အိပ်မက်က လက်တွေ့ကို သက်ရောက်လာခြင်း

ဝမ်းကွဲညီမ ရှောင်ယွမ်၏ လူသတ်မှုပြဿနာမှာ ညနေပိုင်းအထိ မပြီးပြတ်ခဲ့ပေ။ လင်ရှောင်ရှီးအမည်ရှိ မိန်းကလေး၏မိသားစုမှာ ငွေယူပြီး စောစောစီးစီး ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း ရွာသားများမှာမူ ကောင်းမွန်သောပြပွဲတစ်ခုကို ခုံမင်ကြပြီး အမြဲတမ်း အကျယ်တဝင့် မှတ်ချက်ပေးခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။ ထို့အပြင် အလောင်းကိုလည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်လိုအပ်သည်၊ အခန်းထဲတွင် ထာဝရထားခဲ့၍မဖြစ်ပေ။

သို့သော် ဒီဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ရွာတွင် "ပိုက်ဆံပေါပြီး အသုံးမတတ်တဲ့လူ" ဟု အမည်ပြောင်အသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

ကိစ္စမှာ သူနှင့်ဘာမှမဆိုင်သော်လည်း အခြေအနေကိုဖြေရှင်းရန် ငါးသန်းကို မိုက်မဲစွာ ပစ်ထုတ်ခဲ့သည်။ ဒါက ပိုက်ဆံပေါပြီး အသုံးမတတ်တာမဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။

ထိုရွာသားများမှာမူ တာချန်းမြို့မှ ယန်ကျန့်၏ရွှေကို တန်ချိန်ဖြင့် တိုင်းတာကြောင်း ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ…

သူ့အတွက်မူ ငွေသည် စာရင်းစာအုပ်များပေါ်မှ ဂဏန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ရှိစွမ်းရည်နှင့် အဆင့်အတန်းအရ သူသာလိုချင်ပါက ပို၍ပင်ဝင်ငွေရှာရန် မခက်ခဲပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်အတွက်မူ ဒီအချိန်တွင် ငွေရှာရန်စဉ်းစားခြင်းမှာ အလွန်မိုက်မဲလှသည်။ သူသည် လက်ရှိတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး၊ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသော တစ္ဆေ၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အမှန်တရားကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်းနှင့် တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ရန် မှန်ကန်သောနည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေခြင်းတို့ကို အာရုံစိုက်နေသည်။

ညစာစားပြီးနောက် ဘာမှလုပ်စရာမရှိသောကြောင့် ယန်ကျန့်သည် အိမ်အိုကြီးထဲတွင် သူ၏ဖခင်ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စတင်မွှေနှောက်ရှာဖွေတော့သည်။

အချို့အရာများမှာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားမပိုင်ဆိုင်သောကြောင့် "တစ္ဆေမျက်လုံး" ကိုသုံး၍ မမြင်နိုင်ပေ။ သူတို့ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှာဖွေရသည်၊ အကြောင်းမှာ "တစ္ဆေမျက်လုံး" သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများကိုသာ တုံ့ပြန်မည်ဖြစ်သော်လည်း အချို့အရာများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စကားမစပ်၊ ယန်ကျန့်၊ ညစာစားပြီးပြီးချင်းပဲ မင်းရဲ့ဦးလေးတစ်ယောက်က အိမ်သစ်ဆောက်ဖို့ မင်းအမေဆီက ငွေနှစ်သိန်းချေးတယ်။ မင်းအမေက မင်းဘယ်လိုသဘောရလဲဆိုတာ မေးခိုင်းလိုက်တယ်"

ကျန်းယန်က ယန်ကျန့်ဒူးထောက်ကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် သေတ္တာများနှင့်ဗီရိုများကို မွှေနှောက်နေသည့်နေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်ဘာရှာနေတာလဲ။ အကူအညီလိုသေးလား။" သူမက မေးလိုက်သည်။

မျက်နှာမမော့ဘဲ ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"မလိုပါဘူး၊ ငါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ရှာနေတာ။ မင်းခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ချေးငွေအကြောင်းလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က ဒီမနက် မင်းဘယ်လောက်ရက်ရောလဲဆိုတာ မြင်သွားကြပြီး အခုတော့ အားလုံးက မင်းအပေါ်မှာ အကြံအစည်တွေ စရှိနေကြပြီ"

ကျန်းယန်က နှုတ်ခမ်းစူကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကိုကြည့်ရတာ ချေးငွေကို ပြန်ဆပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးထင်တယ်။"

