← Chapters

မလိုလားအပ်သော သင်ယူမှု အခြေအနေ

Vol. 17 Ch. 253

မလိုလားအပ်သော သင်ယူမှု အခြေအနေ

Vol. 17 Ch. 253

"ငါက ခွေးခေါင်းလူသားတွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး ခေါင်းဆောင်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ဆူနာမီလို တိုက်ခိုက်လာတဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်တပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ဝိညာဉ်ကောလိပ်က လစ်ခ်ျတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုတွေကိုလည်း တားဆီးခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို ကပ်ဘေးကနေ ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်တဲ့ ယာဉ်ပြဿနာကိုတောင် ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ်။ ဂနိုမ်းတစ်ယောက်အဖြစ် လအနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် ဂနိုမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ အလားအလာက အကန့်အသတ်မဲ့တယ်လို့ ငါခံစားမိတယ်။ အဆင့်မြင့်သင်္ချာကလွဲရင် ငါတို့ မလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။"

ဂနိုမ်း ရင်မွှေးမီးလောင်က ဒေသခံ ဂနိုမ်းငယ်လေးတစ်ဦးကို "ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒီပုစ္ဆာကို ငါ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နေရာမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ရပ်ကွက်ဟောင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ခံမှာ အဆောက်အအုံတစ်ခု စတင်ဆောက်လုပ် ဖွံ့ဖြိုးစပြုနေသော ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထာဝရတိုင်းပြည် စွန့်စားသူအစည်းအရုံးကို အလျင်အမြန် တည်ဆောက်လျက် ရှိသည်။ ဂိမ်းမာ ၂,၀၀၀သည် ဒီဇိုင်းပုံစံကို တစ်ညအတွင်း ပြီးမြောက်ကြသည်။ ရှားလော့ခ်၏ အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် ဂိမ်းမာ ရာပေါင်းများစွာ အလုပ်သမားများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ လျှော်ကြိုးနည်းပညာရှင်နှင့် ဆောက်လုပ်ရေး ကျွမ်းကျင်သူ ဂိမ်းမာအချို့၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ ဒုံးပျံတစ်စင်းနှင့်ပင် တူနေခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာများသည် အနားယူရန်၊ စားသောက်ရန် သို့မဟုတ် လစာမပါဘဲ နေထိုင်နိုင်ကြသည်။ သူတို့၏ ဆောက်လုပ်ရေး အရှိန်အဟုန်မှာ အပြင်ဘက်ရှိ အခြားဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။

ရပ်ကွက်ဟောင်းရှိ မြို့သားများနှင့် ပြဿနာများတော့ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ အစည်းအရုံး၏ တည်နေရာကို မာကိုပိုလိုအား မြို့သားများက သဘာဝသိပ္ပံပညာရပ်များ သင်ကြားပေးခြင်းနှင့် စာအုပ်များ ပံ့ပိုးပေးခြင်းတို့အတွက် လဲလှယ်၍ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို မာကိုပိုလိုတစ်ဦးတည်း မလုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် တာဝန်ကို ဂိမ်းမာများ အကြား ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာများသည် သူတို့ ကျူရှင်ဆရာများ ဖြစ်လာသည်ဟု ခံစားမိခဲ့ကြသော်လည်း မြို့သားများအတွက်မူ သူတို့သည် "ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများ" ပါသော မှောင်ခိုဈေးကွက် ကုန်သည်အုပ်စုတစ်စုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

လူတိုင်း သင်ယူခြင်းကို မနှစ်သက်ကြချေ။ ခေါင်းမာစွာဖြင့် သင်ယူရန် ငြင်းဆန်သူများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

ရင်မွှေးမီးလောင် သင်ယူလိုစိတ်ပြင်းပြသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဂနိုမ်းငယ်လေးတစ်ဦးကို သင်ကြားပေးနေစဉ် အသားလုံးပိစိကွေးသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်စခန်းတွင် အထူးအစီရင်ခံ တင်ပြထားသော အမှုအချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေခဲ့သည်။

အမှုများကို ဂိမ်းမာများက အစီရင်ခံ တင်ပြခြင်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ရာဇဝတ်မှုများကို ဖော်ထုတ်ပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် တပ်စောင့်များသည် ရာဇဝတ်မှုများ ဖော်ထုတ်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ဂိမ်းမာများသည် တပ်စောင့်များထံမှ အမြတ်အစွန်း မရရှိနိုင်သောကြောင့် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သော ယာဉ်မောင်းများနှင့် ငွေတိုးချေးစားသူများကို လိမ်လည်ခြင်းဘက်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် တပ်စောင့်စခန်းတွင် ရာဇဝတ်သားများ ဖော်ထုတ်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုအမြတ်အစွန်းများသည်။ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သော ယာဉ်မောင်းများနှင့် ငွေတိုးချေးစားသူများကို ထိုးနှက်ချက် ပေးအပ်ခြင်းအပြင် သူတို့သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အရာရှိများထံမှ ကောင်းမွန်သော နိုင်ငံသားဆုနှင့် ငွေတစ်ချို့ကိုလည်း ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဒန်ဂျင်အရှင်သစ် အန်ဒရူးပင်လျှင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သားများသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို ထိုးနှက်ချက် ပေးအပ်သော ဂိမ်းမာများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အားပေးနေကြသည်။ အသားလုံးပိစိကွေးသည် သူ၏ ဖမ်းဆီးထားသော သံသယရှိသူများ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် အကျပ်ရိုက်နေခဲ့သည်။ သူသည် စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် သံသယရှိသူ တစ်ဦးကိုပင် ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ပြဿနာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အသားလုံးပိစိကွေးသည် အရေးကြီးသော သဲလွန်စများစွာ ရရှိခဲ့သည်တကား။

