နိုးကြားမှု

အနက်ရောင်အရိပ်က သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အောက်မှ တောင်တန်းများမှာ ကွဲအက်သွားသည်။ အစိမ်းရင့်ရောင် အလင်းအစုအဝေးတစ်ခုက ရေဘောလုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ စီးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှန်လီက ခေါင်းစောင်းပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါက အဲ့ဒီနတ်ဘုရားနဲ့မိစ္ဆာရဲ့ အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်လား?"

အနက်ရောင်အရိပ်အရိပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံအုတ်ဂူအဖွဲ့အစည်းမှာ နတ်ဘုရားပွဲတော်ညတွင် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများမျိုချခဲ့သော ပစ္စည်းအားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် စုဆောင်းပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည် - နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ကျောရိုးပင်!

သူက ထိုပစ္စည်း၏တည်နေရာကို သိနှင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကိုရယူရန် အချိန်အနည်းငယ်ယူရဦးမည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားတစ္ဆေနှင့် အခြားသူများ၏စိတ်များမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ချုံယွိမြို့တွင် ခုလေးတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော မြင်ကွင်းများကို ရှန်လီ၏ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်မှ တစ်ဆင့် ခဏတာမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲကဲ့သို့အေးစက်သည့်အရိုးလက်မောင်းအပြင် ရှင်းပြမရသော စကားစမြည်ပြောဆိုမှု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်း။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

"သခင် မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ..."

အနက်ရောင်အရိပ်က ခဏရပ်ပြီးမှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

"ရှေးခေတ်ကတည်းက လောကကြီးက ဘုံသုံးဘုံခွဲခြားထားပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင်အုပ်စိုးသူရှိတယ်လို့ ကောလာဟလရှိခဲ့တယ်။"

"ငါမမှားဘူးဆိုရင် အမျိုးသမီးရဲ့ကလေးဆန်တဲ့အသံပိုင်ရှင်က မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့အုပ်စိုးသူ ဖြစ်သင့်တယ်။"

"မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့စည်းမျဉ်းတွေက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြောင်းလဲသွားပြီ လူ့ကမ္ဘာရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး သူတို့ကိုသံသရာထဲကို ပို့ဆောင်နိုင်တယ်။"

"မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေတယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘူး ဒါကြောင့် ငါမြေအောက်ကမ္ဘာကိုဖွင့်ပြီး ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေချင်တာ။"

"ဘုံသုံးဘုံထဲမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့နိယာမတရားတွေက လူ့ကမ္ဘာမှာ အားအနည်းဆုံးပဲ။"

"နောက်တစ်ခုက မြေအောက်ကမ္ဘာ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးက နတ်ဘုရားဘုံပဲ။"

"ရှေးခေတ်တုန်းက နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက ဘာလို့ဒီမြုံနေတဲ့ လူ့ကမ္ဘာမြေကို တပ်မက်ခဲ့ကြတာလဲ?"

"သူတို့ကိုအဲ့လိုလုပ်ဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်ခုခု သေချာပေါက်ရှိခဲ့ရမယ် ပြီးတော့ မြေအောက်ကမ္ဘာက ပြောင်းလဲမှုတွေကလည်း သဲလွန်စတွေပေးနိုင်တယ်။"

ရှန်လီက သူ၏မေးစေ့ကိုကိုင်ရင်း အတွေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာက ကြီးမားတဲ့အပြောင်းအလဲ ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဲ့လိုတည်ရှိမှုတွေကြောင့်ပဲ။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏အဓိကတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သောစာပေများကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း အရိုးလက်မောင်းအပေါ်တွင်မူ သူဘာအထင်အမြင်မှ မရှိပေ။

၎င်း၏တည်ရှိမှုမှာ သူ၏အမြင်အာရုံကို ကျော်လွန်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

လူတိုင်းစဉ်းစားနေစဉ် အနက်ရောင်အရိပ်က ပြောလိုက်သည်။

"တော်ပြီ အားလုံးပဲ ဒီအနောက်ပိုင်းဒေသအစီအစဉ်မှာ စိတ်တူကိုယ်တူလူတစ်ယောက်ကို စတေးခဲ့ရပေမဲ့ ပန်းတိုင်ကတော့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ။"

"လာမယ့်နေ့ရက်တွေမှာ မင်းတို့အားလုံး နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ဆင်းသက်လာမှုကို ဆွဲဆောင်ဖို့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့စောင့်သင့်တယ် ပြီးတော့ ဒီကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ်သန့်စင်မယ့်နေ့က သိပ်အလှမ်းဝေးတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဒါကို ကြားသောအခါ ရှန်လီက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ရောက်လာတာက လောကကြီးကို မျှော်လင့်ချက်နည်းနည်းလေး ယူဆောင်လာပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် နေဝင်ချိန်၊ ကောင်းကင်ပြိုကျချိန်နှင့် လယ်ကွင်းများတွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများ၏ပုံရိပ်များ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားသည်။

