နတ်ဆိုးကျွေးမွေးခြင်း

“အဘိုးက ကြောင်ကို ဆက်မရှာတော့ဘူးလား” လို့ ချန်ကျင်းထင်က မေးလိုက်လေသည်။

ဖက်တီးအဘိုးအိုအတွက်ကတော့ သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ပိုပြီးတော့ ကြောက်စရာကောင်းလာခဲ့သည်။

“မရှာတော့ပါဘူး၊ မရှာတော့ပါဘူး၊ အဘိုးက အကောင်းမြင်သမားပါ။ ကြောင်တစ်ကောင် ဆုံးရှုံးသွားတာက အကြီးအကျယ် စဉ်းစားစရာမလိုပါဘူး” ဖက်တီးအဘိုးအိုက သူ့ယပ်တောင်ကို အားရပါးရ ခါလိုက်ပြီး “ပြီးတော့ မင်းကို ပြောပြမယ်၊ အဘိုးက အသံကျယ်တယ်။ ငါ အော်လိုက်ရင် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး ကြားနိုင်တယ်” လို့ ပြောခဲ့သည်။

သူ ပြောနေရင်းမှာပဲ သူ့အသံက ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကျယ်လာပြီး ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ နားထဲမှာ ဆူညံသွားကာ သူ့မျက်နှာကို တောင့်တင်းသွားစေခဲ့သည်။

လှေကားထစ်က အပြင်ဘက်စင်္ကြံကနေတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

“အဖေ၊ အထဲမှာလား” လို့ အဲဒီအချိန်မှာ တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျင်းထင်က တစ်ဖက်ကို ရှောင်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ဖက်တီးအဘိုးအိုရဲ့ မျက်နှာထားက တောက်ပသွားပြီး ယပ်တောင်ကို ကိုင်ရင်း အပြင်ကို ထွက်သွားကာ “သားရေ၊ ဗိုင်ကို မတွေ့ဘူး၊ တခြားနေရာကို ရှာကြတာပေါ့” လို့ ပြောခဲ့သည်။

သူ ပြောနေရင်းမှာပဲ သူ တုန်ယင်သွားပြီး သူ့နောက်က တံခါးလိုက်ကာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အဲဒီနေရာက သူ့အိမ်ရဲ့ အပြင်အဆင်နဲ့ ဆင်တူနေသည်။ အဲဒါက အိမ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူ အပြင်ကို ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ချန်ကျင်းထင်က သူ့နောက်က တံခါးကို ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ပိတ်လိုက်သည်။

“သွားကြစို့၊ အောက်ထပ်ကို” လို့ ဖက်တီးအဘိုးအိုက သူ့သားကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူက သူ့အဖေရဲ့ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ မျက်နှာထားကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်စွာနဲ့ နောက်က လိုက်သွားကာ “အဖေ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ” လို့ မေးခဲ့သည်။

“ဒီလူငယ်လေးရဲ့ အိမ်က မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်းပဲ၊ အထဲမှာ ဆိုးရွားတဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ ခြောက်လှန့်ခံနေရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်” လို့ ဖက်တီးအဘိုးအိုက လှေကားလက်ရန်းကို ထောက်ရင်း အလျင်အမြန် ဆင်းသွားခဲ့သည်။

“ဒါဆို ဗိုင်ရော၊ မြင်လိုက်ရလား” လို့ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူက မေးခဲ့သည်။

အဘိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “သူ ပြတင်းပေါက်ကနေ ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် သူက ငါ့အနံ့ရရင် နီးနီးကပ်ကပ်လာတာ၊ ဒါပေမဲ့ အခန်းက အရမ်းမှောင်နေလို့ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး” လို့ ပြောခဲ့သည်။

အခန်းထဲမှာ။

ချန်ကျင်းထင်က တံခါးနောက်ကွယ်မှာ ရပ်နေပြီး အပြင်ဘက်က ဆူညံသံတွေကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သည်။

စကားပြောသံတွေ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ သူက လှည့်လိုက်ပြီး “ဗိုင်” လို့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ ပြောပြီးသွားတဲ့အခါမှာ သူ့အကြည့်က အိမ်သာတံခါးလိုက်ကာကို ပြောင်းသွားပြီး သူက အဲဒါကို မြှောက်ဖို့အတွက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းထဲက အရမ်းမှောင်နေသည်။ တံခါးနားမှာ အလင်းရောင် အချို့ရှိနေတာကလွဲရင် ပိုနက်တဲ့ အပိုင်းတွေကို မမြင်နိုင်ပါချေ။

