← Chapters

မင်းသားလေး

Vol. 15 Ch. 205

မင်းသားလေး

Vol. 15 Ch. 205

နေသည် အမြင့်ဆုံးနေရာကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အပေါ်ဘက် လှေကားပုံစံပေါ်၌ ထျန်ကွမ်းခန်းမ၏ ခန်းမဆရာသည် အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးခံသူ ငါးဆယ့်သုံးဦးကို မျက်လုံးဝေ့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေဖြစ်ပြီး ထာဝရညကနေ မြင့်မြတ်တဲ့ယုံကြည်ခြင်းနိုင်ငံထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မျိုးပြောင်းသတ္တဝါတွေ ဝင်ရောက်လာတာကို ကျွန်တော်တို့ လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် စစ်ဆေးမှုမစခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းဟာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမှတ်သညာတွေကို အရင်ဆုံး စစ်ဆေးဖို့ လိုပါတယ်”

သူ ပြောနေရင်းမှာပင် သူ့လက်ကို လှန်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်အသီးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် လေထဲတွင် ထူးဆန်းသည့်ရနံ့တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်ပေးပါ”

ထျန်ကွမ်းခန်းမ၏ ခန်းမဆရာ၏ အသံက လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်လား။

လင်းယွဲ့၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး သူ၏ဘေးမှ ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ကြည့်

လိုက်သည်။ သူသည် လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်အကြောင်း ကြားဖူးသည်။

“ဧကရာဇ်ရဲ့အသက်ရှူသံ” ဟုခေါ်သော ရှေးဟောင်းထူးဆန်းသည့်သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်က လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်း၏ ယခင်ခန်းမဆရာတစ်ဦး၏ ယာဉ်စီးနင်းခဲ့သည့် သတ္တဝါဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဧကရာဇ်ရဲ့အသက်ရှူသံသည် အရှိန်အဝါများကို ခံစားနိုင်ရန်၊ မိတ်ဆွေနှင့်ရန်သူကို ခွဲခြားနိုင်ရန် အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး သူမက သူကို စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

“မင်းသားလေး ကျွန်မရဲ့ ဖုံးကွယ်တဲ့နည်းပညာက ဧကရာဇ်ရဲ့အသက်ရှူသံကို လှည့်စားနိုင်မလားဆိုတာ မသေချာဘူး။ ကျွန်မမှာ လူသားမျိုးနွယ်သွေးသားရဲ့ တစ်ဝက်ပဲရှိတယ်။ အကယ်၍ ကျွန်မကို တွေ့ရှိခဲ့ရင် လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းက ကျွန်မကို ထာဝရညကနေ လာတဲ့ မျိုးပြောင်းသတ္တဝါလို့ မှတ်ယူသွားမှာလား...”

လင်းယွဲ့က သူမကို အသာအယာ ခေါင်းခါပြပြီး စိတ်ပူစရာမလိုကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

“ဝူးးးး...”

လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်း၏ နက်နဲရာအရပ်မှ ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ခရမ်းရောင်အနီရောင် မြူခိုးဝဲတစ်ခု လှည့်ပတ်ပျံသန်းလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုမြူခိုးများက ရင်ပြင်လယ်တွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

မြူခိုးများ ထူထပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အတွင်း၌ အနည်းဆုံး ပေဆယ်ကျော်မြင့်သော မျိုးပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အရိပ်ကို ဝါးတားတား မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ထိုသတ္တဝါသည် သမင် သို့မဟုတ် မြင်းနှင့်ဆင်တူသော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှိပေ။

“စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်”

ထျန်ကွမ်းခန်းမဆရာက အစိမ်းရောင်အသီးကို မြူခိုးထဲရှိ မျိုးပြောင်းသတ္တဝါထံ ပစ်လိုက်ပြီး “စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင် ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီတပည့်သစ်ထဲမှာ ထာဝရညက မျိုးပြောင်းသတ္တဝါတွေပါမပါ ခွဲခြားပေးပါ” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင်အသီးသည် ခရမ်းရောင်အနီရောင် မြူခိုးထဲသို့ ကျသွားပြီး အတွင်းမှ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်က ချက်ချင်း မျိုချလိုက်သည်။

“ဝူး...”

မြူခိုးထဲမှ ဧကရာဇ်၏အသက်ရှူသံဟုခေါ်သည့် မျိုးပြောင်းသတ္တဝါထံမှ ကျေနပ်သော ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ခရမ်းရောင်အနီရောင် မြူခိုးများအတွင်း၌ တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးနှစ်လုံး လင်းလက်လာသည်။ ထိုကြီးမားတောက်ပသည့် မျက်လုံးများသည် အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးခံသူ ငါးဆယ့်သုံးယောက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်သကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထို့နောက် အလင်းတန်းကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ဖွယ်အကြည့်သည် တစ်ယောက်ချင်းစီကို စိစစ်စစ်ဆေးနေသည်။ အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးခံသူအားလုံးသည် ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်၏ ခြိမ်းခြောက်သောအကြည့်အောက်တွင် နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြန်လာပြီး အသက်ရှူရခက်ခဲကာ ကြီးမားသည့် စိတ်ဖိစီးမှုကို ခံစားနေကြရသည်။

ခဏအကြာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်၏ အကြည့်သည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီအပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

“ဝူးးးး”

မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်ပသည့် ရွှေရောင်မျက်လုံးများသည် ပို၍ပြင်းထန်လာပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။ ခရမ်းရောင်အနီရောင် မြူခိုးများကြားမှ ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်သည် ဤလှပပြီး စိတ်အားထက်သန်သည့် အမျိုးသမီး ကိုယ်ခံပညာကျင့်ကြံသူကို တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဝူးးးရရ”

