မှတ်ထားပါ၊ ငါ့နာမည်က အသားလုံးပိစိကွေး

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရှိ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုတွင် လုံ့လဝီရိယရှိသော အလုပ်သမားများသည် ဘေးကင်းရေးဦးထုပ်များ ဆောင်းကာ အုတ်ခဲများ သယ်ယူနေကြသည်။ ဘေးကင်းရေးဦးထုပ်များ ဆောင်းထားသော ဘီလူးကြီးများသည်လည်း အလုပ်များလျက် ရှိကြ၏။ ဝင်ပေါက်တွင် "အန္တရာယ်ရှိ ရှိကြ၏အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပွားနေသော မြေယာဖွံ့ဖြိုးရေး ပုဂ္ဂလိကလီမိတက်" ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ဆောင်ပုဒ်များကို နေရာအနှံ့တွင် တွေ့မြင်နိုင်သည်:

"ဘေးကင်းရေးနှင့် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးစားပေး ဖြစ်သည်၊ ဘေးကင်းရေးဦးထုပ် မဆောင်းပါက လျော်ကြေးပေးမည် မဟုတ်။"

"ကျွန်ုပ်တို့ ကုမ္ပဏီနှင့် ပွဲချင်းပြီးသေဆေးရုံတို့သည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် မိတ်ဖက်များ ဖြစ်လာကြပြီ။"

"ကျွန်ုပ်တို့ ကုမ္ပဏီသည် ဤနေရာတွင် တစ်နေ့ ၂၄ နာရီ အလုပ်လုပ်ကိုင်လျက် ရှိသည်။ အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာရှိပါက ကျွန်ုပ်ကို ရိုက်နှက်ကြည့်နိုင်ပါသည်။"

အလုပ်သမားများသည် ဆောင်ပုဒ်များကို မြင်တွေ့သည့်အခါ သူတို့၏ ဘေးကင်းရေးပစ္စည်းကိရိယာများကို အလိုအလျောက် စစ်ဆေးကြသည်။

သူ၏ ကော်ဖီရောင်လေကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော အသားလုံးပိစိကွေးသည် သူ၏ လေကာအင်္ကျီကို ညှိရင်း အလုပ်များနေသော ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထောက်ဖြစ်သော ဂနိုမ်းပုလေးတစ်ဦးသည် သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ့ကို မြေပဲလေးဟု ခေါ်တွင်၏။

"မြေပဲလေး၊ ဒီဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို ကြည့်စမ်း။ မင်း ဘာတွေ တွေ့ရှိခဲ့သလဲ။"

အသားလုံးပိစိကွေးသည် သူ၏ ယူရေနီယမ်ဆေးလိပ်ကို သောက်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများသည် ဉာဏ်ပညာ အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဒီဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ရဲ့ ဘေးကင်းရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေက တော်တော် ကောင်းပါတယ်။ ဘာပြဿနာမှ မရှိသင့်ဘူး။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ဘေးကင်းရေးနဲ့ ပတ်သက်ရင် တော်တော်တင်းကျပ်ပါတယ်။"

အသားလုံးပိစိကွေးက သူ၏ လက်ညှိုးကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သံချောင်းများ တင်ဆောင်ထားသော လှည်းတစ်စီးကို ဆွဲနေသည့် ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦးကို ညွှန်ပြရင်း "ကြည့်စမ်း။ အဲ့ဒါ ဘာလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အုတ်မြစ်ချဖို့ အသုံးပြုတဲ့ သံချောင်းတွေပါ။" မြေပဲလေးက သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ သံချောင်းတွေကို ဘာက သယ်ဆောင်နေတာလဲ။"

"ပခုံးတွေပါ။"

"အဲ့ဒီပခုံးတွေက ဘယ်သူ့ပခုံးတွေလဲ။"

"ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမားတစ်ယောက်ရဲ့ပါ။"

အသားလုံးပိစိကွေးက သူ၏ ယူရေနီယမ်ဆေးလိပ်ကို သောက်သုံးလိုက်ရာ သူ၏ နှာခေါင်းမှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဟွန်းခနဲအသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါက သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ အစိမ်းရောင်သင်္ကေတတွေပါတဲ့ ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ယောက်ပဲ။ မကြာသေးခင်က အမှုတွေမှာ သံသယရှိသူအားလုံးရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ အစိမ်းရောင်စာလုံးတွေ ရှိခဲ့တယ်။ ခွေးခေါင်းလူသားတွေလည်း အပါအဝင်ပဲ။"

