တပည့်ခေါ်ယူခြင်း

အတွင်းဆောင်စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ဘိုးဘွားခန်းမရင်ပြင်တွင် စုရုံးနေသော လူအုပ်ကြီးက မကွဲသေးပေ။ အကြောင်းမှာ အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းဖြစ်သည့် ခန်းမဆရာများ၏ တပည့်ရွေးချယ်မှုက ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် အတွင်းဆောင်တပည့်ဖြစ်လာသောအခါ အကြီးမားဆုံးအားသာချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

မည်သူမှ လွယ်လွယ်ကူကူ ခန့်မှန်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည့်တိုင် ခန်းမဆရာများက သေချာပေါက် အထင်ကြီးမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထူးခြားသောဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိသည်။

ရှားဟုန်မျိုးနွယ်စု မှ ပေါ်ထွက်လာသည့် ကိုယ်ခံပညာထူးချွန်သူများကို ဘိုးဘွားခန်းမက အထူးတန်ဖိုးထားလေ့မရှိပေ။ မင်းသားအန်ချင်ကဲ့သို့ အထူးကိုယ်ခံပညာထူးချွန်သူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ခန်းမဆရာတစ်ပါးကသာ သူ့ကို အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ကျန်သူများက သူ့ကို မှတ်ပုံတင်ထားသော တပည့်အဖြစ်သာ လက်ခံခဲ့ကြသည်။

ဘိုးဘွားခန်းမသည် ရှားဟုန်မျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အလွန်အမင်း ရောနှောချင်ပုံမပေါ်ပေ။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အနာဂတ်တွင်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခန်းမဆရာတစ်ပါးသည် ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား လင်းယွဲ့ ကို တပည့်အဖြစ်လက်ခံလိုက်ပါက ဒုက္ခမျိုးစုံကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည်ကို လူတိုင်းက နားလည်ထားသည်။

မင်းသားသည် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသည့်တိုင် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင် များကို မည်မျှကူညီပေးနိုင်မည်နည်း။ သူသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ပင်။

"သွား ခန်းမဆရာတွေကို စာမေးပွဲရလဒ်တွေအကြောင်း ပြောလိုက်"

ပင်မခန်းမဆရာ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် အကြီးအကဲအများအပြားသည် ဘိုးဘွားခန်းမ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ချက်ချင်းဦးတည်သွားသည်။

မြို့စားဟန် က ပြုံးပြီး "ဒီတစ်ခါတော့ ပင်မခန်းမဆရာက အတွင်းဆောင်စာမေးပွဲကို ဦးစီးကျင်းပနေတာဆိုတော့ တပည့်ရွေးချယ်တဲ့နေရာမှာ ခင်ဗျားမှာ ဦးစားပေးရှိရမယ်။ တပည့်တစ်ယောက် ရွေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိလား" ဟု မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလို စိတ်ကူးရှိပါတယ်"

ပင်မခန်းမဆရာက ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်သည်။

"ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကို ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီကိုတော့ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မြို့စားဟန်၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ဘိုးဘွားခန်းမ ၏ ခန်းမဆရာများသည် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင် များဖြစ်ပြီး မင်းသားများနှင့် တန်းတူစွမ်းရည်ရှိကြသည်။ ဘိုးဘွားခန်းမ တစ်ခုလုံးက ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားသည့်အတွက် မင်းသားများနှင့် အဆင့်အတန်းသိပ်မကွာလှပေ။ ဤကဲ့သို့ အရေးပါသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ပံ့ပိုးမှုက မြို့စားဟန်၏ အိမ်တော်ကို အားကိုးခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုခိုင်မာသည်။

"ဟုတ်လား"

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက သူ၏မျက်နှာတွင် ညင်သာသော အပြုံးကို ထိန်းထားရင်း တိုးတိုးလေး "ပင်မခန်းမဆရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေးကို တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် တကယ်ခေါ်ယူချင်တာလား။ သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ့စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကို အခြားသူများအားလုံး နားလည်ကြသည်။ ပထမအနေဖြင့် ခန်းမဆရာများသည် တပည့်ရွေးချယ်ရာတွင် စံနှုန်းမြင့်မားသည်။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ကဲ့သို့ ထူးခြားသူတစ်ယောက်ပင်လျှင် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အဖြစ်သာ အများဆုံး လက်ခံလေ့ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ခန်းမဆရာဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ပါရမီရှင်မြောက်မြားစွာကို တွေ့ကြုံဖူးသည်။ ခန်းမဆရာ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့်ဆိုလျှင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ၏ ထူးခြားမှု၏ အဓိကအကြောင်းရင်းသည် မီးဖီးနစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာတွင် တည်ရှိနေသည်ကို သူတို့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မည်မဟုတ်လော။

ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်တစ်ဦး၏အမြင်တွင် စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့်တိုင် သာမန်အဆင့်မျှသာဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုသည်မှာ မသေချာသေးပေ။ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့် ဖြစ်ခွင့်ရရှိခြင်းသည်ပင် အတော်လေး ချီးကျူးစရာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဘိုးဘွားခန်းမ နှင့် ဧကရာဇ်မိသားစု ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်စု၏ စတုတ္ထမျိုးဆက်သွေးသားပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဘိုးဘွားခန်းမ၏ အဓိက အဆင့်မြင့်မျိုးဆက်များ ဖြစ်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသည့်တိုင် ခန်းမဆရာများ ဖြစ်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အိမ်ရှေ့မင်းသား နှင့် မင်းသားအန်ချင်ကဲ့သို့ မင်းသားများသည် လုံလောက်သောစွမ်းအားရှိသည့်တိုင် ဘိုးဘွားခန်းမ၏ အဆင့်မြင့်မျိုးဆက်များ ဖြစ်လာနိုင်မည်

