“သခင်! တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီ၊ ကျွန်တော်တို့နယ်မြေ တိုက်ခိုက်ခံရပြီ!”

လုချန်း ဖော်ပြခဲ့သော သဲအင်ပါယာသည် ရန်နိုင်ငံ၏ မြောက်ဘက် အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်သည်။

သဲအင်ပါယာ၏ နယ်မြေသည် အရှေ့မှ အနောက် မိုင်ထောင်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းသည်။

သဲအင်ပါယာသည် ဧရိယာကျယ်ဝန်းသော်လည်း ရှည်လျားသော ဆောင်းရာသီရှိသည်။

ရန်နိုင်ငံ၏ အရှေ့မြောက်နယ်နိမိတ်သည် သဲအင်ပါယာနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသောကြောင့် မျောက်နက်ဘုရင်က ထိုနေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အခြားနိုင်ငံသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် လုချန်း,သည် သူ့အား တောက်လျှောက်လိုက်ဖမ်းရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

“စကားမစပ်၊ ရန်နိုင်ငံအရှေ့မြောက်ပိုင်းက တောင်တွေမှာ တခြား ကြမ်းတမ်းတဲ့ သားရဲတွေကို တွေ့ဖူးလား”

လုချန်း,သည် ဤနက်နဲသော တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများတွင် အစွမ်းထက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော သားရဲအနည်းငယ်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ယခင်က မြောက်ပင်လယ်၏နဂါးဘုရင်သည် အခြေအနေကို နှိုးဆော်ခဲ့ပြီး ရန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ခေါင်းကိုက်စေခဲ့သည်။

သို့သော် လုချန်း,သည် ရန်နိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ပိုင်း တောင်တန်းများတွင် လျှပ်စီးငါးရှဥ့်ထက်သာလွန်သော ခွန်အားရှိသည့် မျောက်နက်ဘုရင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤကြီးမားလှသော တောအုပ်ကြီးထဲတွင် အခြား သန်မာသော သားရဲများ ရှိမရှိကို သူ အလွန်သိချင်နေသည်။

“အရှင်၊ အရှင်မလာခင်မှာ မျောက်နက်ဘုရင်က အသန်ဆုံးပါပဲ”

“ဝက်ဝံနက်တောင်ကုန်း မှာရှိတဲ့ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်နဲ့ ရေခဲအိုင်ထဲမှာ စောစောက အရှင်တွေ့ခဲ့တဲ့ စပါးအုံးမြွေကြီး၊ ဒါပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အရှင့်ရဲ့လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ”

“ဒါ့အပြင်၊ အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိတဲ့ ဟွမ်ဒါရှန်း,က တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာပါပဲ”

စိတ်ဝိညာဉ်စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးကတည်းက လာအိုဘေ့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ဝံ့တော့ဘဲ လုချန်း,ကို သူသိသမျှ ပြောပြခဲ့သည်။

“အိုး? ဟွမ်ဒါရှန်း?”

ဤနာမည်ကိုကြားပြီး လုချန်း,က ရုတ်တရက် သိချင်လာတယ်။

အမှန်တွင်၊ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲသည် သူ့ကိုယ်သူ “ရှန်း” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် နာမည်တပ်ဝံ့သည်မှာ ထူးထူးခြားခြားပင်။

လုချန်း သိချင်သောအခါတွင် ဒါဂုန် နှင်းတောင်မှ ယိုချင်းယန်,က သူ့ကို စတင်ရှင်း။

ယိုချင်းယန် သိသလောက်၊ အရှေ့မြောက်တောင်တန်းများတွင်တန်ခိုးကြီးသော သားရဲဘုရင်လေးပါးရှိသည်။

