အခန်း (၃၇၁)
Vol. 15 Ch. 371
ဒီ တာချန် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းတွေက တကယ်တမ်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောရမယ်။
လအနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ၊ သူတို့က ဝိညာဉ် သင်္ဘောကို နည်းစနစ်အစီရင်အသစ်တွေနဲ့ ထပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့တယ်။
အဲဒီပေါ်က ခံစစ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အစီရင်ပုံစံတွေအားလုံးကို လေးစားဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။
ဒါက လက်နက်အပြည့်အစုံနဲ့ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောလိုပါပဲ။
ဒါကို သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။
ဒီလို အပ်ဒိတ်တွေနဲ့ ထပ်ကာထပ်ကာ နတ်ဘုရားအဆင့်ရောက်ခါနီး နည်းစနစ်အစီရင်တွေတပ်ဆင်ထားတာနဲ့ဆိုရင်၊ တာချန် မင်းဆက်က လူသားနည်းပညာပိုင်းမှာ ခွန်အားကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။
သူတို့က တကယ်တမ်းကို ခေတ်မီတဲ့ အတွေးအခေါ် ရှိကြတယ်။
ယဲ့ယွီ က မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူက နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဝိညာဉ် သင်္ဘောပေါ်မှာ မတ်တပ်ရပ်နေတာ မြင်လိုက်ရသည်။
လီရူဝမ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက လရောင်လင်းလက်သလိုမျိုးပြုံးပြနေတာဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လှပလွန်းသောပန်းချီကားတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
အဲဒီနောက်၊ သူမက ဝိညာဉ် သင်္ဘောပေါ်ကနေ ခုန်ချလိုက်သည်။
မြေပေါ် မရောက်ခင်လေးမှာပဲ၊ သူမရဲ့ ခြေထောက်တွေအောက်မှာ ရွှေရောင် နဂါး အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ သူမရဲ့ ဆင်းသက်မှုကို ကျက်သရေရှိစွာ အကူအညီပေးသည်။
ရွှေရောင် နဂါး က သူမရဲ့ ပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်ပတ်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ဝင်ရောက်လာတဲ့ နည်းလမ်းက
ပိုင်မြောင်လန် ကို အနည်းငယ် နှာခေါင်းရှုံ့စေခဲ့သည်။
“ ဟေ့ ၊ တော်တော်လေး မြူ၏သို့ ကလူ၏သို့ လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆင်းသက်လို့ မရဘူးလား? ဘာလို့ ဒီလောက် ပြဇာတ် ဆန်တဲ့ အကွက်တွေခင်းလာဖို့ လိုအပ်နေတာလဲ?”
ဖူဝမ်ဒိုင် က ရယ်မောလိုက်သည်။ “တကယ်တော့၊ အမဆင်းလားတာက အတော်လေး လှပလွန်းပါတယ်။”
ပိုင်မြောင်လန် က ပိုပြီးတောင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။
“လှပတာ ဘာအသုံးဝင်လဲ? ဒီ ဝိညာဉ် သင်္ဘောက သူမ ပြောနေတဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်လို့ ခေါ်တဲ့အရာ ဖြစ်နိုင်တာလား?