မဟုတ်ပေ။

ဤအပြင် ရှားဟုန်မျိုးနွယ်စု၏ ဧကရာဇ်မိသားစု သည် ဘိုးဘွားခန်းမ ၏ အတွင်းပိုင်းလုပ်ဆောင်မှုများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ ဤသို့သောအခြေအနေများကြားမှပင် ပင်မခန်းမဆရာသည် လင်းယွဲ့ ကို တိုက်ရိုက်တပည့် အဖြစ် လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းမှာ ရိုးသားသော ချီးကျူးလေးစားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ပင်မခန်းမဆရာက တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားရဲ့ အမူအရာက ကျွန်တော့်ရဲ့နှစ်သက်မှုနဲ့ ကိုက်ညီနေတာကြောင့် သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပါတယ်။ ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းက အာဏာလုပွဲတွေကတော့ ကျွန်တော့်အတွက် သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး"

မည်သည့် ကြီးမားသော အင်အားစုဖွဲ့စည်းပုံတွင်မဆို အာဏာလုပွဲများကို ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။ ထိုပွဲများက ဘိုးဘွားခန်းမ အတွင်းတွင်လည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ခန်းမဆရာများ ဦးဆောင်သည့် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် အချင်းချင်းယှဉ်ပြိုင်ကြပြီး တပည့်များသည်လည်း အဓိက အကူအညီပေးသူများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း မင်းသားများသည် ဘိုးဘွားခန်းမ၏ အဓိကနေရာကို ဘယ်တော့မှ မရနိုင်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း အကူအညီအနည်းငယ်သာ ပေးနိုင်ကြသည်။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည်လည်း မင်းသားတစ်ပါး၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစေခံဖြစ်သောကြောင့် ဘိုးဘွားခန်းမ၏ အဓိကနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ပင်မခန်းမဆရာ ချီးကျူးပါတယ်"

မြို့စားဟန်က တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေးကတော့ ကံကောင်းပုံရတယ်"

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက သူ၏တည်ငြိမ်သောအပြုံးကို ထိန်းထားပြီး စိတ်ခံစားမှု ပြောင်းလဲခြင်းမျိုး မပြခဲ့ပေ။ သူသည် ပင်မခန်းမဆရာကို အနည်းငယ်သတိထားနေသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းတော့ မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လင်းယွဲ့ သည် ပင်မခန်းမဆရာ၏ စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်လာသည့်တိုင် ဆက်ဆံရေးနှင့် နောက်ခံအရည်အချင်းအရ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် မည်မျှကြာမှ လိုက်မီနိုင်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းရန် လုံလောက်သော်လည်း ယှဉ်ပြိုင်ရန်မူ မလုံလောက်သေးပေ။

ခန်းမဆရာများနှင့် ခန်းမခွဲများ

အောက်ရှိ ရင်ပြင်ပေါ်တွင်...

"မင်းသားလေးရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် ခန်းမဆရာတစ်ပါးက မင်းသားလေးကို အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အဖြစ် သေချာပေါက် လက်ခံပါလိမ့်မယ်"

ရှားဟုန်ပိုင်ယဲ့ က ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘွားခန်းမမှာ ခန်းမဆရာ ဘယ်နှစ်ပါးရှိလဲ မသိဘူး။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီခန်းမဆရာတွေအကြောင်းကို ကျွန်မတို့ သိပ်မသိဘူး"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး "ခုထိတော့ ကျွန်တော် ပင်မခန်းမဆရာအကြောင်းပဲ သိသေးတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။ ခန်းမဆရာများသည် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်များ ဖြစ်ပြီး နယ်စားများထက်ပင် အဆင့်အတန်းပိုမြင့်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ စုံစမ်း၍မရပေ။

"မင်းသားလေး ကျွန်တော် သူတို့အကြောင်း သိပါတယ်"

ရှားဟုန်ပိုင်ယဲ့ က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူက ရွှင်မြူးစွာ "ပင်မခန်းမအပြင် ဘိုးဘွားခန်းမမှာ ရှေးဟောင်းခန်းမ၊ အနက်ရောင်သဲခန်းမ၊ ယွမ်ယန်ခန်းမ၊ ကောင်းချန်ခန်းမနဲ့ ဓားသောင်းခန်းမတို့ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီ ခန်းမခွဲ ခြောက်ခုရဲ့ ခန်းမဆရာတွေဟာ အားလုံး ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ကျန်တဲ့ ခန်းမခွဲတွေကတော့ တည်ရှိနေပေမယ့် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ခန်းမဆရာတွေ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်လို့ သာမန်ခန်းမတွေ ဖြစ်နေပါပြီ" ဟု ရှင်းပြသည်။

လင်းယွဲ့က မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်ပြီး "ဘယ် ခန်းမခွဲရဲ့ ခန်းမဆရာက ပိုပြီး အင်အားကြီးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ ရှေးဟောင်းခန်းမ ဖြစ်ရမယ်"

ရှားဟုန်ပိုင်ယဲ့က မဆိုင်းမတွ ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆဋ္ဌမဦးလေးက ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ ခန်းမခွဲအမျိုးမျိုးထဲမှာ ရှေးဟောင်းခန်းမတစ်ခုတည်းကပဲ သမိုင်းမှာ ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင် ငါးပါး ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်။ အခုလက်ရှိ ရှေးဟောင်းခန်းမဆရာက နာမည်ကြီးပြီး အလွန်အမင်း အင်အားကြီးတယ်။ အနာဂတ်မှာ ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ ပင်မခန်းမဆရာ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်"