အများကြီးရခဲ့တယ်

ထွက်ပြေးသွားသော အခြားတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို လျစ်လျူရှုကာ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် စမ်းချောင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ပြေးလွှားသံသည် စမ်းချောင်းဘေးရှိ တိရစ္ဆာန်ငယ်များကို ပိုမိုအနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးစေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ စမ်းချောင်း၏အခြားတစ်ဖက်သို့ တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကူးကာ သူမ ပစ်ချခဲ့သော သမင်ကို နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

စမ်းချောင်းဘေးရှိ သစ်ပင်များသည် မမြင့်မားဘဲ စိမ်းလန်းသောအရိပ်မရှိသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပိုမိုပူပြင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

စမ်းချောင်းထဲမှ ကြည်လင်သောရေကိုမြင်သောအခါ လျှောက်သွားပြီး ထိုင်ချလိုက်ကာ ရေအနည်းငယ်သောက်ပြီး မျက်နှာသစ်လိုက်သည်။

တောင်တန်းများမှ တိုက်ခတ်လာသောလေပြေသည် သူမ၏ နူးညံ့သောမျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ခတ်လာပြီး အေးမြမှုကို ယူဆောင်လာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခဏအနားယူပြီးနောက် စမ်းချောင်းကို စတင်လေ့လာလိုက်သည်။

ဤစမ်းချောင်းငယ်သည် တောင်နှစ်လုံးကြားတွင် စီးဆင်းနေပြီး မျက်စိဖြင့် အဆုံးကို မမြင်နိုင်ပေ။ စမ်းချောင်းအတိုင်း ဆင်းသွားလျှင် စမ်းချောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မြစ်ရှည်ကြီးထဲသို့ ပေါင်းဆုံသွားမည်ကို သူမသိသည်။

ထိုမြစ်ရှည်ကြီးသည် သူမ ယခုရောက်ရှိနေသော ယန်နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးမြစ်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သာ့ရှီရွာသည် မြစ်ရှည်ကြီးနှင့် အနည်းငယ်ကွာဝေးသော်လည်း သာ့ရှီရွာ နှင့်ဆက်သွယ်ထားသော ချင်းရှီမြို့သည် မြစ်ရှည်ကြီးပေါ်မှ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုဘေးတွင် တည်ဆောက်ထားသည်။

ဤဆိပ်ကမ်းကြောင့် ချင်းရှီမြို့သည် ကုန်သည်များစွာဖြင့် အလွန်စည်ကားပြီး မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်သည်။

ချင်းရှီမြို့ကို စဉ်းစားမိပြီး သူမနှင့် သူမမိခင် မနက်ဖြန် မြို့သို့သွားရန် စဉ်းစားမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ်ပို၍ အားအင်ပြည့်ဝလာသည်။ စမ်းချောင်းအတိုင်း အထက်သို့ စတင်လျှောက်သွားသည်။

ထို့နောက် မြွေနှစ်ကောင်၊ ယုန်တစ်ကောင်၊ ရစ်ငှက်တစ်ကောင်နှင့် တောကြက်ဥ တစ်ဒါဇင်ခန့် ရရှိခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ မျှော်လင့်ထားသော အကောင်ကြီးကို မတွေ့ရသောကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

သို့သော် အချိန်ကိုကြည့်လိုက်ရာ ၁၁နာရီခွဲနေပြီဖြစ်သည်။ သူမမိခင် စိုးရိမ်နေမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြန်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပြန်လမ်းတွင် သူမ ယုန်တစ်ကောင်ကိုလည်း ထပ်ဖမ်းမိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမမိခင်က သူမကို ရှာရန်အပြင်ထွက်တော့မည့်အချိန်တွင် အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဘယ်သွားနေတာလဲ။ နေ့လည်စာစားပြီးတဲ့အထိတောင် ပြန်မလာချင်ဘူးလား။" လျိုရှီသည် သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာနီရဲပြီး ချွေးစိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီးမေးလိုက်သည်။

"ရေဆာတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူမမိခင်ကို ရှောင်ကွင်းပြီး အိမ်ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေတိုင်ကီသို့ တိုက်ရိုက်သွားပြီး ရေတစ်ခွက်ခပ်သောက်လိုက်သည်။

ရေအေးသောက်ပြီးနောက် လူတစ်ကိုယ်လုံး ပိုမိုသက်သာသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

"သမီးလေးရယ်၊ ဖြည်းဖြည်းသောက်။ ရေအေးတွေ အများကြီးသောက်ရင် ဝမ်းလျှောလိမ့်မယ်။" လျိုရှီက မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ အဆင်ပြေပါတယ် အမေ။ အမေ့သမီးက အခု နွားတစ်ကောင်လို သန်မာနေပြီ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လှည့်ပြီး သူမမိခင်ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်သွားသည်။

"အမေ၊ အမေ့သမီး ပိုက်ဆံရှာနည်းကို တွေ့ပြီ။" စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် အကြောင်းရင်းကို မသိပေ။

သမီးဖြစ်သူက သူမကို ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်အထိဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသမီးလည်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားတွင် သူမကို ကြည့်ပြီး သူမ ခုနက တောင်ထဲသို့ အမှန်တကယ်ဝင်သွားကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

လျိုရှီ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမ စကားမပြောနိုင်မီ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမလက်ထဲသို့ နေရာလွတ်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီထဲမှာ သမီးအမဲလိုက်လို့ရတဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုတွေ၊ ကြည့်လိုက်ပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

သူမ စဉ်းစားကြည့်သည်၊ အနာဂတ်တွင် အမဲလိုက်ခြင်းဖြင့် ပိုက်ဆံရှာနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ ကျွမ်းကျင်သောအရာဖြစ်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် နည်းလမ်းသည် သူမအတွက် အထူးဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင်။

လျိုရှီသည် လူကို ဆုံးမချင်သောစကားများ ပါးစပ်ဖျားတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမ ဘာတွေမြင်လိုက်ရတာလဲ။ ယုန်ငါးကောင်၊ ရစ်ငှက်လေးကောင်နှင့် တောကြက်ဥတစ်တောင်း။ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ မြွေသုံးကောင်နှင့် သမင်တစ်ကောင်လည်း ပါဝင်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မြွေသုံးကောင်ကိုသာမက၊ အဆိပ်ရှိသောမြွေအားလုံးကို ပစ်ခဲ့ပြီး ဤအဆိပ်မရှိသောသုံးကောင်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်ကို လျိုရှီ မသိပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အမေ၊ ဒီပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိမယ်ထင်လဲ။" မျက်လုံးထဲတွင် ဒင်္ဂါးပြားသင်္ကေတတစ်ခုသာ ပေါ်လာသည်။

လျိုရှီသည် တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်လည်သတိရလာသည်။

"ဒါ... ဒါတွေအားလုံး သမီးအမဲလိုက်ခဲ့တာတွေလား။ ခုနက... ခုနကပဲ အပြင်ထွက်သွားတာ ခဏလေးပဲရှိသေးတာကို။" သူမ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

***