ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာ? အဘိုးကြီးပိုင်လီ

ချင်ဖုန်းက ချင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီး မဟာစာပေအကယ်ဒမီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူသည် မူလက ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ကိစ္စရပ်များကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာထံသို့ အကြောင်းကြားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အနောက်ပိုင်းဒေသများသို့ ခရီးစဉ်မှာ အလွန်ပင်ပန်းခက်ခဲခဲ့ပြီး သူ၏အဖေ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်း၏ ကိစ္စမှာ သူ့ကိုတစ်ရက်ကြန့်ကြာသွားစေသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အောက်သို့ ခြေချသောအခါ ချင်ဖုန်းက ယန်ချန်နှင့် အကြီးအကဲဖေးရွှင်တို့ကို နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံပြီး ရိုသေစွာနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မရှိတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးအကယ်ဒမီကို အစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက်က ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဖေးရွှင်က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"မင်းတကယ်ပဲ ပြန်လာတတ်သေးတာပဲ။ ငြိမ်းချမ်းရေးအကယ်ဒမီကို အပင်ပန်းခံတည်ထောင်ပြီးမှ ဖြစ်နိုင်တာက မင်းအဲ့ဒါကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား?"

ချင်ဖုန်းက သူမှားမှန်းသိသောကြောင့် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ စာလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူပြီး ဖေးရွှင်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဖေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်စုစည်းခဲ့တဲ့ စစ်ရေးဗျူဟာတွေရဲ့ အကြောင်းအရာအပြည့်အစုံပဲ အခုအဲ့ဒါအားလုံးကို အကြီးအကဲဆီကို လွှဲအပ်လိုက်ပါပြီ။"

ဒါကို ကြားသောအခါ ဖေးရွှင်က အလျင်အမြန်စာလိပ်ကို လက်ခံပြီး ၎င်း၏အကြောင်းအရာများကို ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားကာ လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ပြောလိုက်သေးသည်။

"ဟွန်း ငါသာအချိန်ပိုရရင် ကျန်နေတဲ့စစ်ရေးဗျူဟာတွေကိုလည်း ငါတွက်ထုတ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာဒီရည်ရွယ်ချက်ရှိမှတော့ ငါလက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။"

ထိုစကားများကြောင့် ချင်ဖုန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ အကြီးအကဲဖေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဘေးမှ ယန်ချန်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"တော်ပါပြီ ညီလေးချင် ဆရာကမင်းလာမယ်ဆိုတာသိပြီး အပေါ်ထပ်မှာမင်းကိုစောင့်နေတယ်။ မြန်မြန်တက်သွားလိုက်။"

"အစ်ကိုကြီးတို့ ကျွန်တော်အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။"

ထပ်ခိုးသို့ တက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားနေသည်မှာ တစ်နည်းအားဖြင့် သူကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏တပည့်ဖြစ်ရသည်မှာ အတော်လေးအနေရခက်ခြင်းပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစမှအဆုံးအထိ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာမှာ သူ့ကိုဘာတစ်ခုမှ မသင်ကြားပေးခဲ့ပေ။

သူ့ကိုအများကြီးကူညီခဲ့သော သခင်ကြီးပိုင်လီနှင့်မတူပေ။

သူစဉ်းစားနေရင်း ချင်ဖုန်းမှာ ထိုအဘိုးကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ်မအမှတ်ရဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူအစောပိုင်းက ကျင့်ယန်မြို့သို့ ပြန်ရောက်စဉ်က သူအဘိုးကြီးကို မတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ အဘိုးကြီး အခုဘယ်မှာများရှိနေမလဲမသိဘူး။

အတွေးထဲနစ်မြုပ်နေရင်း သူက မသိစိတ်ဖြင့် အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တက်သွားသည်။

လေပြေတစ်ချက်က စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး သူ၏ဆံပင်ကို လွင့်သွားစေသည်။

ချင်ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ လက်ရန်းတွင်ရှိသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာအပြင် ထိုနေရာတွင် နောက်တစ်ယောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုသောအခါ ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်၊ သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူမှာ ပါးလွှာသောမျက်နှာ သေးငယ်သောမျက်လုံးများနှင့် သူ၏ပါးစပ်ပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းမွေးငယ်နှစ်ခုရှိပြီး ကြွက်တစ်ကောင်နှင့်တူကာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

"တကယ်ပဲ ခင်ဗျားလား?"