ချန်ကျင်းထင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်- “ထွက်လာခဲ့”

ငါးစက္ကန့်လောက်ကြာတော့ အမှောင်ထဲက တစ်ခုခု ရွေ့လျားသွားသည်။

ထို့နောက်မှာတော့ တောင့်တင်းတဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ခပ်ပျော့ပျော့ပုံစံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ထားပြီး ဆံပင်တွေက ကျနေသည်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်တွေက အများစု ပုပ်နေသည်။ သူ့မျက်နှာဖြစ်စေ၊ သူ့ရဲ့ ပေါ်နေတဲ့ လက်နဲ့ ခြေထောက်ပေါ်က အရေပြားဖြစ်စေ၊ အားလုံးက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဖြူရောင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပိုနီးနီးကပ်ကပ် ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ ဒီအဖြူရောင်က အမှုန့်တစ်လွှာ ဖုံးအုပ်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။ ဒါက အချိန်အကြာကြီး အဖြူရောင်အရည်တစ်မျိုးမှာ စိမ်ထားတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပြီး အရည် လုံးဝခြောက်သွားပြီးနောက်မှာ အရေပြားပေါ်ကို ကပ်ပြီး ဒီလိုအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လမ်းလျှောက်တဲ့အခါမှာ ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ အောက်ပိုင်းကိုယ်အင်္ဂါတွေက ကွေးညွတ်ခြင်း မရှိဘဲ တောင့်တင်းနေခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ရဲ့ လမ်းလျှောက်ပုံစံကို အလွန်ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသွားစေသည်။

သူမက ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ ရှေ့ကို ခြေဆွဲပြီး ရောက်တဲ့အခါမှာ ရပ်သွားခဲ့သည်။ သူမဆီက အနံ့ဆိုးက ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ဖြစ်ပြီး အခါအားလျော်စွာ ပြင်းထန်တဲ့ ဓာတုဗေဒ အနံ့တွေသာ ရနေသည်။ သို့သော်လည်း ဒါက ဖော်မယ်လ်ဒီဟိုက် မဟုတ်ပါချေ။

ဒီအချိန်မှာ ချန်ကျင်းထင်က အမျိုးသမီးရဲ့ ပါးစပ်မှာ အဖြူရောင်အမွေးတွေ ဖုံးနေတာကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူက စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမရဲ့ ပါးစပ်ကနေ အမွေးတွေကို သန့်ရှင်းပေးလိုက်ကာ “ငါ ခဏလေး ထွက်သွားတာနဲ့ မင်း ကြောင်တစ်ကောင်လုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီ။ ငါ နေ့တစ်ဝက် လောက်ကြာအောင် ထွက်သွားရင်တော့ မင်း လူတစ်ယောက်လုံးကို ဝါးမျိုနေလိမ့်မယ်” လို့ ပြောခဲ့သည်။

သူက လှည့်လိုက်ပြီး ကွန်ပြူတာဆီ လျှောက်သွားကာ မောက်စ်ကို ထိုးလိုက်တာကြောင့် ကွန်ပြူတာစကရင်တွေ အားလုံး လင်းလာခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှာတော့ ချန်ကျင်းထင်က သူ့ပတ်ပတ်လည်ကို အလင်းပေးဖို့အတွက် ဒက်စ်တော့ရဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မီးလုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ထိုင်လိုက်ပြီးနောက်မှာ သူက စကရင်ကို “ကျောင်းသားတွေ အားလုံးအတွက်၊ ဒီနေ့ ငါ အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ပေးမယ်။ ငါ ကိုယ်တိုင် ဘယ်လိုမျိုး နတ်ဆိုးကျွေးမွေးရမယ်ဆိုတဲ့ အရာတွေနဲ့ သတိပြုသင့်တဲ့ အချက်တွေကို ရှင်းပြပေးမယ်” လို့ ပြောခဲ့သည်။

ကုဒ်ဝှက်ထားတဲ့ ချန်နယ်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ ချန်နယ် စုစုပေါင်း ၃၂ ခု ချိတ်ဆက်ထားတာကို ပြသနေသည်။ ဒါက တခြားတစ်ဖက်မှာ အနည်းဆုံး လူ ၃၂ ဦးက ငွေပေးချေပြီး ကြည့်ရှုနေတယ်လို့ ဆိုလိုသည်။

