ခွဲခွာခြင်း

တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် အရာအားလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်။

ချူမင်းသားက ချုံယွိမြို့၏အပျက်အစီးများကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသတွေမှာ ချုံယွိမြို့ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။"

သူ၏ဘေးမှ ချင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"အနည်းဆုံးတော့ လူတွေအသက်ရှင်နေသေးတယ်။"

ဒါကို ကြားသောအခါ ချူမင်းသား အနည်းငယ်ကြောင်သွားပြီးနောက် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှင်သန်ကျန်ရစ်သောစစ်သားများမှာ သူတို့၏ကျဆုံးသွားသောရဲဘော်များ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စုဆောင်းနေကြပြီး ဒဏ်ရာရသူများကို ပြုစုနေကြသည်။

နေရောင်ခြည်တစ်စင်းက ညအမှောင်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လူသူကင်းမဲ့သောမြေသို့ မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေးတစ်ခုကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာသည်။

ရှင်သန်ကျန်ရစ်သောစစ်သားများစွာမှာ နေကိုမော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ လူတွေ အသက်ရှင်နေသေးတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့အသက်ရှင်နေသရွေ့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်။"

သူက ချင်ဖုန်းဘက်သို့ လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။

"အနောက်ပိုင်းဒေသကို ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ကယ်တင်ရာမှာ မင်းက အရေးကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ ငါဒီအဖြစ်အပျက်ရဲ့ အသေးစိတ်ကို ဧကရာဇ်မင်ဆီကို သတင်းပို့မယ်။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ဘေးပတ်လည်မှ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်၏ခြေရာများကို ရှာဖွေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လုပ်နိုင်တာလေးပဲ လုပ်ခဲ့တာပါ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ္ဆေခေါင်းသခင်ရဲ့ ပေါ်ထွက်လာမှုက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ခဲ့တာပါ။"

နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အရိပ်အောက်တွင် သူက အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးနှင့် တစ္ဆေခေါင်းသခင်တို့ အတူတကွရပ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေပုံရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ အတင်းအဖျင်း ပြောချင်စိတ်ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ္ဆေခေါင်းဆောင်မှာ ကြောင်အဖေ ဖြစ်နိုင်သည်!

အဲ့ဒီမှာ တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ... ချင်ဖုန်းက မသိမသာမျက်ခုံးပင့်ပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန်အောင် သစ်ပင်အရိပ်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာချဉ်းကပ်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ အဆင့်မြင့်နတ်သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး၏အာရုံမှ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။

သစ်ပင်အရိပ်ထဲတွင် နှစ်ဦးသား သူတို့၏စကားစမြည်ပြောဆိုမှုကို ရပ်တန့်ပြီး တညီတညွတ်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖခင်ချင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် တမင်တကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?"

တစ်ဖက်လူ၏ လျို့ဝှက်ဘဝကို လုံးဝမသေချာနိုင်ဘဲ ချင်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီးနောက် သူက ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အကြီးအကဲတစ္ဆေခေါင်းကို ကျေးဇူးတင်ဖို့လာတာပါ။ အစောပိုင်းက အကြီးအကဲရဲ့ အကူအညီသာမရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်သေဘေးနဲ့ ကြုံတွေ့နေရလောက်ပြီ။"

"အဲ့ဒါမလိုပါဘူး ငါအချိန်မီရောက်လာတာလေးပါပဲ။"

ချင်ဖုန်းက ခဏရပ်ပြီး နောက်ထပ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဆက်လက်ပြောဆိုလိုသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချူမင်းသားရောက်လာပြီး သူ၏ကျေးဇူးတင်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည့်အပြင် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ မကြာသေးမီက ဘေးအန္တရာယ်အပေါ် သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

သူကြီးနှစ်ဦးမှာ အလေးအနက် ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေသောကြောင့် ချင်ဖုန်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့ကို ဆက်လက် မနှောင့်ယှက်နိုင်တော့ဘဲ ဘေးသို့ဆုတ်ခွာလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

သူက အမျိုးသမီးနှစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အကြီးအကဲတစ္ဆေခေါင်းနှင့် သူတို့၏တွေ့ဆုံမှုအကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အတွေးနက်နေပုံရသည်။

"အကြီးအကဲတစ္ဆေခေါင်းက အခြေအနေကိုပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ အနောက်ပိုင်းဒေသကိုလာခဲ့တာဖြစ်ပုံပဲ ပြီးတော့ သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာရဲ့ အရန် အစီအစဉ် ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။"

"အရင်တုန်းက အကြီးအကဲဖုက အကြီးအကဲတစ္ဆေခေါင်းက ငါ့ရဲ့ ကြောင်အဘိုးကြီး ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် အခုတော့ ငါလည်း သံသယဝင်စပြုလာပြီ။"

"သူက အဖြူရောင်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပြီး သူ့ရဲ့မျက်နှာအမှန်ကို ကျွန်တော်မမြင်ရဘူး။ ငါသာမှားသွားရင် ရှက်စရာကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးလား?"

