အခန်း (၃၈၅)

စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ၏ အနာဂတ် ကို ပြန်လည် သုံးသပ် ပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီ သည် အလွန် တုန်လှုပ် မှုကို ခံစားရသည်။

ဒီလောက် ကြီးမား တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ ၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကရလာဦးမှာ၊ ဒါက တောင် သူ့စွမ်းအားကုန်မဟုတ်သေးဘူးတဲ့လား?

ဒါက ရှစ်နှစ်သား ကမ္ဘာဖျက်နိုင်တဲ့ ကင်းကောင်ကြီးပဲလေ?

ဒါက တကယ်ကို ရယ်စရာ ကောင်းတယ်!

မကြာမီ၊ ကြီးမား သော ကောင်းကင်တောင်၏တစ်ဝက် ကျော်လုံး ဖုန်မှုန့်များဖြစ်သည်အထိ စိစိညက်ညက်ကျေအောင် ကြေမွ သွားခဲ့သည်။

အကာကွယ်အစီရင်တွေသာသုံးထားတာ မရှိခဲ့ရင်၊ အတွင်းဘက်မှာရှိတဲ့ ရှမ်ကွမ်ကျူကျူရဲ့ သူငယ်ချင်း က သေဆုံးခြင်းကနေ သေချာပေါက် မလွတ်မြောက် နိုင်ဘူး။

ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ၏ အမူအရာသည် လေးနက် လာခဲ့သည်။

သူမသည် ပထမဆုံး ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံး ကို ယဲ့ယွီ ကို ပေးလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ သူမ၏ အသံ ကို ပို့လွှတ် သည်- “ ယောကျာ်း ၊ ကျွန်မ ဒီမျောက်ကို ရန်စပြီး ခေါ်သွား မယ်။ ရှင်က ကျူအိုလန်ချင် ကို ဝင်ကယ်ပြီး ဘေးကင်းရာသို့ ခေါ်သွား ဖို့ ကူညီပါ။”

ကျူအိုလန်ချင် သည် ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ၏ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည်။

“ စောင့်ဦး အချစ်လေး !”

ယဲ့ယွီ သည် ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ကို ချက်ချင်း တားဆီး လိုက်သည်။

လက်ရှိမှာ၊ သူမသည် အလယ် ဆန်းကျယ် နတ်ဘုရားအဆင့် မှာပဲ ရှိသေးသည်၊ စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ထက် အဆင့်ကြီး နှစ်ဆင့်တိတိ နိမ့် နေသည်။

ဒီ အစီအစဉ် က အရမ်း အန္တရာယ် များသည်။

ယဲ့ယွီ သည် ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ကို သူ့ကိုယ်သူ အန္တရာယ် ထဲ ထားတာကို ကြည့်မနေနိုင်ခဲ့ပါ။

သူသည် စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ၏ အာရုံစိုက်မှု ကို ဆွဲဆောင် ဖို့ ပိုပြီး ဘေးကင်း တဲ့ နည်းလမ်း ကို သုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ သိုလှောင် လက်စွပ် မှ ဧရာမ ငှက်ပျော ပင် တစ်ခုကို ယူပြီး အောက်သို့ ပစ်ချ လိုက်သည်။

စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် သည် သူ၏ ကြီးမားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ကြောင့် လူသိများသည်၊ သာမန် နတ်ဘုရား နည်းစနစ် များသည် ၎င်း၏ ကာကွယ်မှု ကိုပင် ဖောက်ထွင်း လို့မရနိုင်ပါ။

ငှက်ပျော ပင် သက်သက် ကို ထားလိုက်တော့!

