွေးလိုက်သည်။ “ငါတို့ဟာ ပြည်ပက တင်သွင်းတဲ့ ဖုန်းမဟုတ်လို့ တန်ဖိုးနည်းရမှာလား”

“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား မှားနေတယ်။ ငါ့ဖုန်းတွေကို ဒီလောက်ဈေးကြီးကြီး ရောင်းဖို့ ငါ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး” ဟု ဖုန်းယွီက စိတ်ထဲက ပြောလိုက်သည်။ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းသည် ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေသေးသော်လည်း အရင်ကလောက် ဇိမ်ခံပစ္စည်းကြီး မဟုတ်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ဈေးကွက်ထဲရှိ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းများ၏ အများစုမှာ ပြည်ပအမှတ်တံဆိပ်များ ဖြစ်သည်။ အိုင်ဝါသည် တရုတ်၏ ထိပ်တန်း ပေဂျာထုတ်လုပ်သူဖြစ်သော်လည်း မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းဈေးကွက်တွင်မူ အသစ်ဝင်ရောက်သူသာ ဖြစ်သည်။ အိုင်ဝါက ဈေးကွက်ရှိ အခြားမိုဘိုင်းလ်ဖုန်းများနှင့် ဈေးနှုန်းတူ ရောင်းချမည်ဆိုပါက အားသာချက်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒါရိုက်တာ ဖန်၊ ဒီဖုန်းရဲ့ လက်လီဈေးက ယွမ် ၇,၀၀၀ အောက်ပါ။ ၆,၆၆၆ ယွမ်! ကံကောင်းခြင်းတွေ ဆောင်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ဒါရိုက်တာ ဖန်သည် မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ “စီးပွားရေးသမားတွေ အကုန်လုံး အယူသည်းကြတာလား”

“ကျွန်တော်တို့က အယူသည်းတာ မဟုတ်ဘူး။ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း ဝယ်နိုင်တဲ့သူတွေက အယူသည်းတာ။ ‘Liu Liu Da Shun’ က ကောင်းတယ်…”

“မင်းတို့က စီးပွားရေးသမားတွေပဲ၊ ၆,၆၆၆ ယွမ်နဲ့ ရောင်းရင်တောင် မင်းတို့ရဲ့ အမြတ်အစွန်းက မြင့်သင့်တယ် မဟုတ်လား” ဒါရိုက်တာ ဖန် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒီဖုန်းတွေကနေ မရှာဘူးလို့ ကျွန်တော် မပြောပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် အလုပ်သမားတွေကို လစာကောင်းကောင်း ပေးနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အစိုးရ ပြောတာကိုပဲ လိုက်နာနေတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုအလိုက် ပေးချေတာပဲ” ဖုန်းယွီသည် မြှောက်ပင့် စကား စတင်ပြောဆိုတော့သည်။

“ပံ့ပိုးမှုအလိုက်လား? မင်း ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ” ဒါရိုက်တာ ဖန်က တမင်တကာ မေးသည်။

“ဒီအကြံကို ကျွန်တော်က စပြီးထုတ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အပြင်ပိုင်းဒီဇိုင်းတွေရဲ့ မူပိုင်ခွင့်က ကျွန်တော့်ပိုင်ဖြစ်တယ်။ ဒီဖုန်းမှာ ပါဝင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အများစုကိုလည်း ကျွန်တော် အကြံပေးခဲ့တာ။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ တီထွင်မှုအတွက် ငွေကြေး ထောက်ပံ့ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံတွေက ကောင်းကင်က ကျလာတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် အများကြီး လှူဒါန်းခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်ထက် ပိုလှူဒါန်းခဲ့တဲ့သူကို နာမည်တပ်ပြပါဦး”

ဖုန်းယွီက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

လှူဒါန်းမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောဆိုသောအခါ ဒါရိုက်တာ ဖန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။ “မင်း ဒီနှစ် လုံးကျန်းပြည်နယ်နဲ့ ကုန်းတွင်းပိုင်း ရေကန်တွေနားက ဒေသတွေမှာ အများကြီး လှူဒါန်းခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ လှူဒါန်းမှုတွေ အကုန်လုံးက ရေကာတာတွေ ဆောက်လုပ်ဖို့နဲ့ မြစ်ကမ်းပါးတွေကို ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ဖို့အတွက်ပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ? မင်း လူတွေကို ရုပ်တုထောင်ပြီး မင်းကို ကိုးကွယ်စေချင်လို့လား”

