သီးသန့်ဖြေရှင်းခြင်း

"မနေ့ညက အဲ့ဒီအိပ်မက်ဆိုးကနေ မင်းဘယ်လိုလွတ်မြောက်ခဲ့တာလဲ။"

အပြင်ဘက်မှ ရန်ဖြစ်သံများကြားတွင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဝမ်းကွဲညီမ ရှောင်ယွမ်ကိုရှာဖွေပြီး သူမ၏အိပ်မက်ထဲမှအတွေ့အကြုံကို အလွန်တည်ကြည်စွာ မေးလိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူမှတ်မိသည်မှာ တစ္ဆေသည် ရှောင်ယွမ်နောက်သို့မလိုက်ဘဲ သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သူနိုးထပြီးနောက် ရှောင်ယွမ်သည် အိပ်မက်ဆက်မက်နေနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုတော့ မဖယ်ထုတ်နိုင်ပေ။

ရှောင်ယွမ်၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ်ပွင့်နေသည်၊ သူမ၏စိတ်ဓာတ်များ ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ပင်၊ သူမဘေးမှ မည်သူ့ကိုမျှ နားမထောင်ပေ။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့်လက်များမှာ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အစောပိုင်းကဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများကို သူမကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ သူမကိုယ်တိုင်မှာမူ မကြာသေးမီကဖြစ်ရပ်များမှ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်ခြင်းမရှိပုံရသည်။

"မင်းမပြောချင်တဲ့အရာတွေရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောရမယ်။ ငါတို့ဒီအိပ်မက်ဆိုးကို လုံးဝမဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဒီနေ့လိုဖြစ်ရပ်တွေ ထပ်ဖြစ်ဦးမှာပဲ။ ဒီနေ့သေတာ လင်ရှောင်ရှီး တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး၊ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းမိဘတွေသေနိုင်တယ်၊ ရွာထဲကလူတိုင်းသေနိုင်တယ်၊ ငါလည်းသေနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် စုံစမ်းနေဆဲဖြစ်သည်၊ သူသည် ဒီအိပ်မက်ဆိုး၏အရင်းမြစ်ကို ဖော်ထုတ်လိုသည်။

ယခုအခါတွင် သဲလွန်စများစွာ ပြတ်တောက်သွားပြီ၊ တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စမှာ ရှောင်ယွမ်ပင်။

"ရှောင်ယွမ်၊ ငါပြောတာကြားလား။"

ယန်ကျန့်က ဆက်မေးရင်း သူ၏လက်ကို သူမရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မမသိဘူး၊ ကျွန်မ ရှောင်ရှီးနဲ့ ကွဲသွားတယ်၊ ပြီးတော့ သူမသေသွားတယ်… ကျွန်မသူ့ကို မထားခဲ့သင့်ဘူး၊ ကျွန်မသာ မထားခဲ့ရင် သူမသေမှာမဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မသူ့ကိုကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ။"

ရှောင်ယွမ်သည် စကားပြောရင်း ရုတ်တရက် ငိုကြွေးပူဆွေးလာပြီး ထိုအချိန်က ထားခဲ့မိသည့်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ခုခုထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ထိုအချိန်က အိပ်မက်ထဲတွင် လင်ရှောင်ရှီးသည် တစ္ဆေ၏ ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ပြန်ပေးဆွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် ရှောင်ယွမ်က တစ္ဆေနောက်သို့လိုက်သွားကာ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို သိသင့်သည်။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီမှာသူမ လင်ရှောင်ရှီး အမည်ရှိ မိန်းကလေးနှင့် ကွဲသွားသည်ဟု ဖြစ်သွားရသနည်း။

သူမ၏မှတ်ဉာဏ်မှာ ပြဿနာရှိနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက်ကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပြီး အရာများမှာ အနည်းငယ်မရှင်းမလင်းဖြစ်နေတာလား။

