မြင့်မြတ်သောရတနာ ...

နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး နှစ်ဦးသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို လှီးဖြတ်သည့်အလား အလွယ်တကူ ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် ဝန်ကြီးများနှင့် အစောင့်များကို အလွန်အမင်း လေးစားကြောက်ရွံ့စေပြီး သူတို့၏ ကြည်ညိုမှုသည် မြစ်ရေလှိုင်းများအလား တဟုန်ထိုးဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ရှုနေသည့် အကြည့်များသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုလေးစားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့အပေါ် လုံးဝသစ္စာစောင့်သိလာကြသည်။ စွမ်းအားသန်မာသူသာ လေးစားမှုကို ရရှိနိုင်ပြီး စွမ်းအားမရှိပါက လူအများ၏ စိတ်နှလုံးကို လုံးဝယုံကြည်အားကိုးစေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်မာစေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားသည် သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်ကို တုံ့ပြန်ပေးခဲ့သည် ... သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် အနိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ကာ ယီထျန်းယွမ်အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

ယခုအခါ ထိုယုံကြည်ချက်သည် အောင်မြင်ပြီးစီးသွားပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲရလဒ်များက အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို အံ့သြထိတ်လန့်စေသည်။ သူတို့ယုံကြည်သည်မှာ ဤသတင်းသည် မကြာမီတွင် လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါတွင် လူသားအားလုံးကို ထိတ်လန့်အံ့သြစေလိမ့်မည်။

ရှီလုံအင်ပါယာ၏ တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုကို ယီထျန်းယွမ်က မြို့တံခါးဝတွင် ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်မှာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်နှင့် တူသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ကို အင်ပါယာအဖြစ် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုစေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သန်မာသူများကိုပင် ငါခုတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု လူအားလုံးကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တူသည် ... ယီထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို မည်သူက အသိအမှတ်မပြုရဲမည်နည်း။

မင်နဂါးနတ်ဘုရားနှင့် မင်ကျားနတ်ဘုရားစစ်သည်တို့သည် အောင်မြင်မှုများစွာရရှိထားသော ဗိုလ်ချုပ်များဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်မှာ အင်ပါယာများစွာကို ထိတ်လန့်အံ့သြစေရန် လုံလောက်သည်။

“ဒီအကြောင်းအရာက မကြာခင် လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ် ... အဲဒီအခါ ရှီလုံအင်ပါယာက ဘယ်လိုခံစားရမလဲ ...”

ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှီလုံအင်ပါယာကို သေဒဏ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့က သူ့ကို လာမရှာသည်ဖြစ်စေ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို သွားရှာမည်ဖြစ်သည် ... သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သာ အနည်းငယ်သန်မာမှုမရှိခဲ့ပါက နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး နှစ်ဦးက သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လိမ့်မည်။ ရန်သူရှိလျှင် အကြွင်းမထားစတမ်း လက်စားချေရန်သည် သူ၏ အမြဲတမ်းဆောင်ပုဒ်ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှီလုံအင်ပါယာကို လုံးဝခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ရှီလုံအင်ပါယာသို့ တစ်ဦးတည်း ခရီးထွက်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူ နှစ်ဦးကို ပြန်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အခြေအနေကို သီးသန့်စစ်ဆေးရန် စီစဉ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ အဘိုးကြီးကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် လိုအပ်သည်။

အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်ရှုနေသည်။ သူကိုယ်တိုင်အတွက် မွှေးကြိုင်သော လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ငှဲ့လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ သောက်သုံးနေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုနှစ်ဦးသည် နေရာတွင် ယဉ်ကျေးစွာ ရပ်နေပြီး ထိတ်လန့်သော အကြည့်များဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေကြသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ကြပေ။

“ဟီး ... မင်းကို စကားပြောခွင့်ပေးဖို့ မေ့သွားလို့ပါ ... အရင်ဆုံး မင်းပြောလိုက်ပါဦး ...”

ယီထျန်းယွမ်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ လက်အောက်ခံကို စကားပြောရန် အခွင့်ပေးလိုက်သည်။

“မင်း ... ဒါ ဘယ်လိုနည်းပညာလဲ ... ငါ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ အကြံပေးတယ် ... မဟုတ်ရင် သူတော်စဉ်ဘုရင်ရောက်လာရင် မင်းသေမှာသေချာတယ် ...”