သို့ပေမယ့် သားရဲဘုရင်စာရင်းထဲမှာပါသော ဝက်ဝံနက်ဘုရင်မှလွဲ၍ ကျန်တာကို မသိနိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်မှလွဲ၍ အရှေ့မြောက်တောင်တန်းရှိ အခြားသားရဲဘုရင်များက မောက်မာစွာပြုမူရန် ဘယ်သောအခါမှ အပြင်မထွက်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လာအို‌ဘေ့မှ ဖော်ပြခဲ့သည့် ဟွမ်ဒါရှန်း သည် အမှန်တကယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် ခွန်အားဆက်လက်တိုးတက်နေသည့် ပိုးကောင်တစ်ကောင်မျှသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟွမ်ဒါရှန်း,က လာအိုဘေ့နှင့်တူညီသည်။ သူတို့ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်၏ ဦးတည်ချက်က သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ရန် မဟုတ်ပေ။

ယိုချင်းယန်၏ အဆိုအရ ဟွမ်ဒါရှန်း,၏ ခန္ဓာကိုယ်က လူသားအရွယ်အစားနှင့် တူညီပြီး ထူးခြားသင့် ပုံမပေါ်ပေ။

သို့သော်၊ ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသားရဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှိပြီး အလွန်ထူးခြားသော ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်၊ အိပ်မက်ဆိုးကို နိုးထခဲ့သည်။

ဤထူးခြားသောစွမ်းရည်ဖြင့် ဟွမ်ဒါရှန်း သည် ကြီးမားသောဧရိယာရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးသိရှိနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်အောင် ပိတ်လှောင်နိုင်သည်။

ထိုထင်ယောင်ထင်မှားရှိမြင်ကွင်းများက အမှား၊အမှန် ခွဲခြားရန်ခက်ခဲသည်။

“တကယ်တော့ ဟွမ်ဒါရှန်း,မှာ တကယ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိဘူး၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဒီလောက် မပြင်းထန်ဘူး”

“ဒါပေမယ့် သူက ခေါင်းကိုက်‌စေနိုင်တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေကို ဘယ်လိုဖန်တီးရမလဲဆိုတာ သိတယ်”

လာအိုဘေ့,က ရှင်းပြနေသော်လည်း သူသိထားသည့်အရာများက ယိုချင်းယန် လောက် အသေးစိတ်မရှိ‌ပေ။

သို့သော် လုချန်း,၏အမြင်အရ လာအိုဘေ့သည် ဤအဆင့်တွင် အခြားသော သားရဲများ၏ စွမ်းရည်ကို နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ ငါနားလည်တယ်၊ ဟွမ်ဒါရှန်း က ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်သေးတဲ့အတွက် ငါ သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်မယ်”

လုချန်း,က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လုချန်း,သည် သူ၏ ဧကရာဇ်ရဲ့ဒိုမိန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကလည်း သူ့၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။

“ငါ ဒီကောင်တွေကို မင်းဆီမှာ ထားခဲ့မှာမို့ ငါ့အတွက် ဘာမှ ဒုက္ခမပေးနဲ့”

လုချန်း က လာအိုဘေ့ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကြားတွင် ကောက်ကျစ်မှုနှင့် အသိဉာဏ်အရှိဆုံး သားရဲများက လာအိုဘေ့ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များ နိုးထလာကြောင်း သူမြင်နိုင်သည်။

သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် မျောက်နက်ဘုရင်၏ ကျန်ရှိသော လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ သူတို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုဟု ယူဆနိုင်သည်။

ဤဝံပုလွေအိုသည် လောက၏လမ်းစဉ်ကိုလည်း ကောင်းစွာနားလည်သည်။

ယခုပင် အခြား ရက်စက်သော သားရဲများကို ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မျောက်နက်ဘုရင်၏ ဂူထဲတွင် စုဆောင်းထားသော ဝိညာဥ်သစ်သီးများအားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး လုချန်း,ကို ပေးလိုက်သည်။

သာမာန် ရက်စက်သော သားရဲများသည် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ချေဖျက်ရန် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်သည်။