"သူမအခုဘယ်လိုနေလဲ။" ကျန်းယန်က ဘေးမှမေးလိုက်သည်။

"မသေချာဘူး၊ သူမမှာ ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာတချို့ရှိတယ်၊ ငါမရှင်းပြနိုင်တဲ့အရာတွေရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အပြင်မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ဒီလောက်ဆူညံနေရတာလဲ။"

ထိုအချိန်တွင် သူသည် အပြင်ဘက်တွင် လူတစ်စု ရန်ဖြစ်အော်ဟစ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်၊ ရန်ပွဲဖြစ်တော့မည့်အလားပင်၊ အချို့က ဝင်တားနေကြပြီး အချို့က အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြသည်။

"ကျွန်မသွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

ကျန်းယန်သည်လည်း အပြင်ဘက်မှဆူညံသံကိုကြားပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရန် အလျင်အမြန်သွားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမခြေတစ်လှမ်းမလှမ်းနိုင်ခင်မှာပင် တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး လူအုပ်တစ်စု အတင်းဝင်လာကြသည်။

"လူသတ်သမားဘယ်မှာလဲ။ လူသတ်သမားကို ထုတ်ပေး။ လူသတ်သမားကို ဖုံးကွယ်ထားမလို့လား။ ငါပြောမယ်၊ ဒီနေ့ဒီကိစ္စပြီးမှာမဟုတ်ဘူး၊ မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး၊ အကြွေးကိုဆပ်ရမယ်၊ ဒါကမှန်ကန်တယ်…"

ဒေါသထွက်နေသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊ အမျက်ဒေါသဖြင့်ပြည့်နေသော အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏အသံပင် ဖြစ်သည်

ထိုလူကို စိတ်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားနေသောလူများမှာ သူ့ကိုမတားနိုင်ဘဲ သူအိမ်ထဲသို့ အတင်းဝင်လာသည်၊ သွေးများစွန်းထင်းနေသော ရှောင်ယွမ်ထိုင်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းနီရဲသွားသည်။

စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ထိုလူသည် အတင်းပြေးဝင်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ သစ်သား ထိုင်ခုံငယ်တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ရှောင်ယွမ်၏ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာလွှဲရိုက်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ထိုမာကျောသောသစ်သားထိုင်ခုံသာ ထိမိခဲ့ပါက သေချာပေါက် သေစေနိုင်လောက်သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း၊ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး မလုပ်ပါနဲ့၊ လင်ဟွေး စိတ်ထိန်းပါ။"

လူများက လင်ဟွေးအမည်ရှိ ထိုလူကို ထိန်းရန်ကြိုးစားရင်း အော်ဟစ်ကြသော်လည်း သူ၏မျက်ကန်းဒေါသထဲတွင် သူသည် သူတို့ကိုဂရုမစိုက်ပေ။

ကျန်းယန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးများနီရဲနေသောတစ်စုံတစ်ယောက် အတင်း ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်ပေ၊ သို့သော် ပစ်မှတ်မှာ သူမမဟုတ်ဘဲ သူမနောက်မှဝမ်းကွဲညီမ ရှောင်ယွမ်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုကိုရင်ဆိုင်ရာတွင် ရှောင်ယွမ်သည် ထိုနေရာတွင်ပင်တွေဝေစွာရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော လင်ဟွေးကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းရန်ကြိုးစားခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းအနည်းငယ်မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ခိုင်မာသောသစ်သားထိုင်ခုံသည် ရှောင်ယွမ်၏ဦးခေါင်းရှေ့ ဆယ်စင်တီမီတာအကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဖြူဖပ်ဖြူရောလက်တစ်ဖက်က ထိုင်ခုံကို တင်းကျပ်စွာဖမ်းဆုပ်ထားသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူမဘေးတွင်ရပ်နေပြီး လင်ဟွေးအမည်ရှိ ထိုလူကို လျစ်လျူရှုစွာစိုက်ကြည့်နေသည်။

"စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား၊ မင်းတို့မိသားစုထဲက တစ်ယောက်သေဆုံးတာ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းပေမဲ့ ဒါက မင်းကို တခြားသူတွေကို ပရမ်းပတာထိခိုက်ခိုက်ခွင့်မပေးဘူး။"

