လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ရပ်များ

ဘုရားကျောင်းထဲရှိ နတ်ရုပ်တုကြီးနှစ်ခုလုံးသည် အလွန်မြင့်မားပြီး အနည်းဆုံး လေးမီတာခန့် မြင့်သည်။ ၎င်းတို့ကို အခြားနေရာမှ သယ်ဆောင်လာရန် မည်မျှအားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် ထိုအရာများအပေါ် အယူသည်းခြင်းမရှိသလို အမွှေးတိုင်ထွန်းရန် သို့မဟုတ် ရွှံ့ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိပေ။

ဘာကိုမှတွေဝေမနေဘဲ သူသည် ရုပ်တုများထားရာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တွယ်တက်လိုက်ပြီး ရုပ်တုတစ်ဆူ၏ ပခုံးပေါ်တွင်ထိုင်ကာ သူ၏လက်အိတ်ကို ချွတ်ထားသော မည်းနက်သည့် တစ္ဆေလက်ဖြင့် ရုပ်တု၏ဦးခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။

သူ၏လက်သည် ရုပ်တုအတွင်းသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဒါသည် တစ္ဆေနယ်မြေနှင့် တစ္ဆေလက်တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုပင်။ သူသည် တစ်ခါက ကျန်းလီချင်၏ ဝမ်းဗိုက်နံရံကိုဖောက်ထွင်း၍ တစ္ဆေငယ်ကို ထုတ်ယူခဲ့ဖူးရာ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ယန်ကျန့်၏ ဆန့်တန်းထားသောလက်သည် လူသေတစ်ယောက်၏ ဆံပင်ကဲ့သို့ ထူထဲသော ဆံပင်တစ်စုကို စမ်းမိလိုက်သည်၊ အေးစက်စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ရွှံ့ရုပ်တုထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ စိုက်ဝင်နေသည်။

နောက်ထပ် လူသေခေါင်းတစ်လုံး။

သူသည် မျက်နှာသွင်ပြင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပင် ခံစားမိသည်၊ ပုပ်သိုးမနေဘဲ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူအရင်တူးဖော်ခဲ့သော အလောင်း၏ အပိုင်းအစနှစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူသည် ဦးခေါင်းကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ထိုအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအခါတွင် မထင်မရှားကိုက်ရာတန်းတစ်ခု ထင်ကျန်နေသည်။

သူ အကိုက်ခံလိုက်ရသည်။

"နောက်စရာလား၊ ဒီခေါင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ခေါင်းဖြစ်နေရင်တောင် တစ္ဆေလက်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်သင့်ဘူး၊ ကိုက်ဖို့ဆိုတာ ဝေးရော"

ယန်ကျန့်သည် အေးစက်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ဒါက သူ၏နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီး လူနှင့်ဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေနှင့်ဖြစ်စေ မကြုံစဖူးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"အရမ်းထူးဆန်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိုက်ရာတွေက ပြဿနာမရှိဘူး၊ ငါလည်း ဒဏ်ရာမရခဲ့ဘူး"

သူသည် သူ၏လက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လက်လှမ်းမည့်အစား ဦးခေါင်းကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ရုပ်တုအတွင်းမှ ထွက်ကျလာသည်။

ဘုတ်!

လေးလံသော လူသေခေါင်းတစ်လုံးသည် ရုပ်တုထဲမှ ထွက်ကျလာပြီး ဘုရားစင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာကျကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး ဆီမီးခွက်အချို့ကို တိုက်မိကာ မှောက်သွားသည်။

တံခါးဝတွင် နေပူစာလှုံနေသော အဖွားအိုသည် နားအနည်းငယ်အကြားအာရုံချို့တဲ့နေပုံရပြီး အတွင်းမှဆူညံသံကို သတိမပြုမိဘဲ ခေါင်းပင်လှည့်မကြည့်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် ခုန်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်လိမ့်နေသော ဦးခေါင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဒီလူသေခေါင်းသည် ယခင်က တစ္ဆေငယ်ကိုင်ထားသော ပုပ်သိုးနေသည့်ခေါင်းနှင့်မတူပေ။ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရှင်းလင်းပြီး အရေပြားမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရောဖြစ်နေကာ ပုပ်သိုးခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်းလက္ခဏာမပြပေ။ ဆံပင်မှာ ထူထဲပြီး မနေ့ကမှ သေဆုံးခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ရုပ်တုထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် အရိပ်အယောင်မပြပေ။

