မင်း ဘယ်လိုပြောရဲတာလဲ

သူမ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့်၊ လူတိုင်းသည် လင်းယွမ်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်၊ လင်းမိသားစုဝင်များပင်လျှင် ထိုသို့ပြုလုပ်ကြသည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင်၊ လင်းမိသားစုဝင်များသည် အဘွားလင်း၏ မျက်နှာသာပေးမှုအပေါ် လုံးဝမကျေနပ်ကြပေ။

လင်းမိသားစုတွင် ယောက်ျားလေးများစွာရှိပြီး၊ သူတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေများစွာရှာဖွေနိုင်သော်လည်း၊ ကောင်းမွန်စွာမနေထိုင်နိုင်ကြပေ၊ အကြောင်းကတော့ ငွေအားလုံးကို အဘွားလင်းက ယူသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မိသားစုရှိ လူတိုင်း၊ အငယ်မှအကြီးအထိ၊ လင်းယွမ်ရှန်းမှလွဲ၍ အဝတ်အစားဟောင်းများသာ ဝတ်ဆင်ကြသည်။ လင်းယွမ်ရှန်းမှလွဲ၍ သူတို့သည် ညံ့ဖျင်းစွာ စားသောက်ကြသည်။

လူကြီးများသည် ၎င်းကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ကလေးများသည် လင်းယွမ်ရှန်း၏အစားအစာကို မနာလိုစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ အနည်းငယ်စိတ်ဆိုးကြသည်။

လင်းယွမ်ရှန်းသည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက်၊ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ၊ သူသည် သူ့မိခင်၏လက်စကို ဆွဲလိုက်သည်။

အဘွားလင်းသည် နားလည်ပြီး သူမ၏သားများကို ဆူပူရန် လှည့်လာခဲ့သည်။

"ဒီခွေးမရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေကို နားမထောင်နဲ့။ ယွမ်ရှန်းက ငါတို့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်ပဲ။ သူ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ရင်၊ ငါတို့လည်း ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်မှာပဲ။ မင်းတို့က သူ့စကားကို နားထောင်ပြီး သွေးကွဲအောင်လုပ်ရင်၊ ငါ မင်းတို့ကို သေအောင်ရိုက်မယ်။"

သူမ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့်၊ သူတို့သည် သူတို့၏စိတ်ထဲရှိ မကျေနပ်မှုများကို အမြန်ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့မိခင်ပြောတာ မှန်သည်။ သူတို့၏ ပဉ္စမမြောက်ညီသာ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်လျှင် သူတို့ကို ကူညီနိုင်သည်။ သူ အောင်မြင်သောအခါ သူတို့လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်သောဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။

"မင်း ဒီလိုတွေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ မင်းအဘွားက မင်းကို စိတ်ဆိုးတာ မဆန်းပါဘူး၊ မင်းက မိသားစုထဲမှာ သွေးခွဲစကားပြောဖို့ ကြိုးစားနေတာကိုး။" လင်းယွမ်ရှန်းက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို နာကျင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့်၊ အခြေအနေသည် တစ်ဖန်ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

အသက်ကြီးသူများသည် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အမြင်ကျဉ်းမြောင်းသည်ဟု ခံစားကြသည်။ လယ်သမားမိသားစုများသည် မချမ်းသာသောကြောင့်၊ မိသားစုတစ်ခုလုံးက ပညာတတ်တစ်ဦးကို ထောက်ပံ့ပေးခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က လင်းယွမ်ရှန်းကို အနည်းငယ်လေးစားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ပညာတတ်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ သူသည် စကားပြောကောင်းသည်။

"ကျွန်မလည်း ရှင် ဒီလိုတွေးလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပိုမိုနာကျင်သော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"လူတိုင်းက အနားယူရက်နည်းနည်းနဲ့ ကြိုးစားအလုပ်လုပ်နေချိန်မှာ အဘွားက ရှင့်ကို တစ်လကို ငွေ ၆ စ ပေးတယ်။"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများသည် တုန်လှုပ်သွားကြသည်၊ လင်းမိသားစုဝင်များပင်ပါသည်။

အဘွားလင်းက သူတို့ကို တစ်လလျှင် ငွေ ၂ စသာ ပေးသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ငွေ ၆ စ သည် သုံးဆပမာဏဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ များစွာသောသူများသည် ငွေရှာနေသော်လည်း၊ သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှဆင်းရဲနေရသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

ငွေ ၆ စသည် မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို နှစ်လခန့် ကာမိရန် လုံလောက်သည်။

"ဒါက ကျောင်းအတွက်ငွေ၊ အဝတ်အစား၊ စုတ်တံ၊ မှင်၊ စက္ကူနဲ့ မှင်တုံးတွေအတွက်ငွေ မပါသေးဘူး။ ပြီးတော့၊ ရှင်က ငါးရက်တစ်ခါ အိမ်ပြန်လာပြီး သူတို့က ရှင့်အတွက် အပိုအစားအစာတွေ ပြင်ဆင်ပေးတယ်။ မိသားစုထဲက အငယ်ဆုံးတွေတောင် ရှင်စားနေတာကို ကြည့်နေရုံပဲ။"

သူမ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့်၊ ရွာသားများသည် လင်းယွမ်ရှန်းကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"လူတိုင်း နေ့တိုင်း ဘာစားဘာဝတ်လဲဆိုတာကို ရှင် မသိဘူးလို့ ကျွန်မ မယုံဘူး။ ကျွန်မတို့ရွာမှာ မိသားစု ရာနဲ့ချီရှိပြီး၊ ရှင်က တစ်ဦးတည်းသော ပညာတတ်မဟုတ်ဘူး။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်သည် ရွာသူကြီးဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

"ဟွိုင်ယွီနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ငါးယောက်မြောက်ဦးလေးက ကျောင်းအတူတူတက်တယ်။ ပြောပြပါဦး၊ ဟွိုင်ယွီက တစ်လကို ငွေသား ခြောက်တဲလ် လိုအပ်သလား။"

လူတိုင်းသည် ချက်ချင်း ရွာသူကြီးကို ကြည့်ရန် လှည့်သွားကြသည်။

ရွာသူကြီး စကားမပြောမီ၊ အခြားပညာတတ်များ၏ မိသားစုများသည် ဆွေးနွေးမှုများ စတင်ပြုလုပ်ကြသည်။

"ငါ့အကြီးဆုံးသားက ငွေ ၁ စ ပဲလိုတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ငွေ၆ စတောင် တောင်းတာလား။"

***