“ဝိညာဉ်ကွဲ” ပြီးနောက်
Vol. 12 Ch. 168
ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဒီအချိန်အထိ အဆင့်မြင့်မားတဲ့ တာဝန်သုံးခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူဟာ “ပိုးချည်” ဆိုတဲ့ “ကြောက်လန့်ဖွယ်ရာ” အဆင့် တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးဘဲ “သူမရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်” နဲ့ “လရောင်အောက်က အရိပ်” ဆိုတဲ့ “ကြက်သီးထဖွယ်ရာ” အဆင့် တာဝန်နှစ်ခုကိုတော့ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး အနည်းနဲ့အများ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ “လရောင်အောက်က အရိပ်” မှာ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်တဲ့ ဖန်နင်ဟာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အရိပ်နဲ့ မကွဲမကွာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အဲဒါကြောင့် အပြင်မထွက်ခင် အထူးသဖြင့် ညဘက်ဆိုရင် ရာသီဥတုကို အမြဲစစ်ဆေးတတ်တဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့အလေ့အကျင့်တစ်ခုကို သူ ရရှိခဲ့သည်။
“သူမရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်” မှာပါတဲ့ “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ဟာ “ခေးအာ” နဲ့ ပြန်လည်ဆုံဆည်းပြီးနောက် အတော်လေး ကျေနပ်ဖွယ်ရာ အဆုံးသတ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ဟာ “ခေးအာ” နဲ့ ထွက်သွားချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲကို ဖော်ရွေတဲ့ အမူအရာနဲ့ စကားတစ်ခွန်းတောင် ပြောမသွားခဲ့ပေမဲ့ပေါ့။
ယန်ကျွင်းဇဲအတွက်တော့ ဒါက ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိချေ။ သူဟာ ထူးဆန်းတဲ့ကျေးဇူးတင်စကား၊ အကူအညီပြန်ရဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူမကိုယ်သူမ သူ့ကို ပေးအပ်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘဲ “ခေးအာ” ကို သူမရဲ့အမေနဲ့ ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာဖြစ်ပေသည်။
ဒါပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာက “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ဟာ ပေါ်လွင်နေသလောက် ရိုးရှင်းခြင်းမရှိတာပဲ။ အပေါ်ယံကြည့်မယ်ဆိုရင် “ခေးအာ” ကို တွေ့ပြီးနောက် သူမက သူ့ကို ဘာမှလုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့…
ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ကင်မရာထဲက ဗီဒီယိုကို ကြည့်နေရင်း ခါးသက်တဲ့အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
ဒီအချိန်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် အထူးသဖြင့် သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ဆံပင်အမြောက်အမြား ပေါက်လာပြီး သူ လုံးဝ ထရပ်လိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ရှုပ်ပွနေတဲ့ ပုံစံက “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး တူနေသည်။
အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သူ့ရဲ့လည်ပင်းဟာလည်း ၁၈၀ ဒီဂရီ လိမ်ပြီး ကလေးကို စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး သတိထားစေဖို့ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး လျှောက်သွားခဲ့သည်။
“ဝိညာဉ်ကွဲ” ပြီးနောက် သူဟာ “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” နဲ့ ထပ်တူနီးပါး စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတာကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပြီး တိုက်ကွက် အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကလေးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဆံပင်အမြောက်အမြားနဲ့ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။
သူ့ရဲ့လက်သည်းလိုမျိုး လက်နက်တွေက လက်ရှိ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ယှဉ်လို့မရချေ။
ဆံပင်တွေက ကလေးကို ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ရှေ့ကို ဆွဲယူလိုက်တဲ့အခါ ဗီဒီယိုထဲက ပုံရိပ်ဟာ သူ့ရဲ့လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ဆီလှမ်းလိုက်ပြီး ကလေးရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ ပြင်းထန်တဲ့အရှိန်နဲ့ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။