ဒါက လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘူး။
ကျင့်ကြံသူများ က သူတို့ကိုယ်သူတို့ပဲ အားကိုးကြတာ၊ ပြင်ပ အင်အားစုတွေ ရတနာတွေ သင်္ဘောတွေ မဟုတ်ဘူး။”
ဖူဝမ်ဒိုင် က တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သူမလည်း လီရူဝမ် တာချန် မင်းဆက်ကနေ တကယ်တမ်း ဘာယူလာခဲ့လဲဆိုတာ မသိပေမဲ့၊ လျှို့ဝှက်လက်နက်က ဒီလိုမျိုး ရိုးရှင်းတဲ့အရာ မဟုတ်တာ သေချာသည်။
ယဲ့ယွီ က လီရူဝမ် ရောက်ရှိလာတာကို မြင်တော့၊ သူက ညင်သာစွာ မေးသည်၊ “ဒါဆို၊ ဒါက တာချန် မင်းဆက်က ထုတ်ကုန်အသစ်လား? ဒါက အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပုံရတယ်။”
“မှန်တယ်၊ ဒါက နောက်ဆုံး ဖန်တီးမှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဒီ ဝိညာဉ် သင်္ဘောကို ရှင့်ကို မပေးနိုင်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မက ဒါကို တခြား အရေးကြီးတဲ့ တစ်စုံတစ်ဦးကို ပေးလိုက်ပြီးပြီ” လို့ လီရူဝမ်က ပြန်ဖြေသည်၊ သူမရဲ့ အသံက နာကျည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါလာသည်။
တခြား အရေးကြီးတဲ့ တစ်စုံတစ်ဦးလား?
ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဝိုးတိုးဝါးတေး အကြံတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
နောက်တစ်အခိုက်အတန့်မှာ။
သေးငယ်တဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ဝိညာဉ် သင်္ဘောပေါ်ကနေ ခုန်ချလိုက်သည်။
အနီရောင် ဖဲကြိုးများစွာက သူမရဲ့ ပတ်ပတ်လည်ကို ညင်သာစွာ ရစ်ပတ်နေပြီး၊ သူမကို လှပမှုအပြည့်ဖြင့် ညင်သာစွာ ဆင်းသက်ဖို့ ကူညီပေးနေသည်။
“ ဖေဖေ !”
ရှင်းလင်းတဲ့ အသံ ထွက်လာတာနဲ့၊
အဲ့ဒီရှိတဲ့ လူတိုင်း ကျောက်ရုပ် တွေ ဖြစ်သွားသည်။
ယဲ့ယွီ တစ်ဦးတည်းသာ အပြုံးတစ်ခု ပြသခဲ့ပြီး၊ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက ဖခင်တယောက်ရဲ့ ချစ်ခင်မှုက ဖုံးကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဟုတ်တယ်။
ရောက်လာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က သူ့ရဲ့ချစ်သမီးလေး ယဲ့နျန် ကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူမှ မဟုတ်ဘူး။
သူမက ဆင်းသက်လိုက်တာနဲ့၊ သူမက အမြန် ရှေ့ကို တက်ပြီး ယဲ့ယွီ ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ခုန်ဝင်လိုက်သည်။
ဒီရိုးရှင်းတဲ့ အပြုအမူက ပိုင်မြောင်လန် နဲ့ ဖူဝမ်ဒိုင် တို့ နှစ် ဦးစလုံးကို အလိုလို နောက်ကို ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။
ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက လုံးဝကို အရမ်း များလွန်းတယ်။
ယဲ့ယွီ က အခုတကယ်တမ်း ဖခင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီလား?
ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာလဲ?
ပြီးတော့ ဘာလို့ ငါတို့ အရင်က ဒါကို မသိခဲ့တာလဲ?
သူတို့ နှစ် ဦးတည်း မဟုတ်ဘူး။
ရှိနေတဲ့ ဇနီးတွေထဲက တစ်ဦးမှ မသိခဲ့ဘူး။
ယွင်ရိုမူ က ရုတ်တရက် သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ပြူးလိုက်သည်။
သူမက သူတို့ တာချန် မင်းဆက်ကို လည်ပတ်ခဲ့တုန်းက သူတို့ရဲ့ လူတွေဆီကနေ ကြားခဲ့တာကို သတိရသည်။
သူတို့က တာချန် ရဲ့ ဧကရီ က လက်မထပ်ခဲ့ပေမဲ့၊ သူမမှာ သမီးတစ်ဦး ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ကြသည်။
သမီးရဲ့ ဖခင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။
အခုတော့ အဖြေက ပေါ်လာစပြုနေပုံရတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတယ်။
လီရူဝမ်က ဒီအကြောင်းကို အရင်က တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး။
ဒီအမျိုးသမီးက ဒါကို အရမ်း နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားတာလား?
