← Chapters

ဘိုးဘွားခန်းမ၏ ပင်မခန်းမဆရာ

Vol. 16 Ch. 224

ဘိုးဘွားခန်းမ၏ ပင်မခန်းမဆရာ

Vol. 16 Ch. 224

လင်းယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ရှေ့မှ ဆံပင်ဖြူအမျိုးသမီးကို ကောင်းသူတော်စင် ဟုခေါ်သည်ကိုသာ သူသိသည်။ သို့သော် သူမ၏ဆရာက မည်သူလဲဆိုသည်ကို မသေချာပေ။ သူ ခန့်မှန်းမိသော်လည်း "ခင်ဗျားရဲ့ဆရာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိနိုင်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆံပင်ဖြူအမျိုးသမီးက လျစ်လျူရှုသည့်ဟန်ဖြင့် "သဘာဝအတိုင်းပဲ ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ ပင်မခန်းမဆရာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပ်ကျသံတောင် ကြားရသည်။ လူတိုင်း သူမကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပင်မခန်းမဆရာ သည် ရေတွက်လို့မရသောနှစ်များစွာကြာအောင် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ဘိုးဘွားခန်းမ ၏ အကြီးအကဲအများစုပင် သူ၏မျက်နှာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်များ သာ ရံဖန်ရံခါ တွေ့ဆုံခွင့်ရကြသည်။ ဤကဲ့သို့သောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးသည် မြင့်မြတ်တဲ့မဟာယုံ တွင် ဘုရင်မင်းမြတ် နှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသား ပြီးလျှင် အဆင့်အတန်းအမြင့်ဆုံးဟု ဆိုနိုင်သည်။ ယခုမူ သူသည် ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား ကို အတွင်းဂိုဏ်းတပည့် အဖြစ် လက်ခံနေသည်လား။

လင်းယွဲ့လည်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် လက်အုပ်ချီကာ ဆံပင်ဖြူအမျိုးသမီးကို "တပည့်က ဆန္ဒရှိပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ဆံပင်ဖြူအမျိုးသမီးက ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ဘိုးဘွားခန်းမ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

လင်းယွဲ့က ခေါင်းလှည့်ပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို "မင်းနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ခန်းမဆရာကို ရွေးပြီး တပည့်ခံနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မင်းသားလေး သွားပါ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ပင်မခန်းမဆရာ၏တပည့်ဖြစ်ရန် မမျှော်လင့်ထားပေ။

မင်းသားလေး ဤသို့သောအခွင့်အရေး ရရှိခြင်းကပင် မယုံနိုင်စရာပင်။

လင်းယွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူ၏ လေဓာတ် ကို အသက်သွင်းကာ ဆံပင်ဖြူအမျိုးသမီး၏နောက်သို့ လိုက်၍ ဘိုးဘွားခန်းမ၏ နက်ရှိုင်းရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ပုံရိပ်သည် လူအုပ်၏အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မူလက တိတ်ဆိတ်နေသော ရင်ပြင်က တဖြည်းဖြည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများဖြင့် ဆူညံလာသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်မခန်းမဆရာက တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံလိုက်ပြီ။ ထို့အပြင် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့် ဖြစ်သည်ဟုပင် ဆိုသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်ကျော်အတွင်းတွင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကဲ့သို့ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များပင် ပင်မခန်းမဆရာ၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်း မခံခဲ့ရသည်မှာ လူသိများသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ပင်မခန်းမဆရာကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအတွက် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုက မြင့်မြတ်တဲ့မဟာယုံ တစ်ခုလုံး၊ လူမျိုးစုတစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေအပေါ်တွင်သာ ရှိသည်။ ကိုယ်ပိုင်အမွေအနှစ်နှင့် အာဏာလုပွဲများက အသေးအဖွဲကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက် မည်မျှပင် ထူးချွန်နေပါစေ၊ အများဆုံးက မင်းသားအဆင့်ကိုသာ ရောက်ရှိမည်။ ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင် ဖြစ်လာခြင်းကပင် ချီးကျူးစရာဖြစ်သည်။ ပင်မခန်းမဆရာက ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင် တပည့်တစ်ဦးပိုရှိသည်ကို အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်မည်နည်း။ သို့သော်လည်း လူများသည် ပင်မခန်းမဆရာကို မည်မျှပင် ခန့်မှန်းနေပါစေ၊ သူသည် ဆယ့်

ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကို အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ကို နားမလည်နိုင်ကြသေးပေ။

စစ်ဆေးသူများအားလုံးသည် ဤအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရောထွေးနေသည်။ အရမ်းကြီးကွာဟနေသော ခြားနားချက်က ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာနိုင်ပေသည်။ မြင့်မားသောပလ္လင်ပေါ်မှ အရေးပါသောပုဂ္ဂိုလ်လေးဦး၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အမျိုးမျိုးသော အတွေးများ ရှိနေသည်။

မြို့စားဟန် ကတော့ သဘာဝအတိုင်း ပျော်ရွှင်နေသည်။ ယနေ့မတိုင်မီက မင်းသားလေးသည် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့် ဖြစ်နိုင်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ ယနေ့ မင်းသားလေး အတွင်းဂိုဏ်း သို့ ဝင်နိုင်သည်ကို သိလိုက်သောအခါ မင်းသားလေးသည် ခန်းမဆရာ တစ်ပါး၏ လက်အောက်တွင် တပည့်ခံနိုင်လျှင်ပင် ကောင်းပြီဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ့အတွက် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မင်းသားလေးက ပင်မခန်းမဆရာ ၏ တပည့်အဖြစ် တကယ်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

"ပင်မခန်းမဆရာက တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံလိုက်တာလား"