"ငါ့လမ်းကဖယ်"

လင်ဟွေးက အော်သည်၊ ယုတ္တိမတန်သောဒေါသဖြင့် သူ၏အခြားလက်သီးတစ်ဖက်ကို ယန်ကျန့်၏မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် မရောက်မီမှာပင် လင်ဟွေးသည် နေရာမှာတင် ခဲသွားသည်။

အနည်းငယ်မည်းနက်သောလက်တစ်ဖက်က သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဒီလက်သည် သက်ရှိလူတစ်ယောက်၏လက်နှင့်မတူဘဲ တောင့်တင်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အေးစက်ခြင်းရှိကာ ပြဿနာမရှိပေ၊ အထူးဆန်းဆုံးအပိုင်းမှာ ၎င်း၏ဆုပ်ကိုင်ခြင်းခံရုံမျှဖြင့် လင်ဟွေးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့သလို ခံစားရသည်၊ ထိန်းချုပ်မှုအားလုံးကို ဆွဲချွတ်ခံလိုက်ရပြီး ညအိပ်စဉ်ကြုံတွေ့ရသော အိပ်မက်ထဲတွင်ကိုယ်ခန္ဓာမလှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းကဲ့သို့ နေရာမှာတင် တောင့်တင်းစွာရပ်နေရကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

သတိရှိနေသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

"အခု စိတ်ငြိမ်နိုင်ပြီလား။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်က သူ့အပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

ထိုမျက်လုံးများသည် မည်သည့်စိတ်လှုပ်ရှားမှုအတက်အကျမှကင်းမဲ့ပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းမှုနှင့် အန္တရာယ်တို့ကို ဆောင်ကြဉ်းနေသည်၊ သေလူတစ်ယောက်၊ အလောင်းတစ်လောင်းကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

"မင်းသာ ဆက်ပြီးစိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်နေရင် နောက်တစ်ခါငါလက်မနှေးတော့ဘူး၊ မင်းနောင်တရမယ့်အရာတစ်ခုခုဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

ဒီရှင်းပြမရနိုင်သောဖြစ်ရပ်နှင့် သူ၏ရှေ့မှလူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လင်ဟွေးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အေးစက်မှုတစ်ခု ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ဒေါသသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားကာ ရှင်းပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

သူ ဒီယန်ကျန့်ကိုမသိသော်လည်း ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် သေစေနိုင်သောအန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

"ဒီလူ လူသတ်ဖူးတယ်"

လင်ဟွေးသည် ရုတ်တရက်တွေးလိုက်သည်၊ လူသတ်သမားတစ်ယောက်သာ ဒီလိုအန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

"ဘာ၊ မင်းဘာလုပ်ချင်တာလဲ။"

သူစကားပြောရင်း ထစ်ငေါ့သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာလျှော့ချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်ပြီး ခပ်ခွာခွာရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါ့လုပ်ရပ်တွေက နည်းနည်းအနိုင်ကျင့်သလိုဖြစ်နေနိုင်ပေမဲ့ မင်းကိုစိတ်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ ဒါကတစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်ပုံရတယ်။ မင်းစိတ်တိုတတ်ပေမဲ့ ငါ့စိတ်က ပိုဆိုးတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ့အပေါ် ပေါ့ပေါ့ဆဆလက်မပါနဲ့—ငါတော်တော်လေးချုပ်တည်းထားတာ။"

သူက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် အနည်းငယ်ပုံမှန်မဟုတ်ရန် ချည်နှောင်ထားသည်။

ယန်ကျန့်တွင်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သောနည်းလမ်းများရှိသည်။ သူသည် ပြီးပြည့်စုံသောလူ တစ်ယောက်မဟုတ်သောကြောင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး ဒီလူကိုသတ်ရန် တစ္ဆေဆိုးများ၏စွမ်းအားကို သုံးမိမည်ကို အနည်းငယ်စိုးရိမ်နေသည်။

