ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ် ရောက်ရှိလာခြင်း

မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများအပြင် ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ကြိုဆိုရန်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ တတိယနယ်ပယ်သို့ရောက်ရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအတည်ပြုချက်ကို အသက်သွင်းခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။

ပြီးတော့ ထို့နောက်တွင် အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းတိုင်း ပို၍ပြင်းထန်သော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ ယခင်တစ်ခုထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ယခုအခါ ချင်ဖုန်း၏တည်ရှိမှုကြောင့် ချင်မိသားစုမှလူတိုင်းမှာ ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် ဂုဏ်သတင်းကောင်းရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သခင်ကြီးချန်မှာ ချင်မိသားစုတစ်ခုလုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသော လူနှစ်ဦးသာရှိကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။

သူတို့မှာ ချင်ဖုန်း၏မိန်းမနှစ်ယောက်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်ပေ။

သို့သော် သခင်ကြီးချန်မှာ ထိုအသိပညာကြောင့် ပို၍ပင်အံ့အားသင့်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသာ တစ်လှမ်းထပ်တိုးလိုက်ပါက သူတို့သည် သံသရာဘေးဒဏ် ရှစ်ခု နယ်ပယ် သို့မဟုတ် ဒုတိယအဆင့်နယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်။

ထိုမျှငယ်ရွယ်သောအရွယ်တွင် ဒီလိုအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန်မှာ လောကကြီးကိုကြည့်ခြင်းကို ထားဦး သမိုင်းကိုကြည့်လျှင်ပင် မည်သူမျှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သခင်ကြီးချန်မှာ မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

"သခင်ကြီးဒန် ခင်ဗျားမှားနေတာဖြစ်နိုင်မလား?"

"ငါမင်းစဉ်းစားနေတာကို သိတယ် ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါသာ တကယ်ပဲ ချင်မိသားစုကောင်လေးရဲ့မိန်းမနှစ်ယောက်က ဒီဘေးဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်နေတာဆိုရင် ဒီကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်က ဒီလောက်နူးညံ့မှာမဟုတ်ဘူး" ဒန်မော့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်မှအမာရွတ်က ထိုအပြုံးကို အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းသွားစေသည်။

"အင်း။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကလွဲရင် ချင်မိသားစုမှာ ဘယ်သူက ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးရှိသေးလို့လဲ?"

ဒန်မော့က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီချင်မိသားစုကောင်လေးကိုယ်တိုင်ပဲ။"

သခင်ကြီးချန်က ခိုင်မာစွာပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး!" "သခင်လေးချင်က ပဉ္စမနယ်ပယ်မှာပဲရှိသေးတာ။ သူရဲ့ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်ရင်တောင် သူက စတုတ္ထနယ်ပယ်မှာပဲရှိနေဦးမှာပဲ။ ပဉ္စမအဆင့်ကနေ စတုတ္ထအဆင့်ကိုတက်လှမ်းတာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို လှုံ့ဆော်နိုင်မှာလဲ?"

ဒန်မော့က ဖြည်းညှင်းစွာရှင်းပြသည်။

"မင်းက ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်အပေါ်မှာ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတချို့ရှိနေပုံပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ရဲ့ မွေးဖွားလာမှုက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့နိယာမတရားတွေကို ကျူးလွန်သူတွေအပေါ်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရဲ့ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာမှုပဲ အဲ့ဒါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အပြစ်ဒဏ်ပဲ။"

"အတိတ်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်တွေက တတိယအဆင့် ဒါမှမဟုတ် သတ္တမသံသရာဘေးဒဏ်ပြီးမှ မကြာခဏဖြစ်ပွားခဲ့တယ် အကြောင်းကတော့ အဲ့ဒီသတ္တဝါတွေက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွန်နိုင်ခြေပိုများလို့ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲ့ဒီမတိုင်ခင်မှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို အကျပ်အတည်း ခံစားမိစေပြီး ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို စောစီးစွာလှုံ့ဆော်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဘာလို့မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ?"

သခင်ကြီးချန်မှာ ခဏတာကြောင်သွားသည်။

"သခင်ကြီးဒန် ဆိုလိုတာက..."