"အရေးမကြီးပါဘူး။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ မကြာခဏဖြစ်ပွားနေတဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရ လူအများစု ဘယ်လောက်ကြာကြာအသက်ရှင်မလဲဆိုတာ မသေချာဘူး"

ယန်ကျန့်က လျစ်လျူရှုစွာပြောသည်။

"သူတို့ပိုက်ဆံလိုနေရင် ချေးပေးလိုက်ပါ။ ဒါက သူတို့ကို နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုပျော်ရွှင်စွာ နေနိုင်စေလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ၊ သူတို့အချိန်မရွေး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခုမှာ သေသွားနိုင်တာပဲ။"

"အရင်က မင်းဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူး" ကျန်းယန်က မှတ်ချက်ချသည်။

"မင်းသဘောတူမှတော့ ငါသူတို့ကို ပိုက်ဆံချေးပေးလိုက်မယ်။"

"အင်း၊ အကြွေးစာချုပ်တော့ ရေးထားဖို့ သေချာလုပ်လိုက်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"သူတို့က ပြန်ဆပ်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိတာ သိသာနေတာပဲ၊ ဒါကြောင့် အကြွေးစာချုပ်က အလကားဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

ကျန်းယန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ကိုပြန်ဆပ်ခိုင်းဖို့မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ အကာအကွယ် တချို့တော့ ရှိသင့်တယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ သူတို့အကြွေးတွေကို ငြင်းဆန်လာရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့အမေနဲ့ ရန်ဖြစ်လာရင် ငါတို့သူတို့ကို တရားစွဲလိုက်ရုံပဲ။ လူတိုင်းသဟဇာတဖြစ်ပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံနေရင်တော့ ပြဿနာမရှိတော့ဘူးပေါ့။ ငါ့ဆွေမျိုးတွေက အကောင်းဆုံးတော့မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မျက်နှာသာအတွက် တချို့အရာတွေကိုတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။"

"ဟီးဟီး၊ သဘောပေါက်ပါတယ်"

ကျန်းယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

သူမသည် ယန်ကျန့်သည် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုရရန် ငွေသုံးနေကြောင်း သိသည်။ အနည်းငယ် ဖြုန်းတီးရာကျသော်လည်း ဒါသည် ကိစ္စများကိုကိုင်တွယ်ရန် ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းယန်သည် မကြာမီ ထွက်ခွာသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေသည်။

မကြာမီ သူသည် ဓာတ်ပုံဘောင်အဟောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီး အတွင်းတွင် အလွန်ဟောင်းနွမ်းသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံရှိနေသည်။ ဓာတ်ပုံမှာ အနည်းငယ်ဝါးနေပြီး အဖြူအမည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မိသားစုဓာတ်ပုံတစ်ပုံဖြစ်သည်- ကလေးဘဝကသူ၊ သူ၏မိခင် ကျန်းဖန်၊ နှင့် သူ၏ဖခင်…

တစ်စက္ကန့်စောင့်ပါ။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဖခင်၏ရုပ်သွင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဝါးနေသော်လည်း မျက်နှာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြူဖျော့နေပြီး အပြုံးမှာတောင့်တင်းနေကာ မျက်လုံးများမှာ အရောင်မှိန်ပြီး ပြာနှမ်းနေသည်ကို မြင်နိုင်သေးသည်—သက်ရှိလူတစ်ယောက်နှင့် မတူဘဲ မကြာသေးမီက သေဆုံးခဲ့သော အလောင်းကောင်တစ်လောင်းနှင့် ပိုတူနေသည်။

သို့သော် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးမှာ အတော်လေးပုံမှန်ဖြစ်နေသည်—ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကိုကြည့်ရင်း အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကို မည်သူက စဉ်းစားမိမည်နည်း။

ယန်ကျန့်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် သူသည် အများဆုံး သုံးလေးနှစ်အရွယ်သာရှိပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ခဲ့သည်ကို သူမမှတ်မိပေ။

ဒီအချက်မှ သူကောက်ချက်ချသည်မှာ သူ၏ဖခင်သည် သူခြောက်နှစ်အရွယ်တွင် ကားတိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့သော်လည်း တစ်နှစ်အလိုကတည်းက သူ၏ဖခင်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုအချိန်အတွင်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ၊ ဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှမသိနိုင်ပေ။ အိမ်အိုကြီးထဲတွင် ထိုသို့သောအချက်အလက်များ၊ မှတ်စုများ၊ မှတ်တမ်းများ မရှိပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် အရာဝတ္ထုအဟောင်းအချို့ကို ကြည့်ရှုနေစဉ်…

"တောက်၊ တောက် တောက်!"