ရွှီလဲ့ရှန်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးချင် တစ်လကြာပြီ နေကောင်းမယ်လို့မျှော်လင့်ပါတယ်။ ငါ့နာမည်က ရွှီလဲ့ရှန်ပါ ပြီးတော့ ငါက ညီလေးရဲ့တတိယအစ်ကိုကြီးပါ။"

ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဗေဒင်ပညာကျွမ်းကျင်သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ သူက သူ၏လက်ထဲတွင် ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာနှင့်အတူ ချုံယွိမြို့တွင် ပေါ်လာသည်မှာမဆန်းတော့ပေ၊ သူကလည်း ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်နေသည်ကိုး... ချင်ဖုန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာက ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။

"ငါအရင်ကပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း မင်းလုပ်နိုင်ပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ"

ရွှီလဲ့ရှန်က ရိုသေစွာပြန်ဖြေပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ရွှီလဲ့ရှန်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာက ထပ်ပြောသည်။

"မင်းမြေအောက်ကမ္ဘာကိစ္စအတွက် လာတာလား?"

ချင်ဖုန်းက ရိုသေစွာပြန်ဖြေပြီးနောက် သူ၏ရှေ့မှပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဆရာ ကျွန်တော်အကြီးအကဲတစ်ဦးဆီကနေ မြေအောက်ကမ္ဘာအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တချို့ သိခဲ့ရပြီး အဲ့ဒါကအရေးကြီးလို့ ဆရာ့ကိုအကြောင်းကြားချင်လို့ပါ။"

ယခုအချိန်အထိ သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာ မည်သို့သောအသွင်အပြင်ရှိသည်ကို မသိသေးပေ။

သူတစ်ဖက်မှမှန်ဆီသို့ ခေါင်းလှည့်သောအခါ သူက ထောင့်ကိုညှိလျှင်ပင် သူက မှန်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ကျောပြင်ကိုသာ မြင်နိုင်သည်၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ထူးဆန်းသည်။

"မလိုပါဘူး ငါမင်းလီယန်နဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့တာတွေကို သိပြီးသား။"

ထိုစကားများကြောင့် ချင်ဖုန်း ကြောင်သွားသည်။ နိုင်ငံတော်ဆရာက အကြီးအကဲလီယန်ကို သိသလား။

သူမေးချင်သော်လည်း မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာမှာ ဖြည်းညှင်းစွာလှည့်လာပြီး သူ၏အသွင်အပြင်မှာ သခင်ကြီးပိုင်လီနှင့် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်!

ချင်ဖုန်းမှာ နက်ရှိုင်းစွာတုန်လှုပ်သွားသည်။

'ဖြစ်နိုင်တာက သခင်ကြီးပိုင်လီနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာက တစ်ယောက်တည်းလား?'

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ နတ်ဘုရားကဲ့သို့သောအသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ခြေထောက်ကိုကုတ်နေသော အဘိုးကြီးကို စဉ်းစားကြည့်ရာ သူက ထိုနှစ်ဦးကို လုံးဝ မဆက်စပ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူတို့သာတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ပါက သူတို့ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် တူနိုင်မည်နည်း!

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာက ချင်ဖုန်း၏အတွေးများကို အာရုံခံမိပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"ချီစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းမှ သန့်စင်ခြင်းသုံးပါးသို့ ပြောင်းလဲခြင်းလို့ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားနည်းစနစ် တစ်ခုရှိတယ် အဲ့ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့တည်ရှိမှုကို အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲနိုင်တယ်။ မင်းကျင့်ယန်မြို့မှာ ကိုးကွယ်ခဲ့တဲ့ဆရာက တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပွားပဲ။ တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရရင် အဘိုးကြီးပိုင်လီက ငါပဲ ပြီးတော့ ငါက အဘိုးကြီးပိုင်လီပဲ။"

ထိုဖွင့်ဟချက်ကြောင့် ချင်ဖုန်းက တံတွေးကိုကြိတ်မျိုချလိုက်သည်။ သူက နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များမှာ ထူးကဲကြောင်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေသည့်အရာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူဘယ်တော့မှမတွေးထင်ခဲ့ပေ။

အခုတော့ အရာအားလုံးကျိုးကြောင်းဆီလျော်သွားပြီ အဘယ်ကြောင့် တွေ့ရခဲသော ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာက သူ့ကိုအစကတည်းက တပည့်အဖြစ်လက်ခံလိုခဲ့သနည်း။

ဒါက နောက်ခံချိတ်ဆက်မှုပင်!

'နေဦး အဲ့ဒါသာဆိုရင် ငါကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာကို နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေ အကြောင်း မေးလို့ရနိုင်သလား? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒါက သခင်ကြီးပိုင်လီက အဲ့ဒီတုန်းက ငါ့ကိုကတိပေးခဲ့တာပဲ...'

ထိုအတွေးဖြင့် ချင်ဖုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆရာ ကျင့်ယန်မြို့မှာရှိတုန်းက ဆရာ့တပည့်ကိုပေးခဲ့တဲ့ ကတိကို မှတ်မိသေးလား?"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာက စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မင်းက နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေကို ရည်ညွှန်းနေတာလား?"