"အပေါ်ထပ်ကအခြေအနေကို ငါကြည့်ပြီးပြီ။ လင်ရှောင်ရှီးအမည်ရှိတဲ့လူက တကယ်ပဲ သေဆုံးနေတယ်၊ သူမရဲ့သေဆုံးမှုက အနည်းငယ်ရှင်းပြရခက်တယ်။ မင်းက သူမနဲ့ ဘယ်လိုတော်စပ်လဲ။"

"ကျွန်တော်က သူမရဲ့အစ်ကိုပါ"

လင်ဟွေးက ပြောသည်။

"လူသတ်မှုက အသက်တစ်ချောင်းပြန်တောင်းတယ်၊ ဒါကမှန်ကန်ပြီး တရားမျှတတယ်။"

"ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူကို ငါ့ဝမ်းကွဲညီမက မသတ်ခဲ့ဘူး။ ဒါက အထူးအမှုတစ်ခုပဲ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူတွေရောက်လာရင်တောင် သူတို့မင်းကို အတူတူပဲပြောလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းဘာပဲ စဉ်းစားနေပါစေ၊ ဒီနေ့မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာတစ်ခုပဲရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက ငါနဲ့သီးသန့်စကားပြောဖို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"ငါဒီကိစ္စကြောင့် ရွာကို အငြိုးအတေးတွေဖြစ်စေချင်ဘူး။ မင်းကငါ့ကို အနည်းငယ်အရှက်ခွဲတယ်လို့ ခံစားရနိုင်ပေမဲ့ ငါဒါကိုပြောရမယ်—မင်းလိုချင်တဲ့ဈေးကိုပြော၊ အလောင်းကိုပြန်ယူပြီး မြှုပ်လိုက်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့လာတဲ့အရာရှိတွေက မင်းအတွက်အမှုကို ပိတ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒီမှာ လူသတ်သမားမရှိဘူး၊ လူသတ်ကောင် မရှိဘူး။"

"ဈေးပြောရမယ် ဟုတ်လား… ငါသူမကို အသက်တစ်ချောင်းပြန်ပေးစေချင်တယ်။"

လင်ဟွေး၏ဒေါသသည် နောက်တစ်ကြိမ်ထွက်လာသော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ယန်ကျန့်ကိုမတိုက်ခိုက်ဘဲ သူ့ကိုညွှန်ပြကာ အော်သည်။

"သွားစမ်း။ ဒါမင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး။ အကြွေးတိုင်းမှာ အကြွေးရှင်ရှိတယ်၊ ငါ့ပြဿနာက သူမနဲ့။"

သူဒီလိုပြောရင်း ရှောင်ယွမ်ကို စိုက်ကြည့်သည်၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး လှုပ်ရှားရန်စဉ်းစားနေသည်။

"နှစ်သန်း"

ယန်ကျန့်က ပြတ်သားစွာပြောသည်။

"ငါပြောတာမကြားဘူးလား။ သွားစမ်း။ ဒီနေ့ ငါသူမနဲ့ပဲ စာရင်းရှင်းချင်တယ်"

လင်ဟွေးက ထပ်အော်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"ငါးသန်း။ ငါပြောပြီးပြီ၊ လူကို ငါ့ဝမ်းကွဲညီမက မသတ်ခဲ့ဘူး၊ အဲ့ဒါက မပြောင်းလဲနိုင်တဲ့အမှန်တရားပဲ။ မင်းဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်နေပါစေ၊ အသုံးမဝင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ငါးသန်းလျော်ကြေးပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်ကိုကြားသောအခါ အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဒါက အလွန်များပြားသောငွေပမာဏဖြစ်သည်။ ရှောင်ယွမ် လူသတ်သမားဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ ငွေပမာဏတစ်ခုတည်းကပင် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ အနည်းငယ်လောဘကြီးသောသူများမှာမူ သီးသန့်ဖြေရှင်းရန် စဉ်းစားနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သေသူများပြန်မလာနိုင်၊ အသက်ရှင်သူများကတော့ ဆက်လက် အသက် မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရမည် မဟုတ်လား။