"အသားလုံးပိစိကွေး။ ခင်ဗျား ဟာကွက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီပဲ။"

မြေပဲလေးက အသားလုံးပိစိကွေးကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

အသားလုံးပိစိကွေးက သူ၏ ယူရေနီယမ်ဆေးလိပ်ကို ဖွာရှိုက်လိုက်သည်။ သူ စကားပြောလိုသော်လည်း ချုပ်တည်းထားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘေးကင်းရေးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော ဟမ်းစတားဝတုတ်တစ်ကောင် ပြေးလာပြီး အသားလုံးပိစိကွေးအား မောဟိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဗိုလ်ကြီး အသားလုံးပိစိကွေး။ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်က အလုပ်များနေလို့ပါ။ ခင်ဗျားလာမယ်ကြားလို့ ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့တာ။ စောင့်ခိုင်းမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါက ကိစ္စတချို့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လာခဲ့တာ။" အသားလုံးပိစိကွေးက လုံ့လဝီရိယရှိသော ခွေးခေါင်းလူသားကို ညွှန်ပြရင်း "အဲ့ဒီခွေးခေါင်းလူသားက ဘယ်သူလဲ။ ထာဝရတိုင်းပြည်က ခွေးခေါင်းလူသားတွေကို ဉာဏ်ရည်ရှိအောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ ဒီခွေးခေါင်းလူသားက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ အလုပ်လုပ်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ တော်တော်လေး ထူးဆန်းပါတယ်။" ဟမ်းစတားကြီးကြပ်ရေးမှူးက ခေါင်းညိတ်ရင်း "အစကတော့ ခွေးခေါင်းလူသားက အလုပ်လာတောင်းတုန်းက ကျွန်တော် ငြင်းပယ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက လစာမလိုချင်ဘူး၊ ကျွမ်းကျင်မှုတချို့ သင်ယူချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ကို အလားအလာရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာနဲ့ သူက ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပေမဲ့ အုတ်ခဲသယ်တဲ့အလုပ်ကို စီစဉ်ပေးထားလိုက်တာ။ သူ့ခေါင်းက အရမ်းကြီးနေလို့ သူ့အတွက် ဘေးကင်းရေးဦးထုပ်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့ရတယ်။" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွမ်းကျင်မှုသင်ယူဖို့ အုတ်ခဲသယ်တာလား။" အသားလုံးပိစိကွေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဟမ်းစတားကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရင်း သူ၏ မှတ်တမ်းစာအုပ်တွင် မှတ်စုများ ရေးမှတ်နေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီလိုမကြည့်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ခွေးခေါင်းလူသားကို အမြတ်ထုတ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက လစာမလိုချင်ဘူး၊ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ သင်ယူချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။" ဟမ်းစတားက ရှင်းလင်းပြောကြားရင်း "သူက တော်တော်လေး အလုပ်ကြိုးစားပါတယ်။" ဟု ဆိုလေသည်။

"ငါ နားလည်ပါတယ်။ ခွေးခေါင်းလူသားကို ငါ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခွင့် ပြုပါ။" အသားလုံးပိစိကွေးက ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ဟမ်းစတားက ခွေးခေါင်းလူသားထံ ပြေးသွားပြီး "လှံထိုးခံရသူ၊ ဒီကိုလာခဲ့ပါ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်ဗိုလ်ကြီးက မင်းကို ရှာနေတယ်။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ခွေးခေါင်းလူသားက သူ၏ လက်ထဲမှ အုတ်ခဲများကို ချထားလိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးဟန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူ လျှောက်လှမ်းရင်း တစ်ယောက်တည်း တိုးတိုးရေရွတ်နေခဲ့သည်။ ဘေးမှ အလုပ်သမားများကမူ ခေါင်းခါရင်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

"အိုက်၊ ဒါက တော်တော်နှမြောစရာပဲ။ သူက တပ်စောင့်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံနေရပြီ။ ငါက ခွေးခေါင်းလူသားက တော်တော်အလားအလာ ရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"

"သူက ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ယောက်လေ၊ ဉာဏ်ရည်ရှိတဲ့ တစ်ယောက်။ တပ်စောင့်က သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းတာက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား။"

