ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှု

ယန်ကျန့်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းသော ငြိမ်သက်မှုကို ခံစားမိပြီး တစ္ဆေသည် နောက်တစ်ကြိမ် ရပ်တန့်သွားကြောင်း ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဒါက တတိယအကြိမ်မြောက်ဖြစ်သည်။

တောအုပ်သည် ထူထပ်သော်လည်း သိပ်မကျယ်ပေ။ တစ္ဆေသည် ဒီတောအုပ်အတွင်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။ ယန်ကျန့်သည် ဒုတိယလှုပ်ရှားမှုတွင် တစ္ဆေ၏အရိပ်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ယခု သူသည် တစ္ဆေ မည်သည့်နေရာသို့ ရွှေ့သွားသည်ကို လုံးဝမသိတော့ပေ။

တစ်ခုသေချာသည်မှာ—တစ္ဆေသည် အလွန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဘေးတွင် ရှိနေနိုင်ခြင်းပင်။

"တစ္ဆေက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ငါလှုပ်ရှားလို့ရပြီ။ ငါ့အပါအဝင် ဒီမှာ ငါတို့လေးယောက်ရှိတယ်၊ ငါပထမဆုံးတိုက်ခိုက်ခံရနိုင်ခြေက မမြင့်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါနည်းနည်းပိုရဲတင်းလို့ရတယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးသုံးလုံးသည် အမှောင်ထဲတွင် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေပြီးဖြစ်သည်။

ဒီမျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာများစွာကို လေ့လာနိုင်သော်လည်း သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ သက်ရောက်မှုခံထားရသော သစ်ပင်များကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်သေးဘဲ ကွယ်ရာနေရာများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုအချိန်တွင် ငြိမ်သက်စွာရပ်မနေရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် လှည့်လည်သွားလာကာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အတည်ပြုရန်နှင့် တစ္ဆေ၏တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ တစ္ဆေသည် လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်သွားနိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ယန်ကျန့်သည် ဒါကို ရှာဖွေရန်အခွင့်အရေးတစ်ခုဟု ယုံကြည်သည်။

သို့သော် သူစတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကျိုးလင်နှင့် ကျောက်လီတို့ရှိရာ နေရာတွင် တစ္ဆေသည် သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်တွင် ရပ်နေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့် မီတာဝက်ခန့်သာ ကွာဝေးသည်။ ပြီးတော့ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်နေစဉ်အတွင်း အန္တရာယ်အရှိဆုံးအရာသည် စတင်ဖြစ်ပျက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မှိန်ဖျော့သော အရိပ်များထဲတွင် မြေဆီလွှာများနှင့် ပုပ်သိုးသောအနံ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်၊ သင်္ချိုင်းမြေမှ တူးဖော်ထားသော အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့။ သို့သော် သာမန်အလောင်းကောင်တစ်ခုသည် တောအုပ်အလယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ရပ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

မထိတွေ့မီမှာပင်၊ပုံမှန်မဟုတ်သော အနံ့တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးလင်သည် တစ်ကိုယ်လုံးတင်းမာနေပြီး အစွန်းရောက်အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခံထားရသည်။ သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင် ပုန်းခိုနေသော ဒီမှိန်ဖျော့သည့်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။ အလွန်အမင်းတင်းမာမှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်လာသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ကျိုးလင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် သူ၏ စိတ်အခြေအနေ အလွန်တင်းမာနေသောကြောင့် အာရုံလွန်ကဲနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်—သူသည် သူ၏ဘေးမှ အေးစက်စက် ပုပ်သိုးနေသော အနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို အနံ့ရလိုက်သည်။

ဒီအနံ့သည် ယခင်က မရှိခဲ့ပေ။ သူသေချာသည်၊ အလွန်အမင်းသေချာသည်၊ သို့သော် ယခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အတွေးတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

တစ္ဆေသည် သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေနိုင်သည်။

ဒီအတွေးပေါ်လာသည်နှင့် ကျိုးလင်သည် စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သူသည် တစ္ဆေ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ထားသောသူဖြစ်ရန် ကံမဆိုးချင်ပေ။ သူသည် ယန်ကျန့်သာဖြစ်လိမ့်မည်ဟုပင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုစာကိုဖတ်ခဲ့သူမှာ ယန်ကျန့်ဖြစ်သောကြောင့် သူပထမဆုံးပစ်မှတ်ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ကျိုးလင်၏စိတ်ထဲတွင် ဒီအတွေးဖြတ်သွားသည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာက သူ့ကို ရိုးတွင်းခြင်ဆီထိ အေးစက်သွားစေသည်။

