သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ

လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်း၏ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းသည် လင်းယွဲ့အား အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အခြေအနေကို မသိသူအချို့က စစ်ဆေးခံသူတစ်ဦးသည် ဒဏ္ဍာရီလာမင်းသားဖြစ်နေခြင်းကို အံ့ဩနေကြသည်။ အခြေအနေကို သိရှိသူများကမူ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက သူ၏ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဤမျှလျင်မြန်စွာ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်းကို ပို၍အံ့ဩနေကြသည်။

မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ခြင်းသည် ဂုဏ်ရှိသော်လည်း၊ ဘုရင်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားသော စမ်းသပ်မှုများစွာကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပြန်လည်ရယူပြီးနောက် စမ်းသပ်မှုအချို့ကို မြို့စားဟန်က ကူညီနိုင်သော်လည်း၊ များစွာသောစမ်းသပ်မှုများကို မြို့စားဟန်ပင်လျှင် မကူညီနိုင်ပေ။ ယုတ္တိရှိရှိ စဉ်းစားပါက မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိလာသည်အထိ ပုန်းအောင်းနေခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

“ဒီမင်းသားက အရမ်းရမ်းကားတာပဲ။ အဲဒီယုံကြည်ရတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ သူ့ကိုယ်သူ အန္တရာယ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်တာလား”

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငယ်ရွယ်သေးပြီး စိတ်နေစိတ်ထား မတည်ငြိမ်သေးဘူး။ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ရန်စခံလိုက်ရတာ”

“ဒီမင်းသားက လေးလက္ခဏာကောင်းကင်အတားအဆီးကို မကြာသေးခင်ကမှ ကျော်ဖြတ်ထားတာ။ သူက မင်းသားရဲ့စမ်းသပ်မှုကို ဒီလောက်မြန်မြန် စတင်တော့မှာလား။ မြို့စားဟန်အိမ်တော်ရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်”

“ဒါ့အပြင် မြို့စားဟန်ကလည်း ကွယ်လွန်ခါနီးပြီလို့ ဆိုတယ်။ သူ သိပ်ပြီး ခံနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”

စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးများသည် သူတို့ကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကူးလူးနေသည်။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီလည်း ကြောင်အသွားသည်။ သူမသည် လင်းယွဲ့အား မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမအတွက် ဤမျှ ရမ်းကားရသည်မှာ ဘာကြောင့်ဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။

မြို့စားဟန်က ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် လင်းယွဲ့ကို စိုးရိမ်တကြီးကြည့်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးဖြင့် “မင်းသားလေး ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ မင်းသားလေးက အခု မင်းသားဖြစ်တယ်လို့ ဝန်ခံလိုက်ရင် ကျွန်တော်တောင်...” ဟု ပို့လိုက်သည်။

“စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး”

လင်းယွဲ့က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူသည် မြို့စားဟန်အား မော့ကြည့်ကာ “လော့ချီ ကြည့်နေပါ” ဟု အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

မြို့စားဟန် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လင်းယွဲ့၏ တည်ငြိမ်မှုကြောင့် သူသည် ယုံကြည်မှုရရှိကာ ချက်ချင်း ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို အတွင်းဆောင်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးရန်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းယွဲ့က ရှေ့သို့တက်လာပြီး သူ၏အမှတ်သညာကို ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ဤသည်မှာ မထင်မှတ်ထားသော ဆုလာဘ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူ ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ သူသည် လင်းယွဲ့အား နောက်တစ်ကြိမ် ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် “ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေးပေါ့။ ငါ အစောပိုင်းက မင်းကို မမှတ်မိခဲ့ဘူး။ မင်းမှာ ဒီလိုစိတ်နေစိတ်ထားမျိုး ရှိမယ်လို့လည်း မထင်ထားဘူး။ မင်းက မင်းရဲ့အစ်ကိုအတွက် အံ့သြစရာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကပင် သူ့အား ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေးဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းမှ အခြေအနေကို မသိသူများ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူက တကယ်ပဲ ဒဏ္ဍာရီလာ မင်းသားလား။

“အစ်ကိုချန် ခင်ဗျားအတွက် အံ့သြစရာတွေ အများကြီး ရှိပါလိမ့်ဦးမယ်”

စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်များစွာအောက်တွင် လင်းယွဲ့၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ချင်းထျန်းဗျူရိုမှ ချိုက်ကျွဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ “ဒါပေမဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ ခွေးကို ကြိုးတပ်ထားပါအစ်ကိုချန်။ လူတွေကို မရမ်းကားအောင် လုပ်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချိုက်ကျွဲ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့ပြီး အုံ့မှိုင်းနေသည်။ အလွန်ပင် မကောင်းသောပုံပေါက်နေသည်။ သူသည် မဟာကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အောက်ဆုံးအဆင့်၌ ရှိသော်လည်း မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လူပုံအလယ်တွင် ခွေးဟု အခေါ်ခံရခြင်းမှာ အလွန်အမင်း အရှက်ရစရာပင်။ သို့သော် သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

ဤသို့ စော်ကားရဲသည့် အခြားသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် သူသည် တော်ဝင်အရာရှိကို စော်ကားမှုဖြင့် သေချာပေါက် လက်စားချေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်... သူ့ကို စော်ကားသူမှာ မင်းသားဖြစ်သည်။ သူ ဘာမှလုပ်ရဲမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဤအရှက်ရမှုကိုသာ သည်းခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတွင် တော်ဝင်အမိန့်မရှိသလို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဥပဒေကို မဖိတ်ခေါ်နိုင်ပေ။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေး”