"မှန်ပါတယ်။ သူ့ကံဆိုးတာက နှမြောစရာပဲ။"

လှံထိုးခံရသူက "ဘုရားရေ... ငါ့ကံက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ တပ်စောင့်က ငါ့ကို ရှာနေတယ်။ ငါက ထူးဆန်းသော တွေ့ကြုံမှုမစ်ရှင်တစ်ခုကို စတင်လုပ်ဆောင်မိသွားပြီလား..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အသားလုံးပိစိကွေးက သူ၏ ထက်မြက်သော ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ထိုစကားလုံးများကို မှတ်သားလိုက်သည်။ သူက ခွေးခေါင်းလူသားအား "ငါက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်ဗိုလ်ကြီး အသားလုံးပိစိကွေး၊ ရာဇဝတ်မှုတွေကို တာဝန်ယူရတယ်။ မင်းက ခွေးခေါင်း..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခွေးခေါင်းလူသားက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အပြုအမူမှာ ရိုင်းစိုင်းကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး အလျင်အမြန် ချုပ်တည်းလိုက်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သည် တသိမ့်သိမ့် တုန်နေဆဲပင်။

"မင်း ဘာရယ်နေတာလဲ။" အသားလုံးပိစိကွေးက ခပ်ပြတ်ပြတ် မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ယောက်လို့ ငါပြောတာ မမှန်ဘူးလား။"

" မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် မရယ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ပညာရှင်ဆန်ဆန် လေ့ကျင့်ထားပြီးသားပါ၊ ကျွန်တော် မရယ်ပါဘူး။" လှံထိုးခံရသူ၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ချုပ်တည်းထားသောကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ရွဲ့နေခဲ့သည်။ သူက "ဆက်ပြောပါခင်ဗျာ။" ဟု ဆို၏။

"မင်း ထာဝရတိုင်းပြည်က လာတာလား။"

အသားလုံးပိစိကွေးသည် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေသော်လည်း မေးခွန်းများကို ဆက်လက်မေးမြန်းနေခဲ့သည်။

"မှန်ပါတယ်။" လှံထိုးခံရသူက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ မင်းတို့အများကြီး ရှိနေတာလား။"

"ကျွန်တော်တို့ တစ်ထောင်လောက် ရှိပါတယ်။" လှံထိုးခံရသူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီကို ဘာလို့လာကြတာလဲ။" အသားလုံးပိစိကွေးက မေးလိုက်သော်လည်း လှံထိုးခံရသူက ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သူ အတန်ကြာတွေဝေသွားပြီးမှ "ခဏနေပါဦး။ ဒီမစ်ရှင်က မေးခွန်းတွေမေးတာနဲ့ ပတ်သက်တာလား။ ဆုလာဘ်တွေရော ရှိသေးလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဆုလာဘ်တွေလား။ မင်း ဘာဆုလာဘ်တွေ လိုချင်လို့လဲ။"

မြေပဲလေးက လှံထိုးခံရသူကို ပြင်းထန်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ဗိုလ်ကြီးရဲ့ မေးခွန်းတွေကို ဖြေရမယ်။"

"အိုက်၊ အရမ်းပြင်းထန်မနေပါနဲ့။" အသားလုံးပိစိကွေးက စဉ်းစားရင်း မြေပဲလေးကို တားဆီးလိုက်သည်။ လှံထိုးခံရသူသည် ထာဝရတိုင်းပြည်မှ မြို့သားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူသည် မည်သည့်ရာဇဝတ်မှုမျှ ကျူးလွန်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် အကြမ်းဖက်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းသည် မသင့်တော်ပေ။

အသားလုံးပိစိကွေးက သူ၏ မှော်ကျောက်တုံးကတ်မှ မှော်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လှံထိုးခံရသူထံ ပေးအပ်လိုက်ကာ "ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်အတွက် ဆုလာဘ်ပဲ။ ငါ့ကို ရိုးရိုးသားသားပြောပါ။ နောက်ထပ် ဆုလာဘ်တွေ လာဦးမှာ။" ဟု ဆိုလေသည်။