လုချန်း သာလျှင် ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။ စနစ်ဖြင့်၊ သူသည် ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အခြား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတို့၏ အသိုက်များတွင် ယခင်က ခူးဆွတ်သော်လည်း မစားသုံးရသေးသော ဝိညာဥ်သစ်သီးများစွာ ရှိသေးသည်။

ရှင်ဘုရင်သစ် နန်းတက်သောအခါ ဤသားရဲတို့က ဘာလုပ်ရမည်ကို သိကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် ဝိညာဉ်သစ်သီး၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစုံကိုထုတ်ပြီး လုချန်း ၏ရှေ့ရှိ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုလို စုပုံထားသည်။

လုချန်း,၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိုးထခြင်းအဆင့် (၉)သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့ပေမယ့် နောက်တစ်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ် ၆၀၀,၀၀၀ လိုအပ်သည်။

မူလက လုချန်း၏အမြင်တွင်၊ ဤအမှတ်များကို စုဆောင်းရန် အချိန်များစွာလိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအရှေ့မြောက်တောင်တန်းသို့ရောက်လာပြီးနောက် လုချန်း,သည် ဤအမှတ်များက များပြားသောပမာဏတစ်ခု မဟုတ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝံပုလွေအိုနှင့် အခြားသားရဲများ ပေးသော ဝိညာဥ်သစ်သီးများကို စားသုံးပြီးနောက်၊ သူ့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ် ၂၀၀,၀၀၀ တိုးလာခဲ့သည်။

လုချန်း,သည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ အသွေးအသားအားလုံးကို စားသောက်လျှင် သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ တိုးလာနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

အေးခဲနေသော ရေကန်ထဲမှ ဧရာမ စပါးအုံးဖြူကြီး၏ အလောင်းကို အခုထိ မကိုင်တွယ်ရသေးပေ။

ဧရာမ စပါးအုံးဖြူကြီးသည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင် ကဲ့သို့ အားကောင်းသောကြောင့် သူသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်အများအပြားကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သင့်သည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းထည့်ပြီးနောက်၊ လုချန်း,သည် သူနောက်ထပ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဤခရီးစဉ်သည် အချည်းနှီးမဟုတ်ပေ။

“နိုးထခြင်းအဆင့်အထက်မှာရှိတဲ့ ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်က တကယ်ကို စောင့်မျှော်ရမယ့်အရာပဲ”

ဤအချိန်၊ မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် ဂျီယန်ရှိုး နှင့် သူ့အဖွဲ့သည် အရှေ့မြောက်တောင်တန်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ခိုးဝင်လာကြသည်။

“အို ဘုရား၊ ကြည့်စမ်း၊ အဲဒါ နှင်းဝံပုလွေဘုရင် မဟုတ်လား?၊ သူက ဝက်ဝံနက်ဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုက်နေတယ်”

“ကောင်းလိုက်တာ၊ ဝက်ဝံနက်ဘုရင် နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီ!”

“ဒါပေမယ့် ဒီဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်”

ဂျီယန်ရှိုး တို့အဖွဲ့သည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်အလောင်းကို လုချန်း,က ကိုက်စားခြင်းနေခြင်းအား သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရပြီး ခဏတာ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။

အမှန်ဆိုရသော်၊ ဤဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် အခြား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများနှင့် မတူဘဲ ဆိုးသွမ်းမှု အများအပြားကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လူသားမျိုးနွယ်ထဲကို နက်နဲစွာ စိမ့်ဝင်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ဆိုသော အတွေးကြောင့် ဂျီယန်ရှိုး,တို့အဖွဲ့က သူတို့၏ ဦးရေပြားများ ယားယံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်ကို ယခုတစ်ကြိမ် မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် မည်သို့သောဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

အစွန်းဆုံးသောလက်နက်များကို အချိန်မီကြားဖြတ်မနိုင်ခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်များက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းမည်မှာ သေချာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်ကဲ့သို့ တူညီသော ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် သားရဲ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ဝက်ဝံနက်ဘုရင် သေသွားပြီဆိုတာ ငါတို့မြင်လိုက်ရတယ်၊ ငါတို့ စိတ်ချလို့ရပြီ”

“ဒီကောင်က ငါတို့ရန်နိုင်ငံကို မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေလုနီးပါး၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူက ဝံပုလွေဘုရင်လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီ!”

