ရွှမ်ဝူ သွေးမျိုးဆက်နှင့် လိပ်အိုကြီး
Vol. 9 Ch. 124
လုချန်း,၏ ရုတ်တရက် အသွင်အပြင်က ဧရာမကြံ့ဘုရင်ကြီးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
ကြံ့ဘုရင်သည် သူ၏ သန်မာလှသော အနေအထားဖြင့် သူ့နောက်တွင် တိတ်တဆိတ် သားရဲတစ်ကောင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ နိုးထခြင်း အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကြံ့တစ်ကောင်အနေဖြင့် သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာက အလွန်မာကျောသည်။
သို့ပေမယ့် လုချန်း,၏ လက်သည်းများက ပိုပြင်းထန်ပြီး သူ့၏ခံစစ်ကို အားစိုက်ထုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ထိုးဖောက်ခဲ့သည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ကြံ့၏လည်ပင်းကို ဧရာမဝံပုလွေက ကိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သေခြင်းတရားကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ဤအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ကန့်သတ်ချက်ထက်ကျော်လွန်သော အင်အားတစ်ရပ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြံ့ဘုရင်သည် သူ၏ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လည်ကာ ကြီးမားလှသော ခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ခဏတာမျှပင် လုချန်း,ထံမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအရာကြောင့် လုချန်း,သည် ကြံ့လည်ပင်းမှ အသားတစ်ပိုင်းကို ကိုက်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်ပင် ဒဏ်ရာမှ သွေးများစွာ ထွက်လာသည်။
ကြံ့ဘုရင်က ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူသည် လုချန်း နှင့် မယှဉ်နိုင်မှန်း သူသိသွားပြီး သူ၏ ရှင်သန်ခြင်းဗီဇကြောင့် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။
သို့သော် လုချန်း,သည် ချီလင် တောင်သို့ ရောက်သောအခါ တမ်,က ချက်ချင်းပင် ရဲရင့်လာသည်။
“မင်း ခုနကမှ မာနကြီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခု ဘယ်သွားမလို့လဲ!”
လေထုကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သံနှင့်အတူ တမ်၏ နီမြန်းသောလျှာက လွင့်ထွက်လာကာ ကြံ့ဘုရင်၏ နောက်ခြေထောက်များကို ရစ်ပတ်ထားသည်။
သို့သော်လည်း လုချန်း,၏ အသွင်အပြင်ကြောင့် တမ်,သည် သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူလွန်းသဖြင့် ခဏတာမျှပင် သူ့ခွန်အားကို လွန်ကဲစွာ တွက်ဆမိကြောင်း ထင်ရှားသည်။
နိုးထခြင်းအဆင့် (၉) တွင်ရှိသော ကြံ့ဘုရင်သည် သူ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် ကျော်ကြားသော သားရဲဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်မလာခင်မှာပင် ကြံ့များက ဆင်ပြီးလျှင် ဒုတိယ စွမ်းအားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက်၊ သူ့၏ခွန်အားက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလာခဲ့သည်။
တမ်သည် ကြံ့ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ရုံသာမက လျှာဖြင့်ရစ်ပတ်ထားသောကြောင့် ကြံဘုရင်၏ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
တမ်သည် မြေ၌ လျှိုတစ်ခုကို တူးပေးခဲ့ပြီး ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ အလွန်သနားစရာကောင်းနေတော့သည်။
“ဘဝင်မြင့်တဲ့ဖားဆုတ်၊ နင့်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို နင်တကယ်မသိဘူးလား!”
