အရူးအမူးစားသုံးခြင်း

[အပေါ်ထပ်အိပ်ရာမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ အစ်ကို၊ စိုးရိမ်စိတ်ဖြစ်စေခြင်း ]၊ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၃၀၀ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။]

တာဝန်ပြီးဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ သတိပေးချက် သူ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက အာရုံစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ပါချေ။

ဝိညာဥ်တစ်ပိုင်းအဆင့်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သလားဆိုတာကို စမ်းသပ်ခြင်းက သူ့ရဲ့ မရင့်ကျက်သေးတဲ့ အတွေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ့ရဲ့ ကာလကြာရှည် စဥ်းစားနေတဲ့ အကြောင်းအရာကို အတည်ပြုဖို့အတွက် မရင့်ကျက်သေးတဲ့ အတွေးတစ်ခုဖြစ်စေကာမူ ကြိုးစားရကျိုးနပ်ပါသည်။

အခုတော့ ဝိညာဥ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို အပြည့်အဝ အသက်မသွင်းရသေးတဲ့အခါမှာတောင် စက်ကွင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ အသုံးပြုလိုက်တဲ့ စွမ်းအင်အတွက် သွေးပမာဏ အများအပြားကို ထောက်ပံ့မှုအဖြစ် လိုအပ်ခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ယန်ကျွင်းဇဲက တည်ငြိမ်နေသေးသည်။ သို့သော်လည်း ရူးသွပ်မှု အနားမှာ ရုန်းကန်နေရသည်။

သူ့လည်ချောင်းကနေ ဟိန်းသံတွေ ထွက်လာပြီး ရေချိုးခန်းအပြင်ဘက်ကို လှည့်လာကာ ရေချိုးခန်းရဲ့ ပြတင်းပေါက်ခုံပေါ်ကို တက်ပြီး ခုန်ချလိုက်သည်။

ဒါက ပဉ္စမထပ်ဖြစ်နေပေမဲ့ ကျောခိုင်းထားတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ စွမ်းအားအချို့ကြောင့် သူ လွယ်လွယ်ကူကူ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး ကျောင်းအပြင်ဘက်ကို အပြေးအလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ ပြေးတယ်ဆိုတာက မပြောသင့်ပါချေ။ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အခုဆိုရင် အစိမ်းသကသက်ဖြစ်နေပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်က ထူးဆန်းတဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းက သူ့ရဲ့ ရှိနေခြင်းကို ပုံပျက်နေစေပြီး စောင့်ကြည့်မှုတွေ မမြင်နိုင်အောင် လုပ်ထားသည်။ တစ်မိနစ်တောင် မကြာခင်မှာပဲ သူက နင်ရှန်းရှန်းရဲ့ ဆေးခန်း တံခါးဝမှာရှိတဲ့ ကျောင်းအပြင်ဘက်ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဒီဆိုင်ရှေ့မှာ လှိမ့်တံခါး မရှိပါချေ။ ဖန်တံခါးတွေကို ပိတ်ပြီးနောက်မှာ U-ပုံသဏ္ဌာန်သော့နဲ့ ခတ်ထားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ရောက်ရှိလာတဲ့အခါမှာ သူ့လည်ချောင်းကနေ အမွေးတွေ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာတော့မလို မသက်မသာ ဟိန်းသံတွေ ထွက်လာသည်။ သူက ရိုးရှင်းစွာပဲ U-ပုံသဏ္ဌာန်သော့ကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ကာ အတွင်းကို ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူက သွေးအိတ်တွေ ထည့်ထားတဲ့ ဆေးအအေးခံစက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ရှန်းရှန်း သိမ်းဆည်းထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်သွေးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ အိတ်ကို ကိုက်ဖွင့်ပြီး မြိန်ရေရှက်ရေ အများအပြား သောက်ချလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေတဲ့ သွေးနှစ်အိတ်ကို အမြန်သောက်သုံးခဲ့ပေမဲ့ သူက အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေသေးသည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ ယန်ကျွင်းဇဲက ဆေးခန်းထဲမှာ တခြားသွေးတွေ သိမ်းဆည်းထားတာ မတွေ့ရတော့တာကြောင့် သူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာပြီး လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းက စားသောက်ဆိုင်ဆီကို သွားခဲ့ပြီး ပိတ်ထားတဲ့ သံလှိမ့်တံခါးကို ဖြတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ညှစ်သွင်းလိုက်သည်။

ကြောက်စရာကောင်းတာက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး လှိမ့်တံခါးကို ဖြတ်သွားခဲ့ပေမဲ့ သတ္တုက လက်ဖျံတစ်ချောင်းစာ အရှည်လောက်ပဲ သေးငယ်တဲ့ အပေါက်လေးတစ်ခုပဲ ကွဲအက်သွားသည်။