လှံထိုးခံရသူသည် ရွှေတုံးငယ်လေးတစ်တုံးနှင့် တူသော မှော်ကျောက်တုံးကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူက ၎င်းကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး "ငါတို့ ဒီကို ကစားဖို့လာတာ။ ဆိုလိုတာက ငါတို့က ရပ်ကွက်ဟောင်းက စွန့်စားသူအစည်းအရုံးက စွန့်စားသူတွေပါ။ ငါတို့ အနာဂတ်မှာ မစ်ရှင်တွေ အများကြီး လက်ခံရရှိမှာ။ ငါတို့က ကုန်သွယ်မှုလည်း လုပ်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ အစည်းအရုံးမှာ မစ်ရှင်တွေ အပ်နှံလို့ ရပါတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လှံထိုးခံရသူက အရာအားလုံးကို တရစပ်ပြောဆိုလိုက်ရာ အသားလုံးပိစိကွေးက ရပ်ကွက်ဟောင်းဧရိယာနှင့် စွန့်စားသူအစည်းအရုံးကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် အသုံးအနှုန်းများကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။ မြေပဲလေးသည် စိုးရိမ်ပူပန် နေခဲ့ပြီး ရပ်ကွက်ဟောင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းအကြောင်းကြားရုံမျှဖြင့် သူ မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။

လှံထိုးခံရသူက မေးခွန်းများစွာကို ဖြေကြားခဲ့သော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သော အချက်အလက်များမှာ အရေးမကြီးခဲ့ပေ။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သူသည် စပရင်းဖီးလ် ပန်းပွင့် သူငယ်တန်း အစည်းအရုံး၏ ခေါင်းဆောင်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်သားဖြစ်ပြီး သူသည် အရည်အချင်းရှိသော နာမည်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

လှံထိုးခံရသူအား "မင်းတို့အားလုံး ဒီကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရာဇဝတ်မှုတွေ ကျူးလွန်ဖို့ လာကြတာလား။"၊ "မင်းတို့က သင်္ချာနဲ့ တခြားသဘာဝသိပ္ပံပညာရပ်တွေ သင်ယူပြီး ရာဇဝတ်မှုတွေ ကျူးလွန်နေကြတာလား။" နှင့် "ဖမ်းဆီးခံရတဲ့ သံသယရှိသူတွေ ဘာလို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတာလဲ။" ကဲ့သို့သော မေးခွန်းများ ထပ်မံမေးမြန်းခဲ့သည်။ လှံထိုးခံရသူက ဤမေးခွန်း အားလုံးကို ခေါင်းခါငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သူသည် အချိန်အတော်ကြာ ချုပ်တည်းထားပြီးမှ "ဘုရားရေ၊ အဲ့ဒါ ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုလား။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခေါင်းခါရင်း သူ ဘာမှမသိကြောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

အသားလုံးပိစိကွေးသည် ကိစ္စများမှာ ရိုးရှင်းခြင်း မရှိကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် ခွေးခေါင်းလူသားကို စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်၍ စစ်ဆေးမေးမြန်းလေ့ ရှိသော်လည်း သူသည် ထာဝရတိုင်းပြည်မှ နိုင်ငံသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက အကြောင်းမဲ့ ခေါ်ဆောင်သွားပါက သံတမန်ရေးရာ ပြဿနာ ဖြစ်ပွားနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ လှံထိုးခံရသူက ရာဇဝတ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်ခဲ့ပါကမူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။

မေးခွန်းများစွာ မေးမြန်းပြီးနောက် အသားလုံးပိစိကွေးသည် အချိန်တိုအတွင်း အရေးကြီးသော သဲလွန်စများ ရရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာသွားခဲ့သည်။ သူက လှံထိုးခံရသူအား လိပ်စာတစ်ခု ပေးလိုက်ပြီး အနာဂတ်တွင် သူ အလွန်နောင်တရမည့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်း ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေမှာ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှိရင် တပ်စောင့်စခန်းမှာ ငါ့ကို လာရှာပါ။ ဒါက လိပ်စာပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သတင်းအချက်အလက်အတွက် ဆုလာဘ် ရှိပါတယ်။"

ထို့နောက် သူက မှော်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို လှံထိုးခံရသူ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ မထွက်ခွာမီ သူက "မှတ်ထားပါ၊ ငါက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်ဗိုလ်ကြီး အသားလုံးပိစိကွေး၊ ရာဇဝတ်မှုတွေကို တာဝန်ယူရတဲ့သူပဲ။" ဟု ဆိုလေ၏။