ချင်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမှတ်မိသရွေ့တော့။"

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာက ချင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကြည်လင်သောအလင်းတစ်ခု သူ၏မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားပြီးနောက် သူက အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သောအမူအရာ ပြလိုက်သည်။

"မင်းအခု ပဉ္စမအဆင့် မဟာဂုဏ် သီလနယ်ပယ်မှာ ရှိနေပြီ။ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေကို သင်ယူဖို့အတွက် မင်းအနည်းဆုံး အနှောင်အဖွဲ့မဲ့နယ်ပယ်ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်မှာ ရှိဖို့လိုတယ်။"

"ငါမြင်ရသလောက် မင်းရဲ့အခြေခံက လုံလောက်နေနှင့်ပြီ ပြီးတော့ မင်းက ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုနဲ့ တစ်လှမ်းအကွာမှာပဲ။ မင်းစတုတ္ထအဆင့်ကိုရောက်တဲ့အခါ အဲ့ဒီအခါမှ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေကို သင်ယူဖို့စဉ်းစားလို့ရပြီ။"

ချင်ဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာအော်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဆရာက ကျွန်တော့်ကိုနတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေကို သင်ပေးမှာလား?"

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကိုသင်ပေးလိမ့်မယ်။"

မဟာစာပေအကယ်ဒမီနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ချင်ဖုန်းမှာ ဆရာပြောခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်အကြောင်းကို စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်။

ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ?

သို့သော် သူသတိမပြုမိသည်မှာ သူကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာက သူ၏ ထွက်ခွာသွားသောပုံရိပ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။

……

တစ်ဖက်တွင် ဧကရာဇ်မြို့တော်အပြင်ဘက်မှ သစ်တောများတွင် ဖခင်ချင်မှာ မရှိတော့ပေ။ လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အလေးအနက်လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ဖခင်ချင်မှာ သမိုင်းတွင် အကြီးမြတ်ဆုံးတပ်မှူးများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုလမ်းညွှန်မှုမှာ ထက်မြက်လှသည်။

လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသိဉာဏ်အသစ်များ ရရှိခဲ့ကြသည်။

လျို့ကျန့်လီမှာ ပြင်းထန်သောချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအပေါ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောနားလည်မှု ရှိလာသည်။ သူမက အနောက်ပိုင်းဒေသများမှ တပ်မှူးသေရည်နတ်ဘုရားနှင့် သူမ၏အစွမ်းထက်သော နည်းစနစ်များကို အမှတ်ရပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် ထိုသို့သောကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ချန်းဖေးလန်၏လေ့ကျင့်မှုမှာ နတ်သိုင်းအစဉ်အလာကို မလိုက်နာသောကြောင့် သူမက သူမ၏နယ်ပယ်အပေါ်တွင် ပို၍အာရုံစိုက်သည်။

ဖခင်ချင် အနောက်ပိုင်းဒေသများတွင် ပြသခဲ့သော အစွမ်းထက်နယ်ပယ်မှာ သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏စကားများမှာ သူမ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"မင်းရဲ့နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ရဲ့လက္ခဏာတွေကို နားလည်ရမယ်။ ငါ့ရဲ့လက္ခဏာတွေက ဘာတွေလဲ?"

ချန်းဖေးလန်က သူမ၏ခရမ်းဖျော့ရောင်နယ်ပယ်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

အချိန်ကုန်လွန်မြန်ဆန်လှပြီး သူတို့မသိလိုက်ခင်မှာပင် နေမှာ အနောက်ဘက် တောင်တန်းများ နောက်ကွယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မြေကြီးကိုအမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားစေသည်။

ချန်းဖေးလန်က လျို့ကျန့်လီကို လှမ်းကြည့်ပြီး သူမ၏နယ်ပယ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်မကျန့်လီ ဘယ်တော့ပြန်မှာလဲ?"

လျို့ကျန့်လီက ပြန်ဖြေသည်။

"ငါဒီညနောက်ကျမှ ပြန်မယ်။ ယောက်ျားနဲ့ မင်းအလှည့်ပဲလေ ဒီညက။"

ချန်းဖေးလန် ကြားသောအခါ နီရဲမှုတစ်ခု သူမ၏နားရွက်များဆီသို့ တက်လာပြီး သူမထိုနေ့ကအဖြစ်အပျက်များကို အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူမစကားစပြောပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့အစ်မရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရှိန်အဝါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

လျို့ကျန့်လီက အသံလာရာလားရာသို့ ကြည့်ပြီး သူမ၏စကားများကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။ ခဏအကြာတွင် သူမပြန်ဖြေသည်။

"ဒီညပြီးရင် သိလိမ့်မယ်။"