ရစ်ငှက်တစ်ကောင် ဖမ်းမိခြင်း

ရုတ်တရက် သူမသည် တရှပ်ရှပ်အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ မြက်ပင်များ လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်၍ စုံစမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရဟန် ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ခေါင်းလှည့်ကာ လျိုရှီနှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ရှိနေသော နေရာသည် မြေကမူငယ်အနည်းငယ်ဖြင့် ကွယ်နေသောကြောင့် သူမ သူတို့ကို မမြင်နိုင်တော့သလို၊ သူတို့လည်း သူမ၏ အခြေအနေကို မမြင်နိုင်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမဘေးရှိ ကလေးငယ်လေးကို "ရှူး" ဟု အမူအရာပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် မြက်ပင်များဆီသို့ ခြေဖော့နင်း၍ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မြက်ပင်များနှင့် နှစ်မီတာအကွာသို့ ရောက်သောအခါ၊ မြက်ပင်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုသည် သတိပြုမိသွားပြီး ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း စိတ်စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုကို တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမလက်ထဲမှ တံစဉ်သည် မြက်ပင်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို တိကျစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် ဆက်တိုက် ဓားချက်များ—

ထို့နောက် လင်းရှောင်ကျစ်သည် သူ့အစ်မက မြက်ပင်ထဲမှ ဝတုတ်သော ရစ်ငှက်တစ်ကောင်ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကြက်! မမ! ကြက်ကြီးပဲ!" ကလေးငယ်လေးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မြက်ပင်များကို ခုတ်ချလိုက်သော အပြုအမူကြောင့် အစပိုင်းတွင် လန့်သွားသော်လည်း၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က လျှော်ဖျင်ရောင်အမွှေးများဖြင့် ဝတုတ်သော ရစ်ငှက်တစ်ကောင်ကို မြက်ပင်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော လျိုရှီနှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့သည် အသံကိုကြားပြီး အလျင်အမြန် ပြေးလာကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ထဲမှ လေးပေါင်ခန့်ရှိသော ရစ်ငှက်ကို မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"အို၊ ယွဲ့အာ! သမီး ဘယ်လိုဖမ်းလိုက်တာလဲ။" အဒေါ်ဝမ်က အရင်ဆုံး သတိဝင်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ဆီသို့ ပြုံးလျက် ပြေးလာသည်။

တောင်ပေါ်တွင် ဤသို့သော အရာများရှိသည်။ တောင်ပေါ်သို့ ပိုတက်လေလေ၊ သို့မဟုတ် တောင်၏အခြားတစ်ဖက်တွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ပိုများလေလေဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းနိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိသူ နည်းပါးသည်။

ကျွမ်းကျင်သော မုဆိုးတစ်ဦးပင်လျှင် နေ့စဉ်ရရှိနိုင်သော သားကောင်သည် အလွန်ကန့်သတ်ထားသည်။

လျိုရှီသည်လည်း ဝမ်းသာအားရဟန်ဖြင့် အဒေါ်ဝမ်နောက်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့ဆီသို့ လိုက်လာသည်။

"ဟီးဟီး၊ ကံကောင်းသွားတာပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရစ်ငှက်ကို ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "အဒေါ်၊ သမီးကို ကိုင်ထားပေးပါဦး၊ ဒီမှာ တောကြက်ဥအသိုက် ရှိသေးတယ်။"

"ဟေး၊ ကောင်းပြီ။" အဒေါ်ဝမ်က လျင်မြန်စွာပြောပြီး ရစ်ငှက်ကို ယူလိုက်သည်။

ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီအလေးချိန်က လေးပေါင်ထက် ပိုမလားပဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ ကိုင်းညွှတ်ပြီး တောကြက်ဥများကို နှိုက်ယူလိုက်သည်။ စုစုပေါင်း ၁၅လုံးတောင် ရှိသည်။

တောကြက်ဥများကို နှိုက်ယူပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အပေါ်မြေသို့ ပြန်တက်လာသည်။

"အမေ၊ နောက်မှ ပြန်သွားပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်၊ နေ့လည်စာကို ရစ်ငှက်ပေါင်းစားကြမယ်။" သူမ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် အဒေါ်ဝမ်ကို ထပ်ကြည့်ပြီး "အဒေါ်၊ နေ့လည်စာကို ဦးလေး၊ အစ်ကိုရွှမ်ကျစ်နဲ့ အာ့ယာကို ခေါ်ခဲ့ပါ၊ အတူတူ ကောင်းကောင်းစားကြရအောင်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"စားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ ဒါက ဈေးကြီးတယ်။ မြို့ထဲက စားသောက်ဆိုင်ကို ယူသွား။ တစ်ပေါင်ကို ကြေးဆယ်ပြားကျော်နဲ့ လဲလို့ရတယ်။ ဒီကြက်က အနည်းဆုံး လေးပေါင်လောက် အလေးချိန်ရှိမှာ၊ ဒါဆို အများကြီး တန်တယ်။"

အဒေါ်ဝမ်က ပြုံးလျက် "ငွေပြောင်းပြီး ဆန်ကြမ်းနည်းနည်းဝယ်လိုက်၊ မင်းတို့သုံးယောက် ငါးရက်ခြောက်ရက်လောက် စားလို့လောက်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ငွေတွေအများကြီးလား။ သူမသည် ဤခေတ်၏ ငွေကြေးအပေါ် အယူအဆမရှိသော်လည်း၊ ကြေးပြားဒါဇင်ကျော်ဖြင့် မိသားစုသုံးယောက် ငါးရက်ခြောက်ရက် စားနိုင်သလား။

သူမ... ပိုက်ဆံရှာနည်းကို တွေ့သွားပုံရတယ်...

လျိုရှီသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အိမ်ကအခြေအနေအရ ပိုက်ဆံလိုအပ်သော နေရာများစွာရှိသည်။ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲမှ ဆန်နှင့်ဂျုံမှုန့်များဖြင့် သူတို့မိသားစုသည် လောလောဆယ် စားစရာမရှားပေ။

ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။ အိမ်ကဟာက ဆန်နဲ့ဂျုံမှုန့်တွေလား။

ဟုတ်တယ်၊ သူမ ထိုပစ္စည်းများကို မြို့သို့ယူသွားပြီး ဆန်ကြမ်းနှင့် လဲလှယ်ရောင်းချနိုင်သည်။ အနည်းဆုံး နှစ်ဆ၊ သုံးဆ ပမာဏဖြင့် လဲလှယ်နိုင်ပြီး သူတို့ကို အချိန်ပိုကြာကြာ စားသုံးနိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမမိခင်က ဆန်ကောင်းကို ဆန်ကြမ်းနှင့် လဲလှယ်ရောင်းချရန် အကြံအစည်ရှိသည်ကို မသိပေ။

"အဒေါ်ပြောတာမှန်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ဒါဆို မနက်ဖြန် ဒီရစ်ငှက်ကို မြို့ကိုယူသွားပြီး ရောင်းလိုက်မယ်။ ဒီတောကြက်ဥတွေကိုတော့ ယူပြန်ပြီး ဦးလေးနဲ့ အာ့ယာကို ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဖို့ ပေးလိုက်ပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

***