ထိုအဘိုးကြီးသည် စကားပြောနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို ပြန်လည်ရရှိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ခြိမ်းခြောက်စကားများ ပြောလိုက်သည်။

“ဖြောင်း ...”

ယီထျန်းယွမ်က လက်ဖြင့် ပြန်ရိုက်လိုက်သည်နှင့် ထိုအဘိုးကြီး၏ ပါးစပ်မှာ သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သွားများပင် ဘယ်နှစ်ချောင်းကျိုးသွားမှန်း မသိရပေ။ သူသည် အသက်ကြီးသူကို မလေးစားသည်မဟုတ်၊ သို့သော် ဤသူသည် လေးစားမှုကို ထိုက်တန်သူမဟုတ်ပေ။

“မင်းတို့ရဲ့ သူတော်စဉ်ဘုရင်က ငါ့ကို သတ်နိုင်မလား ဆိုတာ ခဏထားပါတော့ ... အဓိကကတော့ မင်းတို့ရဲ့ သူတော်စဉ်ဘုရင်က ဒီကိုတက်လာနိုင်ရဲ့လား ...”

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ... မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ ...”

ထိုအဘိုးကြီးသည် အံ့သြမှင်တက်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်ဘက်သို့ မဆင်းခဲ့ဖူးသည်ဟု သူယူဆထားပြီး အောက်ဘက်က အခြေအနေများကို မသိရှိဟု ထင်မှတ်ထားသည်။

“ငါကတော့ သိပြီးသားပါ ... မကြာခင်ကမှ အောက်ဘုံကနေ တက်လာခဲ့တာ ... မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သန်မာသူ ငါးဦးကို ခုတ်ဖြတ်ခဲ့တယ် ... မင်းပြောတဲ့ မင်ချန်ဆိုတဲ့သူလည်း အပါအဝင်ပေါ့ ...”

ယီထျန်းယွမ်က လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အကြောင်းတစ်ခုကို အေးဆေးစွာ ပြောပြလိုက်သည်။

“မင်း ... မင်းကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာလား ... ဒါ ... ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး ... သေချာပေါက် တခြားတစ်ယောက်က သတ်ခဲ့တာပဲ ...”

ထိုအဘိုးကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနည်းငယ် ယုံကြည်လာပြီဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး နှစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ခုတ်ဖြတ်နိုင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သန်မာသူ ငါးဦးကို ဆက်လက်ခုတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ ပါးစပ်ကတော့ ယုံကြည်ကြောင်း လုံးဝဝန်မခံဘဲ ယီထျန်းယွမ်က လှည့်ဖြားနေသည်ဟု ယူဆထားသည်။

“မင်းယုံတာဖြစ်ဖြစ် မယုံတာဖြစ်ဖြစ် ... ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ... အခု ငါသိချင်တာက ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲဆိုတာပဲ ...”

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက လက်ချောင်းဖြင့် အနည်းငယ် ထိလိုက်သည်နှင့် ထိုအဘိုးကြီးသည် ထိန်းချုပ်နိုင်မှုမရှိဘဲ စကားများကို ထုတ်ပြောလာသည်။

“ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းပါတယ် ... ဒီကိုတက်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်တာကြောင့် သာမန်စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သန်မာသူတွေနဲ့ မင်းကို ဘယ်လိုမှ ထိခိုက်နစ်နာအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး ... မင်းနောက်မှာ အားကိုးအားထားရှိတယ်လို့ သံသယရှိတယ် ... ဒါကြောင့် ဒီနေရာက အင်အားတွေကို အသုံးပြုပြီး မင်းကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ... ဒီကုန်းမြေကြီးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ပြန်လည်သိမ်းယူချင်တယ် ... ထို့အပြင် ကောင်းကင်နယ်မြေကိုပါ လုံးဝထိန်းချုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ် ...”

ထိုအဘိုးကြီးသည် အသေးစိတ်တစ်ခုချင်းစီကို ပြောပြလိုက်သည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာထက်ပင် ပိုမိုထိရောက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာသည် အနည်းငယ်သော အချက်အလက်မျှသာ ရရှိနိုင်ပြီး တစ်ဖက်လူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပင် ထိခိုက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤနည်းဖြင့် မေးသမျှကို ဖြေပြီး လုံးဝဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ပြောပြပြီးသည်နှင့် ထိုအဘိုးကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သူသည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ အမှန်တရားကို ထုတ်ပြောလိုက်ရသည်မှာ သူ့ကိုယ်သူ အဆုံးစီရင်လိုသော်လည်း ထိုအဆုံးစီရင်မှုကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

“ယုံမင်ကုန်းမြေနဲ့ ကောင်းကင်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုပေါ့ ... ဟိုးအရင်ကတည်းက ဒီကုန်းမြေကို မျက်စိကျနေတာ ... အဲဒီမှာ ဘာတွေရှိတာလဲ ...”