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ဒီဘက်ခြမ်းကိုဖြတ်ပြီး တောင်တန်းနယ်စပ်ကို တိုက်ရိုက်သွားကြရအောင်”

ဂျီယန်ရှိုး နှင့် အခြားသူများ၏ အဓိကတာဝန်မှာ တောင်တန်းများထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာဝင်ပြီး ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏နေရာကို ရှာဖွေရန်သာဖြစ်သည်။

ယခုချိန်တွင် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏သေဆုံးမှုကို အတည်ပြုပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် ဆက်နေစရာအကြောင်းမရှိတော့ပေ။

သူတို့အဖွဲ့သည် တောင်တန်း နယ်စပ်သို့ တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကူးရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် စားသောက်နေသော လုချန်း,သည် ထူးခြားသည့်အရာ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဝက်ဝံနက်ဘုရင်,ကို ပထမဆုံးတွေ့ပြီးသည်နှင့် သူ့အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤကဲ့သို့ နားမလည်နိုင်သော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေခဲ့သည်။

မမြင်နိုင်သော အရာတစ်ခုက သူ့နောက်ကို အမြဲလိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လုချန်း,က အသားများကိုချလိုက်ပြီး ရေခဲပြာမျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့၏ စူးရှသော အကြည့်များက ဂျီယန်ရှိုး နှင့် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေကြသော အခြားသူများကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

“အို ဘုရား၊ ဝံပုလွေဘုရင်က ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား”

ဝံပုလွေဘုရင်၏ စူးရှသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရပြီး ဂျီယန်ရှိုး ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ကျန်လူများကလည်း ချက်ချင်းပင် တင်းမာလာပြီး မသိစိတ်ကပင် အသက်ရှုကြပ်သွားကြသည်။

အကယ်၍ ဝံပုလွေဘုရင်သည် သူတို့၏တည်ရှိမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါက၊ သူတို့ ယနေ့ ဤနှင်းထူထပ်သော တောင်တန်းတွင် မြှုပ်နှံခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ လုချန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ထင်ယောင်ထင်မှားပုံယောင်တွင် ချို့ယွင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာကိုမတွေ့ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ဂျီယန်ရှိုး နှင့် အခြားသူများ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရသွားသလို ခံစားခဲ့ရပြီး ထိုနေရာမှ အမြန်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝံပုလွေအိုကြီးက လုချန်း,၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားမိပြီး အဝေးကို အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အဝါရောင်မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

သူ၏ထူးခြားသောစွမ်းရည်ကို အားကိုး၍ လာအိုဘေ့သည် အဝေးမှ ထူးခြားသည့် တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

သို့ပေမယ့် သေသေချာချာကြည့်လိုက်သောိလည်း ဘာကိုမှမမြင်ရပေ။

“အရှင်၊ ဟွမ်ဒါရှန်း,က ကျွန်တော်တို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ထောက်လှမ်းနေတာ ဖြစ်နိုင်လား”

လာအိုဘေ့,က ယင်းကို စဉ်းစားပြီး လုချန်း ကို သတိပေးလိုက်သည်။

“ဟွမ်ဒါရှန်း?”