အပေါ်မှမျက်နှာကျက်မှ ရှင်းပြမရနိုင်သော ခြေသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်—သားရေဖိနပ်များ မြေပြင်ကိုရိုက်ခတ်သံ၊ အလွန်ရှင်းလင်းသည်။

ဟမ်။

ထိုအခိုက်တွင် ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက်မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် တင်းမာသွားကာ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ အလိုလိုပွင့်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယန်သည် အပြင်ထွက်သွားပြီး သူ၏မိခင်မှာလည်း ပြန်မရောက်သေးဘဲ အိမ်တွင်သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်သောကြောင့် အပေါ်ထပ်တွင် မည်သူမျှ ရှိနေရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဆူညံသံမှာ ထိုအခန်းမှလာခြင်းဖြစ်သည်… သူ၏ဖခင်၏ဓာတ်ပုံထားရှိသော အခန်းပင်။

"နောက်စရာလား၊ ငါစစ်ဆေးပြီးသား၊ ဘာမှမမှားဘူး"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ထဲမှအရာအားလုံးကို ချက်ချင်းချကာ တွေဝေမနေဘဲ အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်။

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မကြောက်ပေ။

အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင်တကယ်ပေါ်လာပါက ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကိုတည့်တည့်ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး သူသည် အင်အားအကြီးဆုံးတစ္ဆေများကိုပင် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်သော ထူးဆန်းအေးစက်သည့် ထင်းခုတ်ဓားကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ယန်ကျန့်ဒုတိယထပ်သို့ရောက်သောအခါ သူ၏ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ညာဘက်အစွန်ဆုံးမှအခန်း၏တံခါး… ပွင့်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စစ်ဆေးပြီး သော့ခတ်ထားခဲ့သော သစ်သားတံခါးသည် ယခုအခါတွင် ဟနေသည်။

ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးကို သတိမထားတတ်သောသူတစ်ဦးက သတိပြုမိမည်မဟုတ်ဘဲ လေတိုက်၍ ပွင့်သွားသည် သို့မဟုတ် ထွက်ခွာစဉ်က ကောင်းကောင်းသော့မခတ်ခဲ့ဟုသာ ထင်ပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ယန်ကျန့်မှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူသည် ထွက်ခွာစဉ်က ထိုအခန်းကို လုံခြုံစွာပိတ်ခဲ့ကြောင်း သေချာပြီး ကျန်းယန်သည် ဓာတ်ပုံရှိသောအခန်းသို့ သေချာပေါက် ဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

"တစ်ခုခုမှားနေတာတော့ သေချာတယ်၊ ပြဿနာက ဘယ်မှာလဲဆိုတာပဲ ငါမသိတာ။ မနေ့ကလည်း အတူတူပဲ၊ တံခါးက သူ့ဘာသာသူပွင့်သွားတယ်"

ယန်ကျန့်က တည်ကြည်သောမျက်နှာထားဖြင့်ပြောရင်း အခန်းထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ်ခြေချလိုက်သည်။

ခြေသံများ၏ရင်းမြစ်ကို မတွေ့ရှိရပေ။

အခန်းထဲမှအရာအားလုံးမှာ ယခင်အတိုင်းပင် အတိအကျစီစဉ်ထားပြီး ပြောင်းလဲမှုမရှိပေ။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးပင်လျှင် ဘာမှမှားယွင်းနေသည်ကို မတွေ့ရှိရပေ။

အကယ်၍ ဒီလိုသာမဟုတ်ခဲ့ပါက ယန်ကျန့်သည် မနေ့ညက ကျန်းယန်ဘေးတွင် သူ၏အသက်ကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ မည်သို့အိပ်စက်နိုင်မည်နည်း။

"ဒီမှာ ကိစ္စတွေက ပိုထူးဆန်းလာနေပြီ။ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုနဲ့စတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီနေ့ ငါလူ့ဦးခေါင်းနှစ်လုံး၊ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့ အလောင်းတစ်လောင်း တွေ့တယ်၊ နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ သတင်းစကားပို့ရမယ့်လူလေးယောက် တောအုပ်ထဲကိုဦးတည်သွားတယ်… ပြီးတော့အခု၊ လူမရှိတဲ့အခန်းကနေ ခြေသံတွေထွက်လာတယ်၊ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဒီမှာ လှည့်လည်နေနိုင်တယ်လို့ ညွှန်ပြနေတယ်။"