ဒါက ဘာ ထိခိုက်မှု မှ မဖြစ်စေခဲ့ပေမဲ့၊ မျောက် က အလွန်စိတ်တိုသွားခြင်း ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရသည်။

မျောက်ကြီးက ချက်ချင်း ဒေါသ ပေါက်ကွဲသွားသည်၊ ကောင်းကင် ရှိ ယဲ့ယွီ ဆီသို့ ဒေါသ အော်ဟစ် သံများစွာ ဟိန်းဟောက် လိုက်သည်။

---

ဒါပေမဲ့ အပြောင်းလဲတခုကရောက်ရှိလာသည်။ ရေတွက် မရနိုင်သော အဝါရောင် ငှက်ပျောသီး များ ကောင်းကင်မှ စတင်ကာ ကျ လာသည်။

၎င်းတို့ထဲက အချို့ က စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ၏ ပါးစပ်ထဲတောင် ကျရောက် ခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ မျောက် ၏ မျက်လုံး များတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ဖုံးလွှမ်း သွားသည်။

မျောက်ကြီးပါစပ်က အလိုအလျောက် ဝါးစား စပြုသည်။

ငှက်ပျောသီးများ၏ အရသာ က အရမ်း အံ့သြစရာ ကောင်းတယ်လို့ မျောက်ကြီးက ခံစားလိုက်ရသည်။

တွန့်ဆုတ် ခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ လျှပ်စီးလက်သလို အလွန်မြန်သော အရှိန် ဖြင့် ငှက်ပျောသီး တိုင်း ကို ဆွဲယူကာ ဝါးစားနေ ခဲ့သည်။

မျောက်ကြီးက ငှက်ပျောသီးများကို ဘူဖေးဆိုင်ထဲရောက်နေသလို အလွန်ကိုပဲ တက်တက်ကြွကြွ စားနေ သည်၊ သူ၏ မျက်လုံး များ လခြမ်း ပုံစံ အဖြစ်ကွေးပိတ်ကာ ကျဉ်းမြောင်း သွားသည်အထိ အရသာတွေ့ ကြည်နူးကာ တလောကလုံးကိုမေ့ကာ ယဲ့ယွီပစ်ချလိုက်သော နတ်ငှက်ပျောသီးမျး၏ ချိုမြိန်မှုကိုခံစားနေတော့သည် ။

၎င်း၏ ယခင်က အကြမ်းဖက် သော စိတ်နေသဘောထား သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းတဲ့မျောက်သရမ်းကြီးက ဒီလောကမှာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့သလိုမျိုးပဲ။

သို့သော်လည်း၊ စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ၏ ကြီးမား သော အရွယ်အစား က ငှက်ပျော ပင် တစ်ပင် တည်းနှင့် လုံလောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။

အနည်းငယ် စားသုံး ပြီးနောက်၊ အပင် တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ငှက်ပျောသီး ထပ် မတွေ့တော့၊ မျောက် က သူ၏ မျက်ခုံး များကို တွန့် ပြီး ယဲ့ယွီ ကို ပြန်ကြည့်သည်။

ဒီအရာကို မြင်တော့၊ ယဲ့ယွီ သည် အေးဆေးစွာပင် ငှက်ပျောပင် နောက်တစ်ပင် ကို ယူပြီး ပိုပြီး အဝေး သို့ ပစ်လိုက်သည်။

စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် သည် ချက်ချင်း အမဲရိုးနောက်လိုက်သော ခွေးပေါက်လေးလိုပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ ပုံရိပ် သည်ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် နေရာတွင် အေးခဲ နေသည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူးလား? ဒီနည်းလမ်း အလုပ်ဖြစ်တယ်လား?

သေချာတာပေါ့!

တကယ်တော့၊ ယဲ့ယွီ သည်လည်း လောင်းကစား တစ်ခု လုပ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ၏ အနာဂတ်ကိုဖတ်ရှုခြင်း မှသိလိုက်ရသည်မှာ၊ဒီမျောက်သည် ငှက်ပျောသီးကြိုက်လွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဘုံ ရှိငှက်ပျော ဥယျာဉ် တွင်သွားရောက်ကာနေထိုင်လိမ့်မည်၊ နှစ် တစ်ထောင် ကျော်ကြာပြီးနောက် အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့် သို့ ချိုးဖျက်ထိုးဖောက် ဖို့ ငှက်ပျောအရွက် တစ်ခုကိုကိုင်ဆောင်ကာကျင့်ကြံလိမ့်မည်ကို သိသည်။