ဒန်မော့က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ကောင်းကင်ဘုံကို အန္တရာယ်ကိုကြိုတင်အာရုံခံမိစေခဲ့တာက ချင်မိသားစုကောင်လေးပဲ။"

ဒန်မော့စကားဆုံးသည်နှင့် သူရုတ်တရက် သွေးတစ်လုပ်အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှမြေပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပသောအနီရောင်အမှတ်အသားများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ချန်ซิงက စိုးရိမ်သောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဒန် အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ဒန်မော့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက ရောဂါဟောင်းတစ်ခုလေးပါပဲ။ နန်းတော်ကိုသွားပြီး ငါ့အတွက် တော်ဝင်သမားတော် တစ်ယောက်ရှာပြီး ဆေးတစ်ခွက်ယူခဲ့လိုက်။"

ချန်ซิงက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စိုးရိမ်သောမျက်နှာဖြင့် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူက သခင်ကြီးဒန် ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်နေသည်ကို သိသည်။ ယခင် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတပ်စု၏ တပ်မှူးအနေဖြင့် သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသူရာမျိုးနွယ်စုကို သုံးရက်သုံးညတိုင်အောင် မြို့ကိုကာကွယ်ခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သောဒဏ်ရာအရေအတွက်မှာ မရေမတွက်န ိုင်အောင်များပြားသည်။

ဒန်မော့ ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ပြန်ရောက်ပြီး သူ၏ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ချွတ်လိုက်သောအခါ သူ့ကိုကုသပေးခဲ့သော တော်ဝင်သမားတော်များပင်လျှင် အလွန်အမင်းအံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်မူ ထိုသို့သောဒဏ်ရာများမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေစေနိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သခင်ကြီးဒန်မှာ ဇွဲရှိရှိဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ရှင်သန်လွတ်မြောက်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဖွယ်ရာတစ်ခုထက်မနည်းပေ။

ကြန့်ကြာရဲခြင်းမရှိဘဲ ချန်ซิงမှာ နန်းတော်သို့ အလျင်အမြန်သွားတော့သည်။

ဒန်မော့အတွက်မူ သူက အရှေ့ဘက်သို့ လွမ်းဆွတ်တမ်းတသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူ၏တီးတိုးစကားများမှာ လေနှင့်အတူလွင့်ပါးသွားသည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်ကြာကြာခံဦးမလဲမသိဘူး။"

……

ချင်အိမ်တော်တွင် ဖခင်ချင်က အထက်မှအမှောင်တိမ်များကို ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်နေသည်။

သူ၏ဘေးမှ လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့မှာလည်း စိုးရိမ်သောအမူအရာများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

အမှောင်တိမ်များ ပထမဆုံးပေါ်ပေါက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တောင်တန်းများတွင် ကျင့်ကြံရန် ဘယ်တော့မှမသွားတော့သလို ချင်ဖုန်း၏အခန်းထဲသို့လည်း မဝင်တော့ပေ။ အဲဒီအစား သူတို့က အခန်းအပြင်ဘက်တွင် တိတ်တဆိတ်အစောင့်အကြပ်ရပ်နေကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအုပ်စိုးမှုတံဆိပ်၏ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့၏ခေါင်းအထက်မှ အရှိန်အဝါမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်၏အရှိန်အဝါဖြစ်ကြောင်း သူတို့သဘာဝအတိုင်းသိကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့မှာ အလွန်အမင်းရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချင်ဖုန်းမှာ ပဉ္စမနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သူထပ်မံတိုးတက်လျှင်တောင်မှ သူစတုတ္ထနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေဦးမည်။ သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်နည်း။

လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို တတိယအဆင့်သို့ဝင်ရောက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဓိပတိဖြစ်မှုကို အသက်သွင်းမှသာ ကြုံတွေ့နိုင်သည်ကို သိသင့်သည်။

ဖခင်ချင်က သူတို့ကို ဒန်မော့နှင့်ဆင်တူသောအရာတစ်ခု ပြောပြသည့်တိုင်အောင်မှသာ သူတို့နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြသည်။

ချန်းဖေးလန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဖေဆိုလိုတာက ယောက်ျားရဲ့တည်ရှိမှုက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို သတိပေးလိုက်လို့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အပြစ်ဒဏ်က ကြိုတင်ရောက်ရှိလာတာလား?"

ဖခင်ချင်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် အခန်းပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းမှာ ယခုအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအခြေအနေတစ်ခုတွင်ရှိနေပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရောင်စုံအလင်းကွင်းတစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံထားကာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ တင်းတင်းမှိတ်ထားသည်။

မည်သူက သူ့ကိုစကားပြောသည်ဖြစ်စေ သူတို့က သူ့ကိုမနိုးထနိုင်ကြပေ။

ဖခင်ချင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်အချို့ရှိနေပြီး ချင်ဖုန်း မျက်လုံးဖွင့်သည့်အခိုက်မှာလည်း သူစတုတ္ထအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့်အခိုက်ပင်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်က သိပ်အလှမ်းဝေးတော့မှာမဟုတ်ဘူး။

……

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ဖုန်း၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်မှာ နတ်ဘုရားပင်လယ်နှင့် ပေါင်းစပ် သွားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်၏ သန့်စင်မှုကို လက်ခံရရှိနေသည်။

