တောဝက်ကို အမဲဖြတ်ခြင်း

လင်းရှောင်ယွဲ့က လဲကျသွားတဲ့ သမင်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တောဝက်ရဲ့ခေါင်းကို အမြန်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

အသံတိတ်ကျည်ဆံအနည်းငယ် ပစ်ခတ်ပြီးနောက် ကြီးမားတဲ့ တောဝက်ကြီးက လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ သုံးမီတာမပြည့်တဲ့အကွာအဝေးမှာ လဲကျသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး တောဝက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဒီကောင်ကြီးက အနိုင်ကျင့်ခံရတာကို သည်းမခံနိုင်လောက်ဘူး။ ဒဏ်ရာရနေပေမယ့် လက်စားချေဖို့ သူမဆီ ပြေးဝင်လာသေးသည်။

တောဝက်ဆီ လျှောက်သွားရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ မသေသေးတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သက်ရှိတွေကို သူမရဲ့ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲမှာ မသိမ်းထားနိုင်တာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့က သားသတ်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူမ လက်စွပ်ထဲက ပုံးတစ်ပုံးကိုရှာပြီး ဆားနည်းနည်းထည့်ကာ ဝက်ကို အဲ့ဒီနေရာမှာပဲ သွေးထုတ်ပြီး သားသတ်လိုက်သည်။

အမှန်တရားကတော့ သူမ ဝက်တစ်ခါမှ မသတ်ဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာမပျက်ခင်က ကျေးလက်မှာ လူတစ်ယောက်လုပ်တာကို မြင်ဖူးသည်။

အဲ့ဒီတုန်းက နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ မိသားစုတိုင်းက ဝက်သတ်ဖို့ လူငှားကြတယ်။ သားသတ်သမားက ဝက်လည်ပင်းကို ဓားနဲ့ထိုးလိုက်တော့ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာတယ်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က တကယ်ပဲ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ သူမ တောဝက်ကို အချိန်တိုအတွင်းမှာ သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဘာမှမနှောင့်နှေးဘဲ သူမက တောဝက်ကို နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ပြီး စမ်းချောင်းဆီသွားကာ သူမလက်နဲ့ ကိုယ်ပေါ်က သွေးစွန်းတွေကို ဆေးကြောလိုက်သည်။

သမင်ကို နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြန်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်တဲ့ စိတ်အခြေအနေနဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့က သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တောက်လျှောက်ဆိုရင်း တောင်အရှေ့ဘက်ကို ပြန်လာခဲ့သည်။

လူရှိနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်တဲ့အခါ သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး သူမရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဘယ်သူမှမရှိတာ သေချာသွားတော့ သူမ ထင်းခြောက်နှစ်စည်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

ပြီးတော့၊ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ရစ်ငှက်တစ်ကောင်၊ တောယုန်နှစ်ကောင်နဲ့ သမင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ပြီးတော့၊ ရစ်ငှက်နဲ့ ယုန်ကို ထင်းစည်းပေါ်မှာ ချိတ်ပြီး တောင်အောက်ကို ထမ်းဆင်းလာခဲ့သည်။

သူမက သေးငယ်ပေမယ့် ဒီလောက်လေးတဲ့အရာတွေကို ကိုယ်ပေါ်မှာ ထမ်းပြီး တော်တော်မြန်မြန် လျှောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒါက သူမရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို မြန်မြန်ပြန်ရခဲ့လို့ဖြစ်ပြီး သူမကို အဆင့်နှစ် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ပြီး လေးနှစ်မြောက်မှာ သူမက အားနည်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုက သာမန်လူတွေထက် ပိုကောင်းသည်။ ဒီအရာတွေကို ထမ်းဖို့ သူမအတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

ဒီအချိန်မှာ တောင်အရှေ့ဘက်မှာလည်း ဒီအခြေအနေကို မြင်ပြီး တုန်လှုပ်သွားတဲ့လူတွေ ရှိနေသည်။

ဒါက လျိုမိသားစုက စကားမပြောနိုင်တဲ့ကောင်မလေးမှန်း ကြားလိုက်ရတော့ သူတို့အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဒီနေ့ ရွာထဲမှာ ယမမင်းရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့် ကောင်မလေးက မရူးတော့ဘူးလို့ လူတွေပြောနေကြသည်။

သူမက ရူးနေတာ မဟုတ်ရုံသာမက အရမ်းလည်း ထက်မြက်ပုံပဲ။ ဒါ့အပြင် သူမရဲ့ ခွန်အားကိုကြည့်ရင် သူမက ယောက်ျားတစ်ယောက်ထက် သိပ်မနိမ့်ကျဘူး။

ပြီးတော့ သူမက အမဲလိုက်တတ်တယ်တဲ့။ တောင်ပေါ်တက်တဲ့ခရီးစဉ်မှာ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်လေးကောင်တောင် ရခဲ့တယ်၊ တစ်ကောင်က သမင်တောင်ဖြစ်နေသေးတယ်။ ဒီအရာတွေကို မြို့က စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ ရောင်းရင် ငွေအများကြီးရမှာပဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ တောင်အောက်ဆင်းတော့ လူအနည်းငယ်နဲ့ပဲ တွေ့ခဲ့တယ်။ သူမက အများကြီးထမ်းထားတာကြောင့် အဲ့ဒီလူတွေက သူမကို စကားမပြောကြဘူး၊ ဒါကြောင့် သူမ အိမ်ကို အရမ်းမြန်မြန်ပြန်ရောက်သွားသည်။

လျိုရှီက အိမ်မှာ အလုပ်ပြီးခါနီးဖြစ်နေပြီ။ သူမသမီး ဒီလောက်များတဲ့အရာတွေ ထမ်းပြန်လာတာမြင်တော့ သူမ တုန်လှုပ်သွားသည်။

အဒေါ်ဝမ်နဲ့ ဝမ်အာ့ယာက ပိုပြီးတောင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အခုတော့ သူတို့ လင်းရှောင်ယွဲ့ အမဲလိုက်တတ်တယ်ဆိုတာကို လုံးဝယုံကြည်သွားပြီ။ သူတို့ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လေးစားတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်ကြသည်။

"ဟေး၊ ယွဲ့အာ၊ အရမ်းတော်တာပဲ။ နင့်အမေ အနာဂတ်မှာ ကောင်းကောင်းနေရတော့မှာပဲ။" အဒေါ်ဝမ်က လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ မြေပေါ်ပစ်ချလိုက်တဲ့ ရစ်ငှက်၊ ယုန်နဲ့ သမင်ကို မြင်တော့ သူမမျက်လုံးတွေထဲမှာ မနာလိုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝမ်အာ့ယာကတောင် အံ့ဩပြီး ထိကြည့်လိုက်သေးသည်။

"အစ်မယွဲ့အာ၊ အစ်မက အရမ်းစွမ်းတာပဲ။"

"ဟဲဟဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

ဒါက သူမအတွက် အရေးမကြီးပါဘူး။ သူမနောက်ကို လိုက်နေတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေမရှိဘူး၊ တောင်တွေထဲမှာ အမဲလိုက်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အချိန်လုံလောက်ရင် သူမ ပိုပြီးတောင် သတ်နိုင်သေးသည်။

လင်းရှောင်ကျစ်လည်း ပြေးလာသည်။

***