ထို့အပြင် ငါးသန်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆကမ်းလှမ်းနိုင်သူတိုင်းသည် ရှောင်ယွမ်ကိုကာကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူမကို တစ်ခုခုလုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်။

"မင်းက သူမ မလုပ်ဘူးပြောရုံနဲ့ သူမမလုပ်ဘူးဖြစ်သွားရောလား။ မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူထင်နေလဲ။"

လင်ဟွေးက ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဒေါသသည် သိသိသာသာလျော့ကျသွားပြီဖြစ်သည်၊ ငွေကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြောက်ရွံ့စေသောကြောင့်ဖြစ်စေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူသည် လူသတ်တော့မည့်သူကဲ့သို့ မပြုမူတော့ပေ။

"ယန်ကျန့်က တာချန်းမြို့ရဲ့တာဝန်ခံပဲ။ မြို့ထဲမှာ သူက အရာအားလုံးနီးပါးကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်၊ ဒီနေ့ရဲ့ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ဖြစ်ရပ်အပါအဝင်ပေါ့။ သူရဲ့စကားက သက်သေပဲ၊ မင်းရဲ့ သဘောတူညီချက်မလိုအပ်ဘူး"

ကျန်းယန်က စိတ်တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းကာ ချဉ်းကပ်ရင်း အလေးအနက်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ ကျန်းယန်ကို စကားဆက်မပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

တာဝန်ခံဆိုသည့်အခန်းကဏ္ဍမှာ ရွာသားများအတွက် အလွန်အလှမ်းဝေးသည်၊ သူတို့သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို မသိရှိကြသလို "တာဝန်ခံ" ဆိုသည့်ဘွဲ့၏ အရေးပါမှုကိုလည်း နားလည်မည်မဟုတ်ပေ။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးသူတွေရောက်လာတာကို စောင့်လိုက်။ ငါပြောတာမမှားဘူးဆိုတာ မင်းမြင်ရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ မင်းဒီမှာ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့စောင့်နေဖို့လိုတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါခဏစောင့်ပြီး မင်းအဲ့ဒီအခါကျရင် ဘာပြောမလဲဆိုတာ ကြည့်မယ်။ သူမတကယ်ပဲ လူသတ်သမားဖြစ်နေရင် ငါမင်းကို လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

လင်ဟွေးက ပြောသည်။

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းကြိုက်သလိုလုပ်"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မြင်ကွင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး လူများစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ခဏတာစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးသူနှစ်ဦး ရောက်လာပြီး အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာစစ်ဆေးကာ အလောင်းကိုအကဲဖြတ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့သည် သံသယရှိသူကို ထိန်းသိမ်းပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများဆက်လက်ပြုလုပ်ကာ သက်သေအထောက်အထားများစုဆောင်းပြီး အမှုဖွင့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ မကြာသေးမီက တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့သာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တစ်ခုလုံးကို လိုက်နာပါက အရာများစွာ ပြီးမြောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးသူတစ်ဦးက နှစ်ဖက်စလုံးကို သူတို့၏ကနဦးတွေ့ရှိချက်များကို လျင်မြန်စွာအသိပေးသည်။

"ကျွန်တော်တို့ကနဦးဆုံးဖြတ်ချက်အရ ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ လူသတ်သမားပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်အတွက်တော့ ရင်ခွဲစစ်ဆေးချက်အဖြေကို စောင့်ရပါဦးမယ်။"

ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို ပေးပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးသူနှစ်ဦးသည် အမှုဖွင့်ရန်ပြင်ဆင်ရင်း အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် ထွက်ဆိုချက်များကို မှတ်တမ်းတင်စပြုသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒါက နောက်ထပ်ထူးဆန်းသောသေဆုံးမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။

အလားတူဖြစ်ရပ်တစ်ခု မကြာသေးမီက အခြားရွာတစ်ရွာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သေဆုံးသူမှာ အလားတူပုံစံဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကာ သူတို့ကိုယ်တိုင်၏လက်ချက်ဖြစ်ပုံရသည်။

