တောဝက်တစ်ကောင် တွေ့ရှိခြင်း
Vol. 1 Ch. 21
"တော်လောက်ပြီ။ မီးဖိုပေါ်မှာပဲ နွေးနေပါစေ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ရစ်ငှက်သားကို မြည်းကြည့်ပြီး လင်းရှောင်ကျစ်ကို တစ်လုတ်ခွံ့ကျွေးလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ကျစ်က ရစ်ငှက်သားကို စားလိုက်ပြီး ပျော်လွန်းလို့ သူ့အစ်မကို နောက်ထပ်တောင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဆက်ပြီးခိုးမစားသင့်ဘူးဆိုတာ သူလည်းသိတာကြောင့် စိတ်ထိန်းပြီး ဘာမှမပြောဘဲနေလိုက်သည်။
"နောက်မှ စားကြမယ်။" သူ့မောင်လေးရဲ့ စားချင်နေတဲ့ လောဘကြီးတဲ့အကြည့်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘယ်လိုလုပ် မမြင်ဘဲနေပါ့မလဲ။ သူမက လင်းရှောင်ကျစ်ရဲ့ နှာခေါင်းလေးကို ထိုးပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့။" ကောင်လေးက လိမ်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက သူ့အစ်မစကားကို နားထောင်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "နေသိပ်မပြင်းတော့ဘူး။ အမေ့ဆီသွားတော့။ အစ်မ တောင်ပေါ်တက်ပြီး ထင်းနည်းနည်းသွားကောက်လိုက်ဦးမယ်။"
ညရှစ်နာရီကျော်မှ မှောင်တာဖြစ်ပြီး၊ နေဝင်ခါနီးအချိန်မှာ တိရစ္ဆာန်တွေက စမ်းချောင်းဆီ ရေသောက်လာကြလိမ့်မည်။ သူမ အဲ့ဒီအချိန်ထပ်သွားရင် ကောင်းမွန်တဲ့အမဲတွေ ရနိုင်လောက်သည်။
"အင်း" ကောင်လေးက မလိုလားစွာ ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။
သူမလက်ထဲမှာ လေးတစ်လက်နဲ့ ထင်းခုတ်ဓားတစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။ သူမက လေးနဲ့မြားကို ကျောမှာလွယ်၊ ထင်းခုတ်ဓားကို လက်တစ်ဖက်ကကိုင်ပြီး လင်းရှောင်ကျစ်ရဲ့လက်ကို ဆွဲကာ အိမ်အပြင်ထွက်လာခဲ့သည်။
သစ်ပင်အောက်က လူသုံးယောက်က မောင်နှမနှစ်ယောက်ထွက်လာတာနဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကျောမှာလွယ်ထားတဲ့ လေးနဲ့မြားကို မြင်တော့ နည်းနည်းအံ့ဩသွားသည်။
"အမေ၊ ရစ်ငှက်သားက မီးဖိုပေါ်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ အိမ်မှာ ထင်းမရှိတော့လို့ သမီး တောင်ပေါ်တက်ပြီး ထင်းခြောက်နည်းနည်း သွားခုတ်လိုက်ဦးမယ်။ ညစာစားချိန်မတိုင်ခင် ပြန်လာခဲ့မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။
လျိုရှီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတာကိုမြင်တော့ လင်းရှောင်ယွဲ့က အဒေါ်ဝမ်ကို အမြန်ပြောလိုက်သည်၊ "အဒေါ်၊ နောက်ကျ ဦးလေးတို့ပြန်လာရင် သူတို့ကို ညစာလာစားဖို့ ခေါ်ခဲ့ဖို့ မမေ့နဲ့နော်။"
အဒေါ်ဝမ် ငြင်းဖို့ကြံရွယ်နေတုန်းမှာပဲ လင်းရှောင်ယွဲ့က လှည့်ပြီးထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူမပြေးရင်း အော်ပြောလိုက်သည်၊ "ခဏနေ ပြန်လာခဲ့မယ်။"
လင်းရှောင်ယွဲ့ အိမ်ထဲကနေ အမြန်ပြေးထွက်ပြီး တောင်ပေါ်တက်သွားသည်။ ဒီအချိန်မှာ တောင်ပေါ်မှာ လူအခြေအနေမရှိသလောက်ပဲ။ လင်းရှောင်ယွဲ့က လမ်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်နေပြီး မကြာခင်မှာပဲ တောင်ရဲ့နောက်ဘက်ကို ရောက်သွားသည်။
