ဒန်ဂျင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ
Vol. 17 Ch. 245
[ထူးခြားတယ်၊ တကယ်ပဲ၊ ညတစ်ထောင်: ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူက ညစ်ပတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးနေပြီ။ ဒီဂိမ်းကို ထွက်လိုက်တော့။]
[ကိုဟီဟာရာ: အဓိကအချက်က "လူပုံအလယ်မှာ" ဆိုတာပဲ။]
[တောင်လေမြောက်သို့: ငါက လက်တွေ့ဘဝမှာ အုတ်ခဲသယ်နေရတယ်၊ အခု ဂိမ်းထဲမှာလည်း အုတ်ခဲသယ်နေရတယ်။ ထာဝရတိုင်းပြည်မှာ အုတ်ခဲသယ်နေရပြီး အခု ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာလည်း အုတ်ခဲသယ်နေရတယ်... မြေတူးစက်မောင်းတာကို ဘယ်နေရာမှာ အကောင်းဆုံး သင်ယူလို့ရမလဲ။]
[ကြောင်၃၃ကောင်: ဒါက တော်တော် မဟုတ်ကဟုတ်ကနိုင်ပဲ။ လျှော်ကြိုးက အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံနိုင်ငံတော်ရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေကို ပြသခဲ့ဖူးတာ။]
[ဆယ်ဗားနပ်စ်: ခြေထောက်ကုတ်ပေးတဲ့ ကြိုဆိုရေးဝန်ထမ်းဆိုတာက ဘယ်သူလဲ။ ငါ နင့်ကို အွန်လိုင်းမှာ ရိုက်နှက်ပစ်မယ်။]
…
ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏ ပိုစ့်သည် ထောက်ခံသူများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူအပြင် ဒရဂွန်ရာဂျာမှ စွန့်ပစ်အိမ်ထဲက သားရေဝက်ဝံနှင့် အသား၊အရွက်နဲ့ဆန်မဟာမိတ်မှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ထမင်းကြော်ကဲ့သို့သော အခြားဂိမ်းမာများလည်း ရှိကြသည်။ သူတို့သည်လည်း အစည်းအရုံးအဖွဲ့ဝင်များ စုဆောင်းရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် နည်းဗျူဟာလမ်းညွှန်များကို ထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။
ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်နှင့် ဂိမ်းအတွင်း လေ့လာကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာများသည် အစည်းအရုံးကို အခြေခံ၍ ဂိမ်းကစားခြင်းကို နှစ်သက်ကြကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို စူးစမ်းရှာဖွေသည့် အခါ၌ပင် သူတို့သည် အစည်းအရုံးအဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။
ဘရုက "သူတို့က အသိုက်အဝန်းကို အခြေခံတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။ ဂိမ်းထဲမှာတောင် သူတို့က ရှင်သန်ဖို့အတွက် အုပ်စုတွေ ဖွဲ့စည်းကြလိမ့်မယ်။ အစည်းအရုံးဂိမ်းကစားပုံက အနာဂတ်မှာ အဓိကဂိမ်းကစားပုံ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။" ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်။
ရှားလော့ခ်သည် အစည်းအရုံး ဂိမ်းကစားပုံသည် ထိုမျှအရေးကြီးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အစည်းအရုံးများကို အလေးထားရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အစည်းအရုံးစျေးနှုန်းများကို တိုးမြှင့်ရန် အချိန်တန်ပြီလော။
…
ထာဝရတိုင်းပြည်မှ ဂိမ်းမာများသည် သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ (အစုလိုက်အပြုံလိုက်) ဝင်ရောက်လာသောအခါ မြို့သားများသည် အနည်းနှင့်အများ ထိခိုက်မှု ရှိခဲ့ကြသည်။
အထိခိုက်ဆုံးသော သတ္တဝါမှာ အသားလုံးပိစိကွေးဟု ခေါ်သော ကြမ်းတမ်းသည့် အော့ခ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆိုင်ရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သလို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်၏ အစောင့်လည်း မဟုတ်ချေ။ သူသည် ဂိမ်းမာများနှင့်ပင် မတွေ့ဆုံဖူးသေးပေ။ သူသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သားများထံမှ အရေးမကြီးသော တောင်းဆိုမှုများကို တာဝန်ယူပြီး သူတို့ကို အကူအညီအချို့ ပေးအပ်ရသော ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်အရာရှိချုပ် ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် သူသည် ရာဇဝတ်မှုများကို တာဝန်ယူရသူ ဖြစ်သည်။
အသားလုံးပိစိကွေးသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အလွန်ပင်ပန်း ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ သူ ပင်ပန်းခက်ခဲနေရခြင်းမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သားများထံမှ တောင်းဆိုမှုများ အလွန်အမင်း များပြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ တောင်းဆိုမှု များပြားခြင်းမှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူက ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးမည် ဖြစ်သည်။ အခက်အခဲမှာ တောင်းဆိုမှုများကို ဖြေရှင်းနေစဉ်အတွင်း သူသည် အလွန်အမင်း ဆန်းကြယ်သော အဖြစ်အပျက်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းပင်။