"ငါ့အဖေက ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုဖွက်ရမလဲဆိုတာ တကယ်သိတာပဲ။ ခြေထောက်တွေကို ငါးကန်ထဲ၊ ကိုယ်ထည်ကို တောအုပ်ထဲ၊ ပြီးတော့ ခေါင်းကို ဒီဘုရားကျောင်းထဲမှာ။ သူက ထူးဆန်းတဲ့လူ တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို သုံးပိုင်းခွဲပြီး နေရာမတူတဲ့နေရာတွေမှာ ထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ သံသယတချို့တော့ ရှိနေသေးတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ပစ္စည်းတွေကို ဖွက်ချင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ငါးကန်၊ ခွေးမွေးတဲ့တောအုပ်နဲ့ ဒီဘုရားကျောင်းကို ရွေးချယ်ရတာလဲ။

တွင်းနက်နက်တူးပြီး အမှတ်အသားအဖြစ် သစ်ပင်တစ်ပင်စိုက်ထားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အလွယ်တကူ မှတ်မိနိုင်တဲ့နေရာတစ်ခုရွေးပြီး မြှုပ်လိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား။

ထိုအရာများကို ယခုမစဉ်းစားသေးဘဲ ယန်ကျန့်သည် ဖြူဖပ်ဖြူရောဖြစ်ပြီး မျက်စိမှိတ်ထားသော လူသေခေါင်းအနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူ ထိုမျက်နှာကို မမှတ်မိပေ။

ထိုမျက်နှာတွင် ရှင်းပြမရနိုင်သော မလိုက်ဖက်မှုတစ်ခုရှိနေသည်၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသည် သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာပုံမပေါ်ဘဲ မတူညီသော အရင်းအမြစ်များမှ စုစည်း ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင်။ လျင်မြန်စွာကြည့်လျှင် ထူးခြားမှုမရှိသော်လည်း အနီးကပ်စူးစမ်း ကြည့်သောအခါ မျက်လုံး၊ မျက်ခုံး၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှာ လုံးဝမလိုက်ဖက်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း စုစည်းဖန်တီးထားသည့် အစအနများမရှိပေ။

"ဒါက အောင်းနေတဲ့ တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်လိုပဲ"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဒီအတိုင်းအကဲဖြတ်လိုက်သည်။

ခဏတာလေ့လာပြီးနောက် ဦးခေါင်းသည် လှုပ်ရှားမှုလက္ခဏာမပြ၊ ပြန်လည်အသက်ဝင်မည့် အရိပ်အယောင်မရှိ၊ မျက်လုံးဖွင့်ကာ နိုးထမည့် အစအနလည်း မရှိသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

သတိထားသည့်အနေဖြင့် သူသည် ၎င်းကိုမထိဘဲ ဦးခေါင်းကို မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် ဒုတိယရုပ်တုဆီသို့ သွားပြီး ယခင်အတိုင်းပင် အတွင်းမှပစ္စည်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထွက်ကျလာသည်မှာ နောက်ထပ် လူသေခေါင်းတစ်လုံးပင်။

