၁၁ ယောက်မြောက်လူ (အပိုင်း ၅)

သူ ပြောပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက မီးလည်းမဖွင့်ပဲ နောက်တစ်ခါ စကားလည်း မပြောတော့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ မာဒွင်ရဲ့အုပ်စုရော ရှခိုက်ရဲ့အုပ်စုရော တကယ်ကို ကြောက်လန့်နေကြသည်၊ ဒါပေမဲ့ ခဏတာ ထိတ်လန့်ပြီးနောက် သူတို့က သူတို့ ကိုင်ထားတဲ့လက်ကို တစ်ခုခု ထူးဆန်းတာ ရှိမရှိ ခံစားဖို့ ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက သူတို့ဘေးမှာ ဘယ်သူ ရပ်နေလဲဆိုတာကို မှတ်မိနေသေးသည်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့အထိအတွေ့အာရုံကို နည်းနည်းလေး ဂရုစိုက်နေသရွေ့ သူတို့ ကိုင်ထားတဲ့လက်က ပုံမှန်ဟုတ်မဟုတ်ကို ၁၀၀% နီးပါး သေချာနိုင်သည်၊

ခုနစ်စက္ကန့် သို့မဟုတ် ရှစ်စက္ကန့်အကြာမှာ အတည်ပြုတဲ့အသံတွေ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ပြဿနာမရှိဘူး၊ ငါ ရန်ယန်နဲ့ ကျန့်ယင်းကို ကိုင်ထားတယ်” လို့ မာဒွင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ငါလည်း အဆင်ပြေပါတယ်” လို့ ကျန့်ယင်းက ပြောလိုက်သည်၊ သူမရဲ့နောက်တစ်ဖက်လက်က လျောင်ကျင်းကို ကိုင်ထားသည်။

လျောင်ကျင်းက အမြန် ထပ်ပြောသည်၊ “ငါ ဒီမှာ ရှုယုံချောင်းနဲ့အတူပါ”

“ဟုတ်တယ်၊ ငါပါ” လို့ ရှုယုံချောင်းက ပြောလိုက်သည်၊ “ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့နောက်တစ်ဖက်မှာ ဥက္ကဋ္ဌရှိတယ်ဆိုတာ သေချာတယ်”

ပထမအုပ်စုက ရှင်းလင်းသည်။

“ဒုတိယအုပ်စု?” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက မေးလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ လှုပ်ရှားမှုအခန်းထဲက အမှောင်ထုက အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေသည်၊ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေက အမှောင်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ရင်တောင် သူတို့က ဘာမှ မမြင်နိုင်သေးပေ၊ ပြီးတော့ အထိအတွေ့အာရုံကိုပဲ အားကိုးရသည်။

ဒုတိယအုပ်စုမှာ လီပင်းက သူ ကိုင်ထားတဲ့ ဘယ်ဘက်လက်ကို ခံစားလိုက်သည်၊ ဒါက ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ကျင်းဝေရဲ့လက် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဖက်မှာတော့ မာဝန်အန်းရှိသည်။

ကျင်းဝေက ရှခိုက်ကို ကိုင်ထားပြီး အခုတော့ သူက သူ့ရဲ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရှခိုက်ရဲ့နည်းနည်းလေး ပါးလွှာတဲ့လက်ဖဝါးကို နည်းနည်းလေး အရမ်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဒါက သူဖြစ်တယ်၊ ပြီးတော့ မပြောင်းလဲသေးဘူးလို့ အတည်ပြုသည်။

“စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါ အရမ်းဖိအားများနေလို့ပါ” လို့ ကျင်းဝေက အမြန်တောင်းပန်သည်၊ သူက ရှခိုက်ကို အရမ်း တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိမှာကို ကြောက်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှခိုက်က တစ်ခွန်းတောင် မပြောပေ၊ သူ့ရဲ့ခြေထောက်တွေက တစ္ဆေအက ကနေသလိုမျိုး တုန်ယင်နေသည်၊ သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ထဲက လက်ကို အာရုံစိုက်နေသည်။

သူက အခုလေးတင် မာဝန်အန်းရဲ့လက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကိုင်ထားခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူ မှတ်မိသည်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မီးပိတ်လိုက်ပြီး အရာအားလုံး အမှောင်ထဲရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ လက်က ပြောင်းလဲသွားပြီ။

ဒါက… စိုနေသလိုပဲ!

