အပေးအယူအခြေအနေများ

"အာနိသင်ပျက်ပြယ်စေ"

အန်တီမေရဲ့စကားတွေက တိုတောင်းပေမဲ့ အဲဒီမှာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ရှိသည်။

စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့ရဲ့အိမ်ကို အပေါ်ထပ်ကို ပြန်သွားသည်၊ သူ့ကိုယ်သူ အိပ်ခန်းထဲမှာ ပိတ်ထားလိုက်ပြီး ဒီစကားလုံးအပေါ်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်သည်။

လက်ရှိမှာ သူ့ရဲ့ ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် က ချို့တဲ့နေသည်၊ ပြီးတော့ ပွင့်နေပြီးသား ဆုံမှတ်တွေက က စွမ်းအင် ၅,၄၀၀ ခန့် သိုလှောင်ထားနိုင်သည်၊ ဒါပေမဲ့ အခုအထိ စွမ်းအင် ၄၀၀ ခန့်သာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသေးသည်။

သူသာ တာဝန်တွေကို မပြီးဆုံးခဲ့ရင် သူ့ဘာသာ ပြန်ကောင်းလာဖို့အတွက် လက်ရှိ စွမ်းအင်ပမာဏကို ပြန်ပြည့်စေဖို့ တစ်လလောက် ကြာနိုင်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် ဒါက စိုးရိမ်စရာမဟုတ်ပါချေ၊

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက နောက်ထပ် ဘာတာဝန်မှ မယူဖို့ စီစဉ်ထားလို့ပဲ။ သူ ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင်တောင် သူက သူတို့ကို မထိဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်တွေ လုံးဝပြန်ကောင်းလာတဲ့အထိ စောင့်ဖို့ ပိုပြီးနှစ်သက်သည်။

“အာနိသင်ပျက်ပြယ်စေ” ဆိုတာက သူ့ရဲ့ကိုယ်ထဲက အတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် သုံးပြီး အာနိသင်ပျက်ပြယ်စေတာကို ဆိုလိုတာလား?

ဒါပေမဲ့ အန်တီမေက သူ ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် ပိုင်ဆိုင်ထားတာကို မသိနိုင်ပေ၊ အခုတော့ အဲဒါက ယင်စွမ်းအင် လို့ လူသိများတဲ့အရာနဲ့ အရမ်းတူနေသည်။

နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုရှိသေးသည်၊ ဒါက အတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို အန်တီမေလိုမျိုး တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ နောက်ထပ်တစ်ခါ ပေါင်းစပ်ဖို့ပဲ၊ ဥပမာ- အရိပ်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ဖန်နင်နဲ့ပေါ့။

ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးလိုက်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် အရောင်တောက်သွားသည်။

သူသာ ဖန်နင်ရဲ့ဝိညာဉ်ကို အရိပ်တွေထဲကနေ တကယ်ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ အတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ နဲ့ အာနိသင်ပျက်ပြယ်စေခဲ့ရင် ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုရှိနိုင်သည်။

တစ်ခုကတော့ ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီးနောက် အပြန်အလှန် ပယ်ဖျက်တာ ဒါမှမဟုတ် ကုန်ဆုံးသွားတာဖြစ်နိုင်သည်- နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖျက်ဆီးပစ်တာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်က အနိုင်ရပြီး အားနည်းသွားတာပဲ။

ဒုတိယရလဒ်ကတော့ အာနိသင်ပျက်ပြယ်စေတာထက် အတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ရဲ့အခြေအနေက ပိုပြီးအားကောင်းသွားနိုင်တာပဲ။ အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဒါက သူ့ကို တကယ့်ဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်လာစေနိုင်သည်၊ အန်တီမေကတော့ ဒါက ကုသလို့မရတော့ဘူးလို့ ပြောဆိုခဲ့သည်။

“လုံးဝမလိုအပ်ရင် ငါ မစမ်းရဲဘူး” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ တစ်ခုခု စိတ်ပူနေသည်။

ရလဒ်တွေက သူ စိတ်ကူးထားသလို မဖြစ်ပေါ်လာရင် သူက အချိန်ကိုနောက်ပြန်ရစ်ခြင်း ကို သုံးပြီး ဖြေရှင်းလို့ရသည်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ကြောက်တာက အကယ်၍ သူ တကယ့်ဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာ အဖြစ်ပြောင်းသွားပြီး သူ့ရဲ့ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဆုံးရှုံးသွားရင်၊ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းတဲ့ဘက်ကို ပြောင်းသွားရင် သူ အချိန်ကိုနောက်ပြန်ရစ်ခြင်း ကို မသုံးနိုင်ခဲ့ရင် ဘာလုပ်မလဲ?

ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဒါကြောင့် သူက စိတ်မရှည်စွာနဲ့ မပြုမူနိုင်ပေ၊ သူက တစ်ဆင့်ချင်းစီ လုပ်ရမယ်။ အခုလောလောဆယ်မှာ သူက အတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို မသုံးဖို့ပဲ။

အများကြီးစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အလျင်စလို စမ်းသပ်တာ မလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊ သူ အာမခံချက်အချို့ရတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ စမ်းကြည့်တာက သိပ်နောက်မကျသေးပေ။

တျန့်မုန်ခရိုင် သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာတက္ကသိုလ်ကို မတက်ရသေးမချင်း သူဟာ အိမ်မှာ အေးဆေးအနားယူသည်၊ ရံဖန်ရံခါ ကျိုးတာ့လီနဲ့ အပြင်ထွက်သည်၊ ပြီးတော့ အန်တီမေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်ကို သွားရောက်သည်၊ တခြားတာဝန်တွေ ဘာမှမလုပ်တော့ပေ။

တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းအပ်ရမယ့်နေ့က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့ရဲ့မိဘတွေကို တျန့်မုန်သိပ္ပံတက္ကသိုလ်ကို လိုက်ပို့ခိုင်းဖို့ မစီစဉ်ပါချေ၊ လီမန်နဲ့ ယန်တာ့ကောကလည်း သူတို့ရဲ့သားအပေါ်မှာ အရမ်းကို ယုံကြည်မှုရှိသည်။

မကြာသေးခင်က ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ကြီးထွားမှုက ထူးကဲခဲ့ပြီး သူတို့ကို လေးစားမှုအသစ်တစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်၊ သူက ထူးဆန်းမှုတွေကို မကြောက်ရုံသာမကဘဲ ထူးဆန်းတဲ့ပြဿနာအချို့ကိုလည်း ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ မြင့်မားပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ဝင်ငွေကိုလည်း အမြဲရရှိနေသည်။

ဒါကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒီဇနီးမောင်နှံက အခုဆိုရင် အများကြီး ပိုစိတ်အေးချမ်းနေသည်၊ ယန်ကျွင်းဇဲက သူတို့ကို လိုက်ပို့ခိုင်းဖို့ မတောင်းဆိုတဲ့အတွက် သူတို့ကလည်း အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ပေ။

FH ရပ်ကွက်၊ မြေအောက် ကားရပ်နားရုံ။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ပိုက်တွေကြားက ကတ်ထူပြားကြီးတစ်ခုပေါ်မှာ ထိုင်နေသည်၊ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်နှစ်ယောက်က နံ့သာပေါင်းတွေကို ဝါးစားနေတာကို ကြည့်နေသည်၊ အန်တီမေကတော့ နောက်တစ်ဖက်မှာ ထိုင်နေသည်၊ သူမက ယန်ကျွင်းဇဲကို ကြင်နာတဲ့အပြုံးနဲ့ ကြည့်နေသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် အန်တီမေက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ပြောဆိုခဲ့ချိန်ကစလို့ သူမက အဲဒီကတည်းက တိတ်ဆိတ်မှုဆီကို ပြန်ရောက်သွားသည်၊ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့စိတ်ထဲမှာ ဘာအတွေးမှ မပေးတော့ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီလိုနည်းနဲ့ ဆက်သွယ်တာက တစ်ခုခု သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်လို့ သံသယရှိတဲ့အတွက် အန်တီမေက တခြားသူတွေနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားမပြောတော့ပေ။

“အန်တီမေ၊ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် တျန့်မုန်ခရိုင်မှာ ကျောင်းသွားတက်မှာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အန်တီဆီ မကြာခဏလာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ နံ့သာပေါင်းတွေလည်း ယူလာပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

အန်တီမေက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အားလပ်ရက်တွေမှာ ကျွန်တော် အန်တီကို ပြန်လာတွေ့ပါ့မယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဆက်ပြောသည်၊ “တစ်ခုပဲရှိတယ်၊ ကျွန်တော် အန်တီရဲ့အကူအညီကို တောင်းခံဖို့ လိုအပ်နိုင်တယ်။ အင်း၊ ကျွန်တော် ဒီမှာမရှိတဲ့အချိန်မှာ FH ရပ်ကွက်ကို… အန်တီကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းခံလို့ရမလား?”