ဒါက မျောက် သည် ငှက်ပျောသီး များကို နက်ရှိုင်း စွာ ချစ်ခင် ကြောင်း သက်သေပြ ဖို့ လုံလောက်သည်။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီ ၏ သိုလှောင် လက်စွပ် ရှိ ငှက်ပျောသီး များသည် သာမန် လည်း မဟုတ်ပါ။

ကောင်းကင်ဘုံ ဘုံ ၏ အစွန်အဖျားမြောက်ဘက် ဒေသ ရှိ ကိုးပါးသန့်စင် ခရမ်းရောင်ရတနာငှက်ပျောပင် များမှ ရိတ်သိမ်းခူးဆွတ်ခဲ့သော ထိပ်တန်းအဆင့်ငှက်ပျောသီးများဖြစ်သည်။

ဒီ ငှက်ပျောသီး များကို အချိန်နှင့်အမျှ စား ခြင်းက စိတ်ဝိညာဉ် ပင်လယ် ကို ရှင်းလင်းနိုင်သည်၊ နှလုံးသား မိစ္ဆာ များကို တားဆီး နိုင်သည်၊ ပြီးတော့ နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုတောင် မြှင့်တင်နိုင်သည်!

ယဲ့ယွီ ပထမဆုံး ဒါတွေကို အရသာ ခံတော့၊ အရသာ အလွန် ကောင်းမွန်သည်ဟု တွေ့ရှိသည်၊ အချိုပွဲအဖြစ် အပျင်းပြေစားရင်း အကျိုးကျေးဇူးတချို့ရယူရုံသာရည်ရွယ်ထားသည်။

ဒီငှက်ပျောသီးတွေ အခု ဒီလောက် အသုံးဝင် လာလိမ့်မည်၊ ကောင်းကင် နတ်ဘုရား စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ကို လှည့်ဖြား လိမ့်မည်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

ဒါက ကြိုးစားအားထုတ် မှုအတွက် တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံသော တန်ဖိုး ပဲ!

အကြမ်းဖက် သော စိတ်နေသဘောထား ပျောက်ကွယ် သွားသည်ကို ခံစား လိုက်တော့၊ သေးငယ် သော အပြာရောင် ပန်းပွင့် တစ်ခုသည် ပျက်စီး နေသော ကောင်းကင် တောင် တွင် ရုတ်တရက် လျင်မြန် စွာ စတင် ကြီးထွား လာခဲ့သည်။

မကြာမီ၊ ဒါက ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဒါက ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ၏ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း ကျူအိုလန်ချင် မှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပါ။

သူမသည် စိတ်သက်သာရာရသော သက်ပြင်း တစ်ခုကို ချ ပြီး ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောသည်၊ ေ ကူညီတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နတ်ဘုရား သူငယ်ချင်း ။ ရှန်ကွမ် ၊ ဒီလောက် ကြာပြီ ၊ မင်း ငါတို့ကို မိတ်ဆက် ပေးသင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား?”

ဒီအရာကို ကြားတော့၊ ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် နီမြန်း သွားသည်၊ ဒါပေမဲ့ သူမ၏ လေသံ သည် ခိုင်မာသည်၊ သူမသည် ပြန်ဖြေသည်၊ “ဒါက ယဲ့ယွီ ၊ ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း ။”

ကျူအိုလန်ချင် ၏ အကြည့် သည် နောက်ပြောင်ကျီစယ် သော အမူအရာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူမ၏ အမူအရာသည် ကြီးမားသော ထိတ်လန့် မှု တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တောင် သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် တုန်ယင် စပြုသည်။

ဒါက စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ပြန်လာ နေတာပဲဖြစ်သည်၊ ငှက်ပျောသီး များကိုပြောင်စင်အောင် စားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် ချက်ချင်း ကာကွယ်ရေး ပုံစံ ကို ယူလိုက်သည်။ မျောက် သည် မည်သည့် ရန်လို သော လက္ခဏာ မှ ပြရင်၊ သူမသည် ယဲ့ယွီ နှင့် ကျူအိုလန်ချင် တို့နင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ပြေး လိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူမသည် တကယ် နားမလည် ခဲ့တဲ့အရာတစ်ခု ရှိတယ်။

မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီ စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ကို စော်ကား လိုက်တာလဲ?