နက်ရှိုင်းပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းသံကြီးကြား၌ ခရမ်းရောင်အနီရောင် မြူခိုးများ အဆက်မပြတ် လှုပ်ခတ်နေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်သည် လေးလံသည့် ခြေလှမ်းများဖြင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီအနီးသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

“ငါ့ကို မြင်သွားတာများလား”

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဖုံးကွယ်သည့်နည်းပညာကို ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း အရာအားလုံးကို လှည့်စားနိုင်မည်ဟု မယူဆထားပေ။ အကယ်၍ သူမကို တကယ်တွေ့ရှိခဲ့လျှင်လည်း ပြဿနာမရှိဟု သူမ တွေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးသက်သေအဖြစ်ဖြင့် အိမ်တော်သွေးကတိစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မည်သူမည်ဝါဖြစ်စေကာမူ မင်းသားတစ်ပါး၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအစေခံ ဖြစ်သွားပါက မူလဇာစ်မြစ်ကို လျစ်လျူရှုခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏မင်းသားက သူမအတွက် ရပ်တည်ပေးသရွေ့ အားလုံး အဆင်ပြေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုလက်ရှိတွင် မင်းသားသည် သူ၏ ဧကရာဇ်ဂုဏ်ပုဒ်ကို လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုခြင်း မရှိသေးပေ။ အပြင်လောကက မည်သို့ပင် ခန့်မှန်းအတည်ပြုနေစေကာမူ ဧကရာဇ်မှတ်ပုံတင်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမရှိသဖြင့် ဂုဏ်ပုဒ်အတည်မပြုရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် မင်းသားရာထူးနှင့် ဆက်စပ်သည့် စမ်းသပ်မှုများနှင့် ခက်ခဲသည့်အခြေအနေများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မလိုအပ်သေးပေ။

မင်းသားများတွင်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခက်အခဲများ ရှိနေသည်။ လောလောဆယ်တွင် မင်းသားသည် မြို့စားဟန်၏ အကာအကွယ်ကိုသာ ရရှိထားပြီး သူ၏ တရားဝင်နေရာကို ပြန်လည်ရယူရန် အချိန်မကျသေးပေ။ ထို့အပြင် မြို့စားဟန်၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာနေသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်သည် မင်းသားအတွက် သူ၏ ဧကရာဇ်အမှတ်သညာကို အသိအမှတ်ပြုရန် အချိန်ကောင်းမဟုတ်ပေ။

“မင်းသားလေး ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်”

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက လင်းယွဲ့ထံသို့ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

“ဧကရာဇ်ရဲ့အသက်ရှူသံကို လှည့်စားနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားလေး၊ ကျွန်မအတွက် သက်သေခံပေးဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ အိမ်တော်သွေးကတိစာချုပ်က ကာကွယ်ထားတာကြောင့် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ခွဲခြားဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ရင်တောင် သူတို့က ကျွန်မကို ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် မြင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မက မင်းသားလေးရဲ့ အစေခံဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူတို့ သေချာနားလည်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းသားလေး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မလည်း ပြဿနာ တက်မှာမဟုတ်ပါဘူး”

လင်းယွဲ့သည် သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်သည်။ သို့သော် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ခြေသံများကြားတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်၏ လေးလံသောခြေလှမ်းများသည် ရင်ပြင်ကိုတုန်ခါစေပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီအနီးသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ရှုချင်ဟန်ရှိသည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးခံသူများက ကြောက်လန့်သွားပြီး ဘေးသို့ ချက်ချင်းရှောင်ထွက်သွားကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်သည် မည်သူ့ကိုမျှ သတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိခိုက်အောင်လုပ်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ့ကို တားဆီးရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရှိသူကိုမူ ကန်ထုတ်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ဒဏ်ရာအသေးစားရနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

“ဘုန်း”

စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်၏ လေးလံသောခြေသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ လူသားအမျိုးသားတစ်ဦး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့တက်လာပြီး သူနှင့် အနံ့ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီးကြားတွင် ရပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်၏ ခြိမ်းခြောက်ပြီး တောက်ပသည့်မျက်လုံးများက အောက်မှလူသားအမျိုးသားကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ့ကို တားဆီးရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရှိနေခြင်းလား။ ဤလူသားအမျိုးသားကိုလည်း ကန်ထုတ်ပစ်တော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ခရမ်းရောင်အနီရောင် မြူခိုးများ အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဤလူသားအမျိုးသားကို ဂရုတစိုက် ကြည့်နေသည်။ ဧကရာဇ်၏အသက်ရှူသံက မင်းသားတစ်ပါးကို တိုက်ခိုက်ရန် မရဲရဲပေ။

စည်းမျဉ်းများအရ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်သည် ထာဝရညမှ မျိုးပြောင်းသတ္တဝါကို တွေ့ရှိခဲ့ပါက ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူကို ထိန်းချုပ်ပြီး လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်း၏ ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ရေးဌာနသို့ အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် လွှဲပြောင်းပေးရသည်။ ယခုတွင်မူ သူသည် လင်းယွဲ့ကိုကျော်ပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီကိုသာ စိုက်ကြည့်နေနိုင်သည်။ အနည်းငယ် ရှူရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။

“အော်”

အပေါ်မှ ထျန်ကွမ်းခန်းမဆရာသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်၏ ဟိန်းသံကို သေချာပေါက် နားလည်သည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်က ဒီအမျိုးသမီးဟာ စစ်မှန်တဲ့လူသားမျိုးနွယ်မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေပါတယ်။ သူမရဲ့သွေးသားတစ်ဝက်က လူသားမျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကတော့ ထာဝရညက လာတာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

All Chapters