အသားများကို ဆက်၍ကိုက်စားတော့မည့် လုချန်း,သည် ဝံပုလွေဟောင်း၏ စကားကိုကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် သတိရှိလာသည်။

ဟွမ်ဒါရှန်း,၏ အထူးစွမ်းရည်အကြောင်း ရှောင်ပိုင် ၏ဖော်ပြချက်အရ၊ သူအသုံးပြုသော လှည့်စားမှုနည်းပညာက ခုခံရန် အမှန်တကယ် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှောင်ပိုင် အဆိုအရ၊ ဟွမ်ဒါရှန်း ၏ထင်ယောင်ထင်မှားပုံရိပ်ယောင် အပြည့်အဝဖွံ့ဖြိုးလာသောအခါတွင်၊ ၎င်းသည် မိုင် ၁၀၀ ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

“အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ မောင်းထုတ်နိုင်မလား ကြည့်ရအောင်”

လုချန်း,သည် လာအိုဘေ့၏ ဝိညာဉ်ကို ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

လာအိုဘေ့က သူ့စိတ်ထဲတွင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ့အသံကုန်ဖြင့် အော်လိုက်ပြောသည်။

“ဟွမ်ဒါရှန်း မင်းဒီကိုရောက်နေပြီးမှတော့ ဘာလို့ဖုံးကွယ်နေမှာလဲ”

“သေချာတာက မင်းက သားရဲဘုရင်ပဲ၊ ငါတို့အရှင် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ကို ဒေါသမထွက်အောင်လုပ်ရင် မင်းရဲ့ ဟွမ်မိသားစုကို သုတ်သင်ဖို့က သိပ်မခက်ခဲဘူး”

သို့သော် လာအိုဘေ့သည် သူ့စကားအဆုံးသတ်လိုက်သည်နှင့် အေးစက်သောလေမှလွဲ၍ ပတ်ပတ်လည်တွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှမရှိပေ။

သို့သော် ယခင်က ခံစားရသော မူမမှန်မှုမျိုး မရှိတော့ပေ။

“ဟွမ်ဒါရှန်း ထွက်သွားပြီလား” လုချန်း တိတ်တဆိတ် ရိပ်မိသွားသည်။

လုချန်း ၏ထင်မြင်ချက်တွင်၊ သူသည် မူမမှန်မှုများကို ခံစားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်မှ ဖန်တီးထားသော ထင်ယောင်ထင်မှားသည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှုများစွာ မပြုလုပ်နိုင်ပေ။

လှည့်စားမှုများက ပိုမိုလေးနက်သောလှည့်စားမှုအဆင့်ထက်မပိုပေ။

ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို သင်သတိပြုမိပြီး သတိထားနေသမျှ၊ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို လျှော့ချနိုင်သည်။

နောက်ပိုင်းကာလတွင် လုချန်း,သည် ဒဂုံနှင်းတောင်သို့ ချက်ချင်းမပြန်ခဲ့ပေ။

ယင်းအစား၊ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ အလောင်းကို စားသောက်ပြီးနောက် ရေခဲကန်ဆီ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ရေကန်အောက်ခြေရှိ အဖြူရောင်စပါးအုံးမြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးခဲနေဆဲဖြစ်ပြီး လုချန်း,က ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်တွေက အခု ၄၃၀,၀၀၀ ရှိတယ်၊ ဒီအသားတွေအားလုံးနီးပါး စားလိုက်ရင် အဆင့်တက်ဖို့ လုံလောက်ပြီ!”

လုချန်း,က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အစာကို စတင်စားသောက်သည်။

ဤစပါးအုံးမြွေဖြူကို စားခြင်းက အစပ်အမြှောင်းများကို စားရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

[ဒင်... ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ် ၁၅၀၀ ရရှိပါသည်]

“သခင်! တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီ၊ ကျွန်တော်တို့နယ်မြေ တိုက်ခိုက်ခံရပြီ!”

“ရန်သူက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က သူတို့နဲ့မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လာကယ်ပါ!”

လုချန်း,သည် အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး၊ တမ် နှင့် ဝက်ဝံညိုထံမှ အကူအညီတောင်းသည့် မက်ဆေ့ချ်များကို လက်ခံရရှိသောအခါ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားသည်။