တောထဲက ခွေးမွေးခြင်း

"ဒီသေတ္တာကိုယ်တိုင်ကတော့ ထူးထူးခြားခြားမဟုတ်ဘူး၊ သာမန်သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးပဲ၊ ရွှေနဲ့လုပ်ထားတာလည်းမဟုတ်ဘူး… အဲ့ဒီတုန်းက သူတို့အရမ်းဆင်းရဲလို့ အခြေအနေမပေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အထဲကပစ္စည်းက သိပ်အန္တရာယ်မကြီးလို့ အရေးတယူလုပ်စရာမလိုဘူးလို့ သတ်မှတ်ခဲ့တာလား။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ရွှံ့ထဲမြှုပ်နေသည့် သစ်သားသေတ္တာကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေမိသည်။

ဒီပစ္စည်းက ထူးဆန်းတယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။

သို့သော်လည်း မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုမျှ မဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်မှာ အနည်းငယ် နားလည်ရခက်နေသည်။

သူဖွင့်ကြည့်ချင်သော်လည်း သူ၏လုပ်ရပ်က ဟန်ချက်ညီနေမှုတစ်ခုခုကို ပျက်စီးစေပြီး မခန့်မှန်းနိုင်သော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေမိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပုံစံအရကြည့်လျှင် ဒီသေတ္တာကို နက်နက်နဲနဲ မြှုပ်နှံထားခြင်းမှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမခံရစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတူးထုတ်ပြီးသွားပြီ။ မဖွင့်ကြည့်ရင်တော့ စိတ်ထဲမှာ တော်တော်မကျေမနပ်ဖြစ်နေမှာပဲ" ဟု သူတွေးလိုက်သည်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အနီးအနားတွင် လူတစ်ယောက်မှမရှိ။

သို့သော် သတိထားသည့်အနေဖြင့် သူသည် သစ်သားသေတ္တာကို သယ်ဆောင်ကာ လယ်ကွင်းများတစ်လျှောက် ရွာနှင့်ဝေးရာသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဒီပစ္စည်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လျှင် ရွာအနီးတွင် မဖြစ်သင့်ပေ။ ရွာထဲကလူတိုင်းက သူ၏ဆွေမျိုး သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေများဖြစ်သောကြောင့် အနည်းဆုံးတော့ အတော်အသင့်လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်လိုအပ်သည်။

ဆက်ဆံရေးတွေ အမြဲမကောင်းခဲ့သည့်တိုင် တာဝန်ကိုတော့ သူရှောင်လွှဲလို့မရပေ။

ယန်ကျန့်သည် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူသတိမထားမိလိုက်သည်မှာ ရေကန်ထဲမှ သူ၏အရိပ်သည် တစ်စက္ကန့်မျှ ရပ်တန့်သွားပြီး အစပိုင်းတွင် လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲ ယန်ကျန့်၏ ပုံစံအတိုင်း ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းပင်။

နောက်တစ်စက္ကန့်ကြာမှသာ ရေကန်အောက်မှ အရိပ်က စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။

ရေအိုင်တိုင်းကို ဖြတ်သွားသည့်အခါတိုင်း ယန်ကျန့်နောက်သို့ ကပ်ပါလာသော အရိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် အရိပ်မှာ ထူးခြားမှုမရှိဟု ထင်ရသော်လည်း သေချာစူးစိုက်ကြည့်ပါက ၎င်းသည် ယန်ကျန့်၏အရိပ် လုံးဝမဟုတ်ဘဲ၊ သူ့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ်လိုက်နေသော နားလည်ရခက်သည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

ဘယ်အချိန်က စခဲ့တာလဲ။

ယန်ကျန့် သစ်သားသေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီးမှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီအရိပ်က ထူးဆန်းသည်၊ ရေတင်ကျန်နေသော နေရာများတွင်သာ ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုကဲ့သို့သော နေရာများကို မဖြတ်သန်းခဲ့ပါက ဒီထူးဆန်းသောအရိပ် ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ယန်ကျန့် လမ်းလျှောက်နေစဉ်အတွင်း ဒီသိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုကို သတိမထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူ၏အာရုံတစ်ခုလုံးက သစ်သားသေတ္တာဆီသို့ အပြည့်အဝရောက်နေခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပင် ယန်ကျန့်သည် ကျယ်ပြန့်သော လယ်ကွင်းတစ်ခု၏ အလယ်သို့ရောက်သောအခါ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရွာနှင့် အတော်အတန် ဝေးကွာနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်မှသာ သူသည် ခက်ထန်သောမျက်နှာထားဖြင့် သစ်သားသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပုပ်သိုးနေသောအနံ့တစ်ခု ချက်ချင်းထွက်လာသည်၊ ရွှံ့နွံနှင့် ရေဆိုးများ ရောနှောနေသောအနံ့ပင်။