“လာခဲ့” လို့ ချန်ကျင်းထင်က ပြောပြီးနောက်မှာ သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်စကတ်နဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းက တောင့်တင်းတဲ့ ခြေလက်အင်္ဂါတွေနဲ့ ရှေ့ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားကာ အလင်းရောင်ထဲကို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကွန်ပြူတာစကရင်ပေါ်မှာ စာသားစကားပြောပုံး အများအပြား ပေါ်လာသည်။ အဲဒါတွေက မတူညီတဲ့နေရာတွေကနေ တစ်ချိန်တည်း ကြည့်ရှုနေတဲ့ လူတွေက ပို့လိုက်တာ ဖြစ်သည်။

တစ်ကယ်တော့ စကားဝိုင်းတွေ အားလုံးက နာမည်ဝှက်တွေသာ ဖြစ်သည်။

“ဒီအမျိုးသမီးအလောင်းက အရမ်းကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းထားတယ်”

“ဆရာလေး ချန်၊ မင်း ဆိုဒီယမ်အမိုးနီးယား ဖျော်ရည် ဘယ်လောက် အသုံးပြုထားတာလဲ။ အချို့နေရာတွေက မဖုံးအုပ်ထားတဲ့ပုံရပြီး ပုပ်စပြုနေတယ်”

“သူ အသက်ရှင်တုန်းက လုံးဝလှပခဲ့မယ်လို့ ငါ လောင်းရဲတယ်”

“အခုတောင်မှ ကောင်းနေသေးတာပဲ…”

ချန်ကျင်းထင်က ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒီလိုမျိုး စိတ်မကောင်းစရာ အကြောင်းအရာတွေ မလုပ်နဲ့။ ဒီမှာ ငါ့ရဲ့ အခြေအနေတွေက မလုံလောက်ဘူး။ မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိရင် ဆိုဒီယမ်အမိုးနီးယားကို ရေနဲ့ ၁:၁၀၀ အချိုးနဲ့ ရောပြီး အလောင်းကို တစ်ပတ်လောက် စိမ်ထားနိုင်တယ်၊ အဲဒီနောက်မှာ ပြန်ရယူနိုင်တယ်။ ဒါက ခန္ဓာကိုယ်ကို မပုပ်အောင် တားဆီးနိုင်ပြီး အရေပြားကလည်း ပေါင်မုန့်လို နူးညံ့နေလိမ့်မယ်” လို့ ပြောခဲ့သည်။

“လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နိုင်သလား” လို့ လူတစ်ဦးက မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကြယ်တွေပါတဲ့ အီမိုဂျီကို ထည့်ပြီး မေးခဲ့သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အတွင်းအင်္ဂါတွေ အားလုံး ပုပ်ကုန်ပြီ” လို့ ချန်ကျင်းထင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ အလောင်းကို ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းထားသရွေ့တော့ အသက်ရှင်နေတဲ့သူတွေကြားထဲမှာ ခဏတာ ရှိနေရင်တောင် ဖော်ထုတ်ခံရမှာ မဟုတ်နိုင်ဘူး” လို့ ပြောခဲ့သည်။

“ဒီကောင်မလေးရဲ့ မျက်နှာက အရမ်းပုပ်နေတာ၊ ဒါက လုံးဝ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး” လို့ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါက အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ခုနကပဲ ငါ့ရဲ့အခြေအနေတွေက မလုံလောက်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်” လို့ ချန်ကျင်းထင်က ပြောခဲ့သည်။ “ငါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဆိုဒီယမ်အမိုးနီးယား ဖျော်ရည်တစ်လွှာကိုပဲ လိမ်းထားတာ”

“ဒီနည်းနဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို ကျွေးမွေးတာက ရိုးရိုးသားသား ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေလို မမြင်ရအောင် လုပ်နိုင်လား၊ နံရံတွေကို ဖြတ်နိုင်လား၊ ဝိညာဥ်ခွဲထုတ်နိုင်လား၊ ကြားဝင်ဖြတ်နိုင်လား” လို့ နောက်တစ်ဦးက မေးခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်ဆိုရင်လည်း ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်လည်း မဟုတ်ဘူး” လို့ ချန်ကျင်းထင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါ မင်းတို့ကို နည်းလမ်းတစ်ခု သင်ပေးမယ်။

မင်းတို့ပတ်ပတ်လည်က တခြားထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို ကျွေးမွေးမယ်ဆိုရင် ဒီအလောင်းကို အဲဒီထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို စားသုံးဖို့ ကြိုးစားစေ၊ အများအားဖြင့် ’ဆိုးယုတ်တဲ့ နတ်ဆိုးစားသုံးခြင်း’ လို့ ခေါ်တယ်။