ကြောက်လန့်နေတဲ့ကလေးက ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သူ့ကို ဆံပင်အမြောက်အမြားက မြေပြင်ပေါ်ကနေ မြှောက်လိုက်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကလေးရဲ့ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေတဲ့ ခြေထောက်တွေကို ဆွဲကိုင်ပြီး အလားတူပဲ ဆွဲဖြဲကာ ပစ်လိုက်သည်။
အဲဒီနောက် ဖြောင့်တန်းတဲ့ ဆံပင်ရှည်တွေ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကလေးရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာဟာ ချက်ချင်းပဲ အပိုင်းအစပေါင်းများစွာ ဖြစ်သွားကာ ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး ပြန့်ကျဲသွားပြီး ခေါင်းတစ်လုံးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
လုံးဝ ထိန်းချုပ်လို့မရဘဲ သတိမေ့နေတဲ့ “ကျန်းကျန်း” ကလွဲလို့ ဒီမြင်ကွင်းက အနီးအနားမှာ တုန်ယင်နေတဲ့ “တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” ကိုတောင် ပိုပြီးကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ သူဟာ ထိတ်လန့်တကြား လှည့်ပတ်သွားလာနေပြီး ပါးစပ်ကို ဟနေပေမဲ့ ဘာအသံမှ ထွက်မလာချေ။
သို့သော်လည်း သူ ဘယ်လောက်ပဲ ရွေ့လျားနေပါစေ၊ အဲဒီသတ္တဝါဟာ ထွက်မပြေးဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲအနီးမှာပဲ ရှိနေခဲ့သည်။
ကလေးကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် လိမ်နေတဲ့ခေါင်းနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့လည်ပင်းက ဆံပင်တွေကို သူ့ရဲ့အရေပြားထဲကို ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့ စတင်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ သူက ရှေ့ကို လေးငါးလှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားသည်။ သူ့ရဲ့လိမ်နေတဲ့ခေါင်းက မူလနေရာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လှည့်သွားပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေဟာ သက်သာသွားတယ်ဆိုတာကို ပြသနေသည်။
ဗီဒီယိုကို ပိတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ကြောက်လန့်တဲ့အသွင်နဲ့ အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်များစွာ ရှူလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေ တည်ငြိမ်သွားတာနဲ့ သူဟာ “သူမရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်” ဆိုတဲ့ တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်မှာ “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” က “ဝိညာဉ်ကွဲ” ခဲ့တာကို သူ သေချာသွားသည်။
သူဟာ မိခင်နဲ့သမီးကို ပြန်လည်ဆုံဆည်းဖို့ ကူညီပေးခဲ့ပေမဲ့ ဘာကြောင့် အဲဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကို “ဝိညာဉ်ကွဲ” ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သူ အံ့ဩနေမိသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုသာ “ဝိညာဉ်ကွဲ” ခဲ့တယ်ဆိုရင် “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” က သူ့ကို အချိန်မရွေး ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူ့ရဲ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာကြောင့်ပဲ။
ပြီးတော့ “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ရဲ့ မူလကိုယ်ခန္ဓာသာ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်၊ ဥပမာ- “နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ” က ဖျက်ဆီးခဲ့မယ်ဆိုရင် သူမက “ဝိညာဉ်ကွဲ” စနစ်ကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကို သူမရဲ့ မူလပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
ဒါက သူ လုံးဝမလုံခြုံဘဲ အချိန်မရွေး “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။
မကြာသေးမီက ပြောင်းလဲမှုအနေနဲ့ သူ့ရဲ့အသက်ကို အန္တရာယ်နီးကပ်လာတဲ့အခါ “ဝိညာဉ်ကွဲ” ခဲ့တဲ့ ဒီအိုးကို ကာကွယ်ဖို့ “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ရဲ့ “ဝိညာဉ်ကွဲ” စနစ်ကို အသက်သွင်းခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။