ရုတ်တရက် အေးစက်ခြင်းတစ်ခုက သူ၏လည်ဂုတ်ကို လာထိသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သော အေးစက်သည့်အရာတစ်ခုက သူ၏အရေပြားကို ထိတွေ့လိုက်သည်၊ ဒါသည် အပေါ်မှကြွေကျလာသော သစ်ရွက်များ သို့မဟုတ် သစ်ကိုင်းများ သေချာပေါက်မဟုတ်သလို ချွေးစေးတစ်စက်လည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုခံစားမှုမှာ… လက်ချောင်းအနည်းငယ်နှင့် တူသည်။

တစ္ဆေက သူ့နောက်မှာ ရောက်နေတာလား။

ရုတ်တရက် တင်းကျပ်စွာခွေထားသော စပရင်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျိုးလင်သည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်သံတစ်ချက်ထွက်လာကာ တွေဝေမနေဘဲ သူ၏နောက်မှ အရိပ်ထူသောနေရာသို့ သေနတ်တစ်ချက်ပစ်လိုက်သည်။

"ဘောင်း!"

သေနတ်သံထွက်ပေါ်လာသည်၊ သူ၏ခေတ်ဟောင်းပစ္စတိုထဲမှ အရိုးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော နောက်ဆုံး အထူးကျည်ဆန်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ပစ်ခတ်မှုမှာ အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။

အရိပ်ထဲမှသစ်ပင်တစ်ပင်မှ သစ်ခေါက်အချို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သစ်စများလွင့်စင်ကာ ဖြူဖပ်ဖြူရောအရိုးတစ်ပိုင်းသည် သစ်ပင်အလယ်တွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။

ကျောက်လီအမည်ရှိ အမျိုးသမီးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ခုန်မတတ်ဖြစ်သွားပြီး "ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်းပစ်တာထိလိုက်လား။" ဟု ကြောက်ရွံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

ကျိုးလင်သည် ဒီလောက်ရုတ်တရက်ပစ်ခတ်လိုက်သည်မှာ တစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါပစ်တာမထိလိုက်ဘူးထင်တယ်၊ ပြီးသွားပြီ"

ကျိုးလင်က သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်။

သူ၏လက်နက်မှာ ယခုအခါ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ တစ္ဆေကို မတွန်းလှန်နိုင်သောကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူသေချာပေါက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတော့မည်။ သူ၌ တစ္ဆေဆိုးနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဘာမှမကျန်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"မင်းလာနောက်နေတာလား၊ ဒီလောက်နီးကပ်တဲ့အကွာအဝေးမှာ မင်းမပစ်ထိဘူးလား"

ကျောက်လီက အော်လိုက်သည်၊ အတော်လေးဒေါသထွက်နေပုံရသော်လည်း ဒေါသအောက်တွင် နက်ရှိုင်းသောကြောက်ရွံ့မှုက ရှိနေသည်။

ကျိုးလင်က တုန်ယင်စွာဖြင့် "ငါ၊ ငါက တစ္ဆေက ငါ့နောက်မှာရှိနေနိုင်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလို့၊ ဒါကြောင့် ငါပစ်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့လို့ပါ..."

သူရှင်းပြချင်သော်လည်း ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရှင်းပြချက်များမှာ အသုံးမဝင်တော့သောကြောင့်ပင်။ သူလွဲချော်ခဲ့ပြီး အခြေအနေမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ဆိုးရွားလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ဟမ်။"

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် သေနတ်သံကိုကြားပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုဦးတည်ရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အမြင်မှာ အတားအဆီးရှိနေသောကြောင့် သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့သို့တိုးပြီး လူနှစ်ယောက်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

"သူတို့ဘေးမှာ တစ္ဆေပေါ်လာတာလား။ အဲ့ဒီသေနတ်ချက်က သက်ရှိလူတစ်ယောက်ကို ချိန်တာတော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး"

သူတွေးလိုက်သည်။

"ထူးဆန်းတယ်၊ သူတို့ဘာမှမဖြစ်ဘူးပဲ။ သူတို့တစ္ဆေကြောင့် အသတ်မခံရသေးဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လူနှစ်ယောက်မှာ ထိုနေရာတွင် တင်းမာကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်လျက်ကောင်းမွန်နေကာ သူထင်ထားသကဲ့သို့ တစ္ဆေ၏လက်ချက်ဖြင့် မသေဆုံးသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စာကခေါ်ဆောင်လာတဲ့ တစ္ဆေက သိပ်အသတ်အဖြတ်မလုပ်ချင်တာများလား။

"အနားကပ်ပြီး ကြည့်လိုက်ရအောင်"

ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါတွင် သူ၏လုပ်ရပ်များမှာ ပို၍ရဲတင်းလာသည်၊ အကြောင်းမှာ တစ္ဆေသည် သူ၏ဘေးတွင် သေချာပေါက်မရှိကြောင်း သူဆုံးဖြတ်နိုင်သောကြောင့် သိပ်သတိထားနေစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော် သူချဉ်းကပ်သွားစဉ်တွင် သူ၏လမ်းလျှောက်သံနှင့် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူသည် ကျိုးလင်နှင့် ကျောက်လီတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိသွားသည်။

"ဘယ်သူလဲ။ ဟိုမှာဘယ်သူလဲ။" ကျောက်လီက စူးရှစွာအော်ဟစ်မေးလိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့သောတောအုပ်က သူမ၏အမြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူမသည် ဒီဘက်မှ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာချဉ်းကပ်လာသော မထင်မရှားပုံရိပ်တစ်ခုမှလွဲ၍ ဘာမှမမြင်ရပေ။ သို့သော် သူမသည် တစ္ဆေဟုတ်မဟုတ် အတည်မပြုရဲသောကြောင့် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ထိုအချိန်တွင် သူ၏နောက်ဆုံး အားကိုးရာကို ဆုံးရှုံးသွားသော ကျိုးလင်မှာမူ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

သူသည် ဒီနေရာတွင် ဆက်နေရန်သတ္တိမရှိတော့ပေ။ စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ယန်ကျန့် ချဉ်းကပ်လာသော ဆူညံသံက သူ့ကို လှည့်ထွက်သွားစေသည်။

"ဟူး! ဟူး!"

ထူးဆန်းအေးစက်သောလေသည် တောအုပ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ်ထလာသည်။ သစ်ပင်များယိမ်းထိုးကာ တရှဲရှဲအသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သောအနံ့တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် လွင့်မျောလာကာ အပေါ်တစ်နေရာမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပျံ့နှံ့လာသည်။

ထိုအခိုက်တွင်။

ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဒီအချက်ပြမှု၏ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ တစ္ဆေသည် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် လှုပ်ရှားစပြုနေပြီဟု ဆိုလိုသည်။

ယခင်လှုပ်ရှားမှုသည် ကျိုးလင်ကို သေနတ်ပစ်စေခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ တစ္ဆေသည် အလွန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တစ္ဆေသည် တက်ကြွစွာ သူ့ကိုယ်သူဖော်ပြတော့မည်ဟု ဆိုလိုသလား။ သို့မဟုတ် ဒီလှုပ်ရှားမှုပြီးမှ အခြားလူများကို တိုက်ခိုက်မည်လား။

သူဒီလိုတွေးနေစဉ် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေဆန်သော မျက်လုံးတစ်လုံးသည် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်ကာ လှည့်ပြေးသွားသော ကျိုးလင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။

သူ၏သူငယ်အိမ်များသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုလူ၏နောက်ကျောတွင် သင်္ချိုင်းမြေမှ တူးဖော်ထားပုံရသော အလောင်းတစ်လောင်း ကပ်နေသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်၊ ခေတ်ဟောင်းပြီး ညစ်ပတ်နေသောအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို ရှေ့မှရှင်းလင်းစွာမမြင်ရ—သို့သော် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ… ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ပင်။

တစ္ဆေသည် ကျိုးလင်အပေါ်တွင် ရှိနေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယန်ကျန့်၏စူးစမ်းမှုက တစ္ဆေကို သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ကျိုးလင်၏ နောက်ကျောတွင် တွယ်ကပ်နေပုံရသော တစ္ဆေသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာဘေးတစ်ခြမ်းကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ဖြူဖျော့ပြီး အလားတူပင် မြေဆီလွှာများဖြင့် လိမ်းကျံနေသည်၊ မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားပြီး ရွှံ့များဖြင့်ထိုးထည့်ထားသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ထုတ်ယူခံထားရသကဲ့သို့ပင်။

"နောက်နေတာလား တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့အပေါ်တွယ်ကပ်နေတာကို သူဘာမှမခံစားရဘူးလား။"

ယန်ကျန့်သည် ထွက်ပြေးနေသော ကျိုးလင်ကို ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလောက်မိုက်မဲပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင် ပါဝင်ရန်သတ္တိရှိနေသည်မှာ သူသေသွားလျှင်တောင် ထိုက်တန်သည်။