သူမရဲ့ ပတ်ပတ်လည်က လူတွေဆီက ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရင်း၊
လီရူဝမ်က သူမရဲ့ မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်၊ သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ပိုပြီးတောင် မာနကြီးပုံရသည်။
ဒီလျှို့ဝှက်လက်နက်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တကယ်တမ်း အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလွန်းတယ်လို့ ထင်ရတယ်။
“အစ်မများ၊ ကျွန်မက ဒီတကွက်ထဲနဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အနိုင်ရခဲ့ပြီးပြီ။ ရှင်တို့က ကျွန်မကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဘာများ လုပ်နိုင်သေးလဲ?”
ယဲ့နျန် အတွက်တော့၊ သူမက ဒါတွေအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူမက သူမရဲ့ မျက်နှာလေးကို ယဲ့ယွီ ရဲ့ ပခုံးကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်နေသည်။
သူမက သူ့ကို လုံးဝ ဖက်တွယ်ထားသည်။
ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နွေးထွေးမှု ခံစားရသည်။
အိပ်မက် လောကထဲမှာ သူ့နဲ့ လီရူဝမ်ကြားကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ဒီသမီးအတွက်၊
သူက အမြဲတမ်း သူမကို အရမ်းချစ်ခင် နှစ်သက်ခဲ့တယ်။
စနစ်က သူမကို ဒီလောကထဲမှာရှိနေတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြခဲ့တဲ့အခါ၊
ယဲ့ယွီ က ပိုပြီးတောင် ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။
အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှိနေခဲ့တဲ့ တောင့်တမှု ခံစားချက်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သဘာဝအတိုင်း၊ ယဲ့ယွီ က သူမကို သေချာ ဖက်ထားချင်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ၊
ယဲ့နျန် က ယဲ့ယွီ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကနေ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။
စိတ်ရင်းမှန်တဲ့ အမူအရာနဲ့၊ သူမက သူမရဲ့ လက်တွေကို နှုတ်ဆက်ဖိုနန်းတွင်းပုံစံ ပြုလုပ်ပြီး ပြောသည်၊ “ဖခင်ဧကရာဇ်ကို ကျွန်မ အရိုအသေပေးပါတယ်ရှင်။ ခုနက ရိုင်ပြမိပီး ၊ သင့်လျော်တဲ့ ဘုရင့်နန်းတွင်း အမူအရာကို လျစ်လျူရှုခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်။
ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဖခင်ဧကရာဇ် ။”
ဒီတိကျတဲ့ လှုပ်ရှားမှုက
ယဲ့ယွီ ကို အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်စေခဲ့သည်။
သူက လီရူဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ဒါတွေအားလုံးက နန်းတွင်းအရာရှိတွေ သင်ပေးတာပါ၊ ကျွန်မနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး!”
သူမက “ကျမ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အလေးပေးပြောသည်၊ လီရူဝမ် သူ့ကိုယ်သူ ဒီလိုမျိုး ရည်ညွှန်းတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ၊ “အရှင်ဟကရီမ” လို့ သုံးနှန်းတာ မဟုတ်ဘူး။
ဒီအဓိပ္ပာယ်က ရှင်းနေတယ်။
သူမက တာချန် မင်းဆက်ကို အရိုအသေပေးပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်၊ ယဲ့ယွီ ရဲ့ မိဖုရားတစ်ဦးပဲ ဖြစ်ရင်တောင်ကျေနပ်နေမှာဖြစ်သည်။
သေချာတာကတော့၊ ဧကရီ မိဖုရားခေါင် ဖြစ်နိုင်ရင် ပိုပြီးတောင် ကောင်းတာပေါ့။
အလားတူပဲ၊
ဒါက လီရူဝမ် သူမရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာကို အခိုင်အမာ ပြောတာပဲ။
ယဲ့ယွီ က နက်ရှိုင်းတဲ့ အသံနဲ့ ပြောသည်၊ “ နျန်အာ ကို ဒီလိုအရာတွေ နောက်နောင် မသင်ပေးနဲ့တော့။ ဖခင် နဲ့ သမီး ကြားမှာ၊ ဒီလိုမျိုး ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမူအရာတွေ လုပ်ဖို့ မလိုဘူး။
ဒါက အရမ်း ဝေးကွာနေပုံရစေတယ်!”