ဥပမာအားဖြင့်:
ဒေါသထွက်နေသော ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားတစ်ကောင်သည် သူ၏ ကိုယ်ထဲတွင် လက်များနှင့် ခြေထောက်များ စိုက်ဝင်နေသော ဂနိုမ်းတစ်ဦးကို တပ်စောင့်များထံ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အသားလုံးပိစိကွေးသည် ထိုရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားကို နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ သူဌေးအဖြစ် မှတ်မိနေသည်။ သူ၏ မိသားစုတွင် ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတား သုံးကောင်ရှိပြီး သူတို့သည် တော်တော်လေး ခြိုးခြံချွေတာကြသည်။
ဂနိုမ်းသည် ကိုယ်တုံးလုံးတစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီ အကြီးကြီးတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်သင်္ကေတများ ရှိနေပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို အဝတ်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဂနိုမ်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ် ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက ပြောလိုက်သည်။ "ဗိုလ်ကြီး။ ဒီသတ္တဝါက ကျွန်တော့်ဆိုင်ကို တစ်နေ့ ၁၂ နာရီ အလုပ်လုပ်ဖို့ လာခဲ့တာ။ သူ့မှာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနဲ့ လက်နက်တွေရှိပြီး ကြည့်ရတာ လူရိုသေရှင်ရိုသေ ပုံပေါက်လို့ ကျွန်တော် သဘောတူလိုက်တာ။ သူက ကိုယ်တုံးလုံးတစ်ပိုင်းနဲ့ အလုပ်လာလုပ်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း လွှတ်ထားလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့် မီးဖိုချောင်ထဲက အစားအသောက်တွေ အားလုံးကို စားပစ်လိုက်တယ်ဗျာ။ သူ စားပြီးတော့ ဘာပြောလဲ သိလား။"
"သူ ဘာပြောလိုက်သလဲ။" အသားလုံးပိစိကွေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။
"ဘုရားရေ၊ ဒီပုံစံက အရမ်းလက်တွေ့ကျတာပဲတဲ့" ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ပိုဆိုးတာက သူက ကျွန်တော့်မီးဖိုချောင်ထဲမှာ မကောင်းဆိုးဝါး သင်္ချာပုံသေနည်းတွေ ရေးဆွဲသွားတယ်လေ။ ဒါက ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ကျွန်တော် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဆက်ဖွင့်လို့ မရတော့ဘူး။ အူး၊ အူး၊ အူး၊ အူး။"
"မကောင်းဆိုးဝါး သင်္ချာပုံသေနည်းတွေလား။"
ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက အဒါမန်တိုင်းကျောက်တုံးဝိုင်းတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ရွှံ့စေးစားစရာ ကုန်ကြမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး နံရံများတွင် ရေးသားထားသော သင်္ချာပုစ္ဆာအမျိုးမျိုး၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"အူး၊ အူး၊ အူး၊ အူး။"
အစိမ်းရောင်သင်္ကေတများပါသော ဂနိုမ်းသည် ရုန်းကန်နေပြီး စကားပြောလိုနေခဲ့သည်။
အသားလုံးပိစိကွေးက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ပါးစပ်ပိတ်အဝတ်ကို ဖယ်ရှားခိုင်းလိုက်သော်လည်း ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဗိုလ်ကြီး၊ ပါးစပ်ပိတ်အဝတ်ကို မဖယ်ရှားပါနဲ့ဗျ။ ဒီသတ္တဝါက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ အပြည့်ရှိပြီး အရူးတစ်ယောက်ပဲ။" ဟု ဆိုလေသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အလွန်ဆိုးယုတ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်လို့ ငါ သေချာလေး စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။"
တပ်စောင့်တစ်ဦးက ဂနိုမ်းထံမှ ပါးစပ်ပိတ်အဝတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ဂနိုမ်းက ရယ်မောရင်း "ဒါက တော်တော်ရယ်စရာ ကောင်းတာပဲ။ ဘယ်လိုညံ့ဖျင်းတဲ့ အပြင်အဆင်မျိုးလဲ။ တစ် တစ်လီ တစ်၊ နှစ် နှစ်လီ လေး၊ သုံး သုံးလီ ကိုး။ သောက်ကျိုးနည်း၊ မင်းတို့ ငါ့ကို မလွှတ်ပေးရင် ငါက အိုင်ဂန်ညီမျှခြင်းတွေကိုပါ ရွတ်ပြပစ်မယ်။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မြန်မြန်လုပ်။ သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်စမ်း။"