"သူက ညအခါမှာ မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့တယ်။ သင်္ချာပုံသေနည်းတွေ ရွတ်ဆိုသံတွေကိုလည်း ကြားခဲ့ရတယ်။ မြင်ကွင်းက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းခဲ့တယ်လေ။"

ချယ်ရီက အမှုအစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ကိုင်ဆောင်ရင်း အသားလုံးပိစိကွေးအား အသိပေးလိုက်သည်။

"စွန့်စားသူအစည်းအရုံးက စနစ်တကျ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းနေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအစား ညစ်ပတ်တဲ့ ရာဇဝတ်သားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကြွက်တွင်းတစ်ခုပဲ။ သူတို့ ဒီလိုသစ္စာဖောက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်ရဲကြတာလဲ။ ဒါက စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာ ကောင်းလိုက်တာ။" အသားလုံးပိစိကွေးက ရက်စက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ကြီး။ ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုသင်ယူမှု အခြေအနေမျိုး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ပျံ့နှံ့ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်သားက ကျောင်းစတက်တော့မှာ ။ သူက သတ္တုချောင်းတွေ သောက်တာ၊ ဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည် သောက်တာ၊ တက်တူးထိုးတာ၊ ဆံပင်ကောက်တာ၊ ရည်းစားထားတာတွေမှာ ပထမဖြစ်ရမယ်။ ဒီလိုသင်ယူမှု အခြေအနေမျိုးက ကျွန်တော့်သားကို ကူးစက်သွားပြီး သူက သင်္ချာသင်ယူမယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ပြောလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အိုး ဘုရားရေ၊ ဒီလိုကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အတွေးမျိုးကို ကျွန်တော် တုန်လှုပ်မိတယ်။"

ချယ်ရီက ကြောက်လန့်တကြား အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မကောင်းဆိုးဝါးလေထု ပျံ့နှံ့သွားရင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီမြင့်မြတ်သောသခင်ကို ယုံကြည်သူတွေက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေကို ယုံကြည်သူတွေထက် ပိုပြီး စည်းကမ်းမဲ့ပြီး ပိုစဉ်းလဲကြတယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ အခြေအနေက ဆိုးရွားနေပြီ။" အသားလုံးပိစိကွေးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ အနာဂတ်အတွက် အလွန်စိုးရိမ် ပူပန်နေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ဗိုလ်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိစ္စကို အထက်ကို တင်ပြကြမလား။" ချယ်ရီက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ငါတို့ အလျင်စလိုလုပ်စရာ မလိုဘူး။ ဒီသတ္တဝါတွေက ထာဝရတိုင်းပြည်က လာတာ။ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို အထက်ကို တင်ပြရင် အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ ဟုတ်၊မဟုတ် ငါတို့ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမယ်။"

အသားလုံးပိစိကွေးက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက "ငါတို့ နေရာကို ကိုယ်တိုင်သွားရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။" ဟု ဆိုလေသည်။

…

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ရပ်ကွက်ဟောင်းတွင်။

အသားလုံးပိစိကွေးသည် မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး အနီးအနားရှိ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ကို စူးစမ်းလေ့လာ နေခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင်ရှိသော သတ္တဝါများသည် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်း သို့မဟုတ် သင်္ချာပုံသေနည်းများ ရွတ်ဆိုသံများကို မြင်တွေ့ကြားသိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ချယ်ရီသည် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဗိုလ်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်ကြရအောင်။"

"မဟုတ်ဘူး၊ စောင့်ကြရအောင်။ သူတို့ လူပုံအလယ်မှာ သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီညစ်ပတ်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေက သီးသန့်နေရာမှာပဲ လုပ်ဆောင်ကြတာ။"

အသားလုံးပိစိကွေးက လုံ့လဝီရိယရှိသော ဂိမ်းမာများကို သိမ်းငှက်မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း သူ၏ ဦးထုပ်ကို ဆွဲချလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်..."

ချယ်ရီနှင့် အသားလုံးပိစိကွေးတို့ ပုန်းအောင်း၍ မြင်ကွင်းကို လေ့လာနေစဉ် ရှားလော့ခ်က သူတို့၏ နောက်မှ ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုပါ၊ ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။"

အသားလုံးပိစိကွေးနှင့် ချယ်ရီတို့သည် သူတို့၏ ခေါင်းများကို လှည့်၍ ရှားလော့ခ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။ သူတို့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားကြပြီး ချယ်ရီက "ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်။" အသားလုံးပိစိကွေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်တပ်ကနေ ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အရှင်မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ သေဆုံးသွားရ နိုင်ပါတယ်။"

"အာ၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီကနေ လုပ်အားခ ရရှိပြီးနောက် ငါ အဲ့ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။"

ရှားလော့ခ်က စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပြီး "ခင်ဗျားတို့ ငါ့ရဲ့ စွန့်စားသူအစည်းအရုံးကို စိတ်ဝင်စားနေကြတာလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

" မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က တပ်စောင့်တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ ဒီကိုလာခဲ့တာ ..."

ချယ်ရီ စကားမဆုံးမီ အသားလုံးပိစိကွေးက ချောင်းခြောက်ဆိုးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ကင်းလှည့်ဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင် အသစ်တစ်ခု တွေ့ရှိခဲ့လို့ ဘေးကင်းရေး စစ်ဆေးပြီး သတင်းအချက်အလက်တချို့ စုဆောင်းဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အသားလုံးပိစိကွေးက ချယ်ရီကို ဆွဲခေါ်သွားရင်း ယဉ်ကျေးစွာ ဆိုလေသည်။ "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော်တို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။"

ရှားလော့ခ်က အော့ခ်နှင့် ဂနိုမ်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း အတန်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

All Chapters