ဒီဖြစ်ရပ်များကို အထက်သို့အဆင့်ဆင့်တင်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အရာမဟုတ်ပေ။

"ကြားတယ်မဟုတ်လား။ အတည်မပြုရသေးပေမဲ့ သေချာသလောက်နီးပါးပဲ။ မင်းတို့မိသားစုထဲက ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးက တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူး၊ မကြာသေးမီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာသေဆုံးခဲ့တဲ့ လင်ရှောင်ရှီးတစ်ယောက်တည်းထက် ပိုရှိခဲ့တယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ၏စကားများကို လင်ဟွေးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ဟွေးသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါမပြုမူတော့ပေ။ သူသည် ယန်ကျန့်ပြောတာမှန်သည်ဟု ခံစားမိသည်၊ အမှန်တကယ်ပင် အိမ်နီးချင်းရွာများတွင် မကြာသေးမီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ညဘက်သေဆုံးမှုများ အများအပြားရှိခဲ့သည်။

"ဒါကို သီးသန့်ဖြေရှင်းကြရအောင်။ ဖြစ်ရပ်က ဒီမှာဖြစ်ခဲ့တာ၊ မင်းဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တာဝန်ကနေ မလွတ်နိုင်ဘူး"

သူခဏအကြာတွင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလည်း လေသံမြန်မြန်ပြောင်းတာပဲ"

ကျန်းယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊ ထိုလူအပေါ် သူမ၏မထီမဲ့မြင်ပြုမှုမှာ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းလင်းနေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အသက်တစ်ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်းတောင်းဆိုရာတွင် တည်ကြည်ခဲ့ပါက တစ်မျိုးဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် အကျိုးအမြတ်မရနိုင်သည်ကိုမြင်သောအခါ သူချက်ချင်း စိတ်ပြောင်းသွားပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းလက္ခဏာမပြဘဲ လင်ရှောင်ရှီး၏သေဆုံးမှုကို လုံးဝအလေးမထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည်။

ယန်ကျန့်က "မင်းဒီကိစ္စကို သီးသန့်ဖြေရှင်းချင်ရင်လည်း ရတယ်။ ငါက စကားတည်တဲ့လူပဲ၊ ငါးသန်း၊ ပြီးတော့ ငါတို့ဒါကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်မယ်။ ငါ့ဝမ်းကွဲညီမကို နောက်ထပ်မနှောင့်ယှက်နဲ့တော့။"

"အဲ့ဒါများလွန်းတယ်။ အဲ့ဒါက အမှုမဖွင့်ခင်ကလေ။ အခု ကျွန်မ ရှင့်အတွက် ညှိနှိုင်းပေးနိုင်တယ်၊ သိန်းအနည်းငယ်လောက် သက်သာအောင်လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

ကျန်းယန်က အနားကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေးပြောသည်။

ယန်ကျန့်က သူမကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ပိုက်ဆံကို သုံးစွဲခံစားခွင့်ရမယ်လို့ မင်းထင်လို့လား။ ငါပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်၊ သူ့မိသားစုကို အနာဂတ်မှာဒုက္ခမပေးအောင် လုံလောက်တဲ့ဖြေရှင်းမှုပေးလိုက်။"

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းယန်က ထပ်မတွန်းအားတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် လင်ဟွေးနှင့် ကိစ္စကိုဆွေးနွေးစပြုသည်။

မကြာမီ အနှောင့်အယှက်ပြီးဆုံးသွားသည်။

လင်ဟွေးသည် လင်ရှောင်ရှီး၏မိသားစုဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းယန်ပေးသော ငါးသန်းကိုယူကာ စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားပြီး လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပြီးတော့ ယန်ကျန့်သည် ရွာတွင် သူဌေးယန်ဟု အမည်ပြောင်အသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ပိုက်ဆံပိုလျှံနေသော လူမိုက်ဟု ခေါ်နေသလားဆိုသည်မှာမူ ယန်ကျန့်ဘယ်တော့မှ သိမည်မဟုတ်သောအရာဖြစ်သည်။