သူလွန်ခဲ့သောနှစ်များက ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကပ်ဘေးမြင်ကွင်းများပင်။

တောင်ပိုင်းဒေသတွင် ကျန်းလင်တောင်ကြားအပြင်ဘက် ထျန်းရှန်းတောင်အတွင်း၌ ကြီးမားသောရေခဲတလားတစ်ခုရှိပြီး အတွင်းတွင် ဧရာမပုံရိပ်တစ်ခုရှိနေကာ နှလုံးသားရှိသင့်သော ရင်ဘတ်တွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ထွက်နေသောအပေါက်တစ်ခုကို မြင်နိုင်သော်လည်း အသားဘူးသီးများမှာ အဆက်မပြတ်လူးလွန့်နေပြီး ပေါင်းစပ်နေသည် - ၎င်းမှာ ဂဠုန်ဘုရင်ပင်!

ရေခဲတလားဘေးတွင် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုရပ်နေပြီး အနက်နှင့်အနီရောင် ဝတ်ရုံလွှမ်းခြုံထားကာ သူ၏ရင်ဘတ်တွင် နံပါတ်နှစ်ကို ချယ်လှယ်ထားသည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို တားဆီးခဲ့သော တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူပင်!

ရေခဲတလားအတွင်းမှ တိုးညှင်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့အသက်ငွေ့လား?"

တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူ စကားပြောနေစဉ် သူရုတ်တရက် အေးစက်သောလေကိုရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

"အနောက်ပိုင်းဒေသခရီးစဉ်က အဆင်ပြေချောမွေ့သွားပုံပဲ။"

သူ၏ဘယ်ဘက်ပခုံးမှ ပခုံးရိုးမှ သွေးများမှာ ရှင်းပြမရဘဲ ထွက်ကျလာသည်။

"ကျစ်! ငါ့ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ပြင်ဆင်ပြီးပေမဲ့ ဒဏ်ရာက ရှိနေတုန်းပဲ။"

ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ခရီးစဉ်အပြီး နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၏ လက်သီးတစ်ချက်က သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ကြေမွသွားစေသောအခါ အနက်ရောင်အရိပ်က သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ပြန်ပေါက်လာအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီလိုအခြေအနေများမှာ အခါအားလျော်စွာ ဖြစ်ပွားနေသည်။

ရေခဲတလားထဲမှ ဂဠုန်ဘုရင်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ရဲစွမ်းသတ္တိကို ချီးကျူးရမလား ဒါမှမဟုတ် အသိတရားမဲ့ခြင်းလို့ခေါ်ရမလား? မင်းက ဧကရာဇ်မြို့တော်က သေမင်းရဲ့နဖူးကို သွားထိရဲတယ်?"

"မင်းသိလား အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ ရှုံးနိမ့်စရာမရှိသလောက်ပဲ။ သူသာမြို့တော်ကနေ သဘောဆန္ဒအလျောက်ထွက်ခွာနိုင်ရင် သူတစ်ယောက်တည်းက နယ်မြေလေးခုက မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်လောက်တယ်။"

တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူက အေးစက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"ဒီအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေ တော်လောက်ပြီ သဘောတူညီချက်က ပြီးသွားပြီ မင်းရဲ့ကတိကို မမေ့နဲ့။"

ရေခဲတလားမှ မှိန်ဖျော့သောအဖြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အများဆုံးတစ်နှစ်ပဲ။"

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ငါတို့မင်းကိုတစ်နှစ်စောင့်မယ်။"

ထိုသို့ဖြင့် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာဖွင့်လှစ်ခြင်းမှာ ခဏလေးသာကြာမြင့်သော်လည်း မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေလေးခုမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအရာမှာ လူ့ဘုံနှင့်မသက်ဆိုင်ပေ။

အသူရာအင်ပါယာ၏အရှေ့ဘက်အစွန်တွင် အရပ်မြင့်ပြီး မဲနယ်ပြာရောင်အသူရာဘုရင်တစ်ပါး ရုတ်တရက်သူ၏ထိုင်ခုံမှထကာ အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ဘေးတွင် ကြီးမြတ်သောအသူရာစစ်ဘုရင်လေးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ထျန်းကျိလော်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဘာက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနေတာလဲ?"

"ငါမြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်တယ် ပြီးတော့ ငါအနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုအရှိန်အဝါမျိုးကို နှစ်တစ်ထောင်ကျော်ကြာအောင် မခံစားမိခဲ့ဘူး။ ဘာက အကြောင်းရင်းဖြစ်နိုင်မလဲ?"

"မြေအောက်ကမ္ဘာ?"

ထျန်းကျိလော်၏မျက်လုံးများမှာလည်း လေးနက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသလာသည်။

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီး ဒန်မော့က အကြောမာနေတုန်းပဲလား?"