ဒီ အတွေး ကို အသံ ဖြင့် ပို့လွှတ် သည်ကို ကြားတော့၊ ကျူအိုလန်ချင် သည် ခါးသီး သော အပြုံး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ပြောသည်၊ “ နာရီ အနည်းငယ် အစောပိုင်း က၊ ကျွန်မ စီးဆင်းတိမ်ရွှေရောင်အသီး များကို ခူး နေတဲ့အချိန်မှာ၊ ကျွန်မက ကွေးကွေးကြီး အိပ်ပျော် နေတဲ့ ဒီစစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် ကို အနက်ရောင် ကျောက်တုံး တစ်တုံးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။”

“ဒါကြောင့်၊ ကျွန်မ မတော်တဆ ဒါကို နင်း လိုက်တယ်။”

“ တိုက်ဆိုင် စွာနဲ့ပဲ၊ မျောက် ကဘေးကို လှိမ့် လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ ခြေထောက် က သူ့ရဲ့ နှာခေါင်းပေါ် ရောက်ရှိ သွားတယ်။”

“ကျွန်မက အပေါ်က ရွှေရောင် အသီး ကို အာရုံစိုက်နေတာ၊ ကျွန်မရဲ့ ခြေထောက် ကို အာရုံမစိုက်မိဘူး။ ကျွန်မက ‘ကျောက်တုံး’ က ပျော့ တယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်တဲ့အခါ၊ ဒါက ထောင်ချောက် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ တွေးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ကန်ထည့်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေး ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။”

“ နာကျင် မှုက မျောက် ကို နိုးထ စေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သဘာဝအတိုင်းပဲ၊ ဒါက ကျမ ကို ရန်သူတယောက်အဖြစ်သဘောထားပြီး လက်စားချေ ချင်ခဲ့တယ်။”

ဒီ ရှင်းပြချက် က ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ကို ပြောစရာ စကားမဲ့ သွားစေခဲ့သည်။

သူမ၏ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း က တကယ်ကို နမော်နမဲ့ ကပျက်ကချော်နဲ့ နတ်ဘုရားမလေးပဲ၊ ဘာမှ မသိ တဲ့ ငအလေး ပဲ!

သို့သော်လည်း၊ ဒါက ညည်းညူ ဖို့ အချိန် မဟုတ်ပါ; ဦးစားပေး ကိစ္စ က ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာ ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစား ဖို့ပဲ။

ရှန်ကွမ်ကျူကျူ နှင့် ကျူအိုလန်ချင် တို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့အချိန်မှာ၊ ယဲ့ယွီ သည် တည်ငြိမ် နေသည်။

သူသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် သူ၏ လက်ချောင်း များကို ပွတ်သပ်ကာစဉ်းစားနေသည်၊ သူသည် ငှက်ပျော ပင် နောက် တစ်ပင် ကို ပစ်ချ သင့်မသင့်ကို သုံးသပ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ၊ စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် က သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်တဲ့အရာတစ်ခုကို လုပ်လိုက်သည်။

ဒါက ရုတ်တရက် သုံးပေလောက်သာရှိသော မျောက်ပိစိလေးအဖြစ်သို့ ကျုံ့ သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချစ်စရာပုံလေးလုပ်ပြကာ သူ၏ လက်ကို မြှောက် ပြီး အနီးအနားရှိ ငှက်ပျော ပင် ကို ညွှန်ပြ သည်၊ ထို့နောက် သူ၏ ပါးစပ်ကို ညွှန်ပြ သည်၊ သူ၏ လက်ယာလက်ကို ယဲ့ယွီ ဆီသို့ လှမ်း လိုက်သည်။