ရွှံ့များကို ဖယ်ရှားပြီး ရေဆိုးများ ကုန်စင်သွားသောအခါ၊

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်ခြည်းပြောင်းလဲသွားသည်၊ သစ်သားသေတ္တာထဲတွင် ဖြူဖပ်ဖြူရောဖြစ်နေသော လူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းရှိနေသည်။ ဟုတ်တယ်၊ သူကြည့်တာမမှားဘူး— သေချာပေါက် ဖြူဖပ်ဖြူရောဖြစ်နေတဲ့ လူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းပဲ။ ဒီခြေထောက်များသည် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ရေထဲစိမ်ထားခဲ့သော်လည်း ပုပ်သိုးခြင်းမရှိ၊ ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် မပြည့်စုံခြင်းလည်း မရှိပေ။ မနေ့ကမှ လွှဖြင့်ဖြတ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ခုတည်းသော ယုတ္တိရှိနိုင်သည့် အချက်မှာ ခြေထောက်များတွင် သွေးမရှိဘဲ အသားမှာ ဖြူရော်နေသော်လည်း ဖူးယောင်နေခြင်းမရှိခြင်းပင်။

အလွန်အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုက ထိုဖြူဖပ်ဖြူရော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာပင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထစေသည်။

"ဘမ်း"

မကြာခင်မှာပင် ယန်ကျန့်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သစ်သားသေတ္တာကို ချက်ချင်းပြန်ဖုံးလိုက်သည်၊ အထဲမှအရာများကို ဆက်လက်မြင်တွေ့မနေချင်တော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မသိုးမသန့်ဖြစ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေက သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်တွေမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဆီက ယူလာတဲ့ ခြေထောက်တွေလည်း သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး… လူနဲ့တစ္ဆေကြားက တစ်ခုခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့လည်း မတူဘူး။ တကယ်လို့ဟုတ်ခဲ့ရင် ဒီလောက် ကောင်းကောင်းထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က ထိန်းချုပ်ထားတုန်းကတောင် ပုပ်သိုးသေးတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ခြေထောက်တွေလည်း မဟုတ်ပြန်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ့်တစ္ဆေစစ်စစ်ဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတည်းကတောင် သူ့ဘာသာသူ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပွားစေနိုင်တယ်။"

"တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ထက် သာလွန်ပြီး တကယ့်တစ္ဆေအဆင့်ကိုလည်း မရောက်သေးတဲ့၊ ဒါက နှစ်ခုကြားမှာရှိနေတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပဲ၊ အမျိုးအစားမတူတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလိုပဲ။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက ဒီအံ့ဩဖွယ်ရာ ထင်မြင်ချက်နှင့်အတူ တလက်လက်တောက်ပသွားသည်။

ဒီခြေထောက်တွေရဲ့ ပိုင်ရှင်က သာမန်မဟုတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ရမည်၊ သူခန့်မှန်းရသလောက် ဒီပုဂ္ဂိုလ်က တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်ရာမှာ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကျွမ်းကျင်ပြည့်စုံသွားပြီး သူတို့ရဲ့ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခြင်းကို တားဆီးကာ တစ္ဆေရဲ့တိုက်စားမှုကနေ လွတ်မြောက်သွားတာပဲ ဖြစ်ရမည်။

"ငါ့အဖေက သူ့သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က ဒီခြေထောက်တွေကို ဒီမှာမြှုပ်ခဲ့တယ်၊ ဒါဆိုရင် ဒါက ပိုပြီးရှေးကျတဲ့ခေတ်တစ်ခုကို ညွှန်းဆိုနေတာပဲ။ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်နဲ့များ သက်ဆိုင်နေမလား။"

ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် ယန်ကျန့်သည် သစ်သားသေတ္တာကို ချက်ချင်းယူကာ ရွာသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။

ပထမဆုံး သူသည် ကားထဲမှ အလောင်းထည့်အိတ်တစ်ခုကို ရှာပြီး ဖြူဖပ်ဖြူရောဖြစ်နေသော လူသေခြေထောက်များပါသည့် သေတ္တာကို ထည့်လိုက်သည်၊ လမ်းခရီးတွင် မမျှော်လင့်ထားသော သို့မဟုတ် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပွားစေရန် လုံခြုံမှုတစ်ထပ်တိုးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပြီးနောက် သူသည် ရွာ၏အခြားတစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွာ၏အနောက်ဘက်ဖြစ်သည်။

