ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဝတ်အစားချွတ်နိုင်ပါတယ်

ချင်မိသားစုသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းမှာ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်အကြောင်းကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူပထမဆုံး နတ်ဘုရားနည်းစနစ်အကြောင်းကို လေ့လာခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် ထူးကဲသောစွမ်းရည်များဖြင့် ထိုအထူးနတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကို စွဲမက်ခဲ့သည်။

ကျင့်ယန်မြို့ရှိ ဈေးပေါသောဆရာသုံးခဲ့သော စိတ်အာရုံနည်းစနစ်ကို ထားဦး။ သူက အသက်တစ်ချက်ရှူရုံဖြင့် သုံးပိုင်းခွဲနိုင်သည်မှာ ကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတစ်ယောက်ကို သုံးပိုင်းခွဲနိုင်ပါက အနည်းဆုံးတော့ သူအချိန်များစွာရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ယခင်ကထက် အရာများစွာကို ပိုလုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်နဲ့ဆိုရင် အားနည်းချက်တစ်ခုခု မရှိနိုင်ဘူးလား? သုံးပိုင်းခွဲပြီးနောက် ဒီတည်ရှိမှုတွေက သူတို့ရဲ့မူလကိုယ်ပိုင်တွေ ဟုတ်နေသေးရဲ့လား?"

ကျင့်ယန်မြို့မှ သခင်ကြီးပိုင်လီမှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော စိတ်နေသဘောထားရှိသည်ကို သိသင့်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် သခင်ကြီးပိုင်လီသာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လျှင်တောင်မှ သူက မြစ်များနှင့်ကန်များမှ လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူ တစ်ဦးနှင့်တူနေနိုင်သေးသည်...

"ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ လူတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေတာ ဘာလို့စရိုက်က ဒီလောက်ကွာခြားနေရတာလဲ? ဖြစ်နိုင်တာက သုံးပိုင်းခွဲခြင်းအားဖြင့် သူက လူတစ်ယောက်ရဲ့နှလုံးသားထဲက တခြားတစ်ဖက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေတာလား?"

နောက်တစ်ကြိမ်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သုံးပိုင်းခွဲခြင်းအားဖြင့် ကိုယ့်ရဲ့တည်ရှိမှုကို ခွဲထုတ်နိုင်တယ်။ ဒါက ကောင်းကင်အောက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော်ဆရာရဲ့ နောက်ထပ်ကိုယ်ပွားတစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူးလား။

"ငါစတုတ္ထအဆင့်ကိုရောက်တဲ့အခါ ဘယ်သူက ငါ့ကိုနတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကို သင်ပေးမလဲမသိဘူး။"

"ချီစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းမှ သန့်စင်ခြင်းသုံးပါးသို့ ပြောင်းလဲခြင်းက အလွန်မှော်ဆန်တဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ဒါက ငါ့အတွက်ရွေးချယ်မှုကောင်းတစ်ခုမဟုတ်ဘူး။"

"ငါသာရွေးချယ်နိုင်ရင် တက်ကြွစွာတိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တစ်ခုကို သေချာပေါက်ရွေးမှာပဲ။"

ထိုသို့ဆိုလျှင် အန္တရာယ်ကျရောက်တိုင်း သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်နောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေစရာ မလိုတော့ပေဟု ချင်ဖုန်းက ချောင်းဟန့်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် သူ၏အခန်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက နတ်ဘုရားပင်လယ်မှ ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် အချိန်ယူလိုက်သည်။

သူ၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဆက်လက်ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်အပေါ် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုမှာလည်း ပို၍သန့်စင်လာသည်ကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနိုင်သည်။

နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပေါ်မှ လျော့နည်းလာသော ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက သူအများဆုံးတစ်လအတွင်း ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး စာပေသူတော်စင်တာအိုမျိုးရိုး၏ အနှောင်အဖွဲ့မဲ့နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ တရားဝင်ခြေချနိုင်လိမ့်မည်ဟု အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ကျွီ~

အခန်းတံခါးမှာ တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ရနံ့က လွင့်ပျံเข้ามาသည်။

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်၊ ရင်းနှီးသောအချိန်တစ်ခု ရင်းနှီးသော ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုလော။

သူမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဒီညတွင် မတူညီသောဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်...