တပ်စောင့်အားလုံးသည် ဂနိုမ်း၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စကားများကြောင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားကြသည်။ သူတို့သည် သူ၏ ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်တကား။
သတ္တဝါတစ်ကောင်က "ဒီသတ္တဝါက ထာဝရတိုင်းပြည်က မြို့သားတစ်ယောက်နဲ့ တူတယ် မဟုတ်လား။ သူ့ခေါင်းကို ကြည့်လိုက်စမ်း..." ဟု အကြံပြုလိုက်သည့်အခါမှသာ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။
စကားမဆုံးမီ ဂနိုမ်း၏ ခေါင်းအထက်ရှိ အစိမ်းရောင်သင်္ကေတများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ သတိလစ်သွားခဲ့သည်။
အသားလုံးပိစိကွေးသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိသော်လည်း ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် သေဒဏ်၊ လူထုရှေ့မှောက် သေဒဏ်စီရင်ချက် ချမှတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရာဇဝတ်သားကို မနက်ဖြန်တွင် ရက်ကွက်ဈေးသို့ သေဒဏ်စီရင်ရန် ပို့ဆောင်နိုင်စေရန် ဂနိုမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ အစောင့်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ ထိုညတွင် ဂနိုမ်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် အတွင်းခံဘောင်းဘီ အကြီးကြီးတစ်ထည်သာ ချန်ထားခဲ့၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ ထောင်မှာ အကောင်းပကတိအတိုင်း ရှိနေပြီး ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများလည်း မရှိခဲ့ပေ။ အသားလုံးပိစိကွေးသည် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ ထူးဆန်းသော အမှုများထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အထူးဆန်းဆုံးနှင့် အမှတ်တရအရှိဆုံး အမှုများမှာ "အကြောင်းမဲ့ နှုတ်ရေးဖြင့် စော်ကားခံရမှု"၊ "အလုပ်သင်တစ်ဦး၏ အလွဲသုံးစားလုပ်မှု"၊ "ခိုးယူပြီး သတိလစ်သွားမှု"၊ "မှော်ကျောက်တုံး ၁,၉၈၈ တုံးဖြင့် ကနဦးရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး သုံးလအကြာတွင် ၃,၀၀၀,၀၀၀ ပြန်လည်ရရှိမှု"၊ "ပိုက်ဆံမရှိသော ပျောက်ဆုံးနေသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်က မှော်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ချေးငှားရန် တောင်းဆိုမှု "၊ "ဓားပြတစ်ဦး အဓိပ္ပာယ်မဲ့စကားများ ပြောဆိုမှု" နှင့် "စေတန်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရွတ်ဆိုပြီး စေတန်၏ အမှတ်တရပစ္စည်းများ ရောင်းချနေသော သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အမှု" တို့ဖြစ်ကြသည်။
အမှုများစွာ ရှိခြင်းသည် ကြောက်စရာ မဟုတ်ပေ၊ ရာဇဝတ်သားတစ်ဦး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသည်သာ ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်တကား။
"သူတို့ လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ။"
"သူတို့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ချန်မထားခဲ့ဘူးလား။"
"မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ မြေအောက်မှာ ဥမင်တူးနေကြတာ။"
"သူတို့က ခေါင်းနဲ့မြေကြီး ဆောင့်ပြီး သတိလစ်သွားကြတယ်။ မင်းတို့ သတိမထားမိတဲ့အချိန်မှာပဲ သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။ ငါပြောတာ နားလည်ရဲ့လား။"
…
မည်သည့် သားကောင်ကမျှ အဖြစ်အပျက်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ထိုရာဇဝတ်သားများသည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။
အသားလုံးပိစိကွေးသည် ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း ဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားမိခဲ့သည်။ တပ်စောင့်အဖြစ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ဤမျှ ခက်ခဲသော အမှုများနှင့် တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။
သူသည် ယူရေနီယမ်ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို သောက်သုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ကော်ဖီရောင် လေကာအင်္ကျီနှင့် ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအရူးများကို တက်ကြွစွာဖမ်းဆီးရန် လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။
သူသည် ဒန်ဂျင်ကို ကြည့်ရှုပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။