လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းရမည်

"ဟဟ၊ ဟုတ်တယ်၊ မင်းက စာတော်မယ်မှန်း ငါသိပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ဂုဏ်ယူစွာပြောလိုက်သည်။

ကောင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ချက်ချင်းပဲ ဂုဏ်ယူတဲ့အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။

"အနာဂတ်မှာ သား ရာထူးကြီးတဲ့အရာရှိဖြစ်လာရင် အစ်မနဲ့အမေ့ကို အိမ်ကြီးကြီးမှာထားပြီး အရသာရှိတာတွေ ကျွေးမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ တောက်ပလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါပေါ့။"

ပြီးတော့ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမ မူလက ပြောချင်တဲ့စကား၊ လူစိမ်းတွေကို သတိထားဖို့အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"အနီရောင်ခေါင်းစွပ်လေး ပုံပြင်က ငါတို့ကိုပြောတာက ကလေးတွေက လူစိမ်းတွေကို မယုံရဘူးဆိုတာပဲ။ အနီရောင်ခေါင်းစွပ်လေးလိုပေါ့၊ သူက ဝံပုလွေကြီးကို မယုံခဲ့ရင် ဝံပုလွေကြီးက သူနဲ့ သူ့အဘွားကို ဘယ်လိုလုပ် အန္တရာယ်ပေးနိုင်မှာလဲ။"

လင်းရှောင်ကျစ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က အလေးအနက်ထားပြောသည်၊ "ရှောင်ကျစ်၊ ကြည့်လေ။ မုဆိုးပေါ်မလာခဲ့ရင် အနီရောင်ခေါင်းစွပ်လေးနဲ့ သူ့အဘွားက အသက်ရှင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာကို သိရင် အနီရောင်ခေါင်းစွပ်လေးရဲ့ အမေက ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းနည်းလိုက်မလဲ။"

လင်းရှောင်ကျစ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ချက်ချင်းပဲ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပေါ်လာသည်။

ဟုတ်တယ်၊ သူသာ အနီရောင်ခေါင်းစွပ်လေးဖြစ်ပြီး ဝံပုလွေကြီးကို အိမ်ခေါ်လာပြီး သူ့အစ်မကို အန္တရာယ်ပေးမိရင်၊ သူ့အမေက သေမတတ်ငိုကြွေးမှာပဲ။

ဒီလိုတွေးမိတော့ လင်းရှောင်ကျစ်က သူ့အစ်မကို အမြန်ဖက်လိုက်သည်။ "သား အနီရောင်ခေါင်းစွပ်လေးလို ဘယ်တော့မှ မဖြစ်စေရပါဘူး။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမတစ်ခုခု သတိရသွားသည်။

"ဒါဆိုရင်၊ ငါတို့အတွက် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းရမယ်။ ငါတို့မိသားစုရဲ့ တကယ့်အခြေအနေကို အပြင်လူတွေ လုံးဝမသိစေရဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အသံကိုနှိမ့်ပြီး လင်းရှောင်ကျစ်ကို ပြောလိုက်သည်။

သူက တကယ်တမ်း အပြင်ထွက်မကစားတတ်မှန်းသိပြီး ကလေးက အများကြီးနားမလည်သေးတာကြောင့် သူတစ်ခုခုပြောမိမှာကို တကယ်တော့ မစိုးရိမ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ သူအပြင်ထွက်တော့မယ်ဆိုတာ သူမသိသည်။ ပြဿနာရှောင်ရှားဖို့အတွက် သူ့ကို ကြိုတင်မှာထားတာက ပိုကောင်းသည်။

"အဖေပေးတဲ့ ရတနာအကြောင်း ပြောနေတာလား။" လင်းရှောင်ကျစ်က လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ လည်ပင်းကို ကြည့်ပြီးမေးလိုက်သည်။

သူ့လည်ပင်းမှာ ဆွဲထားတဲ့အရာက လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ နေရာလွတ်လက်စွပ်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ကြောင်သွားသည်။ သူက အခြေအနေကို နားလည်လိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့။

"ဟုတ်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ့မောင်လေးကို ကြည့်ပြီး သူမက ပြောသည်၊ "တကယ်တော့၊ အဖေက မင်းအတွက်လည်း လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငယ်သေးလို့ လောလောဆယ် မလိုအပ်သေးဘူး။ မင်းကြီးလာပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့အခါ အဖေက မင်းကို သိခွင့်ပေးလိမ့်မယ်။"

လင်းရှောင်ကျစ်ရဲ့ မျက်နှာလေးက ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ လင်းလက်သွားပြီး သူ အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သား လျှို့ဝှက်ချက်ကို သေချာပေါက် ထိန်းသိမ်းပါ့မယ်။" သူက သူ့အစ်မကို တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

သူ့ပုံစံက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို နောက်တစ်ခါ ရယ်မောစေသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းမှတ်ထားရမှာက ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူး။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ တခြားလူတွေသိသွားရင် ငါတို့မိသားစု အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့မောင်လေးနဲ့ အရေးကြီးကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးနေသလိုပုံစံဖြစ်နေပြီး ကောင်လေးကလည်း ကြားလိုက်ရတော့ မျက်နှာတည်သွားသည်။

"ဟုတ်။ သား အရိုက်ခံရရင်တောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘယ်တော့မှ မပြောဘူး။"

"ဟားဟား၊ ကောင်းတယ်။"

အိုးထဲက ကြက်ပေါင်းရည်ရဲ့ ရနံ့က ပိုမွှေးလာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က အချိန်တန်ပြီလို့ ခံစားမိပြီး ထိုင်ခုံပေါ်က ထလိုက်သည်။

သူမ မီးဖိုဆီသွားပြီး အိုးအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ယောက်မနဲ့ ရစ်ငှက်သားကို လှန်ပေးလိုက်သည်။ လတ်ဆတ်တဲ့ ရစ်ငှက်သားရဲ့ ရနံ့က သူမရဲ့ နှာခေါင်းဝကို တိုးဝင်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ သွားရည်ကျသွားသည်။

ကောင်လေးကလည်း မီးဖိုကို ကြည့်နေတာမြင်တော့ သူလည်း သွားရည်ကျသွားသည်။ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က နောက်ထပ် သကြားလုံးတစ်လုံးထုတ်ပြီး သူ့ကို အခွံခွာကျွေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" လင်းရှောင်ကျစ်က သကြားလုံးကိုယူပြီး မီးဖိုဘေးကို အမြန်ပြန်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးပြီး အိုးထဲကို ရေနည်းနည်းထည့်လိုက်သည်။

ဟင်းရည်က ခမ်းခါနီးတော့မယ်ဆိုပေမဲ့ ရစ်ငှက်သားက ဆက်နူးအောင်တည်ရဦးမှာမို့ ရေထပ်ထည့်ရသည်။

ရေထည့်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က မီးဖိုဘေးပြန်လာပြီး သူ့မောင်လေးကို ပုံပြင်ဆက်ပြောပြနေသည်။

အချိန်က မြန်မြန်ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ လေးနာရီထိုးသွားပြီး ရစ်ငှက်သားက ကျက်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။

ဒီအချိန်မှာ အိမ်ကထင်းတွေလည်း ကုန်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ထင်းထပ်မထည့်တော့ဘဲ ရပ်လိုက်သည်။

***