အန်တီမေက စကားမပြောပေ၊ တခြားမျက်နှာအမူအရာလည်း မပြပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထပ်ပြောသည်၊ “ကျွန်တော် အန်တီကို ဘာမှလုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘုး၊ အန်တီ ပုံမှန်အားဖြင့် ချုပ်တည်းထားတဲ့ ထူးဆန်းမှုဖိအားအချို့ကို ထုတ်လွှတ်ပေးဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်။ အဲဒါက တခြားထူးဆန်းမှုတွေကို ရပ်ကွက်ထဲ ဝင်လာဖို့ကို ကြောက်ရွံ့စေလိမ့်မယ်”

သူ့ရဲ့စကားတွေ ပြီးဆုံးတာနဲ့ အန်တီမေက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး အနီးနားမှာရှိတဲ့ မွှေးကြိုင်တဲ့ဖယောင်းတိုင်တွေ ဝါးနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကလေးငယ်တွေက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်၊ ဖယောင်းတိုင်တွေကို ချလိုက်ပြီး အံ့ဩစွာနဲ့ အန်တီမေကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အန်တီမေက ယန်ကျွင်းဇဲကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်၊

ကလေးငယ်တစ်ယောက်စီရဲ့လည်ပင်းကို တစ်ဖက်စီနဲ့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်၊ လန့်သွားတဲ့အတွက် သူတို့က ဖယောင်းတိုင်တွေကို ချပစ်လိုက်ပြီး အန်တီမေက သူတို့ကို ယန်ကျွင်းဇဲရှေ့ကို ယူလာတဲ့အတွက် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ဖမ်းဆုပ်ခံထားရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ တစ်ခုခု အံ့ဩသွားသည်၊ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် “အန်တီက ကျွန်တော့်ကို… သူတို့ကို ခေါ်သွားစေချင်တာလား?” လို့ မေးလိုက်သည်။

အန်တီမေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“တကယ်တမ်းတော့ သူတို့က အန်တီ့စကားကို ကောင်းကောင်းနားထောင်သည်။ ကျွန်တော် ခေါ်သွားခဲ့ရင်…” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက စကားတစ်ဝက်မှာ ရပ်လိုက်သည်၊ သူ တစ်ခုခု သတိရသွားသလိုပဲ၊ အဲဒီနောက် သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်လိုက်သည်၊ “ကျွန်တော် သူတို့ကို ခေါ်မသွားရင် အန်တီ သူတို့ကို ဂရုစိုက်ရတာကြောင့် ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးကို ဂရုစိုက်ဖို့ အာရုံစိုက်ဖို့ ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလား?”

အန်တီမေက ထပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သဘောပေါက်ပြီ!” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ “ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ သူတို့က အခုကစပြီး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အန်တီမေ၊ အခု အန်တီက သူတို့ကို ကျွန်တော့်အပေါ် သတိထားတာကို လျှော့ချဖို့ လုပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်က ဒီကောင်စုတ်လေးနှစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး”

အန်တီမေက ပြုံးလိုက်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်တွေကို ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ပိုနီးအောင် ယူလာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ရှင်းပြလိုက်သည်၊ “အန်တီ သိထားရအောင် ပြောပြမယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ ‘နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်ခြင်း’ လို့ ခေါ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုရှိတာ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို လေလွင့်ဝိညာဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရွေးချယ်သူတွေအပေါ်မှာပဲ သုံးလို့ရတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်က အဲဒီထိန်းချုပ်မှုကို အသုံးမချနိုင်ဘူး”

အန်တီမေက တခြားဘာမှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ ကလေးငယ်တွေကို ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ကပ်လိုက်သည်။

အခြေအနေကို နားလည်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက “နတ်ဆိုး ချုပ်နှောင်ခြင်း” ကို ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ပေါ်မှာ စတင်လိုက်သည်။

နောက်စက္ကန့်မှာ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ရဲ့စုပြုံနေတဲ့ပုံစံတွေက အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြပုံ ရဲ့ ၁၂ ခုမြောက်ဆုံမှတ် မှာ ပေါ်လာသည်၊ ပြီးတော့ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ယောက်စီမဟုတ်ဘဲ အတူတူသိမ်းပိုက်ထားတဲ့တည်နေရာအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိန်းချုပ်ထားတဲ့အချိန်မှာတောင် သူတို့ကအရာတစ်ခုတည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပုံရသည်။

ကလေးငယ်တွေ သူမရဲ့လက်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို မြင်တော့ အန်တီမေက လုံးဝမအံ့ဩပါချေ၊ သူမရဲ့အပြုံးကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း သူမရဲ့လက်တွေကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို အဲဒါက ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲကလည်း ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ဒီထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်။ ဒီနေရာမှာ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ကျွန်တော် အန်တီကို ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံး၊ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်မိဘတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အားကိုးပါတယ်”