တမ်၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေးသည် တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူမ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ကျိန်ဆဲနေသည်။
လုချန်း ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါတွင် ခေါင်းယမ်းကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကြံ့ဘုရင်နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လိုက်လေ၏။
ကြံ့ရှင်ဘုရင်၏ လည်ပင်းမှ အသား အပိုင်းအစကြီး ပြတ်ထွက်သွားကာ သွေးကြောဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။
သွေးများက ရေတံခွန်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။
သွေးများစွာဆုံးရှုံးသောအခါ၊ ကြံ့ဘုရင် ၏အင်အားများ ကုန်ခမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး လက်ခုပ်ထဲမှ ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
ယခုချိန်ထိ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသေးသည့် အကြောင်းရင်းက မသေခင် နောက်ဆုံး ရုန်းကန်မှုတစ်ခုထက်မပိုပေ။
ဤသည်မှာ နှင်းတောင်တန်းများတွင် နေ့စဉ် အမဲလိုက်ခြင်းမှ ရရှိသော လုချန်း ၏အတွေ့အကြုံများဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော်လည်း အနှစ်သာရက အတူတူပင်။ နောက်ဆုံးခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတွင်၊ သက်ရှိများ၏ အဓိကဖွဲ့စည်းပုံမှာ များစွာပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိချေ။
အမှန်ပင်၊ ကြံ့ဘုရင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ပြေးနှုန်းက သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားသည်။
ကြီးမားသော ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ လေဖြူများ ထွက်လာကာ မောဟိုက်နေပြီး မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုမသတ်ပါနဲ့!”
သေမင်း၏ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင်၊ မာနကြီးသော ကြံ့ဘုရင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
လုချန်း,ကို ကြည့်သောအကြည့်များတွင် တောင်းပန်မှုအပြည့်ရှိပြီး ယခင်ကရှိခဲ့ဖူးသော မောက်မာမှုက လုံးဝကင်းစင်နေသည်။
“သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီကောင်ကို ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ”
တမ်,က ခုန်တက်လာပြီး သူ့လျှာကိုသပ်ရင်း မေးသည်။
“အထင်ကြီးလောက်စရာ ခွန်အားတွေနဲ့ နိုးထအဆင့်(၉)မှာ ရှိနေတာ...”
“သူ့အသားက ကောင်းတယ်၊ စားရမယ်”
လုချန်း ၏စကားများက ကြံ့ဘုရင်ကို လုံးဝသေဒဏ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
လုချန်း,၏အမိန့်ကိုလက်ခံရရှိပြီးနောက်၊ တမ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဆိုးရွားသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။
“ဟေး၊ ငါတို့နဲ့ မရှုပ်ဖို့ ပြောထားပြီးသား မဟုတ်ရင် ငါ့သခင်က မင်းအသက်ကို နုတ်ယူသွားလိမ့်မယ်!”
“ဒါတွေအားလုံးကို မင်းကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပဲ!”
တမ်,သည် နတ်ဆိုးဆန်သည့်အပြုံးများဖြင့် ကြံ့ဘုရင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ယခုပင် သူ့ကို ကြံ့ဘုရင်ကြီးက ချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထွန်သွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် တမ်၏မျက်လုံးများက နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်နေသည့် ကြံ့ဘုရင်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများထဲတွင် တင်းမာသည့်အလင်းတစ်ချက်လက်သွားသည်။
နောက်တစက္ကန့်တွင် သူ့ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးချိုတွင် ရုတ်တရက် စွမ်းအင်များ အရူးအမူး စုစည်းလာပြီး ငွေမှင်ရောင် ဦးချိုမှ ကြောက်စရာကောင်းသော အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ထို့နောက် ကြံ့ဘုရင်သည် အရှိန်ပြင်းသော တင့်ကားကဲ့သို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
သူ၏ အားကောင်းမောင်းသန် ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် သူသည် တမ် နှင့် တိုက်မိပါက ဦးချိုဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရမည်မှာ သေချာသည်၊ တမ် မသေလျှင်ပင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
တမ် အံ့သြသွားသည်။ ကြံ့ဘုရင် မသေဆုံးမီတွင် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ ခဏတာ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ လုချန်း ၏အသွင်အပြင်က တစ္ဆေသရဲနှင့်တူပြီး ချက်ချင်းပင် ကြံ့ဘုရင်၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဝံပုလွေ ခြေသည်းများမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုချန်း သည် သူ၏ ပြင်းထန်သောကြွက်သားများကို အားပြုပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ကြီးမားသော ကြံ့ဘုရင်ကြီးကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ငွေဖြူလျှပ်စီးများက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ ကြံ့ဘုရင်ကို ထိမှန်သွားသဖြင့် သူ့၏ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
“ဟမ့်! မင်းငါ့ကို ညစ်ပတ်တဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရှိ တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ”
တမ်,က ကြံ့ဘုရင်ကို ကျိန်ဆဲခဲ့ပြီး ထိုအချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။
လုချန်း အချိန်မီ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက၊ သူ ယခုသေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
လုချန်း,သည် တမ်ကို ကြံ့ဘုရင်အား သတ်ပစ်ရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို လက်စားချေရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။
တမ်,သည် ကြံ့ဘုရင်၏ အနားသို့ ရောက်လာပြီး လုချန်းကြောင့် စုတ်ပြဲသွားသော ဒဏ်ရာကို ထောက်၍ ကြံ့ဘုရင်၏ လည်ချောင်းကို ထိုးဖောက်ကာ သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။ နိုးထခြင်းအဆင့်(၉)ရှိ ဤသားရဲဘုရင်ကို သတ်ပြီးနောက် လုချန်း ချက်ချင်းပင် စတင်စားသောက်တော့သည်။
ယခင်က ရန်နိုင်ငံ အရှေ့မြောက် တောင်တန်းတွင် လုချန်း,သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များစွာကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်ရန် အမှတ်အနည်းငယ်သာ လိုအပ်တော့သည်။
[ဒင်၊.....ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ် ၁၅၀၀ ရရှိပါသည်]
…………….