ဒီအချိန်မှာ ရှခိုက်က သူ့ရဲ့အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို ဒီလက်ပေါ်မှာ အာရုံစိုက်ထားသည်၊ ဒါကြောင့် သူက ကျင်းဝေရဲ့တောင်းပန်မှုကို လုံးဝမကြားရပေ။

သူက သူ့ရဲ့လက်ချောင်းတွေကို နည်းနည်းလေး လှုပ်လိုက်သည်၊ ပြီးတော့ သူ ကိုင်ထားတဲ့လက်ထဲက ရေတစ်စက်က လှိမ့်လာသည်၊ သူ့ရဲ့လက်မရဲ့ထိပ်ကို ရောက်လာသည်၊ ပြီးတော့ ယိုကျသွားသည်။

သူ အတည်ပြုလိုက်သည်၊ လက်က တကယ်ကို ရေတွေ စိုနေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ရှခိုက်က သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်တစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ လုံးဝ အားမရှိတော့‌ပေ၊ သူ့လက်က သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်တော့သလိုပဲ။

နောက်တစ်ဖက်မှာတော့ မာဝန်အန်းက အသံတစ်ခုတောင် မထွက်ပေ၊ သူလည်း သူ ကိုင်ထားတဲ့လက်က တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတဲ့အတွက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။

တုန်ယင်မှုက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး မြန်ဆန်သည်၊ သူက လျှပ်စစ်ရှော့ခ်မုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်သလိုပဲ။

မာဝန်အန်းရဲ့လက်ကို ကိုင်ထားတဲ့ လီပင်းက တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ မာဝန်အန်းရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ ပြီးတော့ “ကောင်လေး… ခဏစောင့်၊ မဟုတ်ဘူး…” လို့ ပြောလိုက်သည်။

လီပင်း လန့်သွားသည်၊ တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ကျောရိုးတစ်လျှောက်မှာ အအေးဓာတ်တစ်ခု တက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရမိသည်။

မာဝန်အန်းရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့ကို ဘယ်အချိန်မှာမဆို ခုန်တက်စေနိုင်မှာကို ကြောက်တဲ့အတွက် လီပင်းက သူ့ကို သတိပေးဖို့ စကားပြောတော့မလိုပဲ သူက သူ့ရဲ့လက်က ပွစိပွစိဖြစ်သွားတာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်၊ မာဝန်အန်းက သူ့ရဲ့လက်ကို ရုတ်တရက် လွှတ်လိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကြောက်လန့်နေတဲ့ မာဝန်အန်းက အဲဒီတစ္ဆေမရဲ့လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူက စိုစွတ်နေတဲ့လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ လုံးဝ တုန်ယင်နေတဲ့ မာဝန်အန်းက သူ့ရဲ့မျက်နှာကို အနံ့ဆိုးတွေထွက်နေတဲ့ အအေးဓာတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထိမှန်တာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာက သူ့ဆီကို တိုးလာနေတာလဲ?!

အမှောင်ထဲမှာ မာဝန်အန်းက သူ့ရဲ့မျက်နှာက ကြောက်လန့်မှုနဲ့ တွန့်လိမ်သွားပြီဆိုတာကို သတိမထားမိခဲ့ပေ၊ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက ပြူးထွက်နေသည်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဘာမှ မမြင်နိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် ဘာမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ သူက သူ့ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူ့ရဲ့ညာဘက်ပါးနဲ့ ကပ်လျက် အေးခဲနေတဲ့မျက်နှာတစ်ခု ဖိကပ်လိုက်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ်နေပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်။

