လီယန်၏သင်္ချိုင်း

ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး၏အရှိန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ တစ်ရက်တည်းဖြင့် ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အုပ်စုမှာ တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ ကျင့်ယန်မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ယနေ့၏ကျင့်ယန်မြို့မှာ တရားဝင်ကောင်းကင်ဘုံမြို့ဖြစ်လာပြီး ၎င်း၏အရွယ်အစားနှင့် ကာကွယ်ရေးအင်အားနှစ်ခုစလုံးမှာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်။

ပြီးတော့ လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့ သွားရသည်ကိုနှစ်သက်သော ရှီကျိန့်မှာ သခင်ကြီးကျိုး၏ တင်းကြပ်သောသင်ကြားမှုများအောက်တွင် တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးရိုး၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နှင့်ပြီဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အကြီးအကဲဖြစ်လာသည်ကို ချင်ဖုန်းသိခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ သူ၏အတွက် ကြီးမားသောခုန်ပျံကျော်လွှားမှုတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သူမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားအချို့ကို မေးမြန်းသောအခါ ယန်ဟော်နှင့် ကျန်းထျန်းနန်တို့မှာ တာဝန်ဖြင့်အပြင်ထွက်နေပြီး ဌာနတွင် လောလောဆယ်မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် စာရွက်စာတမ်းပုံများအောက်၌ နစ်မြုပ်နေသော စီးကျန့်ကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက တိတ်တဆိတ်ပြုံးပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော်လည်း မထွက်ခွာမီ သူက နတ်ဘုရားမူးယစ်ယီဝေအိုးများစွာကို ထားရစ်ခဲ့သည်။

ချင်မိသားစု၏အိမ်တော်ဟောင်းမှာ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခံထားရသော်လည်း မမမော့နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့မှာ ထိုနေရာတွင်မရှိတော့ပေ။

လရောင်ခြည်ပြခန်း ၏စီးပွားရေးမှာ တိုးတက်နေဆဲဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းနယ်မြေရှိ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တွင် ဆိုင်ခွဲများဖွင့်လှစ်ရန်အစီအစဉ်မှာ မန်နေဂျာဖုန်ထံသို့ အပြည့်အဝအပ်နှင်းထားသည်။

ယနေ့ မန်နေဂျာဖုန်မှာ ကျင့်ယန်မြို့တွင် ထင်ရှားသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ တစ်ချိန်က မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်တည်ရှိခဲ့သော လမ်းသို့ရောက်ရှိသောအခါ ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ဘေးတွင်သေရည်အိုးတစ်လုံးဖြင့် နေရသည်ကိုနှစ်သက်သော သခင်ကြီးပိုင်လီမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက မရှိတော့ပေ။ သကြားပန်းသီးရောင်းသူ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏သားမှာ ဆိုင်ဘေးတွင်ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှစာအုပ်ကိုကိုင်ကာ အလေးအနက်ဖတ်ရှုနေသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်သက်သာရာရမှု ထင်ဟပ်နေသော်လည်း သူသက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူက ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ… ထွက်သွားသူတွေက လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားကြပြီး နေ့နဲ့ညကတော့ အစဉ်ခွဲခွာခြင်းမရှိပေဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်နှင့်အတူ အကြီးအကဲလီယန်၏သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်မှာ ချင်မိသားစု၏အစေခံများက ပုံမှန်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားသောကြောင့် ပေါင်းပင်များကင်းစင်ကာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေပြီး ၎င်းပေါ်မှကမ္ပည်းစာမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် သူက သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ဘေးတွင် သေရည်အိုးတစ်လုံးရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုသေရည်အိုးမှာ အလွန်ရင်းနှီးလှသည်။ ၎င်းမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သခင်ကြီးပိုင်လီ၏ သေရည်အိုးပင်!

သင်္ချိုင်းရှေ့မှမြေပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သောသေရည်စွန်းကွက်များရှိနေသေးပြီး ၎င်းတို့မှာ စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဒါက သခင်ကြီးပိုင်လီ ထိုနေရာသို့ မကြာသေးမီကပင် ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။

ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း မပြတ်တောက်သော တောင်တန်းများနှင့် လေပြေတွင်တရှဲရှဲမြည်နေသော သစ်ပင်များမှလွဲ၍ မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အရိပ်အယောင်မျှမရှိပေ။

'ငါလွဲသွားပြီဖြစ်ရမယ်။'

သူက အနည်းငယ်နောင်တရစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် သင်္ချိုင်းရှေ့သို့လျှောက်သွားကာ သူ့ကိုယ်သူတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲလီ ဘာလို့ကျွန်တော့်ကို ဒီကိုခေါ်ခဲ့တာလဲ? ခင်ဗျားဘာကိုပြောပြချင်တာလဲ?"