ဒီထူးခြားတဲ့ အခြေအနေကို ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ အသုံးပြုခြင်းကသာ ရှင်းပြနိုင်ပါသည်။

သူက ထူးဆန်းမှုကို သတိပြုမိပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးကြောတိုင်း ပေါက်ကွဲတော့မလို တုန်ခါနေသေးတယ်လို့ ခံစားနေရတာကြောင့် အာရုံစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ပါချေ။

စားသောက်ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာပြီးနောက်မှာ သူက မီးဖိုချောင်ကို ချက်ချင်းရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အတွင်းထဲကို လျှောက်သွားကာ ရေခဲသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အေးခဲထားတဲ့ အသားနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေအပြင် သွေးခဲတွေဖြစ်နေတဲ့ ဝက်သား ဒါမှမဟုတ် ကြက်သားတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ပန်းကန်လုံးကြီး သုံးလုံးလည်း ရှိနေသည်။

နောက်ထပ် စဥ်းစားမနေတော့ဘဲ သူက ပန်းကန်လုံးတွေကို မလိုက်ပြီး ဆူညံတဲ့ အသံတွေနဲ့ တဂွပ်ဂွပ် သောက်ချလိုက်သည်။ ဝါးဖို့ စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ဒုတိယနဲ့ တတိယပန်းကန်လုံးတွေကို ယူပြီး အလားတူ လုပ်ခဲ့သည်။

ပန်းကန်လုံးကြီး သုံးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်တာက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အမွေးတွေကို တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားစေပြီး သူ့ခေါင်းက အတော်အတန် ပြန်လှည့်သွားခဲ့ပေမဲ့ သူက မသက်မသာ ခံစားနေရသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူက နံရံကို ဖောက်ထွင်းပြီး နောက်တစ်အိမ်က စားသောက်ဆိုင်ကို ဝင်သွားခဲ့သည်။

နံရံကို ဖောက်ထွင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဥ်မှာ သေးငယ်တဲ့ အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အခက်အခဲမရှိဘဲ ညှစ်ပြီး ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

ဒုတိယစားသောက်ဆိုင်က ပိုကြီးသည်။ နောက်တစ်နေ့အတွက် ကြိုတင်မှာကြားထားတာ ရှိနိုင်ပြီး မီးဖိုချောင်က ညဘက်မှာ ကြက်ဆယ်ကောင်ကျော်ကို သတ်ထားသည်။ ပုံးတွေထဲက ကြက်သွေးတွေက လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အချို့က စတင်ခဲနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အနီးကို လျှောက်သွားပြီး ပုံးကို မလိုက်ကာ လျင်မြန်စွာ သောက်ချလိုက်သည်။

ပုံးထဲက သွေးတွေကို အမြန်သောက်ချပြီးနောက်မှာ သူက အောက်ကို ချထားပြီး သူ့ကိုယ်သူ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အမွေးတွေ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ခေါင်းက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခုခုကို သတိရသွားသလိုပဲ သူက တံခါးဆီကို အလျင်အမြန် သွားခဲ့ပြီး သံသော့ကို လှည့်ဖြုတ်လိုက်ကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းဝင်းထဲကို ပြန်ရောက်ပြီး အဆောင်ထဲကို ဝင်လိုက်တဲ့အခါမှာ ဖောင်းပွနေတဲ့ ခံစားချက်က တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး သူက ပိုပြီး အနားရသွားသလို ခံစားမိလိုက်ရသည်။

ပဉ္စမထပ်က အသံတွေနဲ့ ခြေသံတွေက ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အိမ်သာထဲမှာ သတိမေ့သွားတဲ့ လူကို အခန်း ၅၁၁ က သူတွေက ပြန်ခေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါချေ။ ပထမဆုံး အိမ်သာကိုသွားပြီး သူ့ပါးစပ်ကို ဆေးကြောခဲ့ပြီးနောက်မှာ အခန်း ၄၁၁ ကို ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ သွေးပေနေတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြီး အိပ်ရာအောက်မှာ ပစ်ချလိုက်ကာ နောက်တစ်နေ့မှာ စနစ်တကျ စွန့်ပစ်ဖို့ စီစဥ်ထားသည်။