ထျန်းကျိလော်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "သူမသေသေးဘူး။"

အသူရာဘုရင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆိုးတာပဲ။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရဲ့အလောင်းအစားက ဒန်မော့တစ်ယောက်တည်းအပေါ်မှာပဲ။ အဘိုးကြီးသာသေသွားရင် မူလသဘောတူညီချက်က ပျက်ပြယ်သွားမှာပဲ။"

"ငါတို့မျိုးနွယ်စုအတွင်းက အာဏာလုပွဲတွေကို ကြည့်ရတာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းတယ်။"

" အရေးကြီးဆုံးကတော့ ငါက ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာထိုင်နေတဲ့ အဘိုးကြီးနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်ပြိုင်ဆိုင်ချင်သေးတာ။"

"သူငါ့အပေါ်မှာထားရစ်ခဲ့တဲ့အမာရွတ်တွေက ဒီနေ့အထိ နာကျင်နေတုန်းပဲ။"

မြောက်ပိုင်းဝင်ရိုးစွန်းဒေသတွင် အဆုံးမရှိသောရေခဲများကြား၌ ယက္ခဘုရင်၏နန်းတော်တွင် ပန်းချီကားကဲ့သို့ လှပသောမြင်ကွင်းများ နေရာတိုင်းတွင်ရှိနေသည်။

သို့သော် ဦးခေါင်းခွံအဆင်တန်ဆာများနှင့် ဖန်ခွက်ထဲမှ ထူထဲသောဝိုင်နီမှာ ပန်းချီကားကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဝန်းကျင်တစ်ခု ပေးနေသည်။

အနီရောင်ပိုးကုလားကာများပါသော ဧရာမကုတင်ပေါ်တွင် ယောက်ျားလေးဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်။

ယောက်ျားများမှာ လူသားမျိုးနွယ်မှ ချောမောသောယောက်ျားများဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးကို ကျေနပ်စေရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာ အတင်းအကျပ် ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေသည်။

အမျိုးသမီးမှာ ယက္ခတို့၏ဘုရင်မဖြစ်ပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကိုယ်ဟန်အနေအထားနှင့် ထူးကဲသော အသွင်အပြင်ရှိသော်လည်း သူမ၏အသားအရေမှာ လူသားအရောင်မဟုတ်ဘဲ မှိန်ဖျော့သော ပြာလဲ့လဲ့အရောင်သန်းနေသည်။

ယက္ခမျိုးနွယ်စုမှ ယောက်ျားများမှာ အားလုံးအရုပ်ဆိုးကြပြီး အမျိုးသမီးများမှာမူ ထူးကဲစွာ လှပကြသည်ဟု ကျယ်ပြန့်စွာ သိကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့အားလုံးတွင် တူညီသောအချက်တစ်ချက်ရှိသည် - သူတို့က လူ့အသားစားသုံးခြင်းနှင့် လူ့သွေးသောက်သုံးခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။

မျက်လုံးများမှိတ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာခံစားနေသော ယက္ခ ဘုရင်မမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပုံရပြီး ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ကြက်သွေးရောင်အနည်းငယ် စီးဆင်းနေသည်။

ယောက်ျားလေးဦးမှာ တုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူတို့၏ဦးခေါင်းများမှာ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှ ပြတ်တောက်သွားသည်။

အစေခံရက္ခိုသ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မ ဒီလူသားယောက်ျားအနည်းငယ်က အရှင်မကို မကျေနပ်စေဘူးလား?"

ယက္ခ ဘုရင်မက သူမ၏နှုတ်ခမ်းမှသွေးများကို လျက်လိုက်ပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"သူတို့က အစားအစာသက်သက်ပဲ။ ဘယ်သူက အစားအစာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒေါသထွက်မှာလဲ? ငါပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရှိန်အဝါ အစအနတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်တာ ။"

သူမ၏မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူမတီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့အရှိန်အဝါပဲ။"

အသူရာဘုရင်နှင့် ရက္ခိုသ်ဘုရင်မအပြင် နယ်မြေလေးခု၏ ဒေသအသီးသီးမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုန်းကွယ်နေသော သတ္တဝါများမှာ သူတို့၏အိပ်စက်ခြင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာနိုးထလာကြသည်။

သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံသို့ ကြည့်လိုက်သော်လည်း အဆုံးသတ်ကာလမှာ မရောက်ရှိသေးပေ။

သတ္တဝါများထဲမှ အချို့မှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို မျက်လုံးများမှိတ်ကာ ဆက်လက်အနားယူရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ထဲမှအချို့မှာ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် လေးနက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုပြသပြီး သူတို့၏မူလနေထိုင်ရာများကို စွန့်ခွာသွားကြသည်။

တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ယံတွင် အရောင်ခုနစ်သွယ်ရှိသော ချိုနှင့်သမင်ဖြူတစ်ကောင်က အနောက်ဘက်သို့ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

၎င်းက ညကောင်းကင်ကို ကြယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကျင့်ယန်မြို့သို့ ဦးတည်သွားသည်။