သို့သော်လည်း ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်နေသည့်တိုင် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်နည်းမှာ ဒီအချက်နှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်ကို အနည်းငယ်သတိပြုမိသည်။ သူမြင်နိုင်သော်လည်း သက်ဆိုင်သူမှာမူ ခံစားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထွက်ပြေးနေသော ကျိုးလင်သည် သိပ်ဝေးဝေးမရောက်လိုက်ပေ။

သူတောအုပ်ထဲမှပင် မထွက်နိုင်ခင်မှာပင် သူသည် ခလုတ်တိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့လဲကျပြီး မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေတော့သည်။

ယန်ကျန့်၏အကြည့် ထက်မြက်လာပြီး သူလျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်၊ သူတစ္ဆေနယ်မြေကိုပင် မသုံးခဲ့ပေ။

ဒီအကွာအဝေးတွင် တစ္ဆေနယ်မြေသုံးခြင်းမှာ ပညာရှိရာမကျပေ။ ယခုအခါ တစ္ဆေ၏တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးဖြစ်သောကြောင့် အခြားပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများကို သတိထားနေစရာမလိုတော့ပေ။

သူ၏တစ္ဆေဆန်သောမျက်လုံးသည် မြေပြင်ပေါ်လဲကျနေသော ကျိုးလင်ကို တင်းကြပ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်၊ တစ္ဆေ ရုတ်တရက်ထွက်ခွာသွားခြင်းကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့်ရောက်လာသည်။ တစ်လျှောက်လုံး သူသည် ကျိုးလင်အပေါ်မှ အကြည့်မခွာခဲ့သော်လည်း သူရောက်ရှိသွားသောအခါ ထိုလူအပေါ်တွယ်ကပ်နေခဲ့သော တစ္ဆေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူသတိမပြုမိဘဲ ပျောက်သွားသည်၊ လွန်ခဲ့သောခဏလေးကပင် တစ္ဆေသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသေးပုံရသော်လည်း။

ဖြစ်ရပ်ကိုရှင်းပြမရနိုင်ဘဲ ယန်ကျန့်သည် ဒီလိုထူးဆန်းသောအခြေအနေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ရှေ့မှလူကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူသည် ထိုင်ချကာ လည်ပင်းမှသွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။

လူ… သေသွားပြီ။

ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုခဏလေးအတွင်းမှာပင် အေးစက်သွားပြီး နွေးထွေးမှုမကျန်တော့ပေ။

ကျိုးလင်သည် ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်း တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ မည်သို့အသတ်ခံခဲ့ရသည်မှာမူ ထိုအချိန်တွင် အရေးမကြီးပေ။

"နေဦး၊ ဒါမမှန်ဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူ၏ပင်ကိုအသိစိတ်က သူ၏လက်ကို ပြန်ရုတ်ရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျိုးလင်၏အလောင်းသည် ရုတ်တရက် လည်ပင်းလိမ်သွားပြီး မြေဆီလွှာများဖြင့်လိမ်းကျံနေသော သူ၏မျက်နှာဘေးတစ်ခြမ်းကို ဖော်ပြလိုက်သည်၊ သူခုလေးတင်မြင်ခဲ့သော တစ္ဆေနှင့်တူနေသည်။

တစ္ဆေက ဒီလူကို အစားထိုးလိုက်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကိုထိန်းချုပ်နေတာလား။

သူထပ်မံမစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်လဲလျောင်းနေသော ကျိုးလင်သည် ယန်ကျန့်ကိုဖမ်းရန်ကဲ့သို့ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

မဟုတ်ဘူး။

လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဖမ်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိတွေ့ခြင်းနှင့် ပိုတူနေသည်။

ယန်ကျန့်၏သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး တစ္ဆေနယ်မြေသည် ချက်ချင်းအသက်ဝင်လာသည်။ သူထိုနေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေ၏ထိတွေ့ရန်ကြိုးပမ်းမှု မအောင်မြင်ဘဲ လက်သည် လေထဲတွင် ခဲသွားပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်။

"အကယ်၍ တစ္ဆေက သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တာဆိုရင် ဒါက ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ငါးမီတာအကွာတွင် ပေါ်လာရင်း မျက်နှာထားတင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ခုနကအခြေအနေမှာ အတော်လေးအန္တရာယ်များခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ရှေ့မှတစ္ဆေကို ဖိနှိပ်ရန် တစ္ဆေလက်ကိုပင် အသုံးမပြုရဲပေ။

အကြောင်းမှာ အကယ်၍ တစ္ဆေကိုမဖိနှိပ်နိုင်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပါက ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းသေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေဆိုးများ၏ ဟန်ချက်ညီမှုမှာ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာသိသောကြောင့် သူပေါ့ဆရန်မရဲပေ။