ဒီစကားတွေကို ကြားတော့၊
လီရူဝမ်က ပျော်ရွှင်မှု လှိုင်းတစ်ခု ခံစားရသည်။
သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို ရန်စတဲ့ အကြည့်တစ်ခု ပစ်လိုက်သည်။
ယဲ့ယွီ က ယဲ့နျန် ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာသမီးဖြစ်ကြောင်းကို လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီ။
မိခင် က သမီး ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့အတူ မြင့်တက်လာတယ်၊ ရှင်တို့က ကျွန်မကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဘာများ လုပ်နိုင်သေးလဲ?
ဟမ် ?
“ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ အဲဒီ နန်းတွင်းအရာရှိတွေကို ကျွန်မ မကြာခင် ပျောက်သွားအောင် လုပ်ပါ့မယ်။
နျန်အာ ၊ မင်းရဲ့ ဖခင်ဧကရာဇ် က ဒီလို တရားဝင်အမူအရာတွေကို မကြိုက်ဘူးဆိုတော့၊ မင်း ထပ်ပြီး ထိန်းထားဖို့ မလိုဘူး။”
“တကယ်လား? အရမ်း ကောင်းတာပဲ!”
ယဲ့နျန် က ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
မော့ကြည့်ပြီး၊ သူမက ပြောသည်၊ “ ဖေဖေ ၊ သမီး ရှင့်ကို အရမ်း လွမ်းတယ်။ သမီးနဲ့ ကစားပေးနိုင်မလား?”
“သေချာတာပေါ့၊ ဖေဖေ ကစားပေးနိုင်ပါတယ်။”
ယဲ့ယွီ က အသင့်သဘောတူလိုက်သည်။
သမီး ရဲ့ ချစ်စဖွယ် အပြုအမူကို ဘယ်သူက ငြင်းပယ်နိုင်မှာလဲ?
သူမက ရှင့်ကို ဖက်တွယ်ပြီး ပတ်ပတ်လည်မှာ ဆော့ကစားတဲ့အခါ၊ ရှင်က သူမအတွက် ကောင်းကင်က ကြယ်တွေကို ခူးပြီး ပေးချင်နေလိမ့်မယ်။
ယဲ့ယွီ က ယဲ့နျန် ကို တိုက်ရိုက် ပွေ့ချီပြီး တောင်အောက်ကို လျှောက်သွားစပြုသည်။
သူ့ရဲ့ သမီး နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ။
သူက သူမကို နည်းနည်းလောက် လှည့်ပတ်မပြဘဲ ဘယ်လို နေနိုင်မှာလဲ?
ယဲ့ယွီ နဲ့ ယဲ့နျန် ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်ရင်း၊
ပစ္စုပ္ပန်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာတွေက အရမ်းကို ထူးဆန်းသွားသည်။
ဘယ်သူမှ အရင် စကားမပြောဘူး။
ဒီအရာက သူတို့အပေါ် ပေးတဲ့ သက်ရောက်မှုက လုံးဝကို အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်။
သူတို့က ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့ လေကိုရှူရင်း စိတ်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်ခဏတာ လိုအပ်တယ်။
လီရူဝမ်ကတော့ အလျင်မလိုဘူး။ သူမက လူအုပ်ထဲမှာ ရပ်နေသည်။
သူမရဲ့ ပတ်ပတ်လည်က လူတွေရဲ့ ထိတ်လန့်နေတဲ့ အမူအရာတွေကို အရသာခံနေတာ။
ဒီခံစားမှုက လုံးဝကို အရမ်း နှစ်သက်စရာကောင်းတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့၊ ပိုင်မြောင်လန် က တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဆုံး ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။
“ လီရူဝမ်! အဲဒီ မိန်းကလေးငယ်လေးက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ?”