ယီထျန်းယွမ်က ထိုအဘိုးကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ မွှေးကြိုင်သော လက်ဖက်ရည်ကိုပင် မသောက်တော့ပေ။

သူသည် အနည်းငယ် ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း ထိုအရာသည် လွန်စွာ ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ပေ။

“အဲဒါကို ကျွန်တော် မသိပါဘူး ... ဒဏ္ဍာရီအရဆိုရင် ဒီကုန်းမြေနှစ်ခုကြားမှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် မြင့်မြတ်တဲ့ရတနာတစ်ခုရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ် ... အသေးစိတ်ကိုတော့ မသိရပါဘူး ... သူတော်စဉ်ဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကတော့ ဒီကုန်းမြေနှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ဖို့ပဲ ... မြေနိမ့်ကုန်းမြေကြီးကိုပါ သိမ်းပိုက်ရမယ်လို့ ဆိုတယ် ...”

ထိုအဘိုးကြီးက အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ ... မင်းလို အဆင့်နဲ့ ဘာတွေ သိရမှာလဲ ...”

ယီထျန်းယွမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သိရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းမှုမရှိသော်လည်း အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ် မြင့်မြတ်သောရတနာတစ်ခု ရှိနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ထားရှိခဲ့သော မြင့်မြတ်သောရတနာသည် အထက်တန်းနတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်ဖြစ်နိုင်ပြီး ဤသို့သော အရာသည် သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်ကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်သည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်ရန် ဤရတနာမျိုးကို ပိုမိုလိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မြင့်မြတ်သောရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက မည်သူက သူ့ကို ဟန့်တားရဲမည်နည်း ...

“မင်း ... ဘယ်လိုနတ်ဆိုးပြုစားနည်းကို သုံးလိုက်တာလဲ ... ဒီလိုစကားတွေ ငါ့ကို ပြောခိုင်းနိုင်တယ်လို့ ...”

ထိုအဘိုးကြီးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အဆုံးစီရင်လိုသော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အမှန်တရားကို အသေးစိတ်ပြောပြလိုက်ရသည်။

“ဒီအကြောင်းကို မင်းသိစရာမလိုပါဘူး ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့လည်း မကြာခင် သေတော့မှာပဲ ...”

ယီထျန်းယွမ်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုအဘိုးကြီး၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှီလုံအင်ပါယာမှ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကျင့်စဉ်သမားကို စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အဓိကဗိုလ်ချုပ်မဟုတ်သော်လည်း ကျန်ရစ်သည့်အရာများကို စီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်သည်။

ထိုသူပြောပြလိုက်သည့် အကြောင်းအရာများအရ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး နှစ်ဦးက ယီထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို ယာယီစီမံခန့်ခွဲရန် စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော် ရလဒ်သည် ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ဘဲ ၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

“ဒါကတော့ ဒီလိုပေါ့ ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သိလိုသည်များကို သိရှိပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ထလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလောက်ဆို တော်ပါပြီ ... သိလိုတာတွေ အကုန်သိပြီးပြီ ... မင်းတို့အခု အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်တော့ ... ဒီနေရာမှာ မင်းတို့ကို သတ်လိုက်ရင် ငါ့လက်တွေ ညစ်ပတ်သွားမှာပဲ ...”

သူ၏ စကားသံပြီးဆုံးသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် အပြင်သို့ ပျံထွက်သွားပြီး မကြာမီတွင် အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ပေါ်တွင် အချင်းချင်း ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။ ထိုအသံသည် နားထဲတွင် ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။

“အခုဆိုရင် သွားလို့ရပြီ ... ရှီလုံအင်ပါယာပေါ့ ... မင်းရဲ့ အင်အားကြီးမားမှုကို ငါကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ် ... ဘယ်လောက်သန်မာလဲဆိုတာ ...”

ရှီလုံအင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်နိုင်သည်နှင့် လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ချန်ယွမ်အင်ပါယာပင်လျှင် ဘေးဖယ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၅၈၈ ပြီးပါပြီ။