"မင်းတို့ဘယ်လိုထင်လဲ?"

ချန်းဖေးလန်၏မျက်လုံးများမှာ သဘာဝမကျသောအကြည့်ဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။

လျို့ကျန့်လီမှာ စကားပြောမည်ပြုသော်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏မိန်းမတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် သူမ၏ယောက်ျားကို သဘာဝအတိုင်း မလှည့်စားလိုပေ။

သူတို့ခေါင်းလှည့်ပြီး တခြားတစ်ဖက်သို့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖခင်ချင်မှာ သူတို့ကို တည့်တည့် ကြည့်နေသည်။

နှစ်ဦးသားမှာ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့က သူတို့၏စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်ပြီး သူတို့၏ယောက်ျားကို လှည့်စားခဲ့သည်။

"ကျွန်မတို့... လည်းမသိဘူး။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကိုထောက်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ငါတို့နောက်မှ သခင်မဖုနဲ့ အတည်ပြုလို့ရမယ် ထင်တယ်။"

ချူမင်းသားက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားအဲ့ဒီဘက်ကို တစ်ချိန်လုံးကြည့်နေတာတွေ့တယ်။ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား?"

ဖခင်ချင်က သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"ဒီလူ အနည်းငယ်ဆီကနေ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိတ်က ပုံရိပ်တွေကို ခဏတာမြင်မိလို့ပါ။ သမိုင်းမှာအသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရားက တကယ်ပဲ ထူးကဲပါတယ်။ အချိန်တန်ရင် သူမ ဒဏ္ဍာရီလာလွန်မြောက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနိုင်လောက်တယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနဂါးပြာမျိုးနွယ်စုရဲ့ မိန်းကလေးကလည်း အလားအလာရှိတဲ့ အနာဂတ်ရှိတယ်။"

ချူမင်းသားက သဘောတူညီလိုက်သည်။

"ဒီအမျိုးသမီး နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲထူးချွန်တယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို လက်ထပ်ခဲ့တဲ့ သခင်လေးချင်ကလည်း ထူးခြားတယ်။ ကျွန်တော်စပ်စုမိတာက ချင်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲက ဘယ်လိုလူမျိုးမို့လို့ ဒီလို သားတစ်ယောက်ကို မွေးမြူနိုင်ရတာလဲ?"

ဖခင်ချင်က လေးနက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ ကျားအဖေက ကျားသားပဲ မွေးတယ်။ သားက ဒီလောက်အရည်အချင်းရှိမှတော့ အဖေက ပိုပြီးထူးချွန်ရမှာပေါ့။"

ချူမင်းသားမှာ သူ၏အဖြေကြောင့် ခဏတာကြောင်သွားသော်လည်း ထို့နောက် သဘောတူညီလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။"

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူထပ်ပြောသည်။

"ဒီအနောက်ပိုင်းဒေသတွေက ဘေးအန္တရာယ်က တစ္ဆေခေါင်းသခင်ရဲ့ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ငါတို့အန္တရာယ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တယ်။ ငါဒီကိစ္စကို ဧကရာဇ်ဆီကို သေချာပေါက် အကြောင်းကြားမယ်။"

ဖခင်ချင်က ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင် အနောက်ပိုင်းဒေသတွေက ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ငါ့ နာမည်ကို ဖယ်ရှားပေးစေချင်တယ်။"

ချူမင်းသားက စိုးရိမ်သောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ..."

"ငါက မြောက်ပိုင်းဒေသရဲ့တပ်မှူးမဟုတ်တော့ဘူး ပြီးတော့ ငါ့မှာ ဂရုစိုက်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ငါ အနောက်ပိုင်းဒေသတွေကို သွားခဲ့တာက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာရဲ့ အမိန့်တွေကို လိုက်နာနေလို့ပဲ။"

တစ်ဖက်လူ၏ခိုင်မာသောလေသံကို နားထောင်ရင်း ချူမင်းသား နောက်ဆုံးတွင်ခေါင်းညိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။"

ချူမင်းသားထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖုရော့ယွင်က ရှေ့သို့တိုးလာပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လျို့ဝှက်ဘဝအကြောင်းကို ကောင်လေးကိုမပြောပြသေးဘူးလား?"