ဒီအလောင်းဟာ ’ ဝိညာဥ်တစ်ပိုင်း’ လို ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်၊ ဒါက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေက ’ဝိညာဥ်ခန္ဓာအတု’ လို့ ခေါ်တာနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ’ဝိညာဥ်ခန္ဓာအတု’ တစ်ခုအတွက် မင်းက အသက်ရှင်နေတဲ့လူတစ်ယောက် လိုအပ်တယ်” လို့ ပြောခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ ချန်ကျင်းထင်က ကင်မရာနဲ့ ပိုနီးလာခဲ့သည်။ သူ့အပြုံးက ထူးဆန်းနေပြီး သူက တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအလောင်းအမျိုးအစားကို ငါတို့ အတွင်းလူတွေက ’အလောင်းဝိညာဥ်’ လို့ ခေါ်တယ်။ အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ မင်းက နတ်ဆိုးကို စားသုံးစေတဲ့အချိန်မှာ မှန်ကန်စွာ ချိန်ညှိနိုင်ခြင်း မရှိဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းကို သူ့ရဲ့ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုအောင် လုပ်နိုင်ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့ မင်းက ကံမကောင်းဘူးလို့ ယူဆရလိမ့်မယ်”

သူ ပြောပြီးသွားတဲ့အခါမှာ သူက ကင်မရာကနေ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးကျွေးမွေးခြင်းရဲ့ အဆင့်တွေနဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ဆက်လက် ရှင်းပြခဲ့သည်။ တစ်ခါတလေမှာ သူက ပရိသတ်ဆီကနေ မေးခွန်းတွေကို အပြန်အလှန် ဖြေဆိုခဲ့သည်။

မိနစ် ငါးဆယ်လောက်ကြာပြီးနောက်မှာ ချန်ကျင်းထင်က “ဒါက နတ်ဆိုးကျွေးမွေးခြင်းရဲ့ အသုံးအများဆုံး နည်းလမ်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်တုန်းက ငါ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ နတ်ဆိုးကျွေးမွေးခြင်းကို ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒီကောင်လေးရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ။ အော်၊ လွီရှင်းက အဲဒါကို လုပ်ကြည့်ဖို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး။ မင်းတို့ အပြည့်အဝ နားမလည်ခင် ဘာကိုမှ မကြိုးစားဖို့ ငါ ထပ်ပြီး သတိပေးချင်တယ်။ အဲဒီ သနားစရာ ကောင်လေးက ငါ့ထက်တောင် ပိုကောင်းတဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိတာတောင်မှ…” လို့ ပြောခဲ့သည်။

ကုဒ်ဝှက်ထားတဲ့ ချန်နယ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ ချန်ကျင်းထင်က သူ့ခေါင်းကို မလှည့်ဘဲ “ပြန်သွား” လို့ ပြောလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်စကတ်နဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းက တောင့်တင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး အိမ်သာရဲ့ ဦးတည်ရာကို လျှောက်သွားခဲ့သည်။ လိုက်ကာနောက်ကွယ်ကို ဝင်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပါချေ။

ချန်ကျင်းထင်က ပုံမှန်ချန်နယ်ကို ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ စကားပြောခန်းထဲကို ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဗီဒီယိုလင့်ခ်ကို မစတင်ဘဲ အင်တာနက်သုံးစွဲသူတွေရဲ့ စကားဝိုင်းအချို့ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်မှာ စကားပြောခန်းကနေ ထွက်လိုက်ပြီး “မျက်လုံးပွင့်” ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ရဲ့ ပင်မစာမျက်နှာကို ဝင်လိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူ့အကြည့်က ကလစ်နှိပ်မှု အများဆုံး ဗီဒီယိုတစ်ခုပေါ်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဒါကို ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ဦးက တင်ထားတာ ဖြစ်ပြီး ဒီကောင်လေးက ဗီဒီယိုနှစ်ခု တင်ထားပေမဲ့ ဒီတစ်ခုလို ကလစ်နှိပ်မှု အများကြီး မရှိခဲ့ပါချေ။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်မှာ ချန်ကျင်းထင်က ဗီဒီယိုမှာ ပြသထားတဲ့ စင်္ကြံမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်းမှာပဲ လူတစ်ဦး ဖြတ်သွားတာကို မြင်ပြီးနောက်မှာ သူ့အကြည့်က ပိုထက်မြက်လာခဲ့သည်။ သူက “ညခရီးသည်… ခွေးပေါက်လေး” လို့ ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်မိသည်။