နှစ်စက္ကန့်ကြာ တိတ်ဆိတ်မှု။

“ဘုရားရေ!”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အော်ဟစ်သံက အရမ်းကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းပြီး ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး ခဏတာ တခြားအုပ်စုက ဘယ်သူ အော်နေတာလဲဆိုတာကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒုတ်! အော်ဟစ်သံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်၊ တစ်ယောက်ယောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်း မီးဖွင့်လိုက်သည်။

မျက်စိကျိန်းတဲ့အလင်းရောင်က လူတိုင်းရဲ့မျက်လုံးတွေကို အရင်ဆုံး ဖွင့်လို့ မရအောင် လုပ်လိုက်ပြီး သူတို့က နောက်ဆုံးတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခင် သုံးစက္ကန့်နီးပါး ကြာခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးက ဒုတိယအုပ်စုဘက်ကို လှည့်လိုက်ကြ ပြီးတော့ ဘာမှ မရှိတဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ မာဝန်အန်းက တောင့်တောင့်ကြီး လဲကျနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရှုယုံချောင်း၊ ကျင်းဝေနဲ့ လီပင်းတို့က အမြန်စုရုံးလိုက်ကြသည်၊ မာဝန်အန်းကို ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ တင်လိုက်ကြ ပြီးတော့ သူ့ကို သတိပြန်ရလာအောင် နှာခေါင်းအောက်ကို စတင်နှိပ်ပေးကြသည်။

ရှုယုံချောင်းက ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်၊ မာဒွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ပြီးတော့ ယန်ကျွင်းဇဲကို၊ “သူ့ရဲ့… သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်လက်က… စိုနေတယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

တခြားသူတွေက လန့်သွားကြ ပြီးတော့မှ ရှခိုက်က အဲဒီနေရာမှာပဲ ရပ်နေသေးပြီး တစ္ဆေ လို ဖြူဖျော့နေသည်၊ သူ့ရဲ့မျက်လုံးအိမ်တွေက အာရုံမစိုက်တော့သလိုပဲ၊ နေရာလွတ်ကို မှုန်မှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လုံးဝ မသေချာပေ။

ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေက သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ဆီကို ကျရောက်သွားသည်၊ အဲဒါကလည်း ဒီအချိန်မှာ ရေတွေ စီးကျနေသည်။

“ဒါက ဒုတိယအုပ်စုမှာ ပေါ်လာပုံရတယ်၊ အင်း၊ မာဝန်အန်းနဲ့ ရှခိုက်တို့ကြားထဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေတယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ချဉ်းကပ်ပြီး “သို့သော်လည်း ဒါက တစ္ဆေမက ရှခိုက်နဲ့ မာဝန်အန်းကို သီးသန့် ရှာနေတာကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဒုတိယအုပ်စုထဲက တခြားလူတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထဲက လူတိုင်း ဖြစ်နိုင်တယ်”

မာဝန်အန်းဆီ ချဉ်းကပ်လိုက်ပြီး သူက အဲဒီလူဟာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ယာယီသတိမေ့နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သတိထားမိပြီးတော့ အခု သူက အားနည်းစွာနဲ့ ရုန်းကန်လာပြီးမသိစိတ်က ဟင်းဟင်းဆိုတဲ့အသံတွေ ထွက်နေသည်၊ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ဘာသာ ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်နိုင်သည်။

လျောင်ကျင်းက ရေခွက်ဆီကို သွားပြီး သူ့အတွက် ရေနွေးတစ်ခွက်ကို လောင်းလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ မာဝန်အန်းဆီကို ယူလာသည်၊ သူ့ဘေးမှာရှိတဲ့ ကျင်းဝေက အဲဒါကို ယူလိုက်ပြီး သေသေချာချာနဲ့ မာဝန်အန်းကို တစ်ကျိုက်ပြီး တစ်ကျိုက် တိုက်ပေးသည်။

သို့သော်လည်း ကျင်းဝေရဲ့လက်တွေက ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း တုန်ယင်နေတာကို လူတိုင်း မြင်နိုင်သည်။

