လောင်ကန်းမားနှင့် ခေါက်ဆွဲ

သူမ၏မိခင်သည်လည်း သည်းခံတတ်ပြီး နာခံတတ်သူဖြစ်သည်။

သူမ၏ဖခင်သာ မဆုံးပါးခဲ့လျှင်၊ ပြီးတော့ အဘွားလင်းက ရွာဘေးက မုဆိုးဖိုအဘိုးကြီးတစ်ယောက်ဆီကို သူမကို ချွေးမတော်ဖို့ ရောင်းစားတော့မှာကိုသာ မကြံစည်ခဲ့လျှင်၊ သူမ၏မိခင်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အဘွားကြီးကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်သလို၊ နောက်ဆုံးတွင် လင်းမိသားစု၏ နှင်ထုတ်ခြင်းကိုခံရပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ! အမေ သမီးအတွက်လည်း လည်ပင်းမှာဆွဲဖို့ ကြိုးကွင်းလေးတစ်ခု ထိုးပေးမယ်။" လျိုရှီ၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ချောင်းပေါ်မှ နေရာလွတ်လက်စွပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြန်ဖြေသည်ကို မစောင့်ဘဲ အပ်နှင့်ချည်ကို သွားယူလိုက်သည်။

မနေ့က အဘွားလင်းလာပြီး အိမ်ကို ရှာဖွေသွားခဲ့သည်။ စားစရာနှင့် တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းအားလုံးကို လုယူသွားခဲ့ပြီး၊ လျိုရှီ ချုပ်ပြီးသား ပိုက်ဆံအိတ်ငယ်အချို့လည်း ပါဝင်သွားသည်။ သို့သော် လျိုရှီ၏ အပ်နှင့်ချည်ကိုတော့ မထိခဲ့ပေ။

သူမက ကြင်နာတတ်လို့တော့ မဟုတ်ဘဲ၊ လျိုရှီကို ဆက်လက် ပန်းထိုးစေရန် စောင့်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။ ပန်းထိုးပြီးသွားလျှင် အသင့်ချုပ်ပြီးသားကို လာလုယူမည်ဖြစ်သည်။

အပ်နှင့်ချည်ကိုယူပြီး လျိုရှီသည် ကြိုးကွင်းတစ်ခုကို ထိုးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မူလက သူမမိခင်ကို ဒါကို အရင်မလုပ်ရန် ပြောချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမမိခင်က အလေးအနက်ထားလုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ထားလိုက်တော့၊ သူမမိခင်က လင်းမိသားစု၏ အဘွားကြီးကို ကြောက်နေသည်။ နေရာလွတ်လက်စွပ်ကို မြန်မြန်မဝှက်ထားလျှင် သူမ စိတ်သက်သာရာရမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကလေးငယ်လေးသည်လည်း အနားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ကုတင်ပေါ်မှ သူ့အစ်မကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကလေးငယ်လေးသည် မသိစိတ်ဖြင့် လျိုရှီ၏ နောက်သို့ ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ တစ်ဖန် စိတ်ပျက်သွားပြန်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ ပြီးနောက် နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲမှ တုတ်ထိုးသကြားလုံးသုံးချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် လျိုရှီနှင့် ကလေးငယ်လေးရှေ့တွင် သကြားလုံးတုတ်ပေါ်မှ သကြားလုံးစက္ကူကို ခွာလိုက်သည်။

"အမေ၊ သကြားလုံးစား—" ထို့နောက် ပထမဆုံးသကြားလုံးတုတ်ကို လျိုရှီ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် မသိစိတ်ဖြင့် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ကိုက်ထားလိုက်သည်။ ချိုမြိန်သောအရသာသည် လျှာဖျားတွင် ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး လျိုရှီ၏ မျက်ခုံးများတွင် အံ့ဩဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏နှုတ်ခမ်းစွန်းမြင့်တက်သွားပြီး ဒုတိယသကြားလုံးတုတ်ကို သူမပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကလေးငယ်လေးကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို ကိုယ်တိုင်လာယူရန် အမူအရာပြလိုက်သည်။