အန်တီမေက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒါက အတော်လေးကောင်းပါသည်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ “လျှာရှည်ကျန်းကျန်း” ဟာ ထူးဆန်းတဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိပြီးကတည်းက သူမဟာ ထူးဆန်းမှုရဲ့အစွမ်းထက်တဲ့ စက်ကွင်းတစ်ခုရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံစားနေရပြီး သူမ ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်ကောင်းလာမလဲဆိုတာ မသေချာပေ။

ဒါကြောင့် တွားသွားမကောင်းဆိုးရွား နဲ့အတူ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ရဲ့အကူအညီ ရရှိထားတာက အချို့အန္တရာယ်ရှိတဲ့အချိန်တွေမှာ အကျိုးရှိနိုင်သည်။

တက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းအပ်ရမယ့်အချိန်ရောက်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ လေယာဉ်၊ အမြန်ရထား ဒါမှမဟုတ် ရထားနဲ့ ခရီးသွားဖို့ မရွေးချယ်ခဲ့ပေ၊ အဲဒီအစား သူက အမည်းရောင်ကားတစ်စီးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အထူးအကြောင်းပြချက်မရှိပါချေ၊ သူ့မှာ တိရစ္ဆာန်သွေး ၁၂ အိတ်ကျော် သယ်ဆောင်လာလို့ပဲ။

ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်နာရီကြာ လေယာဉ်ခရီးစဉ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်နာရီလောက်ကြာတဲ့ အမြန်ရထားခရီးစဉ်ကို တျန့်မုန်ကိုသွားဖို့ သူက မနက်ကနေ ညအထိ အမည်းရောင်ကားထဲမှာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့နေရာကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူက သူ့ရဲ့အတန်းဖော်တွေထဲမှာ နောက်ဆုံးထွက်ခွာသူဖြစ်သည်၊ ကျိုးတာ့လီက ပထမဆုံးဖြစ်သည်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက အားကစားကျောင်းမှာ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြေရလို့ပဲ၊ အဲဒီနောက် ကျန်းရွီရှင့်က နောက်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်၊ သူမရဲ့တက္ကသိုလ်က တီရီခရိုင်မှာ ရှိပြီး ပိုဝေးသည်။

ပေါင်ကျယ်နဲ့ ကျိုးကျားကျဲတို့ကတော့ လေယာဉ်စီးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

တျန့်မုန်ခရိုင်က တျန့်မုန်မြို့လိုမျိုး မြို့အများအပြားကို အုပ်ချုပ်တဲ့ ဧရိယာတစ်ခုလုံးရဲ့ ဗဟိုခရိုင်ဖြစ်ပေသည်။ များသောအားဖြင့် ဗဟိုခရိုင်ကို ဝင်တာကို တျန့်မုန်ကို ဝင်တာလို့ ရည်ညွှန်းကြသည်။

တျန့်မုန်ကို ရောက်ပြီး ကျောင်းအပ်ချိန်လွန်သွားတဲ့အတွက် ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ညတာ တည်းဖို့ ဟိုသည်တစ်ခုကို ရှာလိုက်သည်။

အခု သူ ပိုက်ဆံရှိနေတာကြောင့် ခြွေတာစရာမလိုတော့ပေ၊ ပြီးတော့ သူ ယူလာတဲ့သွေးတွေ သက်တမ်းကုန်သွားမှာကို ကြောက်တဲ့အတွက် သူက အိမ်သုံးပစ္စည်းတွေ ပါဝင်တဲ့ ဇိမ်ခံဟိုသည်တစ်ခုကို အထူးရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဝင်လိုက်တာနဲ့ သူက ရေခဲသေတ္တာကို ချက်ချင်းဖွင့်ပြီး အေးနေစေဖို့အတွက် အိတ်နဲ့ထည့်ထားတဲ့သွေးတွေကို အထဲမှာ သိမ်းလိုက်သည်။

ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် သူက ပင်လယ်စာထမင်းကြော်တစ်ခုကို မှာလိုက်ပြီး ၎င်းကို တွဲဖက်စားသောက်ကာ ဘဲသွေးအိတ်နှစ်အိတ်ကို သောက်လိုက်သည်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ ဗိုက်ပြည့်သွားသလို ခံစားရသည်။

အခုတော့ မရင်းနှီးတဲ့နေရာမှာ သူက သူ့ရဲ့သွေးထောက်ပံ့ရေးအတွက် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို ရှာဖို့ လိုအပ်နေသည်။

ဈေးထဲက ပုံမှန်ရောင်းသူအချို့ကို ရှာပြီး အမျိုးမျိုးသော ကြက်ငှက်သွေးတွေကို ပေးဖို့ တောင်းဆိုတာက ဖြစ်နိုင်တဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုလို့ ထင်ရသည်၊ ဒါက ကြိုးစားမှုအချို့ကို လိုအပ်နိုင်ပေမဲ့ပေါ့။