အကြီးအကဲရွှမ်းယီ သူ့ကိုသင်ကြားပေးခဲ့သော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး စတုတ္ထအဆင့်သို့မဝင်ရောက်မီ ပြင်ဆင်ရန် နောက်ဆုံးအဆင့်လည်းဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ချင်ဖုန်းက အနှောင်အဖွဲ့မဲ့နယ်ပယ်၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်တိုးတက်နှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲရွှမ်းပြောသကဲ့သို့ပင် အသားက ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် အချိန်ကြာလေလေ ဝိညာဉ်က ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်၏သန့်စင်မှုကို လက်ခံရရှိရန် အချိန်ကြာလေလေ လူတစ်ယောက်ရရှိမည့်အကျိုးကျေးဇူးများ ပိုများလေလေဖြစ်ပြီး စတုတ္ထနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လူတစ်ယောက်၏ကျင့်ကြံမှုမှာ ပို၍တည်ငြိမ်လေလေ ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ချင်ဖုန်းက ဖောက်ထွက်တိုးတက်လိုစိတ်ကို ဖိနှိပ်ပြီး သွားကြိတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်လုံးကြည့်ရှုနေခဲ့သော ရွှမ်းယီကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ရှေးခေတ်တုန်းကပင် ထိုနည်းလမ်းကိုသုံးပြီး တစ်ရက်ထက်ပို၍ခံနိုင်ရည်ရှိသူများမှာ ရှားပါးသောပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်။

ငါးရက်ကြာအောင်ခံနိုင်ရည်ရှိသော ချင်ဖုန်းလိုလူတစ်ယောက်ကို ထည့်မပြောတော့ပေ။

ရွှမ်းယီက ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် စုပုံနေသော ပထမမူလ နတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်မှာ အစုစည်းဆုံးဖြစ်သည်။

သူက သူ့ကိုယ်သူတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ သာမန်လူတွေထက် အများကြီးသာလွန်တဲ့ မွေးရာပါ ပထမမူလ ချီစွမ်းအင် ပါဝင်နေတာလား?"

ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်ထားသော ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏မျက်ခွံများတွင် အနည်းငယ်တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲမှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်မှာ လှိုင်းထန်လာသည်။

အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ဖခင်ချင်နှင့် အခြားသူများမှာ တပြိုင်နက်တည်း ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အမှောင်တိမ်များမှာ မှင်ကဲ့သို့ လူးလိမ့်သွားပြီး လူများကိုအသက်ရှူကြပ်စေလောက်အောင် ထူထပ်လှသည်။

လူးလိမ့်နေသောအမှောင်ပင်လယ်အတွင်းတွင် မိုးကြိုးများမှာ နဂါးများကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသနေသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်တွင် ရွှီလဲ့ရှန်က မပြတ်တောက်သော အမှောင်တိမ်များကို အံ့ဩစွာကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ စတုတ္ထအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံ ဘေးဒဏ်လား? ညီလေးချင်ရဲ့အရည်အချင်းက ဘယ်လောက်တောင် မိစ္ဆာဆန်လိုက်သလဲ?"

တုန်လှုပ်မှုအပြီးတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထန်လာသည်။

"ဆရာ ညီလေးရဲ့လက်ရှိအစွမ်းနဲ့ သူဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား?"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာက အဖြေမပေးဘဲ သူ၏မျက်လုံးများကို အမှောင်တိမ်များ၏ နက်ရှိုင်းသောအတွင်းပိုင်းသို့ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

မြစ်ကွေ့ကိုးခုဘေးတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့်မုတ်ဆိတ်နက်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး သူ၏ငါးမျှားတံကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ကျေနပ်စွာပြောလိုက်သည်။

"လူငယ်မျိုးဆက်က ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။"

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ သူက အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ထိုသို့သောအခြေအနေ မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ဧကရာဇ်နန်းတော်ရှိလူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ယွီလော့ဌာနက အခြေအနေကို ဧကရာဇ်မင်ထံသို့ အမှန်အတိုင်းသတင်းပို့လိုက်သည်။ လောကတစ်ခွင်မှ အံ့ဖွယ်ရာများကို ကြားရသည်မှာ ကျင့်သားရနေသော ဧကရာဇ်မင်ပင်လျှင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အံ့အားမသင့်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စာကြည့်တိုက်၌ တုန်ခါမှုတစ်ခုရှိနေသည်။

ဧကရာဇ်မင်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပြီး အတွင်းခန်းသို့ အပြေးအလွှားသွားသည်။ စာလိပ်တစ်ခုထဲတွင် သူက အဆက်မပြတ်တုန်ခါနေသော ဓားတစ်လက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ၎င်းမှာ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...?"