ဒီအရာကို မြင်တော့၊ ယဲ့ယွီ သည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။

မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီမျောက်လေးက ငှက်ပျောသီးအရသာကို ကြိုက်သွားပြီး သူ့ကိုမိတ်ဆွေအဖြစ်သတ်မှတ်လိုက်ပြီလေ။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီ နှင့် စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် တို့သည် သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူတူ နေထိုင် ခဲ့ကြသည်။

မဝေးလှတဲ့ နေရာမှာ၊ ကျူအိုလန်ချင် သည် သူမ၏ မျက်လုံး များတွင် ရှုပ်ထွေး သော အကြည့် ဖြင့် တီးတိုးပြောသည်၊ “မင်းက ဒီဘဲလေး ကို တိတိကျကျ ဘယ်ကကောက်ရလာတာလဲ?”

“ စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် နဲ့ ဒီလောက် ကောင်းမွန်စွာ အတူတူ နေထိုင် နိုင်တဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက် ကို ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။”

ကောင်းကင်ဘုံ ဘုံ တွင်၊ လူတိုင်းသည် စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် သည် နာမည်ဆိုး နှင့် ကျော်ကြား သော အကြမ်းဖက် စိတ်နေသဘောထား ရှိသည်ကို သိကြသည်၊ အသေးငယ်ဆုံး ဘာမှမဟုတ်သော အရာ များကြောင့်ပင် ပတ်ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီး ပစ်လေ့ရှိသည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့၏ ရှေ့ရှိ မျောက် က ယဲ့ယွီ ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် လို ပိုတူသည်၊ မဖြစ်နိုင် အောင် နူးညံ့ သော စိတ်နေသဘောထား လေးနှင့်ခွေးပေါက်စလေးသဖွယ် အမြီးနှံ့ပြနေသည်။

ငှက်ပျောသီး များ ဆက်ပြီး ကျွေးနေသရွေ့၊ ဒီမျောက်က ခိုင်းသမျှလုပ်မဲ့အနေအထားပါလား။

ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတယ်။

ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် ပြုံးပြီး ပြောသည်၊ “ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း က ကျွန်မ ကောက်ရလာတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ကျွန်မရဲ့ ကံကောင်း ကြယ် နဲ့ ကျွန်မ အချစ်ဆုံး လူ ပဲ။”

ကျူအိုလန်ချင် သည် ပေါကားများထဲမှ ဇာတ်ပို့မများအသွင်ဖြင့် သူမ၏ လက်ကို ခါရမ်းကာ "အမလေးဟုတ်ပါပြီ အချစ်ရူးနတ်ဘုရားမလေးရယ် ၊ ဒီ အချစ် က အရမ်း ချဉ် တယ်၊ ကျွန်မတို့တော့ မခံနိုင်ဘူး။”

“ကျမမှာ အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တခုလုပ်ဖို့စီစဉ်နေတယ် ။ ရှင်နဲ့ ရှင့်ရဲ့ ခင်ပွန်း က ကျွန်မကို လာကူညီပေးရင် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျွန်မက နတ်ဘုရား ဂိုဏ်း အသစ် တစ်ခု တည်ထောင် ဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ ဂိုဏ်းနာမည်က ဝူဝေ မျှော်စင် !”

ဒီနာမည်ကို ကြားလိုက်တော့၊ စစ်ကောင်းကင် အမည်းရောင်မျောက် နှင့် ကစား နေခဲ့သော ယဲ့ယွီ သည် ရုတ်တရက် လှည့် ပြီး ကျူအိုလန်ချင် ကို ထူးဆန်းသော အကြည့် တစ်ခု ဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။

386 ၃၈၆ ဆက်ရန်