ကလေးငယ်လေး မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့က လျိုရှီကို စနောက်သလိုဖြင့် "အမေ၊ ချိုလားဟင်။" ဟု မေးလိုက်သည်။

လျိုရှီက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမနောက်မှ ကလေးငယ်လေးကို ကြည့်ကာ သမီးဖြစ်သူ၏ အစီအစဉ်ကို သိလိုက်သဖြင့် ပြုံးလျက် "ချိုတယ်၊ အမေ့နှလုံးသားထဲအထိ ချိုသွားတာပဲ။ ဟားဟား။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကလေးငယ်လေးသည် ကြားလိုက်ရသောအခါ တံတွေးကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မျိုချလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် သူ့အစ်မက သကြားလုံးတုတ်ကို ပါးစပ်ထဲမှ တမင်ထုတ်ပြီး အရသာခံနေသော ပုံစံဖြင့် လျက်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "အရမ်းအရသာရှိတာပဲ။" ဟု ပိုပိုသာသာ ပြောလိုက်သည်။

ကလေးငယ်လေးသည် တံတွေးကို ပို၍ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။

"မမ—" နောက်ဆုံးတွင် သူ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အော်ခေါ်လိုက်ပြီး ကုတင်ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

နူးညံ့သော "မမ" ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားသည် ပျော့ပျောင်းသွားလုနီးပါးဖြစ်ကာ သကြားလုံးတုတ်ကို ကလေးငယ်လေး၏ ပါးစပ်သို့ အလျင်အမြန် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လျိုရှီကို ကလေးငယ်လေးအား ကုတင်ပေါ်သို့ တင်ပေးခိုင်းလိုက်သည်။

သကြားလုံးစားရင်း မခုခံတော့ဘဲ မျက်နှာနီရဲနေသော ကလေးငယ်လေးကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြစ်နေသည်။ ဒါက သူမရဲ့မောင်လေးပဲ...

မကြာမီ လျိုရှီသည် ကြိုးကွင်းကို ထိုးပြီးသွားကာ သူမနှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်များကို လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် အစာချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

လူတိုင်း ဗိုက်ဆာနေကြသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘာချက်ရမလဲဆိုတာကိုပါ တိုက်ရိုက် မှာကြားလိုက်သည်။

လျိုရှီကို ကြက်ဥခြောက်လုံးကြော်ခိုင်းပြီး ခေါက်ဆွဲအနည်းငယ် ချက်ခိုင်းလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် အနည်းငယ် နှမြောနေသေးသော်လည်း သူမသမီးသည် ဗိုက်ဆာနေပြီး အခုမှ နိုးထလာသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ လိုက်လျောလိုက်သည်။

ချက်ပြုတ်နေစဉ် လျိုရှီသည် ဤဆီပုံးထဲမှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆီသည် အမှန်တကယ် ချက်ပြုတ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ဝက်ဆီနံ့မွှေးမွှေးမရှိသော်လည်း အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

ထို့နောက် ခေါက်ဆွဲများ ကျက်သွားပြီး ပန်းကန်ထဲထည့်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

သူမသည် သမီးပြောသည့်အတိုင်း "လောင်ကန်းမား" ဟုခေါ်သော ငရုတ်ဆီအနည်းငယ်ကို ခေါက်ဆွဲထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ မွှေလိုက်သည်နှင့် အရောင်ကိုကြည့်ကာ တံတွေးမမျိုချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

စားသောက်ချိန်ရောက်သောအခါ လျိုရှီနှင့် လင်းရှောင်ကျစ်တို့သည် သူတို့၏လျှာကိုပင် စားမိလုနီးပါးဖြစ်သွားကြသည်။

ဒါ ဘယ်လိုနတ်ဘုရားတွေစားတဲ့ ခေါက်ဆွဲမျိုးလဲ၊ အရမ်းအရသာရှိတာပဲ...

***