သူ၏ညာလက်က သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်သို့ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူအံ့အားသင့်စွာပင် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်မှကမ္ပည်းစာမှ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ကြည်လင်သောချီစွမ်းအင်တစ်ခုက ကောင်းကင်မှကျဆင်းလာပြီး ချင်ဖုန်း၏ခေါင်းထဲသို့ သွန်းလောင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။

အရာအားလုံးမှာ အလွန်ရုတ်တရက်ဖြစ်ပျက်သွားပြီး ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏အမြင်အာရုံမှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုကြားတွင် အပိုင်းအစပုံရိပ်များ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားသည်။ ၎င်းတို့ကြားတွင် အသံတစ်ခုမှာ အလွန်ရင်းနှီးနေသည် - ၎င်းမှာ အကြီးအကဲလီယန်ပင်!

ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းစကားလုံးများ သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ချင်ဖုန်းထံသို့ သတင်းစကားတစ်မျိုးမျိုးကို ပို့ဆောင်နေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းငါးထောင်က မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျူးကျော်ခံခဲ့ရတယ်။"

"ဒီတည်ရှိမှုက မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့နိယာမတရားတွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ် ထွက်ခွာသွားတဲ့ဝိညာဉ်တွေကို မဆွဲဆောင်နိုင်တော့ဘူး။"

"သံသရာလည်ပတ်ခြင်းက မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ယခင် တစ္ဆေအရှင်သခင် ပျက်စီးသွားပြီး တစ္ဆေဘုရင်လေးပါး ရုန်းကန်ခဲ့ရတယ်။"

"တစ္ဆေအရှင်သခင်က ဝိညာဉ်မျိုးစေ့တစ်ခုကို ထားရစ်ခဲ့တယ်။ ပြန်လာဖို့နှစ်တစ်ထောင် လူဝင်စားဖို့နှစ်တစ်ထောင် ဉာဏ်အလင်းရဖို့နှစ်တစ်ထောင် ဆင်းသက်ဖို့နှစ်တစ်ထောင်။"

"အခုမြေအောက်ကမ္ဘာက တစ္ဆေအရှင်သခင်အသစ်ကို ကြိုဆိုနေပြီ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတည်ရှိမှုက သောင်းကျန်းနေတုန်းပဲ။"

"မြေအောက်ကမ္ဘာနယ်မြေက အက်ကွဲကြောင်းတွေ ပွင့်သွားပြီ။ ငါပိတ်ခဲ့နိုင်ပေမဲ့ ဖြစ်ပြီးသွားတာက ဖြစ်ပြီးသွားပြီ။ သူတို့က အဲ့ဒါတွေကိုပြန်ဖွင့်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သေချာပေါက်ရှာလိမ့်မယ်။"

"သတိထား သတိထား။"

"နတ်ဘုရားဘုံက..."

ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုက ချင်ဖုန်း၏အာရုံကြောတိုင်းကို စုတ်ဖြဲသွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက လီယန် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ သတင်းအချက်အလက်များကို လူ့ဘုံသို့ပို့ဆောင်ခြင်းကို တားဆီးနေသကဲ့သို့ပင်။

လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့မှာ အလွန်အမင်းစိုးရိမ်ပြီး ချင်ဖုန်း၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့အပြေးအလွှားသွားကြသည်။

မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ယောက်ျား သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို ထိလိုက်သည်ကိုသာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူဒီလို ဖြစ်သွားသည်။

ပရမ်းပတာသတင်းအချက်အလက်များမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဆက်လက်ဝေ့ဝဲနေပြီး ချင်ဖုန်း၏ဦးနှောက်ကို ခွဲထုတ်ပစ်လိုသကဲ့သို့ပင်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေပြီး ထိုသတင်းစကားများကို လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူက သက်စွန့်ဆံဖျားမမှတ်မိရန် မကြိုးစားပါက ထိုသတင်းစကားများမှာ စိတ်အာရုံများကဲ့သို့ ချက်ချင်းမေ့ပျောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့ဖြစ်ရာ သူက သွားကြိတ်ပြီး တောင့်ခံထားလိုက်သည်။

နံ့သာတစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်အထိ သူ၏စိတ်ထဲမှမုန်တိုင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင်ဒူးထောက်နေပြီး သူ၏နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများထောင်ထနေကာ လေးလံစွာအသက်ရှူနေသည်။