ချန်းဖေးလန်၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ်ရှောင်လွှဲနေပြီး သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

"ငါမူလက မလာချင်ခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ အစ်မကျန့်လီက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုနဲ့အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ဒီကိုလာဖို့အချိန်မရှိဘူး။"

အမြဲတမ်းစိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်သော ဖေးလန် ကိုယ်ပြောတဲ့စကားကို ကိုယ်ယုံလို့လား။ ချင်ဖုန်းက တစ်ဖက်လူကို မျက်နှာချင်းဆိုင်မဖော်ထုတ်သော်လည်း သူဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသော ထိုညများကို စဉ်းစားမိသောအခါ သူ၏ခါးမှာ နောက်တစ်ကြိမ်အနည်းငယ်နာကျင်စပြုလာပုံရသည်။

အမျိုးသမီးများက ယောက်ျားများကို မည်သို့ဂရုစိုက်ရမည်ကို မသိပါက ယောက်ျားများမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဂရုစိုက်သင့်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကျန်းမာရေးအတွက် ချင်ဖုန်းက ပြုံးရယ်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း ကျင့်ကြံချင်တယ်ဆိုရင် လာစရာမလိုပါဘူး ငါစိတ်မဆိုးပါဘူး။"

ဒီစကား ကြားသောအခါ ချန်းဖေးလန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏အမူအရာမှာ ချက်ချင်းအေးစက်သွားသည်။

"ရှင်အဲ့လိုပြောတော့ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ အစ်မကျန့်လီက လာလို့ရတယ် ငါကတော့ လာလို့မရဘူးလား?"

ဖေးလန်၏စကားများကြောင့် ချင်ဖုန်း၏အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်၊ သူ၏စကားများက ထိုသို့ဆိုလိုသွားသလား။

"မဟုတ်ဘူး ဖေးလန် မင်းငါ့ကိုနားလည်မှုလွဲသွားပြီ။"

သူ့ကိုလျစ်လျူရှုရင်း ဖေးလန်က သူမ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အခန်း၏တံခါးနှင့ ်ပြတင်းပေါက်များမှာ ချက်ချင်းပိတ်သွားပြီး ဖယောင်းတိုင်မှာ ချက်ချင်းငြိမ်းသွားသည်။

မှိန်ဖျော့စွာလင်းနေသောအခန်းထဲတွင် ပြတင်းပေါက်မှ မှိန်ဖျော့သောအလင်းတစ်ခုသာ ထွန်းလင်းနေသည်။

တကယ်ပဲ ဒါက ရင်းနှီးသောနည်းလမ်းတစ်ခုနှင့် ရင်းနှီးသောအရသာတစ်ခုပါပဲ... ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူစဉ်းစားလိုက်သော်လည်း သူမပြီးမီမှာပင် အားပြင်းသောစွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကိုကုတင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တွန်းချလိုက်သည်။

တရှဲရှဲမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဖေးလန် ငါကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဝတ်အစားချွတ်နိုင်ပါတယ်။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် စုတ်ဖြဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းမွန်သောဧကရာဇ်အထူးတန်းဝတ်ရုံမှာ အစုတ်အပြတ်များအဖြစ်သို့ စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်က အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ဤမျှအထိ ဘယ်လိုခံနိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ တာဝန်ယူလိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် စိတ်ကူးများနှင့် လက်တွေ့ကြားမှ ကွာဟချက်မှာ သူ၏ယောက်ျားမာနကို လုံးဝအနိုင်ယူသွားပြီး သူ့ကိုခုခံမှုကို လက်လျှော့ကာ တိတ်တဆိတ်ပျော်ရွှင်စွာ... အင်း တိတ်တဆိတ် ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ နေရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

…

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ချန်းဖေးလန်မှာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နီရဲမှုဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်။

သူမ၏ညာလက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွေးတစ်ခုဖြင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့မှာ စုစည်းလာသည်၊ သူမ၏အပြာဖျော့ရောင်မျက်လုံးများတွင် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုပင် လင်းလက်သွားသည်။

"ဒါဆို ဒါက ညကအစ်မကျန့်လီ ဆိုလိုခဲ့တာကိုး။ ငါတို့ယောက်ျားနဲ့ အတူအိပ်သရွေ့ သူက သူ့အတွင်းထဲက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့ကို ငါတို့ဆီလွှဲပြောင်းပေးနိုင်တာပဲ။"

ညကသူမ၏စိတ်ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားသည့်အဖြစ်အပျက်များကို စဉ်းစားမိသောအခါ ချန်းဖေးလန်၏ဖြူဖျော့သောနားရွက်များမှာ အနည်းငယ်ကြက်သွေးရောင်ပြောင်းသွားပြီး သူမဘာသာသူမ မျှတအောင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက သူ့အပြစ်ပဲ ငါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။"

အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော ချင်ဖုန်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း ချန်းဖေးလန်၏ပါးစပ်ထောင့်တွင် အနည်းငယ်ကွေးညွတ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် သူမထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မနေ့ကသစ်တောသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မနာလိုသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူက ချန်းဖေးလန်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံနိုင်သည်၊ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအငွေ့အသက်ပင်!