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား၏ အပြုံးက နွေးထွေးနေသည်။

“လော့ချိုက်က မင်းရဲ့မင်းသားဂုဏ်ပုဒ်ကို မသိပါဘူး။ မသိနားမလည်သူက အပြစ်မရှိဘူး။ မင်းသူ့ကို မနာလိုသင့်ဘူး”

သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက အလွန်ရင်းနှီးသော ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ပင်။

“မင်းသားလေး ဖြစ်နေတာဆိုတော့”

ထျန်ကွမ်းခန်းမဆရာက လင်းယွဲ့ကိုကြည့်ပြီး “ဘိုင်လီဖုန်းကျီကကော ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ခန်းမဆရာ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစေခံပါ”

လင်းယွဲ့သည် ထျန်ကွမ်းခန်းမဆရာအား ကြည့်ပြီး သူ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်

လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် နီရဲသောမျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ဖြူစွတ်သော နဖူးပေါ်တွင်လည်း နီရဲသော မျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

အိမ်တော်သွေးကတိစာချုပ်။

လူတိုင်း တိတ်တိတ်ကလေး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် မင်းသား၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစေခံဖြစ်သွားခြင်းကို လေးစားရမည်လား သို့မဟုတ် ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားသည် ဤကဲ့သို့ ပါရမီရှင်လက်အောက်ခံကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းကို မနာလိုရမည်လားကို သူတို့ မသိတော့ပေ။

“သူမက မင်းသားရဲ့အစေခံ ဖြစ်နေတာမို့ စဉ်းစားစရာမလိုတော့ပါဘူး”

ထျန်ကွမ်းခန်းမဆရာက ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်၍ “ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားလေး၊ အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးမှုကို စတင်ရအောင်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“စတင်ပါ ခန်းမဆရာ”

လင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်ဖြေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်ဆေးသူများသည် အတွင်းစိတ်မှ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် စစ်ဆေးခံများ ဖြစ်သော်လည်း ထျန်ကွမ်းခန်းမဆရာက ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားအပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာ တူညီသလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမှု မစမီပင် သူက ကြိုတင်ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။

သို့သော် စစ်ဆေးခံသူအများစုကတော့ စိတ်ထဲမှ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ မင်းသားဖြစ်နေလျှင်ပင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။ သူ့၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် စစ်ဆေးမှုတွင် သူတို့နှင့်အတူ ပါဝင်ခြင်းမှာ အောက်ဆုံးအဆင့်၌သာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဖိနှိပ်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။ သူသည် အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးမှုကိုပင် ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏စိတ်ထဲတွင်မူ ဤသည်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ရုံသက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။

“ဒါဆိုရင် အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးမှုကို စတင်ပါပြီ”

ခန်းမဆရာ၏ အသံက လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်း၏ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ စစ်ဆေးသူများက တည်ကြည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းရဲ့ အတွင်းဆောင် စစ်ဆေးမှုဟာ သေသည်အထိတိုက်ခိုက်ရမယ့် တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းရဲ့ အစီအရင်က ခင်ဗျားတို့ သေလုနီးနီး အခြေအနေမှာမှ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်ကို ကာကွယ်ပေးမှာဖြစ်ပြီး ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေ ဆုံးရှုံးတာ ဒါမှမဟုတ် မသန်စွမ်းဖြစ်သွားတာကိုတော့ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ခန်းမဆရာက အေးအေးဆေးဆေး "ပထမအကျော့ သေသည်အထိတိုက်ခိုက်ရမယ့် တိုက်ပွဲက ကျွန်တော်တို့ လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းရဲ့ အတွင်းဆောင်အကြီးအကဲတွေရဲ့ ကိုယ်ခံပညာစိတ်ဝိညာဉ်က ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အရုပ်နဲ့ ဖြစ်ပါတယ်။ သဘာဝအတိုင်းပဲ အတွင်းဆောင်အကြီးအကဲတွေက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးဥပဒေကို မဖိတ်ခေါ်နိုင်ပါဘူး။ အရုပ်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အရှိန်က လေးလက္ခဏာကို စတင်ဝင်ရောက်ထားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာကျင့်ကြံသူနဲ့ပဲ တူညီပါတယ်"

"သေသည်အထိတိုက်ခိုက်ရမယ့် စည်းကမ်းတွေကတော့ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်"

"ပထမအချက် သေလုနီးနီး အခြေအနေရောက်သွားပြီး လူ့ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းရဲ့ အစီအရင် အသက်ဝင်လာရင် အရည်အချင်းပျက်ယွင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်ပါတယ်"

"ဒုတိယအချက် ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာကို မခံစားချင်ဘဲ ဆန္ဒအလျောက် လက်နက်ချရင်လည်း အရည်အချင်းပျက်ယွင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်ပါတယ်"

"တတိယအချက် သေသည်အထိတိုက်ခိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ရတနာတွေ၊ ကောင်းကင်အဆင့်အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေနဲ့ လေးလက္ခဏာကို ကျော်လွန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုဖို့ တားမြစ်ပါတယ်။ အသုံးပြုမိရင်လည်း အရည်အချင်းပျက်ယွင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်ပါတယ်"