သူက ရှုပ်ထွေးနေသောသတင်းအချက်အလက်များကြားမှ သဲလွန်စအနည်းငယ်ကို စီစစ်နိုင်ခဲ့သည်။

စုထျန်းယွဲ့၏ယူဆချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာနယ်မြေတွင် အမှန်တကယ်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်မျိုးမျိုးရှိခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတည်ရှိမှုတစ်ခု ၎င်းအပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကာ ယခင်တစ္ဆေအရှင်သခင်ကို သတ်ဖြတ်ရုံသာမက မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ နိယာမတရားများကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အကြီးအကဲလီယန် ထိုတည်ရှိမှုကို ဖော်ပြတိုင်း သူ၏အသံမှာ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပုံရပြီး ကြားရန်မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အကြီးအကဲရွှမ်းယီမှာ တစ်ချိန်လုံးချင်ဖုန်း၏နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း မြင်ကွင်းအားလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်း သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လွန်မြောက်ခြင်းအလွန်က တည်ရှိမှု ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့နိယာမတရားတွေအလွန်ကပဲ။" "မင်းသူတို့နဲ့ တူညီတဲ့အဆင့်ကို မရောက်နိုင်သရွေ့ ဘယ်သူမှ သူတို့ရဲ့တည်ရှိမှုကို နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဘယ်သူမှလည်း သူတို့ရဲ့နာမည်ကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူး။"

"မင်းသူတို့ရဲ့နာမည်တွေကို မကြားနိုင်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ပဲ။"

"သူတို့ လွန်မြောက်ခြင်းနယ်ပယ်ပဲ။"

မြေအောက်ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်နိုင်ရန် ထိုသို့သော စွမ်းအားမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းရမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ရွှမ်းယီနှင့် ချင်ဖုန်းကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ အကြီးအကဲလီယန် ပြောရန်ကြိုးစားနေသောအရာနှင့် နတ်ဘုရားဘုံတွင် တိတိကျကျ ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ပင်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာနှင့်ဆင်တူသောအရာတစ်ခု နတ်ဘုရားဘုံတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလား သို့မဟုတ် ပို၍ပင်ဆိုးရွားသလား။

သူ့ဇနီး၏စိုးရိမ်တကြီးအော်သံများ သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ယောက်ျား အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ချင်ဖုန်းက ဖြည်းညှင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါအဆင်ပြေပါတယ် နည်းနည်းမူးသွားတာလေးပဲ။"

လျို့ကျန့်လီက စိုးရိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

"ခုနကဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"

ချန်းဖေးလန်၏အကူအညီဖြင့် ချင်ဖုန်းက ဖြည်းညှင်းစွာထရပ်ပြီး အကြီးအကဲလီ၏ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို လှမ်းကြည့်ကာ လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အခု ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ပြန်ကြရအောင် ပြီးတော့ လမ်းမှာငါအသေးစိတ်ရှင်းပြမယ်။"

အရေးကြီးသောသတင်းနှင့်အတူ သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာကို အကြောင်းကြားရမည်။

ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။

ဖုန်များငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ဘေးတွင် ထားရှိသောသေရည်အိုးမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားပြီး အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မကြာမီမှာပင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာသင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ထံသို့ လျှောက်လာပြီး ကမ္ပည်းစာကို ညင်သာစွာထိလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသာဤနေရာတွင်ရှိနေပါက သူအလွန်အမင်းစိတ်လှုပ်ရှားမည်မှာ သေချာသည်။

အဘိုးအိုမှာ သူ၏ဆရာပိုင်လီ - သခင်ကြီးပိုင်လီပင်!

"အဲ့ဒီကောင်လေး မင်းအတွက် ဒီကမ္ပည်းလွှာကို ထွင်းထုပေးတုန်းက ဒါက စာပေရတနာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။"

"ငါက စမ်းကြည့်တဲ့သဘောနဲ့ အသက်သွင်းဖို့ကြိုးစားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာနဲ့ လူ့ကမ္ဘာကြားမှာ ကွာဟချက်တစ်ခုကို တကယ်ပဲဖွင့်လှစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"ပြီးတော့ မင်းက သူရဲကောင်းဝိညာဉ်တစ်သိန်းနဲ့အတူ နှစ်ပေါင်းငါးထောင်ကြာအောင် တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့မြေအောက်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်။"

"တစ္ဆေအရှင်သခင်ကိုတောင် သတ်နိုင်တဲ့လူဝင်စားတွေ။ နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာကြားက ပုံမှန်မဟုတ်မှုက ငါ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို အများကြီးကျော်လွန်သွားပုံပဲ။"

"လူ့ဘုံက ဒီကပ်ဘေးကြားမှာ ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်ပါ့မလား?"

အဘိုးကြီးပိုင်လီ၏အမှောင်ကျနေသောမျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသောပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ရုတ်တရက် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်၏ထောင့်တစ်ထောင့်မှာ ကွဲအက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်မှဖုန်မှုန့်များ စုစည်းပြီး စာလုံးတန်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်

"အဲ့ဒီကောင်လေးကို ကာကွယ်ပါ"။

လေပြင်းတစ်ချက်က ဖုန်မှုန့်များကို လွင့်ပါးသွားစေသည်။

အဘိုးကြီးပိုင်လီက မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့တပည့်ကို ငါကောင်းကောင်းကာကွယ်မှာပေါ့။ မင်းငါ့ကိုဘာလို့ပြောနေရသေးတာလဲ? ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီကလေးက ဒီကပ်ဘေးမှာ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။"