ကြက်ဥမုန့်ပြား

မိခင်နှင့်သားတို့သည် ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်လုံးစီ စားလိုက်ကြပြီး ခေါက်ဆွဲပြုတ်ရည်ကိုပင် ကုန်စင်အောင် သောက်လိုက်ကြသည်။

လင်းရှောင်ကျစ်သည် သူ့အစ်မက ယခုအချိန်မှစ၍ သူတို့မိသားစုသည် နေ့စဉ် ဗိုက်ဝအောင် စားနိုင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ့အစ်မက သူ့ကို သကြားလုံးထပ်ပေးသောကြောင့် သူ့အစ်မကို အရမ်းချစ်ခင်လာပြီး ကြောက်ရွံ့စရာအကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ခေါက်ဆွဲစားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ အိပ်ငိုက်လာပြီး အိပ်ပျော်သွားသည်။

..........

သူမနိုးလာသောအခါ ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ခေါင်းကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အဖျားသည် ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထထိုင်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ခေါင်းမမူးတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အားအင်အနည်းငယ်ရှိနေပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏မောင်ဖြစ်သူသည် အိမ်ခြံဝင်းထဲတွင် မိခင်နှင့် စကားပြောနေသံကို ကြားရသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထကာ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူမ၏မိခင်သည် အပ်ချည်တောင်းတစ်ခုကိုကိုင်ကာ သူတို့၏ မုန်လာဥနီလေးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သမီး ဘာလို့ထလာတာလဲ။ ပြန်သွားပြီး လှဲနေလိုက်။" လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မြင်သောအခါ လျိုရှီသည် အလျင်အမြန် လျှောက်လာသည်။

လက်ထဲမှ အပ်ချည်တောင်းကို လင်းရှောင်ကျစ်အား ပေးလိုက်ပြီး ပစ္စည်းများကို အတွင်းသို့ ယူသွားခိုင်းကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တွဲကူရန် ရှေ့သို့တိုးလိုက်သည်။

ကလေးငယ်လေးသည် အလွန်လိမ္မာစွာဖြင့် သူ့အစ်မကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"အမေ၊ သမီး နေကောင်းပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီ၏အကူအညီကို လက်ဟန်ခြေဟန်အနည်းငယ်ဖြင့် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ ခြေလက်များကို ဆန့်တန်းပြီး လျိုရှီရှေ့တွင် အမူအရာပြလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ဆေးစားပြီးတော့ အားလုံးကောင်းသွားပြီ။ ကြည့်ပါဦး။"

လျိုရှီသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး သမီးဖြစ်သူကို စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့တိုးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏နဖူးသည် မပူတော့ဘဲ ခြေလက်များလည်း ကျန်းမာနေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"အမေ၊ သမီးတို့ ထမင်းချက်သင့်ပြီ မဟုတ်လား။ သမီး အမေ့အတွက် မီးမွှေးပေးမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်ပြီး လျိုရှီ၏ လက်မောင်းကိုဆွဲကာ မီးဖိုချောင်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူတို့အိမ်တွင် ဆီမီးခွက်များရော ဖယောင်းတိုင်များပါ မရှိပေ။ မှောင်လာလျှင် လရောင်ကိုသာ အလင်းရောင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် သူတို့သည် အမြဲတမ်း စောစောစားသောက်ကြသည်။

ချက်ပြုတ်ခြင်းအကြောင်းပြောရလျှင် သူမ အနည်းငယ် ဗိုက်ဆာနေသည်ဟု အမှန်တကယ် ခံစားရသည်။

သို့သော် နားလည်နိုင်သည်။ သူမ ခုနက စမ်းသပ်ကြည့်ရာ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်သည်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုသည် သာမန်လူများထက် ပိုမိုများပြားသည်။ သို့သော် ကိုယ်တိုင်ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းသည်လည်း သာမန်လူများထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။ သူမသောက်သုံးခဲ့သော ဆေးဝါးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မနက်ဖြန်တွင် သူမ လုံးဝကောင်းမွန်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

လျိုရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမကို ဆွဲခေါ်ရာတွင် အားအင်များစွာပါဝင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လူသည် တကယ်ပြဿနာမရှိတော့ဟု ထင်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"ယွဲ့အာ ဘာစားချင်လဲ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အပ်ချည်တောင်းကို ချထားပြီးနောက် ပြေးလာသော ကလေးငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "ကြက်ဥမုန့်ပြား လုပ်စားကြရအောင်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှီ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"ကြက်ဥမုန့်ပြား?" သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။ မုန့်ပြားထဲတွင် ကြက်ဥထည့်တာလား။

လင်းရှောင်ယွဲ့ တစ်ချက်ကြောင်သွားသည်။

"အမေ၊ အမေက ရှောင်ကျစ်ကို မီးမွှေးခိုင်းလိုက်၊ သမီးလုပ်လိုက်မယ်။" ဟု ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

"အမေပဲလုပ်ပါ့မယ်၊ သမီးက ပါးစပ်နဲ့ပဲ သင်ပေး။" လျိုရှီ စိုးရိမ်နေသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ သမီးလုပ်နိုင်ပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် မီးဖိုပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ပြီးလျှင် လျိုရှီကို ကြက်ဥ၊ ဂျုံမှုန့်နှင့် သကြားတို့ကို ထုတ်ယူခိုင်းပြီး အလုပ်စလိုက်သည်။

ပထမအဆင့်၊ ကြက်ဥခြောက်လုံးကို ခလောက်ပြီး သေချာမွှေပါ။

ဒုတိယအဆင့်၊ တောင်ယာရွက်အချို့ကို လှီးဖြတ်ပြီး ကြက်ဥထဲသို့ ထည့်ပါ။

တတိယအဆင့်၊ သကြားထည့်ပြီး သေချာမွှေပါ။

စတုတ္ထအဆင့်၊ ဂျုံမှုန့်ထည့်ပြီး ပျစ်ခဲသောအရည်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပါ။

ထို့နောက် ဒယ်အိုးကို အပူပေးပြီး ဆီသုတ်ပါ။

ခဏအကြာတွင် မွှေးကြိုင်သောရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကလေးငယ်လေးသည် မစားရသေးခင်ကတည်းက တံတွေးမျိုနေပြီး ဒယ်အိုးထဲသို့ မကြာခဏ ချောင်းကြည့်နေသည်။ သို့သော် လူက အရပ်မရှည်သောကြောင့် လုံးဝမမြင်ရပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရယ်လိုက်ပြီး မုန့်ပြားတစ်ချပ် ဖုတ်ပြီးသည်နှင့် တိုက်ရိုက်ခွဲဝေလိုက်ရာ သားအမိသုံးယောက်တို့သည် တစ်ယောက်လျှင် အပိုင်းငယ်တစ်ခုစီ ရရှိကြသည်။

ကြက်ဥမုန့်ပြား၏ ချိုမြိန်သောရနံ့သည် မိသားစုသုံးယောက်လုံးကို ချက်ချင်းဖမ်းစားသွားသောကြောင့် မုန့်ပြားများ ပန်းကန်ထဲမရောက်သေးခင်မှာပင် သူတို့သုံးယောက်သည် အများအပြား စားသုံးမိကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပန်းကန်လုံးထဲတွင် မုန့်ပြားတစ်ပန်းကန်စာသာ ကျန်တော့သည်။

မိသားစုသုံးယောက်လုံး စုဝေးကြပြီး လျိုရှီနှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့သည် ခုံငယ်တစ်ခုစီတွင် ထိုင်ကြကာ၊ လင်းရှောင်ကျစ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီရင်း သူတို့သုံးယောက် အတူတကွ စားသောက်ကြသည်။

***