“အဲဒီ မိန်းကလေးငယ်လေးကို ယဲ့နျန် လို့ ခေါ်တယ်၊ ယဲ့ယွီ ရဲ့ ယဲ့မျိုးနွယ်ကိုယူထားတာ !
သူမက ကျွန်မနဲ့ ယဲ့ယွီ တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သမီးပဲ။
အိုး ၊ ပြောရဦးမယ်၊ တိတိကျကျ ပြောရရင်၊ ဒီက လူတိုင်းက သူမရဲ့ မိထွေးတော် မိဖုရား တွေပဲ!”
လီရူဝမ်ရဲ့ အသံက တိုးညှင်းပေမဲ့၊ ဒါက လူတိုင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူစေဖို့ လုံလောက်ခဲ့တယ်။
မိထွေးတော်မိဖုရားဟုတ်လား - တရားဝင်သမီးတစ်ဦးကပဲ သူ့ရဲ့ ဖခင် ရဲ့ မိဖုရားတွေကို မိထွေးတော် မိဖုရား တွေလို့ ရည်ညွှန်းလိုက်တာ မှားတယ်လို့တော့မဆိုနိုင်လေဘူး။
ဒီစကားလုံးတစ်လုံးက
ရှိနေတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ဒါဇင် ကျော်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လီရူဝမ်ကမိဖုရားခေါင်ကြီးသူတို့ကမိဖုရားငယ်တွေလား။
မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?
ဘယ်ကမှမသိဘဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် သမီးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ?
သူမက အသက် ၄ နှစ် ဒါမှမဟုတ် ၅ နှစ်လောက် ရှိပုံရတယ်။
ဒီလောက် ကြီးတဲ့ သမီးက ဘယ်ကလာတာလဲ?
ကန်ကျီကျွေး က သူမရဲ့ သွားတွေကို ကြိတ်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “သူမက တကယ်တမ်း ရှင်နဲ့ ကျမတို့ခင်ပွန်းသည်ရဲ့ ကလေးလား?”
“ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်မ ခင်ပွန်းသည်နဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကလေးနဲ့အတူ သွားကစားဖို့ အလျင်လိုနေပြီ။
မိသားစု သုံး ဦးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှင်တို့ ဘယ်သူမှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး!ခိခိ ခိ ...ဟား ဟာ ဟ”
လီရူဝမ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး ထွက်သွားသည်။
သူမရဲ့ ရယ်သံက မယုံနိုင်လောက်အောင် ပေါ့ပါးနေတယ်။
ဒါပေမဲ့ ပိုင်မြောင်လန် ၊ ကန်ကျီကျွေး ၊ ယွင်ရိုမူ နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ နားထဲမှာတော့၊ ဒါက ကြမ်းတမ်းနေတယ်။
ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ် တွန့်မိသွားသည်။
ရွှဲ့မူလင်း က သူမရဲ့ ဗိုက်ကို ကြည့်ရင်း သူမရဲ့ ခေါင်းကိုတောင် ငုံ့ထားလိုက်သည်။
တခြားလူတွေမှာ သမီးတွေ ရှိနှင့်ပြီးပြီ၊
ဒါဆို ဘာလို့ သူမမှာ မရှိရတာလဲ?
သူမ ဘယ်နေရာမှာ မှားခဲ့တာလဲ?
၃၇၂ ဆက်ရန်