ဖခင်ချင်မှာလည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးများရှိသည်။

"အခုအချိန်မကျသေးဘူး။"

ဖုရော့ယွင်က တောင်းပန်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လိုကိုး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ? ငါက ငါ့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်ကို သူနဲ့ဝေမျှပြီးပြီ။ သူအခု အတည် မပြုနိုင်သေးရင်တောင် သူက မင်းကိုသံသယဝင်နေသင့်ပြီ။"

ထိုစကားများကြောင့် ဖခင်ချင်၏အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ထိုလောကတွင် အမြဲတမ်းအမျိုးမျိုးသော သဘာဝနှင့်လူလုပ် ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် သက်ရှိနှင့် သေသူများကြားမှ နှုတ်ဆက်ခွဲခွာခြင်းများ ရှိနေသည်။

သေသူများမှာ သွားနှင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း သက်ရှိများမှာမူ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကို ဆက်လျှောက်ရဦးမည်။

လူတိုင်း ချုံယွိမြို့တွင် စုဝေးကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ဆက်ရန် အချိန်ကျရောက်လာသည်။

ပိုင်ဝူတိက ချင်ဖုန်းကို ရှောင်ပိုင်၏တည်နေရာ အကြောင်းမေးပြီး သူမကိုရှာရန် ဒေါ်လေးမော့ကို ခေါ်သွားရန်စီစဉ်လိုက်သည်။

သူမပိုင်ဆိုင်သော နဂါးသွေးကြောမြေမှာ နဂါးဝိညာဉ်ဆုံးရှုံးသွားကြောင်းကို ရောက်ရှိလာသော မိစ္ဆာသားရဲများထံမှ သူမသိရှိပြီးဖြစ်သည်။ ဒေါသထွက်ပြီးနောက် သူမက လက်တွေ့အရှိတရားကို မနှစ်မြို့စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

နဂါးသွေးကြောနယ်မြေအတွက် တခြားမိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်စရာမလိုတော့ဘဲ သူမက ရှောင်ပိုင်ကို သူမနှင့်အတူနေရန် သူမ၏ဘေးသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသများတွင် အဓိကဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ချူမင်းသားနှင့် တပ်မှူးဖုရော့ယွင်တို့မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

ဒါ့အပြင် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မဖယ်ရှားနိုင်သော အရိပ်တစ်ခု သက်ရောက်စေသည်။

သူတို့မှာ အတည်ပြုရန်အရာများစွာရှိသောကြောင့် သူတို့ အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာ သွားကြသည်။

ဖုရော့ယွင် ထွက်ခွာမည်ပြုစဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းက အရိပ်အမြွက်ပြပြီး အနည်းငယ်စုံစမ်းလိုက်ရာ ထိုသို့သောအဖြေကိုသာ ရရှိခဲ့သည် - သူမ၏ယခင် တစ္ဆေခေါင်းဆောင်၏လျို့ဝှက်ဘဝ အပေါ် ခန့်မှန်းချက်မှာ မှားယွင်းသွားသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ဖုန်းက သူမ၏သဘာဝမကျသောအကြည့်မှ တစ်စုံတစ်ခုကွဲပြားနေသည်ကို အာရုံခံမိနိုင်သည်။

စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှာ အနောက်ပိုင်းဒေသများကို အောင်နိုင်ရန်ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အန္တရာယ်များနှင့် ဝန်းရံခံခဲ့ရကာ ပြန်လာရန် အချိန်ကျပြီဖြစ်သည်။

ထိုအစွမ်းထက်ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှာ သူ၏စစ်သားများ၏ ၃၀% သာဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး သေခြင်းတရားမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး ထိုသို့သော ထိခိုက်မှုနည်းပါးခြင်းမှာ ချင်ဖုန်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့်ပင်!

စစ်သားတိုင်းက သူ့ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ကျေးဇူးတင်မှုဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချုံယွိမြို့၏ အပျက်အစီးများအပြင်ဘက်တွင် စစ်ဘုရင်ခံတပ်မတော်မှာ စုဝေးပြီးဖြစ်ပြီး ထွက်ခွာရန်အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လဲ့ယင်းက မေးလိုက်သည်။

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်က တကယ်ပဲငါတို့နဲ့အတူ ပြန်မလိုက်ဘူးလား?"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို မပြန်ခင် ဂရုစိုက်စရာကိစ္စအနည်းငယ်ရှိသေးတယ်။"

မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် အက်ကွဲကြောင်းများပေါ်ပေါက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသောသတ္တဝါများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ချင်ဖုန်းက သူ၏အစွမ်းကိုတိုးမြှင့်ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ထို့ကြောင့် အနောက်ပိုင်းဒေသမှမထွက်ခွာမီ သူက ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်ဘုံ ရောင်ပြန်ကျောက်တုံး၏ အကူအညီဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် အနှောင်အဖွဲ့မဲ့နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်သော ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို စုဆောင်းရန် ရည်ရွယ်သည်။

သူက သူ၏မိန်းမများ၏ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးရန်အတွက် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ကို တတ်နိုင်သမျှများများ စုဆောင်းလိုသည်။

ဒါ့အပြင် မီး၏မီးခဲများမှ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော စကားလုံးလေးလုံးမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာဆဲဖြစ်ပြီး မပြိုကွဲနိုင်ပေ။

အနောက်ပိုင်းဒေသမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူက တောင်ပိုင်းဒေသရှိ ကျင့်ယန်မြို့သို့ သွားပြီး အကြီးအကဲလီယန်၏သင်္ချိုင်းတွင် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေရမည်...