“ဒါရိုက်တာ ဖန်၊ ကျွန်တော်က ပရဟိတ လုပ်နေတာ၊ ဘာများ မှားလို့လဲ? အစိုးရက ခွင့်မပြုဘူးလား? အများဆုံးတော့ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ပိုက်ဆံ ထပ်မလှူတော့ဘူး” ဖုန်းယွီသည် ဒါရိုက်တာ ဖန်ကို ‘ခြိမ်းခြောက်’ လိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား၊ မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်တာလား? ခေါင်းဆောင်တွေက မင်း ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲဆိုတာ နားမလည်ဘူး။ မင်းက ပိုက်ဆံရှာရတာ ကြိုက်တဲ့ပုံစံမျိုး ပြပေမဲ့ တခြားသူတွေထက် ပိုလှူဒါန်းတယ်။ မင်းက တရားဝင် စီးပွားရေးတွေ လုပ်နေတာ၊ အစိုးရဆီက ဘာ ‘အကာအကွယ်’ မှ လိုတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘာကို လိုချင်တာလဲ ပြောပြလို့ရမလား” ဒါရိုက်တာ ဖန်က မေးသည်။

ဗဟိုအစိုးရရှိ ခေါင်းဆောင်များအားလုံးသည် ဖုန်းယွီ၏ လှူဒါန်းမှုများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။

ဖုန်းယွီ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “ရိုးရှင်းပါတယ်… ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံတွေ ကုန်အောင် မသုံးနိုင်ဘူး!”

ဒါရိုက်တာ ဖန်: “……”

ဒါရိုက်တာ ဖန်သည် ဤကဲ့သို့ မာန်မာနကြီးပြီး ပွင့်လင်းရိုးသားသော အကြောင်းပြချက်ကို မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။ ဗဟိုအစိုးရသည် ဖုန်းယွီသည် တရုတ်နိုင်ငံတွင် အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုသည် နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများစွာထက်ပင် ပိုမိုများပြားကြောင်း သိရှိပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကုန်အောင်မသုံးနိုင်သည့် ငွေကြေး ပိုင်ဆိုင်နေသည်။

ဤသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံအတွက် ကောင်းသောအရာပင်။ သို့သော် ဤသည်သာ ဖုန်းယွီ၏ လှူဒါန်းမှုများ၏ အမှန်တကယ် အကြောင်းပြချက်လော။

ထားတော့။ ဖုန်းယွီ လုပ်ဆောင်သည့်အရာက နိုင်ငံအတွက် အကျိုးရှိသရွေ့ သူ မည်သို့တွေးသည်ကို မည်သူက အရေးထားမည်နည်း။

“ဖုန်းယွီ၊ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ တယ်လီကွန်မြူနီကေးရှင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွေကို မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ? မင်းရဲ့ အိုင်ဝါအီလက်ထရွန်းနစ်က တရုတ်မှာ ထိပ်တန်း တယ်လီကွန်မြူနီကေးရှင်း ကုမ္ပဏီလို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီ၊ မင်းတို့က ကိုယ်ပိုင် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေတောင် တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ မင်းရဲ့ တရုတ်လူမျိုးတွေကို ကူညီဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။”

ဖုန်းယွီသည် ဒါရိုက်တာ ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါ ဘာသဘောလဲ” ဟူ၍ သူ တွေးလိုက်သည်။ “ငါ ပေဂျာတွေ ထုတ်လုပ်တုန်းက ဝန်ကြီးဌာနတွေက ငါ့စက်ရုံတွေကို လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတွေကလည်း လာရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် ပေဂျာတွေ စထုတ်လုပ်ခဲ့ကြတယ်။”

“အခု ငါ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေ ထုတ်လုပ်နေပြီ၊ မင်းတို့ ငါ့ကို ထပ်ပြီး အခွင့်ကောင်းယူချင်တာလား?”

“ငါတို့ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေအတွက် ပိုမိုအဆင့်မြင့်တဲ့ နည်းပညာတွေ တီထွင်ပြီးနောက် ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့ မူပိုင်ခွင့်တွေကို မင်းတို့ကို ငါပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ နည်းပညာတွေကို အခုပဲ လိုချင်တာလား? မဖြစ်နိုင်ဘူး!”

“ငါတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေကို ကူညီဖို့လား? ဒါရိုက်တာ ဖန်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နောက်နေတာလား? ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ နည်းပညာ သုတေသနက အိုင်ဝါအီလက်ထရွန်းနစ်ထက် ပိုအဆင့်မြင့်တယ်။ ခင်ဗျားတို့မှာ သိပ္ပံပညာရှင်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ သူတို့အားလုံးက လစာကောင်းကောင်းနဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ရနေကြတာ။ သူတို့ ငါတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်နေတာလား? နိုင်ငံပိုင် တယ်လီကွန်မြူနီကေးရှင်း ထုတ်ကုန် ထုတ်လုပ်သူတွေက တယ်လီကွန်မြူနီကေးရှင်း အရှိန်အဟုန် ကောင်းတဲ့အချိန်နဲ့ ကြုံကြိုက်တာ ကံကောင်းလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကြိုတင်မျှော်မှန်းနိုင်စွမ်းအရ အဲဒီကုမ္ပဏီတွေက ၅ နှစ်အတွင်း ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောရဲတယ်!” ဖုန်းယွီက လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာ ဖန်က မေးသည်။ “ဘာလို့လဲ? အဲဒီကုမ္ပဏီတွေက သူတို့ရဲ့ ပေဂျာတွေနဲ့ ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နေကြတာပဲ၊ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေ ထုတ်လုပ်ရင် အမြတ်ပိုရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ခြေရာကိုပဲ လိုက်ခဲ့ရင်တောင် သူတို့ ကျဆင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ! ငါတို့ရဲ့ ခြေရာကို လိုက်တာလား? ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ! မင်းတို့က ရ shameless! ရိုးရိုး shameless လိုက်နာပြီး တခြားသူတွေကို အတုယူတာပဲ!” ဖုန်းယွီက စိတ်ထဲက ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

“ငါတို့ ပေဂျာတွေ ထုတ်လုပ်တာ၊ မင်းတို့လည်း အတူတူ လုပ်တာ ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ပေဂျာတွေရဲ့ အပြင်ပိုင်းနဲ့ အတွင်းပိုင်း ဆားကစ်ဒီဇိုင်းတွေကို အတုယူတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးလည်း ငါ ဘာမှ မပြောဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ Motorola ဆီက ဈေးကွက်ဝေစုကို ရယူဖို့ လိုအပ်လို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက သူတို့ ပေဂျာတွေကို နောက်ထပ် အနှစ် ၂၀ လောက် ထုတ်လုပ်နိုင်သေးတယ်လို့ ထင်နေကြတာ!”

၃ နှစ်အတွင်း ပေဂျာများ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၅ နှစ်ကြာပြီးနောက် ပေဂျာများ ခေတ်ကုန်သွားပေလိမ့်မည်။ နည်းပညာသည် ထိုခေါင်းဆောင်ကြီးများ စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည်။

ထိုခေါင်းဆောင်များ သဘောပေါက်ချိန်တွင် အလွန်နောက်ကျသွားလိမ့်မည်ဟု ဖုန်းယွီ သိသည်။ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းသည် ပေဂျာနှင့် မတူညီဘဲ မျက်စိမှိတ် ကူးယူခြင်းသည် ကျဆုံးခြင်းသို့သာ ဦးတည်ပေလိမ့်မည်။

ထိုကုမ္ပဏီများတွင် သုတေသနပညာရှင်များထက် အရောင်းသမားပေါင်း ၁၀၀ ဆ ပိုမိုများပြားပြီး သူတို့သည် အီလက်ထရွန်းနစ် လုပ်ငန်းသို့ ဝင်ရောက်ရဲကြသလား။ “ဟမ်… သူတို့ ပိုက်ဆံတွေ ကုန်အောင် သုံးစရာနေရာ မရှိတော့လို့များလား” ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

“ပေဂျာတွေက ၅ နှစ်အတွင်း ခေတ်ကုန်သွားလိမ့်မယ်! မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေက အနာဂတ်မှာ အသုံးများတဲ့ မိုဘိုင်းလ်တယ်လီကွန်မြူနီကေးရှင်းပစ္စည်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒါတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို ယုံမယုံက ခင်ဗျားတို့အပေါ် မူတည်တယ်။ အစိုးရက အဲဒီ ပေဂျာထုတ်လုပ်သူတွေကို ကွန်ရက်သုံးစွဲခွင့်လိုင်စင်တွေ ဆက်ပေးနေမယ်ဆိုရင် သူတို့ ဒေဝါလီခံရတဲ့အခါ အစိုးရက တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်!”

All Chapters