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုနည်းလမ်းမှာ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ပေ။

နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ အတော်လေးပုံမှန်ဖြစ်နေသည်။

နေ့ဘက်တွင် ချင်ဖုန်းက ငြိမ်းချမ်းရေးအကယ်ဒမီသို့ သွားရောက်သင်ကြားလေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူက အလေးအနက်ကျင့်ကြံကာ နတ်ဘုရားပင်လယ်မှ ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသည်။

ညဘက်တွင်မူ အချိန်မှာ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်မရှိဘဲ သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်ထံသို့ ခွဲဝေပေးထားသည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ချီစွမ်းအင်မှာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပို၍အားကောင်းလာပြီး ဆင်းရဲသောချင်ဖုန်းမှာမူ မနက်တိုင်း ကိုက်ခဲနာကျင်မှုများဖြင့် နိုးထလာသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲမှ ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင် လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ ချင်ဖုန်းကလည်း သူအနှောင်အဖွဲ့မဲ့နယ်ပယ်၏ စတုတ္ထအဆင့်၏အဆင့်သို့ ပို၍နီးကပ်လာနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

……

နောက်တစ်လမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မကြာသေးမီက ဧကရာဇ်မြို့တော်မှလူများမှာ ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို သတိပြုမိကြသည်။

အခါအားလျော်စွာ အမှောင်တိမ်များမှာ ဧကရာဇ်မြို့တော်ကောင်းကင်တွင် စုဝေးလာပြီး မိုးကြိုးများမြည်ဟည်းသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူမ၏အဝတ်လျှော်လှန်းထားသည်များကို စုသိမ်းမည်ပြုစဉ်မှာပင် သူမနောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကြည်လင်သောကောင်းကင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရာသီဥတုမှာ လေမတိုက် မိုးမရွာဘဲ အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်စရာဖြစ်သည်။

လမ်းများမှာ ကုန်သည်အမျိုးမျိုး၏ညည်းညူသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းယုန်မျက်စိရှိသောနိုင်ငံသားအချို့မှာ အမှောင်တိမ်စုဝေးတိုင်း ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ နှလုံးသားအထက် တည့်တည့်တွင် ဖြစ်ပွားကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။

အပြင်လူများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုမြင်ကြပြီး အတွင်းလူများမှာမူ နောက်ခံအခြေခံ သဘောတရားများကို နားလည်ကြသည်။

သာမန်လူများမှာ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်က စိတ်ဆိုးပြီး ရာသီဥတုမမှန်ခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု ထင်နိုင်သော်လည်း မြို့ထဲမှအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာမူ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖောက်ထွက် တိုးတက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အာရုံခံမိနိုင်သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းတွင် အကြီးအကဲအရာရှိဖြစ်သူ သခင်ကြီးဒန်က ကောင်းကင်မှ အမှောင်တိမ်များကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်ကမှ ဧကရာဇ်မြို့တော်က နဂါးမျိုးနွယ်စုက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအုပ်စိုးမှုအတည်ပြုချက်ကို ရရှိခဲ့တယ်။ အခု နောက်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတော့မယ်။"

ဘေးတွင် ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမှ သခင်ကြီးချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်မြို့တော်ကလူတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သဘောဆန္ဒအလျောက်ဘေးဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ?"

"အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက နဂါးမျိုးနွယ်စုကဖြစ်ပြီး သခင်လေးချင်ရဲ့ မိန်းမသာမဟုတ်ခဲ့ရင် ဧကရာဇ်မင်က ငါတို့ကိုသေချာပေါက်အပြစ်တင်မှာပဲ။"

"သခင်ကြီးဒန် ဒီအနှောင့်အယှက်ကို ဘယ်သူဖြစ်စေလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်လူတစ်ယောက်လွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းရမလား?"

သို့သော်လည်း ဒန်မော့က ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"မလိုပါဘူး။ ငါမမှားဘူးဆိုရင် အမှောင်တိမ်တွေစုဝေးနေတဲ့လားရာက ချင်အိမ်တော်ဘက်ကို ဖြစ်သင့်တယ်။"

သခင်ကြီးချန်၏မျက်လုံးများ မယုံနိုင်စွာပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဘာ?!"