ထို့နောက်မှာတော့ သူက ဝတ်ဖို့အတွက် သန့်ရှင်းတဲ့ အဝတ်အစားအချို့ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဒီလုပ်ငန်းစဥ်တစ်လျှောက်လုံးမှာ သူ တိတ်ဆိတ်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ကျောက်ကျန့်နဲ့ ဟယ်ပီရှိုတို့ နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်နေတာကြောင့် သူတို့ တစ်ခဏတာ နိုးမလာခဲ့ပါချေ။ ကျောက်ကျန့်ရဲ့ အပေါ်ထပ်အိပ်ရာမှာ အိပ်နေတဲ့ ဟွာဟွာ တစ်ယောက်တည်းကသာ လှုပ်ရှားမှု လက္ခဏာ မပြခဲ့ပါချေ။ သူ နှောင့်ယှက် ခံခဲ့ရသလားဆိုတာ မရှင်းလင်းပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲ အိပ်ရာပေါ် လှဲလိုက်ပြီးနောက်မှာ ဟွာဟွာ လှည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပေမဲ့ တခြား အသံတစ်ခုမှ မပြုခဲ့ပါချေ။

အိပ်ရာထဲမှာ ခဏကြာ လဲလျောင်းနေရင်း သူ့အတွေးတွေက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲက အချက်တစ်ချက်ကိုတော့ သေချာနေသည်။ ထူးဆန်းတဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းတွေရဲ့ အသုံးချမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးက မှန်ကန်နေသည်။

စစ်မှန်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူနဲ့လို ပုံမှန်လူတစ်ယောက်လို သူတို့ရဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အရောက်လှမ်းဖို့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သံလိုက်စက်ကွင်းတွေကို ဘယ်လိုအသုံးပြုရမယ်ဆိုတာကို သေချာပေါက် နားမလည်နိုင်ပါချေ။ အဲဒီအစား သူတို့က အလိုအလျောက် အပြုအမူနဲ့သာ လုပ်ဆောင်နေပါသည်။

သူကတော့ မတူပါချေ။ သူက ကျွမ်းကျင်သွားတာနဲ့ အဆင့်နိမ့် ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေရဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းတွေကို သူ ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်။

အခြားစကားနဲ့ ပြောရရင် သူသာ အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်ရင် ခေးအာရဲ့ ဆံပင်ကို သူ ဆေးကြောပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ သူမရဲ့ ဆံပင်ကို ဆေးကြောပြီးနောက်မှာ ခေးအာရဲ့ ဆံပင်ရှည်တွေက အမြဲတမ်း ထူထဲပြီး ညစ်ပတ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ဘဲ သန့်ရှင်းလာလိမ့်မယ်။ တကယ်ကို သန့်ရှင်းလာမှာပါ။

သူသာ “ဝိညာဥ်တစ်ပိုင်း” အခြေအနေကို မကြာခဏ အသုံးပြုနိုင်ရင် သွေးသောက်ပြီး စွမ်းအင်ပြန်ဖြည့်ရုံသာမက ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်ကိုပါ အားကိုးနိုင်မယ်ဆိုရင်... ဒါက အကောင်းဆုံးပါပဲ။

“ဟင်း၊ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်လား၊ သွေးလား”

ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အတွေးတစ်ခုက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက အဲဒီစိတ်ကူးကို ဆုပ်ကိုင်ချင်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ့စိတ်က ပုံမှန်မဖြစ်တော့ဘဲ အိပ်ချင်နေတဲ့ ခံစားချက်က သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတာကြောင့် သူက စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ ရုန်းကန်နေခဲ့ပြီးနောက်မှာ သူ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

သူ နိုးလာတဲ့အခါမှာ အပေါ်ထပ်က ဆူညံနေသည်။ အခန်း ၅၁၁ မှာ ထူးဆန်းမှုဖြစ်စဥ်က အဆောင်ထဲက လူတိုင်း သိသွားခဲ့ပြီး ပညာရေးရုံးက ဆရာတွေကတောင် လုံခြုံရေးအစောင့်တွေနဲ့အတူ ရောက်လာခဲ့ လေသည်။

သို့သော်လည်း အခန်း ၅၁၁ က လူတွေရဲ့ အဆိုအရ ထူးဆန်းမှုကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါမှာ ယန်ကျွင်းဇဲက အောက်ထပ်က အခန်း ၄၁၁ မှာ နေထိုင်တာ ဖြစ်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ အခန်း ၅၁၁ က ကော်ကျင်းထောင်က ပညာရေးရုံးက ဒါရိုက်တာ ယွမ်နဲ့ လုံခြုံရေးက ဗိုလ်ကြီးဝမ်တို့နဲ့အတူ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အိပ်ရာဘေးကို ရောက်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပါချေ။ မဟုတ်ရင် သူက ထူးဆန်းတဲ့ ကလပ်အဖွဲ့ဝင် ကိုးဦးရှေ့မှာ “အနမ်း” လုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါချေ။