အဝေးတွင် သူသည် ထူထပ်သောတောအုပ်တစ်ခုကို မထင်မရှား မြင်နေရသည်။

"သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

အလောင်းထည့်အိတ်ကို သယ်ဆောင်ရင်း ယန်ကျန့်သည် အလျင်အမြန် သွားလိုက်သည်။

ဒေသခံများအတွက်မူ ရွာ၏အနောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ကို သဲမြေတောဟု လူသိများသည်။ သူသည် ရုက္ခဗေဒပညာရှင်မဟုတ်သဖြင့် သစ်ပင်မျိုးစိတ်များအကြောင်း သိပ်မသိပေ၊ ဒီသစ်ပင်များက အပင်မြင့်ပြီး အပ်ပုံသဏ္ဌာန်အရွက်များ ကြွေကျလွယ်သည်ကိုသာ သိသည်၊ မြေပေါ်ကြွေကျပြီးနောက် လမ်းလျှောက်သည့်အခါ ခြေထောက်ကို စူးတတ်သည်။

ဒီတောအုပ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အလင်းရောင်က ချက်ချင်းဆိုသလို မှောင်ကျသွားသည်။ ဆယ်နှစ်ကျော်က စိုက်ပျိုးခဲ့သော သစ်ပင်များမှာ အလွန်နီးကပ်စွာပေါက်နေပြီး ယခုအခါ ကြီးထွားလာသောကြောင့် တောအုပ်အတွင်းပိုင်းသည် အထူးသဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသည်ဟု ခံစားရပြီး အမြင်အာရုံမှာလည်း အလွန်အမင်း ကွယ်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် အတွင်းသို့ ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လမ်းပျောက်လာသလို ခံစားလာရသည်၊ ကောင်းကင်ကိုလည်းမမြင်ရ၊ အပြင်လောကကိုလည်းမမြင်ရ— သူ့ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးမှာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

မြေပြင်သည် ထူထဲသော သစ်ရွက်ကြွေများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပေါ်မှလျှောက်ရသည်မှာ ကတ္တီပါကော်ဇောပေါ် လျှောက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါင်းပင်များ သို့မဟုတ် ချုံနွယ်များမရှိသောကြောင့် နေရာမှာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေပုံ ရသည်။

တစ်ခုတည်းသော မခံမရပ်နိုင်စရာမှာ ကျဉ်းကျုတ်ပိတ်လှောင်သော ပတ်ဝန်းကျင်ပင်၊ သာမန်လူတစ်ယောက် ဒီမှာ တစ်ရက်နှစ်ရက်လောက်နေရုံနဲ့ ကြောက်လန့်ပြီး သေသွားနိုင်လောက်သည်။

တိတ်ဆိတ်သည်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်၊ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းကုန်းများစွာကို မထင်မရှား မြင်နေရသည်။

ဒါတွေက ကျေးလက်ရိုးရာ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သင်္ချိုင်းဟောင်းများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များပင် မမြင်ရတော့ပေ။

တောအုပ်က သိပ်မကြီးပေ။

ယန်ကျန့်သည် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လာရင်း အမှတ်အသားများကို ရှာဖွေနေသည်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေကန်မှရရှိလာသော အရာပါသည့် အလောင်းထည့်အိတ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်၊ အခြားနေရာတွင် ထားခဲ့ပါက တစ်စုံတစ်ယောက်က ခိုးဖွင့်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါ့အဖေက တကယ်ပဲ ဒီမှာ ခွေးတွေမွေးခဲ့တာလား။ အများကြီးပဲတဲ့။ သူခွေးတွေ ဘာအတွက် မွေးတာလဲ။ လူတွေအာရုံလွှဲဖို့လား။ မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်သင့်ဘူး၊ ငါးကန်က သေတ္တာမြှုပ်ဖို့ အာရုံလွှဲစရာအဖြစ် ငါးသားပေါက်အနည်းငယ်ပဲ လိုအပ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတောအုပ်ကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ဘူး။"

သူစဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် တောအုပ်အတွင်းမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အစအနများကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

သစ်သားအိမ်ငယ်လေးတစ်လုံး။

အိမ်ငယ်လေး၏ အမိုးမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ပြီး မထင်မရှားပုံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