“သူက ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သတိမေ့သွားတာ၊ ခဏနားလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။

“အခု ဘာလုပ်ရမလဲ?” လို့ ရန်ယန်က မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ပထမအုပ်စုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ “ဒုတိယအုပ်စုထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီမိန်းမ ထူးဆန်းမှု ကို မှတ်မိတယ်ဆိုတာကို ဝန်ခံဖို့ ဒါမှမဟုတ် သဘောပေါက်ဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်တော်က နောက်ထပ် ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်”

ဒါနဲ့အတူ သူက ဒုတိယအုပ်စုက အမျိုးသားလေးယောက်ကို လှည့်ကြည့်သည်- ရှခိုက်၊ မာဝန်အန်း၊ ကျင်းဝေနဲ့ လီပင်း။

မာဝန်အန်းအပြင် တခြားသုံးယောက်က သူတို့ရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်လို့ မရနိုင်ဘူး၊ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လက္ခဏာတွေ မပြသပေ။

ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုရှိသည်- ပထမတစ်ခုက ဒီအမျိုးသားလေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်မှ အမျိုးသမီးကို မမှတ်မိကြပေ၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို မခွဲခြားနိုင်ကြပေ။

ဒုတိယကတော့ တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို အရင်ကတည်းက မှတ်မိပြီးသား ဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့နဲ့ မဝန်ခံဖို့ အရမ်းကို ကြိုးစားနေကြသည်။

ပထမအခြေအနေက နည်းနည်း ပိုလွယ်ကူသည်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘူးဆိုတာကို ဆိုလိုလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအခြေအနေဆိုရင်တော့ အားထုတ်မှုအချို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အတွင်းအမြင် မှာ ပေါ်လာတဲ့ တာဝန်အကြောင်းကြားစာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဒီတာဝန်အကြောင်းကြားစာက သူက လှုပ်ရှားမှုအခန်းထဲကို ဝင်လာပြီး ဒီလူတွေ ထိုင်နေတာကို မြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

[တာဝန်အမည်- နမ်းခြင်း;

တာဝန်အဆင့်- စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြစ်စေသည် (မြင့်မား);

တာဝန်နောက်ခံ- အဲဒီလူက သူမကို မချစ်တော့ပေ၊ စိတ်ခံစားမှုကြောင့် ပိတ်မိနေတယ်၊ လင်က မြစ်ထဲကို ခုန်ချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူမ သေဆုံးသွားတဲ့အချိန်မှာတောင် အဲဒီလူက သူမကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် မကြည့်ခဲ့ပေ။ လင်က သူမရဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာခဲ့တယ်၊ ဘယ်တော့မှ မကောင်းဆိုးဝါးမဖြစ်ခဲ့ပေ ရေနစ်ပြီးနောက် သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က မြစ်အောက်ခြေကို နစ်မြုပ်သွားခဲ့တယ်၊ ရေညှိတွေကြားမှာ ပိတ်မိနေပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေါ်လာတော့ပေ;

တာဝန်ဖော်ပြချက်- သူမ အခုလိုချင်တာက သူ့ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် နမ်းဖို့ပဲ;

တာဝန်ဆုလာဘ်- ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် အမှတ် ၅၀၀;

တာဝန်အပြစ်ပေးခြင်း- သူမ ဒီအနမ်းကို မရရှိရင် သူမက ဆက်ပြီး တည်ရှိနေလိမ့်မယ် (ပိုင်ရှင်ကို ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ပါ);

တာဝန်မှတ်စုများ- ၁။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို မချုပ်‌နှောင်နိုင်ပေ; ၂။ လင်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရာမှာ အရမ်းတော်တယ်;

မှတ်ချက်များ- လင်က ဒီလူကို ရှာတွေ့အောင် ကူညီပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ထိခိုက်စေမယ့်နည်းလမ်းတွေကို မသုံးပါနဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လင်က သူ့ကို အမြဲတမ်း နက်ရှိုင်းစွာ ဂရုစိုက်ခဲ့လို့ပဲ။]