မင်းသားအန်ချင် က စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဓားသောင်းခန်းမ ၏ ခန်းမဆရာ ကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား ကို အနည်းငယ်အားနာခဲ့သော်လည်း ဤရလဒ်က သူ့ကို များစွာပိုကောင်းစေခဲ့သည်။

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကတော့ သိမ်မွေ့စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လင်းယွဲ့ သာ ခန်းမဆရာ အချို့၏ လက်အောက်တွင် တပည့်ခံခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် တစ်ခုခုစဉ်းစားရန် သတ္တိရှိနေဦးမည်။

သို့သော် ဘိုးဘွားခန်းမ ၏ ပင်မခန်းမဆရာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ပင်မခန်းမဆရာ သည် မြင့်မားပြီး သီးခြားတည်ရှိသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

မင်းသားများကြားမှ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် လင်းယွဲ့ ကို သိပ်ကူညီပေးမည်မဟုတ်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လင်းယွဲ့ ကို ကာကွယ်ပေးဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး မျှတမှုကို အလေးထားဆုံးဖြစ်သည်။ ထိုအရာက သူတို့သည် မျှမျှတတ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

"အရေးမကြီးဘူး"

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား က ညင်သာသောအပြုံးကို ထပ်မံပြသပြီး "ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေး၊ မင်း နားလည်ရမယ်... ဒီလောကမှာ အိမ်ရှေ့မင်းသားအထက်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အောက်တွင် အနည်းငယ်ကြောင်နေပုံရသော ချီထျန်ရှင်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို အထင်သေးသော်လည်း နတ်ဘုရားအတွေး ဖြင့် စာပို့လိုက်သည်။

"ချီထျန်ရှင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ ဘယ်သူမှ ပိုကောင်းအောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါ မင်းရဲ့အမှား မဟုတ်ပါဘူး။ မင်း ဓားသောင်းခန်းမရဲ့ ခန်းမဆရာရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခံယူနိုင်တဲ့အတွက် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်ပါ။ တစ်နေ့မှာ မင်း မြို့စားဟန်ရဲ့ ရာထူးကို ရယူဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါသေးတယ်"

ချီထျန်ရှင်း အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဓားသူတော်စင်ယွီ၏ ဂရုတစိုက်သင်ကြားပေးမှုပြီးနောက် သူ ကျရှုံးခဲ့သည်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား က သူ့ကို ကိုယ်တိုင်နှစ်သိမ့်ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

သူက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် "နားလည်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းသားလေး၊ ထျန်ရှင်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"လူတွေမှာ အတက်အကျ ရှိတယ်၊ ဒါပဲ ဖြစ်သင့်ပါတယ်"

ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား က ပြုံးလိုက်သည်။

မကျေနပ်သော်လည်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာပြီဖြစ်၍ စိတ်ခံစားမှုများ ထုတ်ဖော်ခြင်းက အကျိုးမရှိတော့ပေ။ ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုသည် အရည်အချင်းမရှိခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာပြီး လူတစ်ဦးကို ပိုမိုမိုက်မဲစေရုံသာ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသောရည်မှန်းချက်များ မပြည့်သေးချိန်တွင် မာနအတွက်နှင့် မည်သို့အငြင်းပွားနိုင်မည်နည်း။

"ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေး ခုထိတော့ စောသေးတယ်"

သူ အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

ဘိုးဘွားခန်းမ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ နန်းတော်တစ်ခုသို့ ဆံပင်ဖြူအမျိုးသမီးက လင်းယွဲ့ကို ခေါ်သွားပြီး ကြေးနီဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော တံခါးတစ်ခုအထိ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်

သည်။ သူမသည် တံခါးမခေါက်ဘဲ ရိုသေစွာ "ဆရာ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်မင်းသား ရောက်ပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း သွားနိုင်ပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဆံပင်ဖြူအမျိုးသမီးက အနည်းငယ်ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး လင်းယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းယွဲ့က ကြေးနီဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော တံခါးများကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း တံခါးများ မပွင့်လာပေ။ သူသည် ထိုနက်ရှိုင်းသောအသံကိုသာ ပြန်ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒုတိယမင်းသားက မင်းတော်တော် ရဲရင့်တယ်လို့ ပြောတယ်။ တကယ်ပဲ ရဲရင့်တာပဲ"

လင်းယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပင်မခန်းမဆရာ က ဤသို့သောစကားနှင့် စတင်ခြင်းက မည်သို့ဆိုလိုသနည်း။ ဒုတိယမင်းသားလား။

"ပဉ္စမမင်းသား ကောင်းကင်အလွှာနှစ်ဆယ့်လေးကနေ ဒီလောက် မြန်မြန် ထွက်လာနိုင်တာ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ"

ပင်မခန်းမဆရာ ၏ နက်ရှိုင်းသောအသံတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်ပါဝင်နေသည်။ "ဝိညာဉ်သောင်းချီရဲ့ သွေးကျောက်စိမ်းက တကယ်ကို မှော်ဆန်တာပဲ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ငါတို့ရဲ့ အမွေခံရတနာတွေကို အားမကိုးဘဲ မင်း မင်းသားဟန်ဆောင်နေတာကို မမြင်နိုင်ဘူးလား"

လင်းယွဲ့၏ နှလုံးသား တုန်ခါသွားသည်။ ပဉ္စမမင်းသားသည် ဝိညာဉ်သောင်းချီ၏ သွေးကျောက်စိမ်း ကို ဖန်တီးသူဖြစ်သည်။

သူ မြင်နိုင်သည်က အဓိပ္ပာယ်ရှိသော်လည်း ပင်မခန်းမဆရာကလည်း မြင်နိုင်တာလား။

All Chapters