ဒီအကြောင်းကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ သူ သတိလစ်နေစဉ်မှာ “ခေးအာ” နဲ့ သူမရဲ့နောက်က ရှုခင်းကို မြင်ခဲ့တာကို သတိရသည်။
ဒါက သူ “ဝိညာဉ်ကွဲ” ခဲ့ပေမဲ့ ဒီဖြစ်စဥ်ကနေတစ်ဆင့် “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ အခြေအနေကို လေ့လာနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။
သူ မြင်ခဲ့ရတဲ့ “ခေးအာ” ပါတဲ့ မြင်ကွင်းက “ခေးအာ” အဲဒီအချိန်မှာ ကြုံတွေ့နေရတဲ့အရာတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
သူဟာ ကင်မရာကို ပိတ်ပြီး “တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” ကို ပေးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ “မိုးလင်းတော့မယ်။ ဒီနေရာကနေ အရင်ဆုံး သွားကြစို့” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ပြောပြီးနောက် သူက ချောက်ကမ်းပါးအောက်မှာရှိနေတဲ့ “ကျန်းကျန်း” ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး “တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” ကို သူ့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို သယ်ခိုင်းကာ “အံဖွယ်ခြံဝင်း” ရဲ့ အနောက်ဘက်တံခါးမှာ သူ့ကို ကားနဲ့ စောင့်ဖို့အတွက် ကျိုးတာ့လီကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူက အဓိကတံခါးကနေ ထွက်ဖို့ မစီစဉ်ခဲ့ချေ။
သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အမင်း အားနည်းနေပြီး အချိန်မရွေး လဲကျသွားနိုင်သည်။ သူ စုဆောင်းထားနိုင်တဲ့စွမ်းအင်က အနောက်ဘက်ဝင်ပေါက်အထိ သွားဖို့ပဲ လုံလောက်သည်။
အဲဒီအချိန်တုန်းက ညဆိုင်းလုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက လုံခြုံရေးစခန်းမှာ အိပ်ပျော်နေပြီး အဲဒါက ဘေးတံခါးဖြစ်တဲ့အတွက် အထူးသဖြင့် ဒီအချိန်မှာ လူသွားလူလာသိပ်မရှိချေ။
ယန်ကျွင်းဇဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ ကျိုးတာ့လီက တံခါးရဲ့အပြင်ဘက်ကို ရောက်နှင့်နှင့်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
ဒီကောင်က ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ဖုန်းကြောင့် အိပ်ပျော်နေရာကနေ နိုးလာခဲ့တာဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့သူငယ်ချင်းကောင်းဖြစ်တဲ့အတွက် တက္ကစီခေါ်ပြီး အလျင်အမြန်ပြေးလာခဲ့သည်။
ကျိုးတာ့လီက လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းကို တံခါးဖွင့်ပေးဖို့ မတောင်းဆိုဘဲ ခြံစည်းရိုးကို အနည်းငယ်ကွေးပြီး အပေါက်လေးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ အဲဒီအပေါက်က မကြီးပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် ဝင်ဖို့ အလုံအလောက်ရှိပြီး သူ့နောက်ကနေ “တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” လည်း ဝင်လာသည်။
ကျိုးတာ့လီက “တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” ကို အရင်က မြင်ဖူးတာကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုအချို့နဲ့ ထပ်ပြီး ကြည့်ရုံပဲကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ချေ။
“တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” ကို အဝတ်အစားတစ်ခုနဲ့ ဖုံးအုပ်ပြီး ကျိုးတာ့လီက ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ “တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” ကတော့ “FH ရပ်ကွက်” ကို မောင်းသွားတဲ့ တက္ကစီရဲ့နောက်ခန်းမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ရပ်ကွက်ကို ရောက်တဲ့အခါ အိပ်မပျော်သေးတဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုအချို့ နိုးနေကြပေမဲ့ ဒီနေရာက လူနည်းနေဆဲပဲ။ ကျိုးတာ့လီရဲ့ ကူညီမှုနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ “တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား” တို့ အိမ်ကို ပြန်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
သူ့ရဲ့မိဘတွေကို အနှောင့်အယှက်မပေးဘဲ ကျိုးတာ့လီက တံခါးဝမှာ ခဏပဲ ရပ်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။