ဒီအိမ်ငယ်လေးထဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် နေထိုင်ခဲ့ဖူးကြောင်း သိနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ရွာနှင့် အတော်အတန်ဝေးကွာသော ဒီနေရာတွင် ဒီလိုအဆောက်အအုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် အကြောင်းမရှိပေ၊ သာမန်လူတစ်ယောက် နေထိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အိမ်ငယ်လေး၏ သစ်သားတံခါးမှာ ပျောက်ကွယ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူသွားသလား သို့မဟုတ် ခြေထောက်အောက်က သစ်ရွက်များအောက်တွင် မြှုပ်နှံခံထားရသလားဆိုတာ သိနိုင်သည့် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။

အတွင်းသို့ရောက်သောအခါ နေရာမှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသည်။

တစ်ယောက်အိပ်ကုတင်တစ်လုံးစာလောက်သာ နေရာရှိပြီး လှုပ်ရှားသွားလာရန် နေရာအနည်းငယ်သာရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သစ်သားအိမ်ငယ်လေးမှာ ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်၊ နှစ်များစွာကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် အစအနအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသွားသည့် ရလဒ်ပင်။

သို့သော် သူမှန်မှန်ကန်ကန် ခန့်မှန်းရလျှင် ဒီအိမ်ကို သူ့ဖခင်က ဒီတောအုပ်ထဲတွင် ခွေးမွေးစဉ်က တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

"ငါ့အဖေက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ၊ သင်္ချိုင်းကုန်းနားက တောအုပ်ထဲမှာ ခွေးမွေးဖို့ သစ်သားတဲလေးတစ်လုံးဆောက်တယ်… ဒီလိုအပြုအမူက အမြဲတမ်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ အဖိုးကြီးချင်ပြောသလိုပဲ၊ သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေပြီး ငါ့အဖေကိုယ်တိုင်ကတောင် သဘာ၀လွန်လောကနဲ့ စောစီးစွာ ထိတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် အချိန်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရာ လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်က ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကပင် သဘာဝလွန်တစ္ဆေများ တည်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ္ဆေဆိုးများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိခဲ့သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အတိတ်က သိပ်မပြင်းထန်သေးဘဲ သက်ရောက်မှုမှာလည်း မကြီးမားသောကြောင့် ကောင်းစွာဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။

"ဒီတောအုပ်ထဲမှာ ဘာမှမြင်ရတာမရှိဘူး၊ တစ္ဆေနယ်မြေသုံးမှပဲရတော့မယ်၊ တစ္ဆေနယ်မြေသုံးမှပဲ အစအနတချို့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှာတွေ့နိုင်မှာ။"

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် တွေဝေမနေဘဲ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်။

တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို အနီရောင်အလင်းတန်းများက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် aura တစ်ခုက နေရာတစ်ဝိုက်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

မကြာခင်မှာပင်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်၊ သူ၏ရှေ့မှ ထူထဲသော သစ်ရွက်လွှာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိုးပုံတစ်ပုံ ပေါ်လာသည်။

အရိုးများမှာ မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူက တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် မြေပေါ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လူအရိုးမဟုတ်၊ ခွေးအရိုးများဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိပုံရပြီး အားလုံးမှာ အလားတူအရွယ်အစားကြီးမားပြီး ခိုင်ခံ့သော ခွေးကြီးများဖြစ်သည်။

"ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ကပြောတယ်၊ ငါ့အဖေက ဒီမှာခွေးတွေမွေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ညတည်းနဲ့ ပျောက်သွားတယ်တဲ့… ရောင်းစားလိုက်တာမဟုတ်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရတာ။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များက တလက်လက်တောက်ပသွားသည်။

ခွေးအများအပြား တစ်ညတည်း အသတ်ခံရသည်မှာ သာမန်နည်းလမ်းဖြင့်တော့ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူ့အဖေက ဘာကြောင့် ခွေးအများအပြားကို သတ်ရသလဲဆိုတာ သူနားမလည်နိုင်ပေ။ ဘာအတွက်လဲ။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖြေဖျောက်ဖို့လား။

ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေဆိုးတွေရဲ့ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ဖို့လား။

ဒါမှမဟုတ် ဒီခွေးတွေက တိကျတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုအတွက် အသုံးတော်ခံခဲ့ရတာလား…

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များက တလက်လက်တောက်ပသွားသော်လည်း အထူးရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုကို မစဉ်းစားနိုင်ပေ။

လျင်မြန်စွာပင်သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံး၊ ရိုးစင်းပြီး ဟောင်းနွမ်းနေကာ ဆေးနီသုတ်ထားသည့် အကြွင်းအကျန်အချို့လည်း ရှိနေသည်။ သူ့မိဘများ လက်ထပ်စဉ်က လက်ဖွဲ့သေတ္တာများလားဟု သူတွေးမိသည်။ သူ့အမေက အိမ်မှသေတ္တာတစ်လုံး ပျောက်သွားပြီး ဘယ်ရောက်သွားမှန်းမသိဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူမှတ်မိနေသည်။