"အရေးကြီးဆုံးအချက်က ငါအစကနေအဆုံး သဲလွန်စအသေးအဖွဲလေးတောင် ရှာမတွေ့သေးဘူး။"

"ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ထင်ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းရဲ့ ရင်းမြစ်ကို ငါရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့သဘာဝလွန်စွမ်းအားနဲ့ ရွာတစ်ရွာလုံးကို ရှာဖွေတာတောင် ဘာမှမရခဲ့ဘူး"

သူဆက်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုအချိန်တွင် အလျင်စလိုမလုပ်ဘဲ စဉ်းစားနေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောက်ချက်တစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၏ရင်းမြစ်မှာ လက်တွေ့တွင်မဟုတ်ဘဲ ထိုအိပ်မက်ဆိုး အတွင်းတွင်ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက အိပ်မက်ဆိုးအတွင်းတွင် သူ၏ဝမ်းကွဲညီမ ရှောင်ယွမ်က သူ့ကို ရွာမှအမြန်ဆွဲထုတ်သွားပြီး သူရွာ၏အခြေအနေကိုပင် မသိလိုက်ပေ။

အကယ်၍ ထိုအိပ်မက်ဆိုးသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် လက်တွေ့နှင့်ဆက်စပ်နေပါကကော။

"တကယ်လို့သာ အဲ့ဒါမှန်ခဲ့ရင် အနှောင့်အယှက်ပေးနေတဲ့တစ္ဆေက ငါ့အိပ်မက်ထဲက ရွာရဲ့ဘေးအခန်းထဲမှာ ရှိနေတာပဲ"

ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်ပြီး သူရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် မနေ့ညက အိပ်မက်ဆိုးအတွင်း သူ၏အခန်းမှထွက်ခွာခဲ့ပြီး အကယ်၍ ဘေးအခန်းတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေပါက သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် မီတာအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသောကြောင့်ပင်… အကယ်၍ သူ၏ဝမ်းကွဲညီမက သူ့ကို အချိန်မီမဆွဲထုတ်သွားခဲ့ပါက သူသည် တစ္ဆေနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသောပုံစံဖြင့် တွေ့ဆုံမိနိုင်ပေသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ပထမဆုံးအိပ်မက်ဆိုးအတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

"ဒါဆို တစ္ဆေက အိပ်မက်ထဲမှာရှိနေပြီး လက်တွေ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှမ်းမိုးလာတာလား။"

ကြာရှည်စွာစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဒီကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အကယ်၍ ဒီခန့်မှန်းချက်မှန်ကန်ပါက တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သင်သည် အိပ်မက်ထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သင်သည် တစ္ဆေကိုသတ်နိုင်ခဲ့သည့်တိုင် အများဆုံးမှာ အိပ်မက်ဆိုးပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေမှာမူ မသေဆုံးပေ။

ဖြေရှင်းမရနိုင်။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ဘာသာသူတွေးလိုက်သည်မှာ ဒါက ဖြေရှင်းမရနိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် တစ်ခုဖြစ်သည်ဟုပင်။

တစ္ဆေကို အိပ်မက်ထဲတွင် အကျဉ်းချ၍လည်းမရ၊ ကိုင်တွယ်၍လည်းမရသော်လည်း ၎င်းသည် လက်တွေ့ကို စတင်သက်ရောက်မှုရှိလာပြီး သက်ရှိများကို အိပ်မက်ထဲသို့ ဆွဲဆောင်နေသည်။ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးပင်လျှင် မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ အိပ်မက်ထဲသို့ဝင်ရောက်ပါက အိပ်မက်ဆိုးများမှာ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ဒါက လွတ်မြောက်လမ်းမရှိသော မကောင်းသောသံသရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့သာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းမရှိဘူးဆိုရင် ငါမနက်ဖြန်မနက်အစောဆုံး ဒီမိသားစုအိမ်ကနေ ထွက်ခွာသွားရုံပဲရှိတော့တယ်"

ယန်ကျန့်သည် ဒါကတစ်ခုတည်းသော ပညာရှိသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

အကြောင်းမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်သည် ဒီအနီးအနားတွင်သာ ဖြစ်ပွားပြီး တာချန်းမြို့တွင် ထိုသို့သောဖြစ်ရပ်များမရှိသောကြောင့် ၎င်းသည် ဒေသဆိုင်ရာဖြစ်ပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။