ဒါက ဘယ်လိုနောက်စရာကြီးလဲ။

ဒီမှာ ရုပ်တုနှစ်ခုရှိပြီး တစ်ခုစီတွင် လူသေခေါင်းတစ်လုံးစီ ဝှက်ထားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒုတိယလူသေခေါင်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရန်၊ ယခင်တစ်ခုနှင့် ကွာခြားချက်ကို နားလည်ရန်၊ နှင့် သူ၏ဖခင်က ဘာကြောင့် ဦးခေါင်းနှစ်လုံးကို ဒီနေရာတွင် အထူးတလည်ထားခဲ့သည်ကို သိရှိရန် အလျင်အမြန် သွားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခုတည်းသာရှိပြီး ဦးခေါင်းနှစ်လုံးကို ဆန့်ဝင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူဒုတိယလူသေခေါင်းကို ရှင်းလင်းစွာမြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်သည် လုံးဝ ကြောင်ငေးသွားသည်၊ မယုံနိုင်စရာတစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား သူထိုနေရာတွင် မှင်တက်လျက် ရပ်နေမိတော့သည်။

ဒုတိယဦးခေါင်းသည် ပထမဦးခေါင်းနှင့် ဆင်တူသည်- ဖြူဖျော့သောအရေပြား၊ ဆံပင်တို၊ မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရှင်းလင်းကာ ပုပ်သိုးခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်း လက္ခဏာမရှိပေ။

သို့သော် ထိုရုပ်သွင်က… ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်နှင့် အလွန်တူနေသည်၊ မဟုတ်ဘူး၊ ယန်ကျန့်မဟုတ်ဘူး— ထိုမျက်နှာသည် ဓာတ်ပုံထဲမှ သူ့ဖခင်၏မျက်နှာနှင့် ပိုတူနေသည်။

ဟုတ်တယ်။

ထိုမျက်နှာသည် သူ့ဖခင်၏မျက်နှာပင်ဖြစ်သည်၊ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဒါဆို ဒီခေါင်းက သူ့ဖခင်၏အလောင်းမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလား။

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ယန်ကျန့်သည် ရှင်းပြမရနိုင်သော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဒီခေါင်းက သူ့ဖခင်၏ခေါင်းဖြစ်ပါက အချိန်ကာလမှာ လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ့ဖခင်သည် ထိုအချိန်က သက်ရှိထင်ရှားရှိနေသေးပြီး သေဆုံးခြင်းမရှိသေးပေ။ သူသည် ရွာတွင်ငါးကန်များတူး၊ တောအုပ်ထဲတွင် ခွေးများမွေး၊ မေးခွန်းထုတ်စရာ လုပ်ရပ်များ လုပ်ဆောင်ကာ အလုပ်ထွက်လုပ်သည်မှာလည်း ရံဖန်ရံခါသာဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်၏ခေါင်းကို ဖြတ်ကာ ရုပ်တုထဲတွင် ဝှက်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခု။

ရှင်းပြမရနိုင်သော၊ ထူးဆန်းအေးစက်သည့် ဖြစ်ရပ်ဆန်းတစ်ခု။

ယန်ကျန့်သည် ဒီဖြစ်ရပ်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးမှာ ပို၍ပင်ထူးဆန်းလာသည်ကို သူတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူတူးဖော်လေလေ၊ သူမငြိမ်မသက်ဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးလာလေပင်၊ အဖြေများမရသည့်အပြင် ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသော အချက်အလက်များကိုသာ ရရှိလာသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ့ဖခင်သည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးခဲ့ပြီး ဒီအရာများကို လုပ်ဆောင်နေသူမှာ သူ့ဖခင်မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ယောက်ယောက်ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့မဟုတ်၊ လူအများအပြား၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ ချို့ယွင်းနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုအရာက မှတ်ဉာဏ်များကို ပြောင်းလဲနိုင်ပါက ဒီမကိုက်ညီမှုအားလုံးကို ရှင်းပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချို့ယွင်းနေသည်မှာ ပကတိအရှိတရားမဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ခေါင်းကိုက်စရာပင်။

တကယ်ကို ခေါင်းကိုက်စရာကောင်းသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူဒီခရီးကို လုံးဝမလာခဲ့လျှင် ပိုကောင်းမည်ဟု ခံစားမိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူဒီအရာအားလုံးကို စဉ်းစားနေစရာမလိုဘဲ တာချန်းမြို့မှာ တည်ငြိမ်စွာ အလုပ်လုပ်နေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယခု သူဒီအရာများကို တူးဖော်ပြီးနောက် အရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံနေသကဲ့သို့ သူခံစားနေရသည်။

ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သူဟာ သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။

ငှားရမ်းထားသောအခန်းတွင် သရဲခြောက်သောသတင်းစာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းမှာ မတော်တဆမှုမဟုတ်ပေ။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ့ဖခင်၏ခေါင်းဖြစ်နိုင်သော ဦးခေါင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏လက်ထဲမှ အလောင်းထည့်အိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတွေးမိသည်မှာ အကယ်၍ သူဦးခေါင်းကို ပြန်ဆက်လိုက်ပါက သူ့ဖခင်နှင့်တူသောလူ နိုးထလာမည်လားဟုပင်။

"ဒါက မိုက်မဲရာကျတယ်၊ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ သေဆုံးခဲ့တဲ့လူက ဘယ်လိုပြန်အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ။ တကယ်လို့ဖြစ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် သူ့အဖေမဟုတ်ဘဲ သူ့အဖေရဲ့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲဖြစ်နိုင်တယ်— တစ္ဆေဆိုးတွေကြောင့် သေဆုံးပြီး ပြန်လည်အသက်ဝင်လာတဲ့ တခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေလိုပေါ့။"

ယန်ကျန့်သည် ထို့နောက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏အတွေးများကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိကာ ထိုသို့သောအတွေးမျိုး တွေးမိသည်ကို အံ့ဩမိသည်။

သူသည် မိသားစုသံယောဇဉ်ကို စွဲကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပုံရသည်၊ သူဒီဖခင်နှင့် တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးခဲ့သည့်တိုင် အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ပါက သူသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒီနေရာမှာ ဦးခေါင်းနှစ်လုံးရှိသည်၊ တစ်ခုမှာ သူ့ဖခင်၏ခေါင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ ထူးဆန်းအေးစက်သော သူစိမ်းတစ်ယောက်၏ခေါင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆက်စပ်ရန် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် ဦးခေါင်းနှစ်ခုလုံးမှာ ဆက်ရန် သင့်လျော်ပုံရသည်။

ဒါက ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းမရွေးချယ်သေးဘဲ ဒီအရာများကို စုဆောင်းကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဒီမှာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ထိုက်တန်သောအရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။

သူရှာဖွေသင့်သောအရာအားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ၊ ကျန်ရှိနေသေးသော သံသယအချို့မှလွဲ၍ပေါ့။

သို့သော်လည်း ထိုအရာများက အရေးမကြီးလောက်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲထားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ ရွာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ရေတင်ကျန်နေသောနေရာကို ဖြတ်သွားတိုင်း သူ၏အရိပ်က ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သတိမပြုမိသေးပေ။ သံသယဖြစ်ဖွယ် လက္ခဏာများ ထင်ရှားစွာမရှိသော်လည်း အရိပ်သည် သူ၏ဘေးမှမခွာဘဲ တိတ်တဆိတ် လိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ထိုအရိပ်သည် ယန်ကျန့်၏ကိုယ်ပိုင်အရိပ်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသောကြောင့်ပင်- ၎င်းသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုခု၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံထားရသည်၊ သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

ညဘက်က အိပ်မက်ဆိုးများ၊ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်များ၊ သူ့ဖခင်၏ခေါင်း ဖြစ်နိုင်သော ဦးခေါင်း၊ နှင့် ရေထဲမှ ထူးဆန်းသောအရိပ်။

ငြိမ်းချမ်းပုံရသော မိန်ရှန်းရွာသည် ထင်ထားသလောက် ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းမရှိပေ။

ရွာသည် နားလည်ရခက်သော ထူးဆန်းအေးစက်မှုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိုဝှက်ထားခဲ့သည်၊ ပုန်းအောင်းနေသော ဒီသဘာဝလွန်အရာများက ဘာကြောင့်သူတို့ကိုယ်သူတို့ မဖော်ပြသေးသည်ကိုသာ မသိရသေးပေ။