တိုတောင်းတဲ့ မိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက သူက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူရဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာကို သူတို့ကို အသိပေးခဲ့သည်။ သူက အိမ်မှာ အမြဲတမ်း ထူးဆန်းမှုတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့ကို အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်း ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ မယုံရင် ထူးဆန်းတဲ့ သုတေသနအဖွဲ့ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဥက္ကဌဖြစ်တဲ့ မာဒွင်ကို မေးနိုင်ပြီး သူက ထူးဆန်းတဲ့ ကလပ်ထဲကို အခုမှ ဝင်ထားတာ ဖြစ်သည်။

ဒါရိုက်တာ ယွမ်က အသက် ၅၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သေးငယ်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်ပုံရသည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဒီဘက်ခေတ်မှာတော့ ထူးဆန်းမှုတွေက နေရာတိုင်းမှာ ဖြစ်နေတာပါပဲ။

မင်းရဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေကို ငါ မဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်ပေမဲ့ မင်းက ကျောင်းမှာ ရှိနေတာဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ရမယ်။ မင်းရဲ့ အသက်ကို စွန့်စားစေတဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းစည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်တဲ့ ဘာကိုမှ မလုပ်သင့်ပါဘူး” လို့ ပြောခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယွမ်အဘိုးကြီး ဘာပြောပြော သူက သဘောတူရုံပါပဲ။ အဲဒါက အနှစ်သာရအားဖြင့် သူက အကယ်ဒမီအတွက် ပြဿနာ မဖြစ်စေသင့်ပါချေ။

လုံခြုံရေးက ဗိုလ်ကြီးဝမ်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒါရိုက်တာ ယွမ်နဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါမှာ သူက ယန်ကျွင်းဇဲကို နက်နဲတဲ့ အကြည့်တစ်ချက်နဲ့ လှည့်ကြည့်သွားခဲ့လေသည်။

ကော်ကျင်းထောင်က မထွက်ခွာဘဲ အိပ်ရာပေါ်မှာ ထိုင်နေခဲ့ပြီး ကျေးဇူးတင်သလိုနဲ့ တောင်းပန်တဲ့ လေသံနဲ့ “အခန်း ၅၁၁ က လူတိုင်းရဲ့ ကိုယ်စား မင်းကို ငါတို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါတို့ မင်းကို မနေ့က ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့မိတယ်” လို့ ပြောခဲ့သည်။

“သိပ်မကွာပါဘူး” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ပါချေ။

အဆောင်ထဲက တခြားသုံးယောက်ကတော့ သူတို့ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ တစ်ခုခု စားလိုက်ရသလို မျက်နှာထားနဲ့ သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။ ကျောက်ကျန့်နဲ့ တခြားသူတွေက ယန်ကျွင်းဇဲမှာ ဒီလို ရှားပါးတဲ့ အရည်အချင်းရှိလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။

“ကျောင်းသားသစ်တွေထဲမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း ထူးချွန်သူ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ” ကော်ကျင်းထောင်က အခန်းထဲက ထွက်သွားဖို့ လက္ခဏာ မပြဘဲ သူ့မျက်နှာမှာ လေးစားမှုနဲ့ “ကျွင်းဇဲ၊ မင်းက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေ၊ အဲဒီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်တွေကို သိလား” လို့ မေးခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါ သူတို့ကို သိတယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟာ၊ အစ်ကိုကြီး၊ မင်းရဲ့ အားကောင်းတဲ့ ပေါင်ကို ငါ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်” ကော်ကျင်းထောင်က ပျော်ရွှင်နေသည်။

“ငါ အိပ်တစ်ဝက်နိုးတစ်ဝက်ဖြစ်နေတဲ့အချိန် မင်း မနေ့ညက အရမ်းနောက်ကျမှ ပြန်လာတယ်လို့ ခံစားရလို့ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး” ဟွာဟွာက အပေါ်ထပ်အိပ်ရာကနေ ပြတင်းပေါက်ကနေ ခေါင်းကို ထုတ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်နေပြီး သူ့ခြေထောက်တွေကို မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးလိုပဲ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ကာ ဆော့ကစားနေသည်။

“မြန်မြန်၊ ငါတို့ကို ပြောပြပါဦး၊ မင်း နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းမှုကို ဘယ်လို လုပ်ဆောင်ခဲ့လဲ” ဟယ်ပီရှိုက သိသိသာသာကို စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူက အိပ်ရာပေါ်ကနေ ရုန်းကန်ထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ ဖိနပ်နဲ့ အနီးကို ရွှေ့လာခဲ့လေသည်။