အစပိုင်းမှာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ဖြူဖတ်နေတဲ့မျက်နှာကို မြင်ပြီး ကျိုးတာ့လီက သူ့ကို ဆေးရုံကို ခေါ်သွားဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ငြင်းလိုက်သည်။
သွေးတွေ အများကြီးဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးပမာဏဟာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဖြူဖတ်ဖြူလျော်ဖြစ်နေတာကတော့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘာကြောင့် မသေသေးလဲဆိုတာကိုတော့ ယန်ကျွင်းဇဲ နားမလည်ချေ။ သူဟာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့လူသေ ဖြစ်သွားပြီလား။
ပိုပြီးတော့ သူ့ရဲ့လည်ပင်းမှာရှိတဲ့ သွေးလွှတ်ကြောဟာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပေမဲ့ လုံးဝ ဒဏ်ရာမရှိခဲ့ချေ။
အိပ်ရာပေါ် လှဲနေရင်း သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူးယဉ်အတွေးတွေ ပြည့်နေသည်။ အခုလေးတင် “တောင်ကုန်းပန်းခြံ” က ဂိုဒေါင်အပြင်ဘက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေနဲ့ လှည့်စားတဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေပြီးနောက် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းရဲ့ မြေအောက်နေရာမှာရှိတဲ့ “ပိုးချည်” ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟာ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ ဒါက စကားပြောနေတာကို သူကြားခဲ့ရတဲ့လူက သူ့ကို ရပ်တန့်စေခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြသနေသည်။
“ကျန်းကျန်း” က သူ့ကို အလျင်အမြန်ထွက်ပြေးဖို့ ဦးဆောင်နေတဲ့အချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက တခြားတစ်ယောက် ပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းပဲ ကြားခဲ့ရသည်။ သူ့ကို “ကျန်းကျန်း” က ဆွဲနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အားက ချက်ချင်းပျောက်သွားပြီး သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။
ဒါ့အပြင် သူ ဂိုဒေါင်အပြင်မှာ အကြာကြီး နောက်ကျခဲ့ပြီးနောက်မှာတောင် “ပိုးချည်” ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က သူတို့နောက်ကို လိုက်မလာခဲ့ချေ။ ဒါက “ထူးဆန်းမှု” ကို စကားပြောပြီး ဟန့်တားလိုက်တဲ့ ဒီလူက အလွန်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို အကြံပြုနေသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲအတွက်တော့ ဒါက အလွန်ကံကောင်းခြင်းဖြစ်သွားသည်။
သူ့ရဲ့အတွေးတွေက ရှုပ်ထွေးနေပြီး မကြာခင်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ အစိမ်းရောင်ကလေးဆီကို သူ့ရဲ့အာရုံကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ဘာကြောင့် အဲဒီကလေးက သူ့ကို ချောင်းမြောင်းပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့လဲဆိုတာကို စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။
သူ့ရဲ့စိတ်က ရှုပ်ပွနေပြီး သူ ကြုံခဲ့ရတဲ့ အသက်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်မှုကြောင့် သူ လုံးဝ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေပြီး အလွန်အမင်းပင်ပန်းတယ်လို့ပဲ ခံစားနေရသည်။
လှေကားကနေ တက်ခဲ့တာတောင် သူ့ကို သတိလစ်မတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
“ထူးဆန်းမှု” နဲ့ ဆက်ဆံရတာက တကယ်မလွယ်ဘူး။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ကျောပေါ်ကို တက်တဲ့ “ခေးအာ” ရှိခဲ့ပြီး ဒါက ခံနိုင်ရည်ရှိသေးသည်။ ပြီးတော့ “အငြိုးကြီးအဖွား” က သူ့ကို လိုက်ခဲ့သည်။ အဲဒါကိုတောင် သူ နောက်မှာ ထားခဲ့ပြီးပြီ ဒါပေမဲ့ ဖန်နင်က သူ့ရဲ့အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းနေပြီး သူ့ရဲ့အသက်ကို ယူဖို့ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေသည်။ ပြီးတော့ အခု သူက “နောက်ပြန်လှည့်မျက်နှာ” ကတောင် သူ့ကို “ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ” ကို ချန်ထားခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။
နေဦး၊ အကယ်၍ “ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ” ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ၄၈ နာရီကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ… ကယ်တင်လို့မရတော့ဘူးလား။