ပညာတတ်ဖြစ်ခြင်းက ကောင်းတယ်

ပြည်နယ်စာမေးပွဲအောင်မှ နန်းတွင်းစာမေးပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ရမှာလား။ အဲ့ဒီနောက်မှာ နန်းတွင်းစာမေးပွဲအောင်တဲ့သူတွေထဲက အကောင်းဆုံးပညာရှိကို ရွေးချယ်တာလား။ အရာရှိမဖြစ်ခင်မှာ ငွေစထောင်ပေါင်းများစွာ အရင်ကုန်ကျရမှာလား။

လယ်သမားမိသားစုတစ်စုက ငွေစထောင်ပေါင်းများစွာကို ဘယ်လိုတတ်နိုင်မှာလဲ။

မတတ်နိုင်ရင် ထပ်ကြိုးစားရမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စောင့်လေလေ ပြိုင်ဆိုင်မှုက ကြီးလေလေပဲ။

ပြည်နယ်စာမေးပွဲတောင် မအောင်နိုင်တဲ့လူတစ်ယောက်က အဲ့ဒီလောက်အထိ သွားနိုင်ပါ့မလား။

လင်းသာ့ချွေ့နဲ့ အဘွားလင်းတို့က ကျန်တဲ့အပိုင်းကို ဆက်နားမထောင်နိုင်တော့ဘူး။

သူတို့ရဲ့သားက အရာရှိဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အိပ်မက်က ပျက်စီးသွားပြီ။

လင်းမိသားစုရဲ့ တခြားမိသားစုဝင်တွေလည်း ဒါကိုကြားရတော့ တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။ လင်းယွမ်ရှန်းက သူတို့မိသားစုရဲ့ပိုက်ဆံကို ဖြုန်းတီးခဲ့တယ်လို့တောင် ခံစားလိုက်ရတယ်။

၁၅ မိနစ်အပြည့် စကားပြောပြီးနောက်မှာတော့ ကျန်းယုံကျစ်က အရာရှိဖြစ်ဖို့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရှင်းပြပြီးသွားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်ရှန်းက ကြီးမားတဲ့အရှက်ရမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တွင်းထဲမှာပုန်းနေချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ရွာသားတွေကတော့ အသိပညာအများကြီး ရလိုက်ကြသည်။

အရာရှိဖြစ်ဖို့ ဒီလောက်ခက်ခဲတယ်ဆိုတာကို သိပြီးနောက်မှာတော့ သူတို့က စာသင်ဖို့အတွက် ပိုက်ဆံအများကြီးသုံးတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ထင်လိုက်ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ကျန်းယုံကျစ်ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ရွာသားတွေရဲ့ ဆွေးနွေးမှုကိုကြားရတော့ သူမက လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်၊ "တကယ်တော့ စာသင်တာက အရာရှိဖြစ်ဖို့အတွက်ပဲ မဟုတ်ပါဘူး။ အမြင်ကျယ်စေနိုင်တယ်။ လက်တွေ့မှာဆိုရင် ဥပမာ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက်၊ ပညာတတ်တွေက ပိုကောင်းတဲ့အလုပ်တွေ ရှာနိုင်တယ်။ အရာရှိဖြစ်ဖို့ခက်ခဲတယ်ဆိုတိုင်း စာသင်တာက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ ပညာတတ်တွေက မြို့ထဲသွားပြီး အလုပ်ရှာနိုင်တယ်။ မတတ်တဲ့သူတွေက ကျွန်မယောက်ျားလို ပင်ပန်းတဲ့အလုပ်တွေပဲ လုပ်နိုင်တယ်။" အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ပညာတတ်ဖြစ်တာက အလိမ်မခံရဖို့လည်း နည်းပါးစေတယ်။" နောက်တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ပညာတတ်ဖြစ်ဖို့က အရေးကြီးပုံပဲ..."

ရွာသူကြီးက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ပညာတတ်တွေက နန်းတွင်းစာမေးပွဲအောင်မှ အရာရှိဖြစ်ခွင့်ရပေမယ့်၊ အခြေခံစာမေးပွဲအောင်ရင်တောင် အကျိုးကျေးဇူးတွေရှိတယ်။" ရွာသူကြီးက ရွာသားတွေကို ပြောလိုက်သည်။

"ဘာအကျိုးကျေးဇူးတွေလဲ ရွာသူကြီး။" တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"ပထမ၊ မိသားစုထဲမှာ ပညာတတ်တစ်ယောက်ရှိရင်၊ မိသားစုထဲက လူနှစ်ယောက်က မဖြစ်မနေလုပ်အားပေးတာကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ရတယ်။"

"ဒုတိယ၊ သူတို့ကို ဦးစားပေးဆက်ဆံမှုပေးလိမ့်မယ်။ ပညာတတ်တစ်ယောက်ဆိုရင် အရာရှိရှေ့မှာ ဒူးထောက်စရာမလိုဘူး၊ တရားရုံးမှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မခံရနိုင်ဘူး။"

"တတိယ၊ စပါးခွန်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ရတယ်။ မြေဧက ၂၀ ရဲ့ စပါးခွန်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ရနိုင်တယ်။"

သူ ဒီလိုပြောလိုက်တာနဲ့၊ ရွာသားတွေ ချက်ချင်း စကားပြောလာကြသည်၊ အထူးသဖြင့် စပါးခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်အကြောင်း ကြားရတော့။ ဒါက လယ်သမားမိသားစုတွေအတွက် ပိုက်ဆံအများကြီး သက်သာစေနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် မိသားစုအများအပြားက သူတို့ကလေးတွေကို ကျောင်းပို့ချင်လာကြသည်။

ရွာသားတွေက စာသင်တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတွေ မရှိတော့တာကို မြင်တော့၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က လင်းသာ့ချွေ့ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဘိုး၊ ငါးယောက်မြောက်ဦးလေးကို ကျောင်းသွားခိုင်းတာက မိသားစုထဲက ကလေးအားလုံးကို ကျောင်းသွားခိုင်းတာနဲ့ တူတယ်လို့ အဘိုးထင်နေတုန်းပဲလား။"

သူမ ဒီလိုပြောလိုက်တာနဲ့၊ လူတိုင်းက လင်းသာ့ချွေ့ကို ကြည့်ဖို့လှည့်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့်၊ လင်းမိသားစုရဲ့ သားတွေ၊ မြေးတွေအားလုံးက သူ့ကို ကြည့်ဖို့လှည့်သွားကြသည်။

ကျောင်းသွားတာက ကောင်းတယ်၊ အရာရှိမဖြစ်နိုင်ရင်တောင်ပေါ့။ အနာဂတ်မှာ ပိုကောင်းတဲ့အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခု ရှာနိုင်လောက်တယ်။ အသိပညာရှိရင် ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့မိဘတွေ (အဘိုးအဘွားတွေ)က သူ့ရဲ့ငါးယောက်မြောက်သားကို မျက်နှာသာပေးပြီး မိသားစုထဲကပိုက်ဆံအားလုံးကို သူ့အပေါ်မှာပဲ သုံးခဲ့တယ်။ သူက စာမေးပွဲအောင်ပြီးရင် အရာရှိဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်နေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယုံကျစ်က ရှင်းပြခဲ့သလောက်တော့ လုပ်ငန်းစဉ်က သူတို့ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုရှုပ်ထွေးတယ်ဆိုတာပဲ။

လင်းယွမ်ရှန်းက ပြည်နယ်စာမေးပွဲကို နှစ်ခါကျရှုံးခဲ့တယ်။ သူ ပညာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဖြစ်နိုင်ရင်တောင် ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် ကြာမလဲ။

***