လုချန်း,သည် ကြံ့ဘုရင်အသားအချို့ကို စားပြီးနောက်၊ သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များက သောင်းနှင့်ချီ၍ တိုက်ရိုက်တိုးလာသည်။
ထို့နောက် သူသည် ရည်ညွန်းချက်ဘောင်ကို အမြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး သေချာသည်မှာ၊ ယခု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်ပေါင်း ၆၀၀,၀၀၀ ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လုချန်း,သည် အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးခုန်သံကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းလိုက်သည်။
’အဆင့်မြင့်!’
လုချန်း,သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်ပေါင်း ၆၀၀,၀၀၀ ဖြင့် တိုက်ရိုက်အဆင့်မြင့်တင်လိုက်သည်။
[ဒင်၊ ပိုင်ရှင်အား ဂုဏ်ပြုပါသည်၊ သင် ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ!]
စနစ်အချက်ပေးသံကြားပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုချန်း,က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့်စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသည်ကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။
ဤစွမ်းအားများသည် သူ၏ခြေလက်အင်္ဂါများ၊ သူ၏ရိုးတွင်းခြင်ဆီ၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် ဆဲလ်များအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
လုချန်း,၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက ယခင်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ မတိုးတက်လာပေ။
သို့သော်၊ သူ့၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
လုချန်း,သည် သူ၏ယခင်ဘဝက သိုင်းဝတ္ထုများတွင် ဖတ်ခဲ့ရသည့် အတွင်းစိတ်အာရုံရှိနေပုံပေါ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူ့မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားလျှင်ပင် သူ့၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေများကို မြင်နေရဆဲဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ လုချန်း,သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အသီးသီးတွင် အမျိုးမျိုးသော အရောင်များ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သေသေချာချာ ရေတွက်ကြည့်ပြီးနောက် ဤထူးဆန်းသော အရောင်များက စုစုပေါင်း ကိုးခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
နိုးထခြင်းအဆင့်နှင့် ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်က လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ဘုံနှစ်ခုဖြစ်သည်။
လုချန်း,၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကမ္ဘာမြေတုန်ခါနေသကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။
ဘေးတွင် စားသောက်နေသော တမ်နှင့် မြေခွေးတို့က လုချန်း,ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသောရောင်ဝါကို ခံစားမိပြီး အလွန်ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
နှစ်ကောင်သား မျက်လုံးပြူးသွားကာ မေးရိုးများက မြေပြင်နှင့်ထိလုနီးပါးပင်။
“အို ဘုရားရေ၊ သူက ငါတို့ရဲ့ သခင်ဖြစ်ထိုက်တယ်၊ သူနောက်ထပ် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီ!”
“တကယ်တော့ သခင်နဲ့ ငါစတွေ့တုန်းက ငါတို့က အတူတူပဲ မဟုတ်လား?”
တမ်က လုချန်း,ကို သဘောကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်သည်။
“ဟမ်?၊ ဖားပြုတ်တစ်ကောင်က သခင်နဲ့ ယှဉ်ရလောက်အောင် ထိုက်တန်လို့လား၊ နင်ဘာလို့ ရေကန်ကို သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မကြည့်တာလဲ!”
“အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ သခင်နဲ့ယှဉ်နိုင်တဲ့သားရဲက ကမ္ဘာပေါ်မှာမရှိသေးဘူး၊ သခင်က အစွမ်းထက်ဆုံး သားရဲဘုရင်ပဲ”
အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေးက လုချန်း,ကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောကျမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
လုချန်း,သည် ဤအချိန်တွင် သူ့၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့၏ နှင်းဖြူခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့စွာ လင်းလက်နေသည်။
ငွေဖြူသားမွေးများက နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။
သူသည် နေအငယ်စားတစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။
ဤအဆင့်ကို ရောက်ပြီးလျှင် သင်ဟာ ပျံသန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်မဟုတ်လျှင်ပင်၊ ကောင်းကင်တွင် လျှောက်လှမ်းနိုင်သော စွမ်းရည်ကို မနိုးထခဲ့လျှင်ပင် လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သည်။
ထို့အပြင်၊ လုချန်း,သည် ဒဏ္ဍာရီများထဲမှ နတ်ဆိုးအမြုတေဖြစ်ပုံရသည့်အလုံးတစ်လုံးက သူအဆက်တက်နေစဉ်တွင် သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင်၊ လုချန်း,သည် ဤနတ်ဆိုးအမြုတေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ချုပ်နှောင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
နိုးထခြင်းအဆင့်၏အထက်တွင်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ရက်စက်သောသားရဲများကြားမှ တိုက်ပွဲများသည် သဘာဝအရ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းက တဖြည်းဖြည်းရပ်တန့်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။
“ဟိုမှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ တမ်”
“စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်၊ ကျွန်တော်နဲ့ မြေခွေးက ကြံ့တွေကို မောင်းထုတ်ပြီးပြီ၊ ဝက်ဝံညိုနဲ့ တခြားကောင်တွေက နိုးထခြင်းအဆင့်(၈)မှာရှိတဲ့ သားရဲသုံးကောင်နဲ့တိုက်ခိုက်နေကြတာ၊ အန္တရာယ်တော့ မရှိသင့်ဘူး”
“ဒါပေမယ့် ခုနကပဲ ကြံ့က သူ့မှာ ကျောထောက်နောက်ခံရှိတယ်လို့ ပြောတယ်...”
ထိုအချိန်တွင် တမ်,က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ နှစ်ဘက်လုံးက တိုက်ပွဲဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ကြံ့နောက်ကွယ်တွင် ရှိသောသူကို သူ မတွေ့ရသေးပေ။
လုချန်း,၏ မျက်လုံးများတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဒီကြံ့ဘုရင်က နိုးထခြင်းအဆင့်(၉)မှာရှိတယ်၊ သူ့နောက်မှာ ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်လား”
ယခု လုချန်း,သည် အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် နိုးထခြင်းအဆင့်ရှိ အခြားသားရဲများကို မကြောက်တော့ပေ။
သို့သော် သင်ကိုယ်တိုင်နှင့် သင့်ရန်သူကို သိထားမှသာလျှင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ပွဲပေါင်း ရာကျော်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
လုချန်း,သည် လီရှန်း,အား ဒါဂုန်နှင်းတောင်မှ သူ့ညီမကို သွားမေးခိုင်းလိုက်သည်။
လီရှန်းထံမှ လုချန်း ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် ယိုချင်းယန် တခဏမျှ တွေးလိုက်သည်။
“ချီလင် တောင်ရဲ့အနောက်ဘက်မှာ အလွန်အားကောင်းတဲ့ လိပ်အိုကြီးတစ်ကောင်ရှိတယ်၊ ဒီလိပ်ကြီးမှာ ထူးခြားတဲ့သွေးမျိုးဆက်ရှိပြီး ရွှမ်ဝူရဲ့သွေးစီးဆင်းနေတာဖြစ်နိုင်တယ်”
ယိုချင်းယန်,က သိပ်မသိပေ။
သူမ၏ယခင်ဘဝအပေါ်၊ သူမ၏အထင်အမြင်။
ချီလင် တောင်တန်းများရှိ လိပ်အိုကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် သင်းခွေချပ် အာဏာရှင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဤဘဝသည်ကား၊
ဆက်ပြီး မြင့်တက်လာနိုင်သော အာဏာရှင်ကို သူ့အစ်ကိုက သုတ်သင်ပစ်ခဲ့သည်။