မြေပေါ်မှာ ထင်းခြောက်တွေ အများကြီးရှိတာမြင်တော့ သူမ ထင်းခုတ်ဖို့အကြံကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကောက်ယူဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကောက်နေရင်း သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးနေသည်။ ရစ်ငှက်အချို့ကို တွေ့တဲ့အခါ သူမချက်ချင်းပဲ လေးနဲ့မြားပစ်ဖို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ဟုတ်တယ်၊ သူမ ဒီတစ်ခါ သေနတ်မသုံးဘဲ ကျည်ဆံအချို့ကို ချွေတာချင်သည်။
လေးနဲ့မြားက သေနတ်လောက် အစွမ်းမထက်တာကြောင့် သားကောင်နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်လောက် လွဲချော်သွားသည်။
သူမ စိတ်မဆိုးဘဲ သူမရဲ့မြားပစ်စွမ်းရည်ကို ဆက်ပြီးလေ့ကျင့်နေသည်။
အချိန်တန်ခါနီးမှာ သူမက သစ်ကိုင်းတွေကို ဖြတ်ပြီး ထင်းခြောက်တွေကို စည်းကာ သူမရဲ့ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။
နောက်တော့၊ သူမ သစ်ပင်ငယ်တစ်ပင်ကို ခုတ်ပြီး တုတ်တစ်ချောင်းလုပ်လိုက်သည်။
ပြီးတော့၊ ထင်းခြောက်နဲ့ တုတ်ကို နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမ စမ်းချောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ပူပြင်းတဲ့နေရောင်ကြောင့် အပူကျွမ်းခံထားရတဲ့ မြေကြီးက ပူနေတုန်းပဲ။ စမ်းချောင်းကတော့ စီးဆင်းနေတဲ့ရေကြောင့် ပိုပြီးအေးမြနေသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ စမ်းချောင်းကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ကြီးမားတဲ့ သတ္တဝါကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟုတ်တယ်၊ ဒါက သူမမျှော်လင့်နေတဲ့ တောဝက်ပဲ။
တောဝက်နဲ့ မနီးမဝေးမှာ သမင်တစ်ကောင်နဲ့ ယုန်နှစ်ကောင်ရှိနေသည်။
ဒီတောဝက်က ကြီးမားပြီး ဆင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်လိုပဲ။ သူ့မှာ အစွယ်နှစ်ချောင်းလည်းရှိပြီး အရမ်းမာကျောတဲ့ပုံပဲ။
လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေပြီး ငွေပြားသင်္ကေတထွက်လာဖို့ပဲ လိုတော့သည်။
သူမ ကိုင်းညွှတ်ပြီး အသံတိတ်ပြောင်းကြီးပစ္စတိုတစ်လက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
ပြီးတော့၊ တောဝက်နဲ့ မနီးမဝေးက သမင်ကိုမြင်တော့ သူမမျက်နှာမှာ တုံ့ဆိုင်းမှုတစ်ခုပေါ်လာပြီး သူမရဲ့နောက်လက်တစ်ဖက်မှာ သေနတ်တစ်လက်ပေါ်လာသည်။
သူမ တောဝက်ကို သတ်လိုက်ရင် သမင်က ကြောက်ပြီးထွက်ပြေးသွားမှာပဲ။
ဒါက ပိုက်ဆံပဲ။ သူမ ထွက်ပြေးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။
ရုတ်တရက်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့ စမ်းချောင်းနဲ့ မီတာဆယ်ဂဏန်းအကွာမှာ ရှိနေတုန်း ရေသောက်နေတဲ့ တောဝက်က ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး ခေါင်းမော့ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဘာမှမတုံ့ဆိုင်းဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့က ချက်ချင်းပဲ သူမရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သေနတ်နှစ်လက်လုံးကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
တောဝက်က ပစ်မှတ်ထားခံရတာကို သိလိုက်တဲ့အတွက် အသေသတ်တဲ့ ပစ်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်။
ဒါပေမဲ့၊ ထိမှန်ပြီးနောက်မှာ သူက ထွက်မပြေးဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့ဆီကို ပြန်ပြေးဝင်လာသည်။
***