ဒီမှာကိုး။

လျင်မြန်စွာပင် သေတ္တာသည် ယန်ကျန့်ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို ပြန်မသိမ်းဘဲ သေတ္တာကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်များ ချက်ချင်းခဲသွားသည်။

အစိတ်အပိုင်းများ ပြတ်တောက်နေသော လူသေအလောင်းတစ်လောင်း။

ခြေထောက်မရှိ၊ ခေါင်းမရှိ၊ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းနှင့် လက်များသာရှိသည်။

"ပြီးတော့ အရင်တွေ့ခဲ့တဲ့ ခြေထောက်တွေက သူ့ဟာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအရောင်ပြောင်းသွားသည်။

၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်းခွဲကာ သီးခြားစီ သိမ်းဆည်းထားပုံရသည်။

ခြေထောက်များနှင့် ကိုယ်ထည်ပိုင်းကို တွေ့ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် ခေါင်းတစ်လုံးသာ ကျန်တော့သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ရွာနောက်က ဘုရားကျောင်းဆီသို့ ချက်ချင်းလှည့်လိုက်သည်။

သူ့ဖခင်ချန်ထားခဲ့သော တတိယနှင့် သံသယဖြစ်ဖွယ်နေရာ။

သူမှားမနေဘူးဆိုရင် ခေါင်းက အဲ့ဒီမှာရှိနေမှာပဲ။

"တကယ်လို့ ခေါင်းတကယ်ရှိနေခဲ့ရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ဆက်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းခွဲထားရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့အဖေက ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အလွန်ကြိုးစားခဲ့ရပေမည်။ သူသာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြန်ဆက်လိုက်ပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တတိယနေရာကို အရင်သွားစစ်ဆေးသင့်တယ်။ ဒီအလောင်းကိုတော့ လောလောဆယ် မထိသင့်သေးဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် သေတ္တာကို နေရာတစ်ခုတွင်ထားခဲ့ပြီး တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် တတိယနေရာသို့ ရောက်လာသည်။

ဘုရားကျောင်းငယ်လေး။

ရွာမှအဖွားအိုတစ်ယောက်က ဘုရားကျောင်းကို စောင့်ကြပ်နေသည်။ ယန်ကျန့်သည် ထိုမိသားစုကိုမသိသော်လည်း သူ့ကလေးဘဝက မှတ်ဉာဏ်အချို့ရှိနေသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဒီလောက်နှစ်တွေကြာသွားသည့်တိုင် အဖွားအိုက ထိုနေရာမှာပင် ရှိနေသေးသည်။

သူမသည် စောစောထပြီး တံခါးဝတွင် နေပူစာလှုံရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် အဖွားအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း စကားများများမပြောဘဲ ဘုရားကျောင်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွားသည်။

သူသည် အလုပ်ပြီးမြောက်ရန်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် စကားစမြည်ပြောရန်မဟုတ်ပေ။

အတွင်းသို့ရောက်သောအခါ မြင့်မားသော နတ်ရုပ်တုကြီးနှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုနတ်ရုပ်များမှာ မည်သည့်နတ်များဖြစ်သည်ကိုပင် မသိပေ၊ အမည်မသိဖြစ်နေသောကြောင့် နာမည်ကြီးနတ်များတော့ ဖြစ်ဟန်မတူပေ။

ဘုရားကျောင်းမှာ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး သတ်မှတ်ထားသောနေ့များတွင် အမွှေးတိုင်ထွန်းရန်မှလွဲ၍ လူသိပ်မလာကြပေ။

"အရုပ်ကြီးတွေရဲ့ အတွင်းထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ ဝှက်ထားတယ်"

ယန်ကျန့်သည် ခဏတာစစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏အာရုံက အပေါ်မှနတ်ရုပ်များဆီသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားကာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

နတ်ရုပ်တုကြီးနှစ်ခုက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်၊ သူ့ကို အထူးသဖြင့် မသက်မသာဖြစ်စေသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ပေးနေသည်။

ဒီပြင်းထန်သော ခံစားမှုက ယန်ကျန့်အား သူတို့၏ တိကျသောနေရာကို ဖော်ထုတ်နိုင်စေခဲ့သည်၊ တစ္ဆေမုဆိုးတစ်ယောက်၏ ပင်ကိုအသိစိတ်ကြောင့်ပင်။